Plutarch, De Herodoti malignitate, section 22

(플루타르코스, De Herodoti malignitate, section 22)

οὐ μὴν ἀλλὰ Λακεδαιμονίουσ μὲν ἁμωσγέπωσ ὑποπεσόντασ αὐτοῦ τῷ γραφείῳ προσέχρωσε τὴν δὲ Κορινθίων πόλιν, ἐκτὸσ δρόμου κατὰ τοῦτον οὖσαν τὸν τόπον, ὅμωσ προσπεριλαβὼν ὁδοῦ, φασί, πάρεργον ἀνέπλησεν αἰτίασ δεινῆσ καὶ μοχθηροτάτησ διαβολῆσ. "στρατεύματοσ τοῦ ἐπὶ Σάμον ὥστε γενέσθαι καὶ Κορίνθιοι προθύμωσ, ὑβρίσματοσ εἰσ αὐτοὺσ ὑπὸ Σαμίων πρότερον ὑπάρξαντοσ.

"ἦν δὲ τοιοῦτο · "Κερκυραίων παῖδασ τριακοσίουσ τῶν πρώτων Περίανδροσ ὁ Κορίνθου τύραννοσ; "ἐπ’ ἐκτομῇ παρ’ Ἀλυάττην ἔπεμπε · τοῦθ’ ὕβρισμα Σαμίων εἰσ Κορινθίουσ ὁ συγγραφεὺσ προσαγορεύει καὶ διὰ τοῦτό φησι συμπαροξῦναι Λακεδαιμονίουσ κατ’ αὐτῶν ἔτεσιν οὐκ ὀλίγοισ ὕστερον, ἔγκλημα ποιησαμένουσ, ὅτι τριακοσίουσ παῖδασ Ἑλλήνων ἐφύλαξαν ἄνδρασ.

ὁ δὲ τοῦτο Κορινθίοισ προστριβόμενοσ τοὔνειδοσ ἀποφαίνει τοῦ τυράννου μοχθηροτέραν τὴν πόλιν·

ἐτιμωροῦντο Σαμίουσ ἐμποδὼν στάντασ ὠμότητι καὶ παρανομίᾳ τοσαύτῃ, καὶ ταῦτα μετὰ τρεῖσ γενεὰσ ὀργὴν καὶ μνησικακίαν ἀναφέροντεσ ὑπὲρ τυραννίδοσ, ἧσ καταλυθείσησ πᾶν τε μνῆμα καὶ πᾶν ἴχνοσ ἐξαλείφοντεσ καὶ ἀφανίζοντεσ οὐκ ἐπαύοντο, χαλεπῆσ καὶ βαρείασ αὐτοῖσ γενομένησ;

ἀλλὰ δὴ τὸ μὲν ὕβρισμα τοιοῦτον ἦν τὸ Σαμίων εἰσ Κορινθίουσ·

τὸ δὲ τιμώρημα ποῖόν τι τὸ Κορινθίων εἰσ Σαμίουσ;

εἰ γὰρ ὄντωσ ὠργίζοντο Σαμίοισ, οὐ παροξύνειν, ἀποτρέπειν δὲ μᾶλλον αὐτοῖσ ἦν προσῆκον Λακεδαιμονίουσ ἐπὶ Πολυκράτη στρατευομένουσ, ὅπωσ μὴ τοῦ τυράννου καταλυθέντοσ ἐλεύθεροι Σάμιοι γένοιντο καὶ παύσαιντο δουλεύοντεσ. ὃ δὲ μέγιστὸν ἐστι, τί δήποτε Κορίνθιοι Σαμίοισ μὲν ὠργίζοντο βουληθεῖσι σῷσαι καὶ μὴ δυνηθεῖσι τοὺσ Κερκυραίων παῖδασ, Κνιδίοισ δὲ τοῖσ σῴσασι καὶ ἀποδοῦσιν οὐκ ἐνεκάλουν;

καίτοι Κερκυραῖοι Σαμίων μὲν ἐπὶ τούτῳ λόγον οὐ πολὺν ἔχουσι, Κνιδίων δὲ μέμνηνται καὶ Κνιδίοισ εἰσὶ τιμαὶ καὶ ἀτέλειαι καὶ ψηφίσματα παρ’ αὐτοῖσ· τοὺσ παῖδασ εἰσ Κέρκυραν διεκόμισαν, ὡσ Ἀντήνωρ ἐν τοῖσ Κρητικοῖσ ἱστόρηκε καὶ Διονύσιοσ ὁ Χαλκιδεὺσ ἐν ταῖσ Κτίσεσιν.

ὅτι δ’ οὐ τιμωρούμενοι Σαμίουσ ἀλλ’ ἐλευθεροῦντεσ ἀπὸ τοῦ τυράννου καὶ σῴζοντεσ ἐστράτευσαν οἱ Λακεδαιμόνιοι, Σαμίοισ αὐτοῖσ ἔστι χρήσασθαι μάρτυσιν.

Ἀρχίᾳ γὰρ ἀνδρὶ Σπαρτιάτῃ λαμπρῶσ ἀγωνισαμένῳ τότε καὶ πεσόντι τάφον εἶναι δημοσίᾳ κατεσκευασμένον ἐν Σάμῳ καὶ τιμώμενον ὑπ’ αὐτῶν λέγουσι · διὸ καὶ τοὺσ ἀπογόνουσ τἀνδρὸσ ἀεὶ διατελεῖν Σαμίοισ οἰκείωσ καὶ φιλανθρώπωσ προσφερομένουσ, ὡσ αὐτὸσ Ἡρόδοτοσ ταῦτα γοῦν ἀπομεμαρτύρηκεν.

SEARCH

MENU NAVIGATION