ὡσ δίκησ ἐπιούσησ Ποπλικόλᾳ δ’ ὑπῆρχεν οὐ μόνον μὴ κακῶσ πλουτεῖν, ἀλλὰ καὶ καλῶσ ἀναλίσκειν εὖ ποιοῦντι τοὺσ δεομένουσ, ὥστ’ εἰ σοφώτατοσ ἁπάντων ὁ Σόλων, εὐδαιμονέστατοσ ὁ Ποπλικόλασ. ἃ γὰρ εὔξατο τῶν ἀγαθῶν ἐκεῖνοσ ὡσ μέγιστα καὶ κάλλιστα, ταῦτα καὶ κτήσασθαι Ποπλικόλᾳ καὶ φυλάξαι χρωμένῳ μέχρι τέλουσ ὑπῆρξεν.
