Plutarch, De Herodoti malignitate, section 3

(플루타르코스, De Herodoti malignitate, section 3)

δεύτερον, ὅτῳ κακὸν πρόσεστιν ἄλλωσ τῇ δ’ ἱστορίᾳ μὴ προσῆκον, ὁ δὲ συγγραφεὺσ ἐπιδράττεται τούτου καὶ παρεμβάλλει τοῖσ πράγμασιν οὐδὲν δεομένοισ, ἀλλὰ τὴν διήγησιν ἐπεξάγων καὶ κυκλούμενοσ, ὅπωσ ἐμπεριλάβῃ ἀτύχημά τινοσ ἢ πρᾶξιν ἄτοπον καὶ οὐ χρηστήν, δῆλόσ ἐστιν ἡδόμενοσ τῷ κακολογεῖν. ὅθεν ὁ Θουκυδίδησ οὐδὲ τῶν Κλέωνοσ ἁμαρτημάτων ἀφθόνων ὄντων ἐποιήσατο σαφῆ τὴν· διήγησιν·

ἀδικιῶν ὅσαι μὴ συνεπλέκοντο τοῖσ Ἑλληνικοῖσ πράγμασιν, ἁπάσασ παρέλιπεν.

αἱ γὰρ ἐκβολαὶ καὶ παρατροπαὶ τῆσ ἱστορίασ μάλιστα τοῖσ μύθοισ δίδονται καὶ ταῖσ ἀρχαιολογίαισ, ἔτι δὲ πρὸσ τοὺσ ἐπαίνουσ·

καὶ ψέγειν ποιούμενοσ ἐοίκεν εἰσ τὴν τραγικὴν ἐμπίπτειν κατάραν θνητῶν ἐκλέγων τὰσ συμφοράσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION