Plutarch, De Herodoti malignitate, section 36

(플루타르코스, De Herodoti malignitate, section 36)

οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν, εἰ τοῖσ ἀτυχήσασιν ἔγκειται πικρῶσ, ὅπου καὶ τοὺσ παραγενομένουσ καὶ συγκινδυνεύσαντασ εἰσ τὴν τῶν πολεμίων μερίδα καὶ προδοτῶν μετατίθησι. οὕτωσ;

οὐδ’ ἐπαινεῖν ἄνευ τοῦ ψέγειν οἶδεν, ἀλλ’ ἵν’ εἷσ ἀνὴρ ἐγκωμιασθῇ, πόλιν ὅλην δεῖ κακῶσ ἀκοῦσαι καὶ δῆμον. ἀντιμαρτυρεῖ δ’ αὐτῷ τῶν μὲν πρεσβυτέρων Ἑλλάνικοσ τῶν δὲ νεωτέρων Ἔφοροσ, ὁ μὲν ἓξ ὁ δὲ πέντε ναυσὶ τοὺσ Ναξίουσ ἐλθεῖν τοῖσ Ἕλλησι βοηθοῦντασ ἱστορήσασ.

αὐτὸσ δὲ καὶ παντάπασιν ἑαυτὸν ὁ Ἡρόδοτοσ ἐξελέγχει ταῦτα πλαττόμενον.

εἰ δέ, ὡσ Ἡρόδοτοσ εἴρηκεν ἀλλαχόθι, τὴν μὲν πόλιν αὐτῶν ἐμπρήσαντεσ διέφθειραν, οἱ δ’ ἄνθρωποι καταφυγόντεσ εἰσ τὰ ὄρη διεσώθησαν, ἦπου καλὴν αἰτίαν εἶχον τοῖσ ἀπολέσασι τὴν πατρίδα πέμπειν βοήθειαν, ἀλλὰ μὴ τοῖσ ἀμυνομένοισ ὑπὲρ τῆσ κοινῆσ ἐλευθερίασ ἀμύνειν.

Δημόκριτοσ τρίτοσ ἦρξε μάχησ, ὅτε πὰρ Σαλαμῖνα Ἕλληνεσ Μήδοισ σύμβαλον ἐν πελάγει πέντε δὲ νῆασ ἕλεν δηίων, ἕκτην δ’ ὑπὸ χεῖρα ῥύσατο βαρβαρικὴν Δωρίδ’ ἁλισκομένην.

SEARCH

MENU NAVIGATION