Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον γ.

(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον γ.)

στρατηγῶν μὲν ῥᾳστώνῃ μᾶλλον ἢ ταῖσ τῶν πολεμίων ἀρεταῖσ γεγονέναι τὰ συμβάντα λέγων, πρέπειν δ’ ἡγούμενοσ ἑαυτῷ διὰ τὸν ὄγκον τῆσ ἡγεμονίασ κατασοβαρεύεσθαι τῶν σκυθρωπῶν καὶ δοκεῖν δεινοῦ παντὸσ ἐπάνω τὴν ψυχὴν ἔχειν. διηλέγχετό γε μὴν ὁ τῆσ ψυχῆσ θόρυβοσ ὑπὸ τῶν φροντίδων σκεπτομένου τίνι πιστεύσει κινουμένην τὴν ἀνατολήν, ὃσ τιμωρήσεται μὲν τὴν τῶν Ιοὐδαίων ἐπανάστασιν, προκαταλήψεται δ’ αὐτοῖσ ἤδη καὶ τὰ πέριξ ἔθνη συννοσοῦντα.

ὅθεν αὐτοῦ καὶ τῷ πατρὶ Κλαυδίῳ παρέσχε χωρὶσ ἱδρῶτοσ ἰδίου θρίαμβον καταγαγεῖν.

πέμπει τὸν ἄνδρα ληψόμενον τὴν ἡγεμονίαν τῶν ἐπὶ Συρίασ στρατευμάτων, πολλὰ πρὸσ τὸ ἐπεῖγον οἱᾶ κελεύουσιν αἱ ἀνάγκαι μειλιξάμενόσ τε καὶ προθεραπεύσασ.

ὁ δ’ ἀπὸ τῆσ Ἀχαί̈ασ, ἔνθα συνῆν τῷ Νέρωνι, τὸν μὲν υἱὸν Τίτον ἀπέστειλεν ἐπ’ Ἀλεξανδρείασ τὸ πέμπτον καὶ δέκατον ἐκεῖθεν ἀναστήσοντα τάγμα, περάσασ δ’ αὐτὸσ τὸν Ἑλλήσποντον πεζὸσ εἰσ Συρίαν ἀφικνεῖται κἀκεῖ τάσ τε Ῥωμαϊκὰσ δυνάμεισ συνήγαγε καὶ συχνοὺσ παρὰ τῶν γειτνιώντων βασιλέων συμμάχουσ.

Ιοὐδαῖοι δὲ μετὰ τὴν Κεστίου πληγὴν ἐπηρμένοι ταῖσ ἀδοκήτοισ εὐπραγίαισ ἀκρατεῖσ ἦσαν ὁρμῆσ καὶ ὥσπερ ἐκριπιζόμενοι τῇ τύχῃ προσωτέρω τὸν πόλεμον ἐξῆγον·

πᾶν γοῦν εὐθέωσ ὅσον ἦν μαχιμώτατον αὐτοῖσ ἀθροισθέντεσ ὡρ́μησαν ἐπ’ Ἀσκάλωνα. πόλισ ἐστὶν ἀρχαία τῶν Ιἑροσολύμων εἴκοσι πρὸσ τοῖσ πεντακοσίοισ ἀπέχουσα σταδίουσ ἀεὶ διὰ μίσουσ Ιοὐδαίοισ γεγενημένη, διὸ καὶ τότε ταῖσ πρώταισ ὁρμαῖσ ἐγγίων ἔδοξεν.

ἐξηγοῦντο δὲ τῆσ καταδρομῆσ τρεῖσ ἄνδρεσ ἀλκήν τε κορυφαῖοι καὶ συνέσει, Νίγερ τε ὁ Περαί̈τησ καὶ ὁ Βαβυλώνιοσ Σίλασ, πρὸσ οἷσ Ιωἄννησ ὁ Ἐσσαῖοσ.

ἡ δὲ Ἀσκάλων ἐτετείχιστο μὲν καρτερῶσ, βοηθείασ δὲ ἦν σχεδὸν ἔρημοσ·

ἐφρουρεῖτο γὰρ ὑπό τε σπείρασ πεζῶν καὶ ὑπὸ μιᾶσ ἴλησ ἱππέων, ἧσ ἐπῆρχεν Ἀντώνιοσ. Οἱ μὲν οὖν πολὺ ταῖσ ὁρμαῖσ συντονώτερον ὁδεύσαντεσ ὡσ ἐγγύθεν ὡρμημένοι καὶ δὴ παρῆσαν·

ὁ δὲ Ἀντώνιοσ, οὐ γὰρ ἠγνόει μέλλουσαν ἔτι τὴν ἔφοδον αὐτῶν, προεξήγαγε τοὺσ ἱππεῖσ καὶ οὐδὲν οὔτε πρὸσ τὸ πλῆθοσ οὔτε τὴν τόλμαν ὑποδείσασ τῶν πολεμίων καρτερῶσ τὰσ πρώτασ ὁρμὰσ ἀνεδέξατο καὶ τοὺσ ἐπὶ τὸ τεῖχοσ ὠθουμένουσ ἀνέστειλεν.

οἱ δὲ πρὸσ ἐμπείρουσ πολέμων ἄπειροι καὶ πεζοὶ πρὸσ ἱππεῖσ, ἀσύντακτοί τε πρὸσ ἡνωμένουσ καὶ πρὸσ ὁπλίτασ ἐξηρτυμένουσ εἰκαιότερον ὡπλισμένοι, θυμῷ τε πλέον ἢ βουλῇ στρατηγούμενοι πρὸσ εὐπειθεῖσ καὶ νεύματι πάντα πράττοντασ ἀντιτασσόμενοι πονοῦσιν ῥᾳδίωσ·

ὡσ γὰρ αὐτῶν ἅπαξ ἤδη συνεταράχθησαν αἱ πρῶται φάλαγγεσ, ὑπὸ τῆσ ἵππου τρέπονται, καὶ τοῖσ κατόπιν αὐτῶν ἐπὶ τὸ τεῖχοσ βιαζομένοισ περιπίπτοντεσ ἀλλήλων ἦσαν πολέμιοι, μέχρι πάντεσ ταῖσ τῶν ἱππέων ἐμβολαῖσ εἴξαντεσ ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ πᾶν τὸ πεδίον·

τὸ δὲ ἦν πολὺ καὶ πᾶν ἱππάσιμον. ὃ δὴ καὶ τοῖσ Ῥωμαίοισ συνεργῆσαν πλεῖστον εἰργάσατο τῶν Ιοὐδαίων φόνον·

τούσ τε γὰρ φεύγοντασ αὐτῶν φθάνοντεσ ἐπέστρεφον καὶ τῶν ὑπὸ τοῦ δρόμου συνειλουμένων διεκπαίοντεσ ἀπείρουσ ἀνῄρουν, ἄλλοι δὲ ἄλλουσ ὅπῃ τρέποιντο κυκλούμενοι καὶ περιελαύνοντεσ κατηκόντιζον ῥᾳδίωσ. καὶ τοῖσ μὲν Ιοὐδαίοισ τὸ ἴδιον πλῆθοσ ἐρημία παρὰ τὰσ ἀμηχανίασ κατεφαίνετο, Ῥωμαῖοι δὲ ἐν ταῖσ εὐπραγίαισ καίπερ ὄντεσ ὀλίγοι τῷ πολέμῳ καὶ περισσεύειν σφᾶσ αὐτοὺσ ὑπελάμβανον.

καὶ τῶν μὲν προσφιλονεικούντων τοῖσ πταίσμασιν αἰδοῖ τε φυγῆσ ταχείασ καὶ μεταβολῆσ ἐλπίδι, τῶν δὲ μὴ κοπιώντων ἐν οἷσ εὐτύχουν, παρέτεινεν ἡ μάχη μέχρι δείλησ, ἑώσ ἀνῃρέθησαν μὲν μύριοι τῶν Ιοὐδαίων τὸν ἀριθμὸν ἄνδρεσ καὶ δύο τῶν ἡγεμόνων, Ιωἄννησ τε καὶ Σίλασ·

οἱ λοιποὶ δὲ τραυματίαι τὸ πλέον σὺν τῷ περιλειπομένῳ τῶν ἡγεμόνων Νίγερι τῆσ Ἰδουμαίασ εἰσ πολίχνην τινά, Χάαλλισ καλεῖται, συνέφυγον.

ὀλίγοι δέ τινεσ καὶ τῶν Ῥωμαίων ἐπὶ τῆσδε τῆσ παρατάξεωσ ἐτρώθησαν.

Οὐ μὴν οἱ Ιοὐδαῖοι τηλικαύτῃ συμφορᾷ κατεστάλησαν τὰ φρονήματα, μᾶλλον δ’ αὐτῶν τὸ πάθοσ ἤγειρε τὰσ τόλμασ, ὑπερορῶντέσ τε τοὺσ ἐν ποσὶ νεκροὺσ ἐδελεάζοντο τοῖσ προτέροισ κατορθώμασιν ἐπὶ πληγὴν δευτέραν.

διαλιπόντεσ γοῦν οὐδ’ ὅσον ἰάσασθαι τὰ τραύματα καὶ τὴν δύναμιν πᾶσαν ἐπισυλλέξαντεσ ὀργιλώτερον καὶ πολλῷ πλείουσ ἐπαλινδρόμουν ἐπὶ τὴν Ἀσκάλωνα.

παρείπετο δ’ αὐτοῖσ μετά τε τῆσ ἀπειρίασ καὶ τῶν ἄλλων πρὸσ πόλεμον ἐλασσωμάτων ἡ προτέρα τύχη·

τοῦ γὰρ Ἀντωνίου τὰσ παρόδουσ προλοχίσαντοσ ἀδόκητοι ταῖσ ἐνέδραισ ἐμπεσόντεσ καὶ ὑπὸ τῶν ἱππέων πρὶν εἰσ μάχην συντάξασθαι κυκλωθέντεσ, πάλιν πίπτουσι μὲν ὑπὲρ ὀκτακισχιλίουσ, οἱ λοιποὶ δὲ πάντεσ ἔφυγον, σὺν οἷσ καὶ Νίγερ, πολλὰ κατὰ τὴν φυγὴν εὐτολμίασ ἐπιδειξάμενοσ ἔργα, συνελαύνονταί τε προσκειμένων τῶν πολεμίων εἴσ τινα πύργον ὀχυρὸν κώμησ Βελζεδὲκ καλουμένησ.

οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀντώνιον ὡσ μήτε τρίβοιντο περὶ τὸν πύργον ὄντα δυσάλωτον μήτε ζῶντα τὸν ἡγεμόνα καὶ γενναιότατον τῶν πολεμίων περιίδοιεν, ὑποπιμπρᾶσι τὸ τεῖχοσ.

φλεγομένου δὲ τοῦ πύργου Ῥωμαῖοι μὲν ἀναχωροῦσι γεγηθότεσ ὡσ διεφθαρμένου καὶ Νίγεροσ, ὁ δὲ εἰσ τὸ μυχαίτατον τοῦ φρουρίου σπήλαιον καταπηδήσασ ἐκ τοῦ πύργου διασώζεται, καὶ μεθ’ ἡμέρασ τρεῖσ τοῖσ μετ’ ὀλοφυρμοῦ πρὸσ κηδείαν αὐτὸν ἐρευνῶσιν ὑποφθέγγεται.

προελθὼν δὲ χαρᾶσ ἀνελπίστου πάντασ ἐπλήρωσεν Ιοὐδαίουσ ὡσ προνοίᾳ θεοῦ σωθεὶσ αὐτοῖσ στρατηγὸσ εἰσ τὰ μέλλοντα.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ τὰσ δυνάμεισ ἀναλαβὼν ἐκ τῆσ Ἀντιοχείασ, ἣ μητρόπολίσ ἐστι τῆσ Συρίασ, μεγέθουσ τε ἕνεκα καὶ τῆσ ἄλλησ εὐδαιμονίασ τρίτον ἀδηρίτωσ ἐπὶ τῆσ ὑπὸ Ῥωμαίοισ οἰκουμένησ ἔχουσα τόπον, ἔνθα μετὰ πάσησ τῆσ ἰδίασ ἰσχύοσ ἐκδεχόμενον αὐτοῦ τὴν ἄφιξιν καὶ Ἀγρίππαν τὸν βασιλέα κατειλήφει, ἐπὶ Πτολεμαί̈δοσ ἠπείγετο.

καὶ κατὰ ταύτην ὑπαντῶσιν αὐτῷ τὴν πόλιν οἱ τῆσ Γαλιλαίασ Σέπφωριν νεμόμενοι πόλιν, μόνοι τῶν τῇδε εἰρηνικὰ φρονοῦντεσ·

οἳ καὶ τῆσ ἑαυτῶν σωτηρίασ καὶ τῆσ Ῥωμαίων ἰσχύοσ οὐκ ἀπρονόητοι πρὶν ἀφικέσθαι Οὐεσπασιανὸν Καισεννίῳ Γάλλῳ πίστεισ τε ἔδοσαν καὶ δεξιὰσ ἔλαβον καὶ παρεδέξαντο φρουράν.

τότε γε μὴν φιλοφρόνωσ ἐκδεξάμενοι τὸν ἡγεμόνα προθύμωσ σφᾶσ αὐτοὺσ ὑπέσχοντο κατὰ τῶν ὁμοφύλων συμμάχουσ·

οἷσ ὁ στρατηγὸσ ἀξιώσασι τέωσ πρὸσ ἀσφάλειαν ἱππεῖσ τε καὶ πεζοὺσ παραδίδωσιν ὅσουσ ἀνθέξειν ταῖσ καταδρομαῖσ, εἴ τι Ιοὐδαῖοι παρακινοῖεν, ὑπελάμβανον·

καὶ γὰρ οὐ μικρὸν ἐδόκει τὸ κινδύνευμα πρὸσ τὸν μέλλοντα πόλεμον ἀφαιρεθῆναι τὴν Σέπφωριν, μεγίστην μὲν οὖσαν τῆσ Γαλιλαίασ πόλιν, ἐρυμνοτάτῳ δ’ ἐπιτετειχισμένην χωρίῳ καὶ φρουρὰν ὅλου τοῦ ἔθνουσ ἐσομένην.

Δύο δ’ οὔσασ τὰσ Γαλιλαίασ, τήν τε ἄνω καὶ τὴν κάτω προσαγορευομένην, περιίσχει μὲν ἡ Φοινίκη τε καὶ Συρία, διορίζει δὲ ἀπὸ μὲν δύσεωσ ἡλίου Πτολεμαὶ̈σ τοῖσ τῆσ χώρασ τέρμασι καὶ Κάρμηλοσ, τὸ πάλαι μὲν Γαλιλαίων, νῦν δὲ Τυρίων ὄροσ·

ᾧ προσίσχει Γαβαά, πόλισ ἱππέων, οὕτω προσαγορευομένη διὰ τὸ τοὺσ ὑφ’ Ἡρώδου βασιλέωσ ἀπολυομένουσ ἱππεῖσ ἐν αὐτῇ κατοικεῖν·

ἀπὸ δὲ μεσημβρίασ Σαμαρεῖτίσ τε καὶ Σκυθόπολισ μέχρι τῶν Ιὀρδάνου ναμάτων.

πρὸσ ἑώ δὲ Ἱππηνῇ τε καὶ Γαδάροισ ἀποτέμνεται καὶ τῇ Γαυλωνίτιδι· ταύτῃ καὶ τῆσ Ἀγρίππα βασιλείασ ὁρ́οι. τὰ προσάρκτια δ’ αὐτῆσ Τύρῳ τε καὶ τῇ Τυρίων χώρᾳ περατοῦται.

καὶ τῆσ μὲν κάτω καλουμένησ Γαλιλαίασ ἀπὸ Τιβεριάδοσ μέχρι Χαβουλών, ἧσ ἐν τοῖσ παραλίοισ Πτολεμαὶ̈σ γείτων, τὸ μῆκοσ ἐκτείνεται. πλατύνεται δ’ ἀπὸ τῆσ ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ κειμένησ κώμησ, Ἐξαλὼθ καλεῖται, μέχρι Βηρσάβησ, ἣ καὶ τῆσ ἄνω Γαλιλαίασ εἰσ εὖροσ ἀρχὴ μέχρι Βακὰ κώμησ·

αὕτη δὲ τὴν Τυρίων γῆν ὁρίζει. μηκύνεται δὲ μέχρι Μηρὼθ ἀπὸ Θελλᾶ κώμησ Ιὀρδάνου γείτονοσ.

Τηλικαῦται δ’ οὖσαι τὸ μέγεθοσ καὶ τοσούτοισ ἔθνεσιν ἀλλοφύλοισ κεκυκλωμέναι πρὸσ πᾶσαν ἀεὶ πολέμου πεῖραν ἀντέσχον·

μάχιμοί τε γὰρ ἐκ νηπίων καὶ πολλοὶ Γαλιλαῖοι πάντοτε, καὶ οὔτε δειλία ποτὲ τοὺσ ἄνδρασ οὔτε λιπανδρία τὴν χώραν κατέσχεν, ἐπειδὴ πίων τε πᾶσα καὶ εὔβοτοσ καὶ δένδρεσι παντοίοισ κατάφυτοσ, ὡσ ὑπὸ τῆσ εὐπετείασ προκαλέσασθαι καὶ τὸν ἥκιστα γῆσ φιλόπονον.

προσησκήθη γοῦν ὑπὸ τῶν οἰκητόρων πᾶσα, καὶ μέροσ αὐτῆσ ἀργὸν οὐδέν, ἀλλὰ καὶ πόλεισ πυκναὶ καὶ τὸ τῶν κωμῶν πλῆθοσ πανταχοῦ πολυάνθρωπον διὰ τὴν εὐθηνίαν, ὡσ τὴν ἐλαχίστην ὑπὲρ πεντακισχιλίουσ πρὸσ τοῖσ μυρίοισ ἔχειν οἰκήτορασ.

Καθόλου δέ, εἰ καὶ τῷ μεγέθει τισ ἐλαττώσειε τῆσ Περαίασ τὴν Γαλιλαίαν, προέλοιτο δ’ ἂν τῇ δυνάμει·

τό γε μὴν μαλθακὸν αὐτῆσ καὶ πάμφορον, καὶ τὰ πεδία δένδρεσι ποικίλοισ κατάφυτα τὸ πλεῖστόν τε ἐλαίαν [τε] καὶ ἄμπελον καὶ φοινικῶνασ ἤσκηται, διαρδομένη χειμάρροισ τε τοῖσ ἀπὸ τῶν ὀρῶν καὶ πηγαῖσ ἀεννάοισ ἅλισ, εἴ ποτ’ ἐκεῖνοι σειρίῳ φθίνοιεν.

μῆκοσ μὲν [οὖν] αὐτῆσ ἀπὸ Μαχαιροῦντοσ εἰσ Πέλλαν, εὖροσ δ’ ἀπὸ Φιλαδελφείασ μέχρι Ιὀρδάνου.

καὶ Πέλλῃ μέν, ἣν προειρήκαμεν, τὰ πρὸσ ἄρκτον ὁρίζεται, πρὸσ ἑσπέραν δὲ Ιὀρδάνῃ·

μεσημβρινὸν δ’ αὐτῆσ πέρασ ἡ Μωαβῖτισ, καὶ πρὸσ ἀνατολὴν Ἀραβίᾳ τε καὶ Σιλωνίτιδι, πρὸσ δὲ Φιλαδελφηνῇ καὶ Γεράσοισ ἀποτέμνεται. Ἡ δὲ Σαμαρεῖτισ χώρα μέση μὲν τῆσ Γαλιλαίασ ἐστὶ καὶ τῆσ Ιοὐδαίασ·

ἀρχομένη γὰρ ἀπὸ τῆσ ἐν τῷ πεδίῳ κειμένησ Γηνεὼσ ὄνομα κώμησ ἐπιλήγει τῆσ Ἀκραβετηνῶν τοπαρχίασ· φύσιν δὲ τῆσ Ιοὐδαίασ κατ’ οὐδὲν διάφοροσ. ἀμφότεραι γὰρ ὀρειναὶ καὶ πεδιάδεσ, εἴσ τε γεωργίαν μαλθακαὶ καὶ πολύφοροι κατάδενδροί τε καὶ ὀπώρασ ὀρεινῆσ καὶ ἡμέρου μεσταί, παρ’ ὅσον οὐδαμοῦ φύσει διψάδεσ, ὑόνται δὲ τὸ πλέον·

γλυκὺ δὲ νᾶμα πᾶν διαφόρωσ ἐν αὐταῖσ, καὶ διὰ πλῆθοσ πόασ ἀγαθῆσ τὰ κτήνη πλέον ἢ παρ’ ἄλλοισ γαλακτοφόρα.

μέγιστόν γε μὴν τεκμήριον ἀρετῆσ καὶ εὐθηνίασ τὸ πληθύειν ἀνδρῶν ἑκατέραν. Μεθόριοσ δ’ αὐτῶν ἡ Ἀνουάθου Βόρκαιοσ προσαγορευομένη κώμη·

πέρασ αὕτη τῆσ Ιοὐδαίασ τὰ πρὸσ βορέαν, τὰ νότια δ’ αὐτῆσ ἐπὶ μῆκοσ μετρουμένησ ὁρίζει προσκυροῦσα τοῖσ Ἀράβων ὁρ́οισ κώμη, καλοῦσι δ’ αὐτὴν Ιὀρδὰν οἱ τῇδε Ιοὐδαῖοι. εὖρόσ γε μὴν ἀπὸ Ιὀρδάνου ποταμοῦ μέχρισ Ιὄππησ ἀναπέπταται. μεσαιτάτη δ’ αὐτῆσ πόλισ τὰ Ιἑροσόλυμα κεῖται, παρ’ ὃ καί τινεσ οὐκ ἀσκόπωσ ὀμφαλὸν τὸ ἄστυ τῆσ χώρασ ἐκάλεσαν.

ἀφῄρηται δ’ οὐδὲ τῶν ἐκ θαλάσσησ τερπνῶν ἡ Ιοὐδαία τοῖσ παραλίοισ κατατείνουσα μέχρι Πτολεμαί̈δοσ.

μερίζεται δ’ εἰσ ἕνδεκα κληρουχίασ, ὧν ἄρχει μὲν βασίλειον τὰ Ιἑροσόλυμα προανίσχουσα τῆσ περιοίκου πάσησ ὥσπερ ἡ κεφαλὴ σώματοσ·

αἱ λοιπαὶ δὲ μετ’ αὐτὴν διῄρηνται τὰσ τοπαρχίασ. μεθ’ ἃσ Ιἄμνεια καὶ Ιὄππη τῶν περιοίκων ἀφηγοῦνται, κἀπὶ ταύταισ ἥ τε Γαμαλιτικὴ καὶ Γαυλανῖτισ Βαταναία τε καὶ Τραχωνῖτισ, αἳ καὶ τῆσ Ἀγρίππα βασιλείασ εἰσὶ μοῖραι.

ἀρχομένη δὲ ἀπὸ Λιβάνου ὄρουσ καὶ τῶν Ιὀρδάνου πηγῶν ἡ χώρα μέχρι τῆσ πρὸσ Τιβεριάδα λίμνησ εὐρύνεται, ἀπὸ δὲ κώμησ καλουμένησ Ἀρφᾶσ μέχρισ Ιοὐλιάδοσ ἐκτείνεται τὸ μῆκοσ.

οἰκοῦσι δ’ αὐτὴν μιγάδεσ Ιοὐδαῖοί τε καὶ Σύροι. τὰ μὲν δὴ περὶ τῆσ Ιοὐδαίων τε καὶ πέριξ χώρασ ὡσ ἐνῆν μάλιστα συντόμωσ ἀπηγγέλκαμεν.

Ἡ δ’ ὑπὸ Οὐεσπασιανοῦ πεμφθεῖσα Σεπφωρίταισ βοήθεια, χίλιοι μὲν ἱππεῖσ ἑξακισχίλιοι δὲ πεζοί, Πλακίδου χιλιαρχοῦντοσ αὐτῶν ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ στρατοπεδευσάμενοι διαιροῦνται, καὶ τὸ μὲν πεζὸν ἐν τῇ πόλει πρὸσ φυλακὴν αὐτῆσ, τὸ δ’ ἱππικὸν ἐπὶ τῆσ παρεμβολῆσ αὐλίζεται.

προϊόντεσ δὲ ἑκατέρωθεν συνεχῶσ καὶ τὰ πέριξ τῆσ χώρασ κατατρέχοντεσ μεγάλα τοὺσ περὶ τὸν Ιὤσηπον ἐκάκουν ἀτρεμοῦντα τάσ τε πόλεισ ἔξωθεν λῃζόμενοι καὶ προθέοντασ ὁπότε θαρρήσειαν ἀνακόπτοντεσ.

ὡρ́μησέ γε μὴν Ιὤσηποσ ἐπὶ τὴν πόλιν αἱρήσειν ἐλπίσασ, ἣν αὐτὸσ πρὶν ἀποστῆναι Γαλιλαίων ἐτείχισεν ὡσ καὶ Ῥωμαίοισ δυσάλωτον εἶναι·

διὸ καὶ τῆσ ἐλπίδοσ ἀφήμαρτεν τοῦ τε βιάζεσθαι καὶ τοῦ μεταπείθειν Σεπφωρίτασ ἀσθενέστεροσ εὑρεθείσ. παρώξυνεν δὲ μᾶλλον τὸν πόλεμον ἐπὶ τὴν χώραν, καὶ οὔτε νύκτωρ οὔτε μεθ’ ἡμέραν ὀργῇ τῆσ ἐπιβολῆσ οἱ Ῥωμαῖοι διέλιπον δῃοῦντεσ αὐτῶν τὰ πεδία καὶ διαρπάζοντεσ τὰ ἐπὶ τῆσ χώρασ κτήματα, καὶ κτείνοντεσ μὲν ἀεὶ τὸ μάχιμον, ἀνδραποδιζόμενοι δὲ τοὺσ ἀσθενεῖσ.

πυρὶ δὲ ἡ Γαλιλαία καὶ αἵματι πεπλήρωτο πᾶσα πάθουσ τε οὐδενὸσ ἢ συμφορᾶσ ἀπείρατοσ ἦν·

μία γὰρ καταφυγὴ διωκομένοισ αἱ ὑπὸ τοῦ Ιὠσήπου τειχισθεῖσαι πόλεισ ἦσαν. Ὁ δὲ Τίτοσ περαιωθεὶσ ἀπὸ τῆσ Ἀχαί̈ασ εἰσ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ὠκύτερον ἢ κατὰ χειμῶνοσ ὡρ́αν, παραλαμβάνει μὲν ἐφ’ ἣν ἔσταλτο δύναμιν, συντόνῳ δὲ χρώμενοσ πορείᾳ διὰ τάχουσ εἰσ Πτολεμαί̈δα ἀφικνεῖται.

κἀκεῖ καταλαβὼν τὸν πατέρα δυσὶ τοῖσ ἅμα αὐτῷ τάγμασιν, ἦν δὲ τὰ ἐπισημότατα τὸ πέμπτον καὶ τὸ δέκατον, ζεύγνυσι τὸ ἀχθὲν ὑπ’ αὐτοῦ πεντεκαιδέκατον.

τούτοισ εἵποντο ὀκτωκαίδεκα σπεῖραι·

προσεγένοντο δὲ καὶ ἀπὸ Καισαρείασ πέντε καὶ ἱππέων ἴλη μία, πέντε δ’ ἕτεραι τῶν ἀπὸ Συρίασ ἱππέων. τῶν δὲ σπειρῶν αἱ δέκα μὲν εἶχον ἀνὰ χιλίουσ πεζούσ, αἱ δὲ λοιπαὶ δεκατρεῖσ ἀνὰ ἑξακοσίουσ μὲν πεζούσ, ἱππεῖσ δὲ ἑκατὸν εἴκοσιν.

ὡσ τὴν πᾶσαν δύναμιν συνεξαριθμουμένων τῶν βασιλικῶν ἱππέασ τε καὶ πεζοὺσ εἰσ ἓξ ἀθροίζεσθαι μυριάδασ δίχα θεραπόντων, οἳ παμπληθεῖσ μὲν εἵποντο, διὰ δὲ συνάσκησιν πολεμικὴν οὐκ ἂν ἀποτάσσοιντο τοῦ μαχίμου, κατὰ μὲν εἰρήνην ἐν ταῖσ μελέταισ τῶν δεσποτῶν ἀεὶ στρεφόμενοι, συγκινδυνεύοντεσ δ’ ἐν πολέμοισ, ὡσ μήτ’ ἐμπειρίᾳ μήτ’ ἀλκῇ τινοσ πλὴν τῶν δεσποτῶν ἐλαττοῦσθαι.

Κἀν τούτῳ μὲν οὖν θαυμάσαι τισ ἂν Ῥωμαίων τὸ προμηθὲσ κατασκευαζομένων ἑαυτοῖσ τὸ οἰκετικὸν οὐ μόνον εἰσ τὰσ τοῦ βίου διακονίασ ἀλλὰ καὶ πρὸσ τοὺσ πολέμουσ χρήσιμον.

εἰ δέ τισ αὐτῶν καὶ εἰσ τὴν ἄλλην σύνταξιν τῆσ στρατιᾶσ ἀπίδοι, γνώσεται τὴν τοσήνδε ἡγεμονίαν αὐτοὺσ ἀρετῆσ κτῆμα ἔχοντασ, οὐ δῶρον τύχησ.

οὐ γὰρ αὐτοῖσ ἀρχὴ τῶν ὅπλων πόλεμοσ, οὐδ’ ἐπὶ μόνασ τὰσ χρείασ τὼ χεῖρε κινοῦσιν ἐν εἰρήνῃ προηργηκότεσ, ἀλλ’ ὥσπερ συμπεφυκότεσ τοῖσ ὅπλοισ οὐδέποτε τῆσ ἀσκήσεωσ λαμβάνουσιν ἐκεχειρίαν οὐδὲ ἀναμένουσιν τοὺσ καιρούσ.

αἱ μελέται δ’ αὐτοῖσ οὐδὲν τῆσ κατὰ ἀλήθειαν εὐτονίασ ἀποδέουσιν, ἀλλ’ ἕκαστοσ ὁσημέραι στρατιώτησ πάσῃ προθυμίᾳ καθάπερ ἐν πολέμῳ γυμνάζεται.

διὸ κουφότατα τὰσ μάχασ διαφέρουσιν·

οὔτε γὰρ ἀταξία διασκίδνησιν αὐτοὺσ ἀπὸ τῆσ ἐν ἔθει συντάξεωσ οὔτε δέοσ ἐξίστησιν οὔτε δαπανᾷ πόνοσ, ἕπεται δὲ τὸ κρατεῖν ἀεὶ κατὰ τῶν οὐχ ὁμοίων βέβαιον. καὶ οὐκ ἂν ἁμάρτοι τισ εἰπὼν τὰσ μὲν μελέτασ αὐτῶν χωρὶσ αἵματοσ παρατάξεισ, τὰσ παρατάξεισ δὲ μεθ’ αἵματοσ μελέτασ.

οὐδὲ γὰρ ἐξ ἐπιδρομῆσ εὐάλωτοι πολεμίοισ·

ὅπῃ δ’ ἂν ἐμβάλωσιν εἰσ ἐχθρῶν γῆν, οὐ πρὶν ἅπτονται μάχησ ἢ τειχίσαι στρατόπεδον. τὸ δὲ οὐκ εἰκαῖον οὐδὲ ἀνώμαλον ἐγείρουσιν οὐδὲ πάντεσ ἢ ἀτάκτωσ διαλαβόντεσ, ἀλλ’ εἰ μὲν ἀνώμαλοσ ὢν τύχοι χῶροσ, ἐξομαλίζεται·

διαμετρεῖται δὲ παρεμβολὴ τετράγωνοσ αὐτοῖσ. καὶ τεκτόνων πλῆθοσ ἕπεται τῶν τε πρὸσ τὴν δόμησιν ἐργαλείων.

Καὶ τὸ μὲν ἔνδον εἰσ σκηνὰσ διαλαμβάνουσιν, ἔξωθεν δ’ ὁ κύκλοσ τείχουσ ὄψιν ἐπίχει πύργοισ ἐξ ἴσου διαστήματοσ κεκοσμημένοσ.

ἐπὶ δὲ τῶν μεταπυργίων τούσ τε ὀξυβελεῖσ καὶ καταπέλτασ καὶ λιθοβόλα καὶ πᾶν ἀφετήριον ὄργανον τιθέασιν, πάντα πρὸσ τὰσ βολὰσ ἕτοιμα.

πύλαι δὲ ἐνοικοδομοῦνται τέσσαρεσ καθ’ ἕκαστον τοῦ περιβόλου κλίμα, πρόσ τε εἰσόδουσ τῶν ὑποζυγίων εὐμαρεῖσ καὶ πρὸσ τὰσ ἐκδρομὰσ αὐτῶν, εἰ κατεπείγοι, πλατεῖαι.

ῥυμοτομοῦσι δ’ εὐδιαθέτωσ εἴσω τὸ στρατόπεδον, καὶ μέσασ μὲν τὰσ τῶν ἡγεμόνων σκηνὰσ τίθενται, μεσαίτατον δὲ τούτων τὸ στρατήγιον ναῷ παραπλήσιον·

ὥσπερ δὲ ἐν σχεδίῳ πόλισ καὶ ἀγορά τισ ἀποδείκνυται καὶ χειροτέχναισ χωρίον θῶκοί τε λοχαγοῖσ καὶ ταξιάρχοισ, ὅπῃ δικάζοιεν, εἴ τινεσ διαφέροιντο.

τειχίζεται δὲ ὁ περίβολοσ καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα θᾶττον ἐπινοίασ πλήθει καὶ ἐπιστήμῃ τῶν πονούντων·

εἰ δ’ ἐπείγοι, καὶ τάφροσ ἔξωθεν περιβάλλεται βάθοσ τετράπηχυσ καὶ εὖροσ ἴση. Φραξάμενοι δ’ αὐλίζονται κατὰ συντάξεισ ἕκαστοι μεθ’ ἡσυχίασ τε καὶ κόσμου.

πάντα δ’ αὐτοῖσ καὶ τὰ ἄλλα μετ’ εὐταξίασ ἀνύεται καὶ ἀσφαλείασ, ξυλεία τε καὶ ἐπισιτισμόσ, εἰ δέοιντο, καὶ ὑδρεία κατὰ συντάξεισ ἑκάστοισ. οὐδὲ γὰρ δεῖπνον ἢ ἄριστον ὁπότε θελήσειαν αὐτεξούσιον ἑκάστῳ, πᾶσιν δ’ ὁμοῦ, τούσ τε ὕπνουσ αὐτοῖσ καὶ τὰσ φυλακὰσ καὶ τὰσ ἐξεγέρσεισ σάλπιγγεσ προσημαίνουσιν, οὐδ’ ἔστιν ὅ τι γίνεται δίχα παραγγέλματοσ.

ὑπὸ δὲ τὴν ἑώ τὸ στρατιωτικὸν μὲν ἐπὶ τοὺσ ἑκατοντάρχασ ἕκαστοι, πρὸσ δὲ τοὺσ χιλιάρχουσ οὗτοι συνίασιν ἀσπασόμενοι, μεθ’ ὧν πρὸσ τὸν ἡγεμόνα τῶν ὅλων οἱ ταξίαρχοι πάντεσ.

ὁ δ’ αὐτοῖσ τό τε ἐξ ἔθουσ σημεῖον καὶ τἆλλα παραγγέλματα δίδωσιν διαφέρειν εἰσ τοὺσ ὑποτεταγμένουσ·

ὃ δὴ κἀπὶ παρατάξεωσ πράττοντεσ ἐπιστρέφονταί τε ταχέωσ, ἵνα δέοι, καὶ πρὸσ τὰσ ἐφόδουσ αὐτοῖσ καὶ πρὸσ τὰσ ἀνακλήσεισ ὑποχωροῦσιν ἀθρόοι. Ἐξιέναι δὲ τοῦ στρατοπέδου δέον ὑποσημαίνει μὲν ἡ σάλπιγξ, ἠρεμεῖ δ’ οὐδείσ, ἀλλ’ ἅμα νεύματι τὰσ μὲν σκηνὰσ ἀναιροῦσιν, πάντα δ’ ἐξαρτύονται πρὸσ τὴν ἔξοδον.

καὶ πάλιν αἱ σάλπιγγεσ ὑποσημαίνουσιν παρεσκευάσθαι.

οἱ δ’ ἐν τάχει τοῖσ τε ὀρεῦσιν καὶ τοῖσ ὑποζυγίοισ ἐπιθέντεσ τὴν ἀποσκευὴν ἑστᾶσιν ὥσπερ ἐφ’ ὕσπληγοσ ἐξορμᾶν ἕτοιμοι, ὑποπιμπρᾶσίν τε ἤδη τὴν παρεμβολὴν ὡσ αὐτοῖσ μὲν ὂν ῥᾴδιον ἐκεῖ πάλιν τειχίσασθαι, μὴ γένοιτο δ’ ἐκεῖνό ποτε τοῖσ πολεμίοισ χρήσιμον. καὶ τρίτον δ’ ὅμωσ αἱ σάλπιγγεσ προσημαίνουσιν τὴν ἔξοδον ἐπισπέρχουσαι τοὺσ δι’ αἰτίαν τινὰ βραδύναντασ, ὡσ μή τισ ἀπολειφθείη τάξεωσ.

ὅ τε κῆρυξ δεξιὸσ τῷ πολεμάρχῳ παραστάσ, εἰ πρὸσ πόλεμόν εἰσιν ἕτοιμοι, τῇ πατρίῳ γλώσσῃ τρὶσ ἀναπυνθάνεται.

κἀκεῖνοι τοσαυτάκισ ἀντιβοῶσιν μέγα τι καὶ πρόθυμον ἕτοιμοι λέγοντεσ εἶναι, φθάνουσιν δὲ τὸν ἐπερωτῶντα, καί τινοσ ἀρηί̈ου πνεύματοσ ὑποπιμπλάμενοι τῇ βοῇ συνεξαίρουσιν τὰσ δεξιάσ. Ἔπειτα προϊόντεσ ὁδεύουσιν ἡσυχῇ καὶ μετὰ κόσμου πάντεσ, ὥσπερ ἐν πολέμῳ τὴν ἰδίαν τάξιν ἕκαστοσ φυλάσσων, οἱ μὲν πεζοὶ θώραξιν πεφραγμένοι καὶ κράνεσιν καὶ μαχαιροφοροῦντεσ ἀμφοτέρωθεν.

μακρότερον δ’ αὐτῶν τὸ λαιὸν ξίφοσ πολλῷ·

τὸ γὰρ κατὰ τὸ δεξιὸν σπιθαμῆσ οὐ πλέον ἔχει τὸ μῆκοσ. φέρουσι δ’ οἱ μὲν περὶ τὸν στρατηγὸν ἐπίλεκτοι πεζοὶ λόγχην καὶ ἀσπίδα, ἡ δὲ λοιπὴ φάλαγξ ξυστόν τε καὶ θυρεὸν ἐπιμήκη, πρὸσ οἷσ πρίονα καὶ κόφινον ἄμην τε καὶ πέλεκυν, πρὸσ δὲ ἱμάντα καὶ δρέπανον καὶ ἅλυσιν, ἡμερῶν τε τριῶν ἐφόδιον·

ὡσ ὀλίγον ἀποδεῖν τῶν ἀχθοφορούντων ὀρέων τὸν πεζόν. τοῖσ δὲ ἱππεῦσιν μάχαιρα μὲν ἐκ δεξιῶν μακρὰ καὶ κοντὸσ ἐπιμήκησ ἐν χειρί, θυρεὸσ δὲ παρὰ πλευρὸν ἵππου πλάγιοσ, καὶ κατὰ γωρυτοῦ παρήρτηνται τρεῖσ ἢ πλείουσ ἄκοντεσ, πλατεῖσ μὲν αἰχμάσ, οὐκ ἀποδέοντεσ δὲ δοράτων μέγεθοσ·

κράνη δὲ καὶ θώρακεσ ὁμοίωσ τοῖσ πεζοῖσ ἅπασιν.

οὐδενὶ δὲ ὅπλων διαλλάττουσιν οἱ περὶ τὸν στρατηγὸν ἔκκριτοι τῶν ἐν ταῖσ ἴλαισ ἱππέων. κλήρῳ δὲ τῶν ταγμάτων ἀεὶ τὸ λαχὸν ἡγεῖται. Τοιαῦται μὲν οὖν αἱ Ῥωμαίων πορεῖαί τε καὶ καταλύσεισ, πρὸσ δὲ ὅπλων διαφοραί, οὐδὲν δὲ ἀπροβούλευτον ἐν ταῖσ μάχαισ οὐδὲ αὐτοσχέδιον, ἀλλὰ γνώμη μὲν ἀεὶ παντὸσ ἔργου προάγει, τοῖσ δοχθεῖσι δὲ ἕπεται τὰ ἔργα·

παρ’ ὃ καὶ σφάλλονται μὲν ἥκιστα, κἂν πταίσωσι δέ, ῥᾳδίωσ ἀναλαμβάνουσι τὰ σφάλματα.

ἡγοῦνταί τε τῶν ἀπὸ τύχησ ἐπιτευγμάτων ἀμείνουσ τὰσ ἐπὶ τοῖσ προβουλευθεῖσιν διαμαρτίασ, ὡσ τοῦ μὲν αὐτομάτου καλοῦ δελεάζοντοσ εἰσ ἀπρομήθειαν, τῆσ σκέψεωσ δέ, κἂν ἀτυχήσῃ ποτέ, πρὸσ τὸ μὴ αὖθισ καλὴν ἐχούσησ μελέτην·

καὶ τῶν μὲν αὐτομάτων ἀγαθῶν οὐ τὸν λαβόντα αἴτιον εἶναι, τῶν δὲ παρὰ γνώμην προσπεσόντων σκυθρωπῶν παραμυθίαν τό γε προσηκόντωσ βεβουλεῦσθαι.

Παρασκευάζουσι μὲν οὖν ἐν ταῖσ μελέταισ τῶν ὅπλων οὐ τὰ σώματα μόνον ἀλλὰ καὶ τὰσ ψυχὰσ ἀλκίμουσ, προσασκοῦνται δὲ καὶ τῷ φόβῳ.

οἵ τε γὰρ νόμοι παρ’ αὐτοῖσ οὐ λιποταξίου μόνον ἀλλὰ καὶ ῥᾳστώνησ ὀλίγησ θανατικοὶ οἵ τε στρατηγοὶ τῶν νόμων φοβερώτεροι·

ταῖσ γὰρ πρὸσ τοὺσ ἀγαθοὺσ τιμαῖσ ῥύονται τὸ δοκεῖν ὠμοὶ πρὸσ τοὺσ κολαζομένουσ. τοσοῦτον δ’ αὐτῶν τὸ πρὸσ τοὺσ ἡγεμόνασ πειθήνιον, ὡσ ἔν τε εἰρήνῃ κόσμον εἶναι καὶ ἐπὶ παρατάξεωσ ἓν σῶμα τὴν ὅλην στρατιάν.

οὕτωσ αὐτῶν ἀσφαλεῖσ μὲν αἱ τάξεισ, εὔστροφοι δ’ εἰσὶν αἱ περιαγωγαί, ὀξεῖαι δ’ ἀκοαὶ μὲν παραγγέλμασιν, ὄψεισ δὲ σημείοισ, ἔργοισ δὲ χεῖρεσ.

ὅθεν δρᾶσαι μὲν ἀεὶ ταχεῖσ, βραδύτατοι δὲ παθεῖν εἰσιν, οὐδ’ ἔστιν ὅπου σταθέντεσ ἢ πλήθουσ ἡσσήθησαν ἢ στρατηγημάτων ἢ δυσχωρίασ, ἀλλ’ οὐδὲ τύχησ·

καὶ γὰρ ταύτησ αὐτοῖσ τὸ κρατεῖν βεβαιότερον. οἷσ οὖν βουλὴ μὲν ἄρχει παρατάξεωσ, ἕπεται δὲ τοῖσ βεβουλευμένοισ στρατὸσ οὕτω δραστήριοσ, τί θαυμαστόν, εἰ πρὸσ ἑώ μὲν Εὐφράτησ, ὠκεανὸσ δὲ πρὸσ ἑσπέραν, μεσημβρινὸν δὲ Λιβύησ τὸ πιότατον καὶ πρὸσ ἄρκτον Ἴστροσ τε καὶ Ῥῆνοσ τῆσ ἡγεμονίασ ὁρ́οι;

δεόντωσ γὰρ ἄν τισ εἴποι τὸ κτῆμα τῶν κτησαμένων ἔλασσον. Ταῦτα μὲν οὖν διεξῆλθον οὐ Ῥωμαίουσ ἐπαινέσαι προαιρούμενοσ τοσοῦτον, ὅσον εἴσ τε παραμυθίαν τῶν κεχειρωμένων καὶ εἰσ ἀποτροπὴν τῶν νεωτεριζόντων·

εἰή δ’ ἂν τοῖσ ἀγνοοῦσιν τῶν φιλοκαλούντων καὶ πρὸσ ἐμπειρίασ ἡ ἀγωγὴ τῆσ Ῥωμαίων στρατιᾶσ.

ἐπάνειμι δ’ ὅθεν ἐπὶ ταῦτ’ ἐξέβην. Οὐεσπασιανὸσ μὲν ἅμα τῷ παιδὶ Τίτῳ διατρίβων τέωσ ἐν τῇ Πτολεμαί̈δι συνέτασσεν τὰσ δυνάμεισ, ὁ δὲ τὴν Γαλιλαίαν κατατρέχων Πλάκιδοσ ἐπεὶ πολὺ μὲν πλῆθοσ ἀνῃρήκει τῶν καταλαμβανομένων, τοῦτο δ’ ἦν τὸ ἀσθενέστερον Γαλιλαίων καὶ ταῖσ φυγαῖσ ἐναποκάμνον, ὁρῶν δὲ συμφεῦγον ἀεὶ τὸ μάχιμον εἰσ τὰσ ὑπὸ τοῦ Ιὠσήπου τειχισθείσασ πόλεισ ὡρ́μησεν ἐπὶ τὴν ὀχυρωτάτην αὐτῶν Ιὠταπάταν, οἰόμενοσ ἐξ ἐφόδου μὲν αἱρήσειν ῥᾳδίωσ, μέγα δὲ κλέοσ αὐτῷ παρὰ τοῖσ ἡγεμόσιν κἀκείνοισ ὄφελοσ εἰσ τὰ λοιπὰ παρέξειν·

προσχωρήσειν γὰρ δέει τὰσ ἄλλασ πόλεισ τῆσ καρτερωτάτησ ἐχομένησ.

πολύ γε μὴν διήμαρτεν τῆσ ἐλπίδοσ·

ἐπιόντα γὰρ αὐτὸν οἱ Ιὠταπατηνοὶ προαισθόμενοι πρὸ τῆσ πόλεωσ ἐκδέχονται, καὶ τοῖσ Ῥωμαίοισ συρραγέντεσ ἀδοκήτοισ πολλοὶ καὶ πρὸσ μάχην ἕτοιμοι πρόθυμοί τε ὡσ ἂν ὑπὲρ κινδυνευούσησ πατρίδοσ καὶ γυναικῶν καὶ τέκνων, τρέπονται ταχέωσ. καὶ πολλοὺσ μὲν τιτρώσκουσι τῶν Ῥωμαίων, ἑπτὰ δὲ ἀναιροῦσιν διὰ τὸ μήτε ἄτακτον αὐτῶν τὴν ὑποχώρησιν γενέσθαι καὶ τὰσ πληγὰσ ἐπιπολαίουσ πεφραγμένων πάντοθεν τῶν σωμάτων, τούσ τε Ιοὐδαίουσ πόρρωθεν βάλλειν πλέον ἢ συμπλέκεσθαι θαρρεῖν γυμνῆτασ ὁπλίταισ.

ἔπεσον δὲ καὶ τῶν Ιοὐδαίων τρεῖσ ἄνδρεσ καὶ ἐτρώθησαν ὀλίγοι.

Πλάκιδοσ μὲν οὖν τῆσ ἐπὶ τὴν πόλιν ὁρμῆσ ἀτονώτεροσ εὑρεθεὶσ φεύγει. Οὐεσπασιανὸσ δὲ ὡρμημένοσ αὐτὸσ ἐμβαλεῖν εἰσ τὴν Γαλιλαίαν ἐξελαύνει τῆσ Πτολεμαί̈δοσ διατάξασ τὴν στρατιὰν ὁδεύειν καθὰ Ῥωμαίοισ ἔθοσ.

τοὺσ μέν γε ψιλοὺσ τῶν ἐπικούρων καὶ τοξότασ προάγειν ἐκέλευσεν, ὡσ ἀνακόπτοιεν τὰσ ἐξαπιναίουσ τῶν πολεμίων ἐπιδρομὰσ καὶ διερευνῷεν τὰσ ὑπόπτουσ καὶ λοχᾶσθαι δυναμένασ ὕλασ, οἷσ εἵπετο καὶ Ῥωμαίων ὁπλιτικὴ μοῖρα πεζοί τε καὶ ἱππεῖσ.

καὶ μετ’ αὐτοὺσ ὁδοποιοί, τά τε σκολιὰ τῆσ λεωφόρου κατευθύνειν καὶ χθαμαλοῦν τὰ δύσβατα καὶ τὰσ ἐμποδίουσ ὕλασ προανακόπτειν, ὡσ μὴ ταλαιπωροῖτο δυσποροῦν τὸ στράτευμα.

κατόπιν δὲ τούτων τάσ τε ἰδίασ καὶ τὰσ τῶν ὑπ’ αὐτὸν ἡγεμόνων ἔταξεν ἀποσκευὰσ καὶ συχνοὺσ ἐπὶ τούτοισ πρὸσ ἀσφάλειαν τῶν ἱππέων.

μεθ’ οὓσ αὐτὸσ ἐξήλαυνεν τούσ τε ἐπιλέκτουσ τῶν πεζῶν καὶ ἱππέων καὶ τοὺσ λογχοφόρουσ ἔχων.

εἵπετο δ’ αὐτῷ τὸ ἴδιον τοῦ τάγματοσ ἱππικόν· ἴδιοι γὰρ ἑκάστου τάγματοσ εἴκοσι πρὸσ τοῖσ ἑκατὸν ἱππεῖσ. τούτοισ δ’ ἠκολούθουν οἱ τὰσ ἑλεπόλεισ φέροντεσ ὀρεῖσ καὶ τὰ λοιπὰ μηχανήματα.

μετὰ τούτουσ ἡγεμόνεσ τε καὶ σπειρῶν ἔπαρχοι σὺν χιλιάρχοισ, ἐπιλέκτουσ περὶ σφᾶσ στρατιώτασ ἔχοντεσ·

ἔπειτα αἱ σημαῖαι περιίσχουσαι τὸν ἀετόν, ὃσ παντὸσ ἄρχει Ῥωμαίοισ τάγματοσ, βασιλεύσ τε οἰωνῶν ἁπάντων καὶ ἀλκιμώτατοσ ὤν·

ὃ δὴ καὶ τῆσ ἡγεμονίασ τεκμήριον αὐτοῖσ καὶ κλῃδών, ἐφ’ οὓσ ἂν ἰώσιν, τοῦ κρατήσειν δοκεῖ. τοῖσ δὲ ἱεροῖσ ἠκολούθουν οἱ σαλπιγκταί, καὶ κατόπιν αὐτῶν ἡ φάλαγξ τὸ στῖφοσ εἰσ ἓξ πλατύνασα.

τούτοισ παρείπετό τισ ἑκατόνταρχοσ ἐξ ἔθουσ τὴν τάξιν ἐπισκοπούμενοσ. τὸ δ’ οἰκετικὸν ἑκάστου τάγματοσ ἅπαν τοῖσ πεζοῖσ εἵπετο, τὰσ ἀποσκευὰσ τῶν στρατιωτῶν ἐπὶ τοῖσ ὀρεῦσιν καὶ τοῖσ ὑποζυγίοισ ἄγοντεσ·

κατόπιν δὲ πάντων [τῶν ταγμάτων] ὁ μίσθιοσ ὄχλοσ, οἷσ οὐραγοὶ πρὸσ ἀσφάλειαν ἠκολούθουν πεζοί τε καὶ ὁπλῖται καὶ τῶν ἱππέων συχνοί.

Οὕτωσ ὁδεύσασ Οὐεσπασιανὸσ μετὰ τῆσ δυνάμεωσ εἰσ τοὺσ ὁρ́ουσ ἀφικνεῖται τῆσ Γαλιλαίασ, ἔνθα καταστρατοπεδευσάμενοσ ὡρμημένουσ εἰσ πόλεμον τοὺσ στρατιώτασ κατεῖχεν, ἐπιδεικνύμενοσ τὴν στρατιὰν εἰσ κατάπληξιν τοῖσ πολεμίοισ καὶ μετανοίασ καιρὸν διδούσ, εἰ πρὸ μάχησ μεταβάλοιντο·

ἅμα δὲ καὶ πρὸσ πολιορκίαν τῶν ἐρυμάτων ἐξηρτύετο. μετάνοιαν μὲν οὖν τῆσ ἀποστάσεωσ ὀφθεὶσ ὁ στρατηγὸσ πολλοῖσ ἐνειργάσατο, κατάπληξιν δὲ πᾶσιν·

οἱ μὲν γὰρ περὶ τὸν Ιὤσηπον ἐστρατοπεδευκότεσ οὐκ ἄπωθεν τῆσ Σεπφώρεωσ παρὰ πόλιν Γαρὶν καλουμένην ἐπεὶ πλησιάζοντα τὸν πόλεμον ἤκουσαν ὅσον τε οὔπω τοὺσ Ῥωμαίουσ συμμίξοντασ σφίσιν, οὐ μόνον πρὸ μάχησ, ἀλλὰ καὶ πρὶν ἰδεῖν τοὺσ ἐχθροὺσ διασκίδνανται φυγῇ.

καταλείπεται δ’ ὁ Ιὤσηποσ μετ’ ὀλίγων, καὶ κατιδὼν ὡσ οὔτε δέχεσθαι τοὺσ πολεμίουσ ἀρκετὴν ἔχει δύναμιν καὶ πεπτώκοι τὰ φρονήματα τῶν Ιοὐδαίων ἄσμενοί τ’ ἄν, εἰ πιστεύοιντο, χωροῖεν οἱ πλείουσ ἐπὶ σπονδάσ, ἐδεδίει μὲν ἤδη περὶ παντὸσ τοῦ πολέμου, τότε δ’ ὡσ πορρωτάτω χωρίζεσθαι τῶν κινδύνων ἔκρινεν.

ἀναλαβὼν δὲ τοὺσ συμμείναντασ εἰσ Τιβεριάδα καταφεύγει.

καὶ παρελθὼν εἴσω πάντασ ἡβηδὸν ἀναιρεῖ μηδεμιᾶσ τῶν Ῥωμαίων ἡλικίασ ἔλεον ποιουμένων μίσει πρὸσ τὸ ἔθνοσ καὶ μνήμῃ τῆσ κατὰ τὸν Κέστιον αὐτῶν παρανομίασ.

ἐμπίμπρησιν δὲ οὐ μόνον αὐτὴν τὴν πόλιν, ἀλλὰ καὶ τὰσ πέριξ κώμασ πάσασ τε καὶ πολίχνασ, ἃσ μὲν παντελῶσ ἐκλελειμμένασ, ἔστιν δ’ ἃσ αὐτὸσ ἐξανδραποδιζόμενοσ.

Ὁ δ’ Ιὤσηποσ ἣν πρὸσ ἀσφάλειαν εἵλετο πόλιν αὐτὸσ ἐνέπλησεν δέουσ καταφυγών.

οἱ δὲ ἀπὸ τῆσ Τιβεριάδοσ οὐκ ἄν, εἰ μὴ πρὸσ τὸ πᾶν ἀπεγνώκει τὸν πόλεμον, τραπῆναί ποτε αὐτὸν ᾤοντο. καὶ κατὰ τοῦτό γε οὐ διημάρτανον αὐτοῦ τῆσ γνώμησ·

ἑώρα μὲν γάρ, ποῖ ῥέψει τὰ Ιοὐδαίων τέλουσ, καὶ μίαν αὐτῶν ᾔδει σωτηρίαν, εἰ μεταβάλοιντο. αὐτὸσ δὲ καίπερ συγγνωσθήσεσθαι παρὰ Ῥωμαίοισ προσδοκῶν, ὅμωσ τεθνάναι μᾶλλον εἵλετο πολλάκισ ἢ καταπροδοὺσ τὴν πατρίδα καὶ τὴν ἐμπιστευθεῖσαν αὐτῷ στρατηγίαν ὑβρίσασ εὐτυχεῖν παρ’ οἷσ πολεμήσων ἐπέμφθη.

ἵνα τε ἢ σπονδὰσ αἱρούμενοι ταχέωσ ἀντιγράψωσιν ἢ πολεμεῖν ἐγνωκότεσ πρὸσ Ῥωμαίουσ ἀξιόμαχον αὐτῷ πέμψωσι δύναμιν.

ὁ μὲν οὖν ταῦτ’ ἐπιστείλασ πέμπει διὰ τάχουσ ἐπὶ Ιἑροσολύμων τοὺσ τὰ γράμματα κομίζοντασ.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ ὡρμημένοσ ἐξαιρεῖν τὴν Ιὠταπάταν, πέπυστο γὰρ εἰσ αὐτὴν πλείστουσ τῶν πολεμίων συμπεφευγέναι καὶ ἄλλωσ ὁρμητήριον ἰσχυρὸν οὖσαν αὐτῶν, πέμπει πεζούσ τε καὶ ἱππεῖσ τοὺσ προεξομαλιοῦντασ τὴν ὁδὸν ὀρεινὴν ὑπάρχουσαν καὶ πετρώδη, δύσβατον δὲ καὶ πεζοῖσ, ἱππεῦσιν δ’ ἀμήχανον.

οἱ μὲν οὖν τέσσαρσιν ἡμέραισ ἐξειργάσαντο καὶ πλατεῖαν ἤνοιξαν τῇ στρατιᾷ λεωφόρον·

τῇ πέμπτῃ δ’ ὁ Ιὤσηποσ, αὕτη δ’ ἦν Ἀρτεμισίου μηνὸσ μία καὶ εἰκάσ, φθάνει παρελθὼν εἰσ τὴν Ιὠταπάταν ἐκ τῆσ Τιβεριάδοσ καὶ πεπτωκότα τοῖσ Ιοὐδαίοισ ἐγείρει τὰ φρονήματα. Οὐεσπασιανῷ δέ τισ εὐαγγελίζεται τὴν μετάβασιν τοῦ ἀνδρὸσ αὐτόμολοσ καὶ κατήπειγεν ἐπὶ τὴν πόλιν ὡσ μετ’ ἐκείνησ αἱρήσοντα πᾶσαν Ιοὐδαίαν, εἰ λάβοι τὸν Ιὤσηπον ὑποχείριον.

ὁ δ’ ἁρπάσασ ὥσπερ μέγιστον εὐτύχημα τὴν ἀγγελίαν, καὶ προνοίᾳ θεοῦ τὸν συνετώτατον εἶναι δοκοῦντα τῶν πολεμίων οἰόμενοσ εἰσ εἱρκτὴν αὐθαίρετον παρελθεῖν, εὐθέωσ μὲν σὺν χιλίοισ ἱππεῦσιν πέμπει Πλάκιδον καὶ δεκαδάρχην Αἰβούτιον, ἄνδρα τῶν ἐπισήμων κατὰ χεῖρα καὶ σύνεσιν, περικατασχεῖν κελεύσασ τὴν πόλιν, ὡσ μὴ λάθοι διαδρὰσ ὁ Ιὤσηποσ.

Αὐτὸσ δὲ μετὰ μίαν ἡμέραν ἀναλαβὼν πᾶσαν τὴν δύναμιν εἵπετο καὶ μέχρι δείλησ ὁδεύσασ πρὸσ τὴν Ιὠταπάταν ἀφικνεῖται.

ἀναλαβὼν δὲ τὴν στρατιὰν εἰσ τὸ προσάρκτιον αὐτῆσ μέροσ ἔν τινι λόφῳ στρατοπεδεύεται διέχοντι σταδίουσ ἑπτὰ τῆσ πόλεωσ, πειρώμενοσ ὡσ μάλιστα τοῖσ πολεμίοισ εὐσύνοπτοσ εἶναι πρὸσ ἔκπληξιν·

ἣ καὶ παραχρῆμα τοσαύτη τοὺσ Ιοὐδαίουσ κατέσχεν, ὡσ μηδένα τοῦ τείχουσ τολμῆσαι προελθεῖν.

Ῥωμαῖοι δ’ εὐθὺσ μὲν ἀπώκνησαν προσβαλεῖν δι’ ὅλησ ὡδευκότεσ ἡμέρασ, διπλῇ δὲ τῇ φάλαγγι κυκλοῦνται τὴν πόλιν καὶ τρίτην ἔξωθεν περιιστᾶσιν τὴν ἵππον, πάσασ ἀποφράσσοντεσ αὐτοῖσ τὰσ ἐξόδουσ.

τοῦτ’ ἐν ἀπογνώσει σωτηρίασ παρώξυνε τοὺσ Ιοὐδαίουσ πρὸσ τόλμαν·

οὐδὲν γὰρ ἀνάγκησ ἐν πολέμῳ μαχιμώτερον. Γενομένησ δὲ μεθ’ ἡμέραν προσβολῆσ τὸ μὲν πρῶτον Ιοὐδαῖοι κατὰ χώραν μένοντεσ ἀντεῖχον ἀντικρὺ τῶν Ῥωμαίων ἐστρατοπεδευκότεσ πρὸ τοῦ τείχουσ·

ὡσ δὲ Οὐεσπασιανὸσ τούτοισ μὲν τοὺσ τοξότασ καὶ σφενδονήτασ καὶ πᾶν τὸ τῶν ἑκηβόλων πλῆθοσ ἐπιστήσασ ἐπέτρεψεν βάλλειν, αὐτὸσ δὲ μετὰ τῶν πεζῶν εἰσ τὸ πρόσαντεσ ἀνώθει καθ’ ὃ τὸ τεῖχοσ ἦν εὐάλωτον, δείσασ ὁ Ιὤσηποσ περὶ τῇ πόλει προπηδᾷ καὶ σὺν αὐτῷ πᾶν τὸ τῶν Ιοὐδαίων πλῆθοσ.

συμπεσόντεσ δὲ τοῖσ Ῥωμαίοισ ἀθρόοι τοῦ μὲν τείχουσ ἀνέστειλαν αὐτούσ, πολλὰ δ’ ἐπεδείκνυντο χειρῶν ἔργα καὶ τόλμησ.

οὐκ ἔλασσόν γε μὴν ὧν ἔδρων ἀντέπασχον·

ὅσον γὰρ αὐτοὺσ ἡ τῆσ σωτηρίασ ἀπόγνωσισ, τοσοῦτο τοὺσ Ῥωμαίουσ αἰδὼσ παρεκρότει, καὶ τοὺσ μὲν ἐμπειρία μετ’ ἀλκῆσ, τοὺσ δὲ θράσοσ ὥπλιζε τῷ θυμῷ στρατηγουμένουσ. παραταξάμενοι δὲ δι’ ὅλησ ἡμέρασ νυκτὶ διαλύονται, τρώσαντεσ μὲν πλείστουσ Ῥωμαίων, δεκατρεῖσ δ’ ἀνελόντεσ·

αὐτῶν δ’ ἔπεσον μὲν δεκαεπτά, τραυματίαι δ’ ἐγένοντο ἑξακόσιοι. Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ πάλιν προσβάλλουσι τοῖσ Ῥωμαίοισ ἐπεξελθόντεσ καὶ πολὺ καρτερώτερον ἀντιπαρετάξαντο, θαρραλεώτεροι μὲν ἐκ τοῦ παρὰ λόγον ἀντισχεῖν τῇ προτέρᾳ γεγενημένοι, χρώμενοι δὲ καὶ τοῖσ Ῥωμαίοισ μαχιμωτέροισ·

ὑπὸ γὰρ αἰδοῦσ εἰσ ὀργὴν ἐξεκαίοντο τὸ μὴ ταχέωσ νικᾶν ἧτταν ἡγούμενοι.

καὶ μέχρι πέμπτησ ἡμέρασ προσβολαὶ μὲν ἐγίνοντο τῶν Ῥωμαίων ἀδιάλειπτοι, ἐκδρομαὶ δὲ τῶν Ιὠταπατηνῶν καὶ τειχομαχίαι καρτερώτεραι, καὶ οὔτε Ιοὐδαῖοι τὴν τῶν πολεμίων ἰσχὺν κατωρρώδουν οὔτε Ῥωμαῖοι πρὸσ τὸ τῆσ πόλεωσ δυσάλωτον ἀπέκαμνον.

Ἔστιν δ’ Ιὠταπάτα πλὴν ὀλίγου πᾶσα κρημνόσ, ἐκ μὲν τῶν ἄλλων μερῶν πάντοθεν φάραγξιν ἀπείροισ ἀπότομοσ, ὡσ τῶν κατιδεῖν πειρωμένων τὰσ ὄψεισ προεξασθενεῖν τοῦ βάθουσ, ἀπὸ βορέου δὲ προσιτὴ μόνον, καθ’ ὃ λήγοντι τῷ ὄρει πλαγίῳ προσέκτισται.

καὶ τοῦτο δ’ ὁ Ιὤσηποσ ἐμπεριειλήφει τειχίζων τὴν πόλιν, ὡσ ἀκατάληπτον εἶναι πολεμίοισ τὴν ὑπὲρ αὐτῆσ ἀκρώρειαν.

κυκλόθεν δ’ ἄλλοισ ὄρεσιν καλυπτομένη, πρὶν εἰσαφίκοιτό τισ εἰσ αὐτήν, παντελῶσ ἀόρατοσ ἦν.

εἶχε μὲν οὖν οὕτωσ ὀχυρότητοσ Ιὠταπάτη· Οὐεσπασιανὸσ δὲ τῇ τε φύσει τοῦ χωρίου καὶ ταῖσ τόλμαισ τῶν Ιοὐδαίων ἀντιφιλονεικῶν ἔγνω καρτερώτερον ἅπτεσθαι τῆσ πολιορκίασ, καὶ προσκαλεσάμενοσ τοὺσ ὑπ’ αὐτὸν ἡγεμόνασ ἐβουλεύετο περὶ τῆσ προσβολῆσ.

οἱ μὲν πρὸσ ἀλεωρὰν τῶν ὕπερθεν ἀφιεμένων βελῶν γέρρα διατείναντεσ ὑπὲρ χαρακωμάτων ἔχουν ὑπ’ αὐτοῖσ οὐδὲν ἢ μικρὰ βλαπτόμενοι ταῖσ ἀπὸ τοῦ τείχουσ βολαῖσ·

οἱ δὲ τοὺσ πλησίον ὄχθουσ ἀνασπῶντεσ γῆν αὐτοῖσ ἀδιαλείπτωσ ἔφερον, καὶ τριχῆ διῃρημένων ἀργὸσ ἦν οὐδείσ.

οἱ δὲ Ιοὐδαῖοι πέτρασ τε μεγάλασ ἀπὸ τῶν τειχῶν τοῖσ σκεπάσμασιν αὐτῶν ἐπηφίεσαν καὶ πᾶν εἶδοσ βελῶν·

ἦν δὲ καὶ μὴ διικνουμένων πολὺσ ὁ ψόφοσ καὶ φοβερὸσ ἐμπόδιον τοῖσ ἐργαζομένοισ. Οὐεσπασιανὸσ δὲ ἐν κύκλῳ τὰσ ἀφετηρίουσ μηχανὰσ ἐπιστήσασ, τὰ πάντα δ’ ἦν ἑκατὸν ἑξήκοντα ὄργανα, βάλλειν ἐκέλευσεν τοὺσ ἐπὶ τοῦ τείχουσ.

ὁμοῦ δὲ οἵ τε καταπέλται τὰσ λόγχασ ἀνερροίζουν καὶ ταλαντιαῖοι λίθοι μέγεθοσ ἐκ τῶν πετροβόλων ἐβάλλοντο πῦρ τε καὶ πλῆθοσ ἀθρόων οἰστῶν, ἅπερ οὐ μόνον τὸ τεῖχοσ ἀνεπίβατον τοῖσ Ιοὐδαίοισ ἐποίησεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐντὸσ ὅσησ ἐφικνεῖτο χώρασ·

καὶ γὰρ καὶ τὸ τῶν Ἀράβων τοξοτῶν πλῆθοσ ἀκοντισταί τε καὶ σφενδονῆται πάντεσ ἅμα τοῖσ μηχανήμασιν ἔβαλλον.

οὐ μὴν εἰργόμενοι τῆσ καθύπερθεν ἀμύνησ ἠρέμουν·

μέχρι συνεὶσ Οὐεσπασιανὸσ τὴν διαίρεσιν τῶν ἔργων αἰτίαν εἶναι τῆσ βλάβησ, τὰ γὰρ διαστήματα τοῖσ Ιοὐδαίοισ προσβολῆσ παρεῖχεν τόπον, ἑνοῖ τὰ σκεπάσματα, καὶ συναφθείσησ ἅμα αὐτοῖσ τῆσ δυνάμεωσ ἀνείρχθησαν αἱ τῶν Ιοὐδαίων παραδύσεισ.

Ἐγειρομένου δὲ τοῦ χώματοσ ἤδη καὶ ταῖσ ἐπάλξεσιν ὅσον οὔπω πλησιάζοντοσ δεινὸν ὁ Ιὤσηποσ νομίσασ, εἰ μηδὲν ἀντιμηχανήσαιτο τῇ πόλει σωτήριον, συναθροίζει τέκτονασ καὶ τὸ τεῖχοσ ἐκέλευσεν ὑψοῦν.

τῶν δ’ ἀδύνατον εἶναι φαμένων οἰκοδομεῖν τοσούτοισ βέλεσι βαλλομένουσ, σκέπην αὐτοῖσ ἐπινοεῖ τοιάνδε·

δρυφάκτουσ πήξασθαι κελεύσασ ἐμπετάσαι τε βύρσασ νεοδόρουσ βοῶν, ὡσ ἀναδέχοιντο μὲν τοὺσ ἀπὸ τῶν πετροβόλων λίθουσ κολπούμεναι, περιολισθάνοι δὲ ἀπ’ αὐτῶν καὶ τὰ λοιπὰ βέλη καὶ τὸ πῦρ ὑπὸ τῆσ ἰκμάδοσ εἴργοιτο, προανίστησιν τῶν τεκτόνων.

ὑφ’ οἷσ ἀσφαλῶσ ἐργαζόμενοι δι’ ἡμέρασ τε καὶ νυκτὸσ τὸ τεῖχοσ ἤγειραν εἰσ εἴκοσι πήχεισ τὸ ὕψοσ, καὶ συχνοὺσ μὲν πύργουσ ἐνῳκοδόμησαν αὐτῷ, καρτερὰν δὲ ἔπαλξιν ἐφηρμόσαντο.

τοῦτο τοῖσ Ῥωμαίοισ ἤδη τῆσ πόλεωσ ἐντὸσ οἰομένοισ εἶναι πολλὴν ἐποίησεν ἀθυμίαν, καὶ πρόσ τε τὴν ἐπίνοιαν τοῦ Ιὠσήπου καὶ τὸ παράστημα τῶν ἐπὶ τῆσ πόλεωσ κατεπλάγησαν.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ καὶ πρὸσ τὸ πανοῦργον τοῦ στρατηγήματοσ καὶ πρὸσ τὰσ τόλμασ παρωξύνετο τῶν Ιὠταπατηνῶν·

ἑώσ Οὐεσπασιανὸσ ἀναπαύσασ τὴν στρατιὰν μάχησ διέγνω προσκαθεζόμενοσ σπάνει τῶν ἐπιτηδείων αἱρεῖν τὴν πόλιν·

ἢ γὰρ ἀναγκαζομένουσ ταῖσ ἀπορίαισ ἱκετεύσειν αὐτὸν ἢ μέχρι παντὸσ ἀπαυθαδισαμένουσ διαφθαρήσεσθαι λιμῷ.

πολύ τε ῥᾴοσιν αὐτοῖσ ἠξίου χρήσεσθαι κατὰ τὴν μάχην, εἰ διαλιπὼν αὖθισ ἐκτετρυχωμένοισ ἐπιπέσοι.

φρουρεῖν δὴ πάσασ αὐτῶν ἐκέλευσεν τὰσ ἐξόδουσ. Τοῖσ δὲ σίτου μὲν πλῆθοσ ἦν ἔνδον καὶ τῶν ἄλλων πλὴν ἁλὸσ ἁπάντων, ἔνδεια δὲ ὕδατοσ ὡσ ἂν πηγῆσ μὲν οὐκ οὔσησ κατὰ τὴν πόλιν, τῷ δ’ ὀμβρίῳ διαρκουμένων τῶν ἐν αὐτῇ·

σπάνιον δ’ εἴ ποτε τὸ κλίμα θέρουσ ὑέται. καὶ κατὰ ταύτην τὴν ὡρ́αν πολιορκουμένων ἀθυμία δεινὴ πρὸσ τὴν τοῦ δίψουσ ἐπίνοιαν ἦν, ἀσχαλλόντων ἤδη ὡσ καθάπαν ἐπιλελοιπότοσ ὕδατοσ·

ὁ γὰρ Ιὤσηποσ τήν τε πόλιν ὁρῶν τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων εὔπορον καὶ τὰ φρονήματα γενναῖα τῶν ἀνδρῶν, βουλόμενόσ τε παρ’ ἐλπίδα τοῖσ Ῥωμαίοισ ἐκτεῖναι τὴν πολιορκίαν, μέτρῳ τὸ ποτὸν αὐτοῖσ διένειμεν εὐθέωσ.

οἱ δὲ τὸ ταμιεύεσθαι χαλεπώτερον ἐνδείασ ὑπελάμβανον, καὶ τὸ μὴ αὐτεξούσιον αὐτῶν πλέον ἐκίνει τὴν ὄρεξιν, καὶ καθάπερ εἰσ ἔσχατον ἤδη δίψουσ προήκοντεσ ἀπέκαμνον.

διακείμενοι δὲ οὕτωσ οὐκ ἐλάνθανον τοὺσ Ῥωμαίουσ· ἀπὸ γὰρ τοῦ κατάντουσ ἑώρων αὐτοὺσ ὑπὲρ τὸ τεῖχοσ ἐφ’ ἕνα συρρέοντασ τόπον καὶ μετρουμένουσ τὸ ὕδωρ, ἐφ’ ὃν καὶ τοῖσ ὀξυβελέσιν ἐξικνούμενοι πολλοὺσ ἀνῄρουν.

Καὶ Οὐεσπασιανὸσ μὲν οὐκ εἰσ μακρὰν τῶν ἐκδοχείων κενωθέντων ἤλπιζεν ὑπὸ τῆσ ἀνάγκησ αὐτῷ παραδοθήσεσθαι τὴν πόλιν·

ὁ δὲ Ιὤσηποσ κλάσαι τὴν ἐλπίδα ταύτην αὐτῷ προαιρούμενοσ ἐμβρέξαι κελεύει πλείστουσ τὰ ἱμάτια καὶ κατακρεμάσαι περὶ τὰσ ἐπάλξεισ, ὥστε περιρρεῖσθαι πᾶν ἐξαπίνησ τὸ τεῖχοσ.

πρὸσ τοῦτ’ ἀθυμία τῶν Ῥωμαίων καὶ κατάπληξισ ἦν θεασαμένων εἰσ χλεύην τοσοῦτον παραναλίσκοντασ ὕδατοσ οὓσ οὐδὲ ποτὸν ἔχειν ὑπελάμβανον, ὥστε καὶ τὸν στρατηγὸν ἀπογνόντα τὴν δι’ ἐνδείασ ἅλωσιν τρέπεσθαι πάλιν πρὸσ ὅπλα καὶ βίαν.

ὃ δὴ τοῖσ Ιοὐδαίοισ δι’ ἐπιθυμίασ ἦν·

ἀπεγνωκότεσ γὰρ ἑαυτοὺσ καὶ τὴν πόλιν πρὸ λιμοῦ καὶ δίψησ τὸν ἐν πολέμῳ θάνατον ᾑροῦντο. Ὁ μέντοι γε Ιὤσηποσ πρὸσ τῷδε τῷ στρατηγήματι καὶ ἕτερον ἐπενόησεν εἰσ περιουσίαν αὐτῷ·

ἑρ́πειν τὰ πολλὰ παρὰ τὰσ φυλακὰσ κελεύσασ τοῖσ ἐξιοῦσιν καὶ τὰ νῶτα καλύπτειν νάκεσιν, ὡσ εἰ καὶ κατίδοι τισ αὐτοὺσ νύκτωρ, φαντασίαν παρέχοιεν κυνῶν, μέχρι συναισθόμενοι τὴν ἐπίνοιαν οἱ φρουροὶ περιίσχουσιν τὴν χαράδραν.

Καὶ τόθ’ ὁ Ιὤσηποσ μὲν τὴν πόλιν οὐκ εἰσ μακρὰν ὁρῶν ἀνθέξειν, ἐν ἀπόρῳ δὲ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν εἰ μένοι, δρασμὸν ἅμα τοῖσ δυνατοῖσ ἐβουλεύετο.

συναισθόμενοι δὲ τὸ πλῆθοσ καὶ περιχυθὲν αὐτῷ κατηντιβόλουν μὴ σφᾶσ περιιδεῖν ἐπ’ αὐτῷ μόνῳ κειμένουσ· εἶναι γὰρ τῇ πόλει καὶ σωτηρίασ μὲν ἐλπὶσ παραμένων, παντὸσ ἀγωνισομένου δι’ αὐτὸν προθύμωσ, κἂν ἁλῶσιν δέ, παραμυθίαν.

πρέπειν δ’ αὐτῷ μήτε φυγεῖν τοὺσ ἐχθροὺσ μήτ’ ἐγκαταλιπεῖν τοὺσ φίλουσ μήτ’ ἀποπηδᾶν ὥσπερ χειμαζομένησ νεώσ, εἰσ ἣν ἐν γαλήνῃ παρῆλθεν·

ἐπιβαπτίσειν γὰρ αὐτοῖσ τὴν πόλιν μηδενὸσ ἔτι τοῖσ πολεμίοισ τολμῶντοσ ἀνθίστασθαι δι’ ὃν ἂν θαρσοῖεν οἰχομένου.

Ὁ δὲ Ιὤσηποσ τὸ κατ’ αὐτὸν ἀσφαλὲσ ὑποστελλόμενοσ ὑπὲρ αὐτῶν ἔφασκεν ποιεῖσθαι τὴν ἔξοδον·

μένων μὲν γὰρ οὔτ’ ἂν ὠφελῆσαί τι μέγα σωζομένουσ, κἂν ἁλίσκωνται, συναπολεῖσθαι περιττῶσ, ἐκδὺσ δὲ τῆσ πολιορκίασ ἔξωθεν αὐτοὺσ ὠφελήσειν μέγιστα·

τούσ τε γὰρ ἐκ τῆσ χώρασ Γαλιλαίουσ συναθροίσειν ᾗ τάχοσ καὶ Ῥωμαίουσ ἑτέρῳ πολέμῳ τῆσ πόλεωσ αὐτῶν ἀντιπερισπάσειν.

οὐχ ὁρᾶν δέ, τί παρακαθεζόμενοσ αὐτοῖσ χρήσιμοσ εἰή νῦν, πλὴν εἰ μὴ Ῥωμαίουσ παροξύνων μᾶλλον ἐπὶ τὴν πολιορκίαν, οὓσ περὶ πλείστου ποιεῖσθαι λαβεῖν αὐτόν·

εἰ δ’ ἐκδράντα πύθοιντο, πολὺ τῆσ ἐπὶ τὴν πόλιν ὁρμῆσ ἀνήσειν. οὐκ ἔπειθεν δὲ τούτοισ, ἀλλὰ μᾶλλον ἐξέκαυσεν τὸ πλῆθοσ αὐτοῦ περιέχεσθαι·

παιδία γοῦν καὶ γέροντεσ καὶ γύναια μετὰ νηπίων ὀδυρόμενα προσέπιπτον αὐτῷ καὶ τοῖσ ποσὶν ἐμπλεκόμενοι πάντεσ εἴχοντο, καὶ μετὰ κωκυτῶν κοινωνὸν σφίσι τῆσ τύχησ μένειν ἱκέτευον, οὐ φθόνῳ τῆσ ἐκείνου σωτηρίασ, ἔμοιγε δοκεῖν, ἀλλ’ ἐλπίδι τῆσ ἑαυτῶν· οὐδὲν γὰρ ἠξίουν πείσεσθαι δεινὸν Ιὠσήπου μένοντοσ.

Ὁ δὲ πειθομένῳ μὲν ἱκετηρίαν ταῦτα νομίσασ, βιαζομένῳ δὲ φρουράν, πολὺ δ’ αὐτοῦ τῆσ εἰσ τὴν ἀπόλειψιν ὁρμῆσ καὶ ὁ τῶν ὀδυρομένων ἔκλασεν οἶκτοσ, μένειν τε ἔγνω, καὶ τὴν κοινὴν τῆσ πόλεωσ ἀπόγνωσιν ὁπλισάμενοσ, "νῦν καιρόσ, εἰπών, ἄρχεσθαι μάχησ, ὅτ’ ἐλπὶσ οὐκ ἔστι σωτηρίασ·

καλὸν εὔκλειαν ἀντικαταλλαξάμενον τοῦ βίου καὶ δράσαντά τι γενναῖον εἰσ μνήμην ὀψιγενῶν πεσεῖν" , ἐπ’ ἔργα τρέπεται.

καὶ προελθὼν μετὰ τῶν μαχιμωτάτων διεσκίδνα τε τοὺσ φρουροὺσ καὶ μέχρι τοῦ στρατοπέδου τῶν Ῥωμαίων κατέτρεχεν, καὶ τὰσ μὲν ἐπὶ τῶν χωμάτων δέρρεισ, αἷσ ὑπεσκήνουν, διέσπα, τοῖσ δὲ ἔργοισ ἐνέβαλλεν πῦρ.

τῇ τε ἑξῆσ ὁμοίωσ καὶ τῇ τρίτῃ καὶ ἐπὶ συχνὰσ ἡμέρασ καὶ νύκτασ πολεμῶν οὐκ ἔκαμνεν.

τοῖσ μὲν ὁπλίταισ τὰσ ὁρμὰσ αὐτῶν ἐκκλίνειν ἐκέλευσεν καὶ μὴ συμπλέκεσθαι θανατῶσιν ἀνθρώποισ·

οὐδὲν γὰρ ἀλκιμώτερον εἶναι τῆσ ἀπογνώσεωσ, περισβέννυσθαι δὲ αὐτῶν τὰσ ὁρμὰσ σκοπῶν ἀπορουμένασ ὥσπερ ὕλησ τὸ πῦρ·

προσήκειν γε μὴν καὶ Ῥωμαίοισ μετὰ ἀσφαλείασ καὶ τὸ νικᾶν, ὡσ ἂν οὐκ ἐξ ἀνάγκησ πολεμοῦσιν, ἀλλὰ προσκτωμένοισ.

τοῖσ δὲ τῶν Ἀράβων τοξόταισ καὶ τοῖσ ἀπὸ τῆσ Συρίασ σφενδονήταισ καὶ λιθοβόλοισ τὰ πολλὰ τοὺσ Ιοὐδαίουσ ἀνέστελλεν·

ἠρέμει δὲ οὐδὲ τῶν ἀφετηρίων ὀργάνων τὸ πλῆθοσ. οἱ δὲ τούτοισ μὲν εἶκον κακούμενοι, τῶν δὲ πόρρω βαλλομένων ἐνδοτέρω γινόμενοι προσέκειντο τοῖσ Ῥωμαίοισ χαλεποὶ καὶ ψυχῆσ καὶ σώματοσ ἀφειδοῦντεσ ἐμάχοντο, ἐκ διαδοχῆσ ἑκάτεροι τὸ κεκμηκὸσ ἑαυτῶν ἀναλαμβάνοντεσ.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ ἡγούμενοσ τῷ μήκει τοῦ χρόνου καὶ ταῖσ ἐκδρομαῖσ ἀντιπολιορκεῖσθαι, τῶν χωμάτων ἤδη τοῖσ τείχεσι πελαζόντων προσάγειν ἔγνω τὸν κριόν.

ὁ δ’ ἐστὶν ὑπερμεγέθησ δοκὸσ ἱστῷ νηὸσ παραπλήσιοσ·

ἐστόμωται δὲ παχεῖ σιδήρῳ κατ’ ἄκρον εἰσ κριοῦ προτομήν, ἀφ’ οὗ καὶ καλεῖται, τετυπωμένῳ. καταιωρεῖται δὲ κάλοισ μέσοσ ὥσπερ ἀπὸ πλάστιγγοσ ἑτέρασ δοκοῦ, σταυροῖσ ἑκατέρωθεν ἑδραίοισ ὑπεστηριγμένησ.

ἀνωθούμενοσ δὲ ὑπὸ πλήθουσ ἀνδρῶν εἰσ τὸ κατόπιν, τῶν αὐτῶν ἀθρόωσ πάλιν εἰσ τοὔμπροσθεν ἐπιβρισάντων τύπτει τὰ τείχη τῷ προανέχοντι σιδήρῳ.

καὶ οὐδεὶσ οὕτωσ καρτερὸσ πύργοσ ἢ περίβολοσ πλατύσ, ὃσ κἂν τὰσ πρώτασ πληγὰσ ἐνέγκῃ κατίσχυσεν τῆσ ἐπιμονῆσ.

ἐπὶ ταύτην τὴν πεῖραν ὁ στρατηγὸσ τῶν Ῥωμαίων μετέβαινεν βίᾳ τὴν πόλιν ἑλεῖν σπεύδων, ὡσ τὸ προσκαθέζεσθαι βλαβερὸν ἦν Ιοὐδαίων οὐκ ἠρεμούντων.

οἱ μὲν οὖν τούσ τε καταπέλτασ καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἀφετηρίων, ὡσ ἐξικνοῖτο τῶν ἐπὶ τοῦ τείχουσ κωλύειν πειρωμένων, ἔγγιον προσαγαγόντεσ ἔβαλλον·

ὁμοίωσ δὲ συνήγγιζον οἱ τοξόται καὶ σφενδονῆται. διὰ δὲ ταῦτα μηδενὸσ τῶν περιβόλων ἐπιβῆναι τολμῶντοσ προσῆγον ἕτεροι τὸν κριὸν γέρροισ τε διηνεκέσι καὶ καθύπερθεν πεφραγμένον δέρρει πρόσ τε αὐτῶν καὶ τοῦ μηχανήματοσ ἀσφάλειαν.

καὶ κατὰ τὴν πρώτην πληγὴν διεσείσθη μὲν τὸ τεῖχοσ, κραυγὴ δὲ μεγίστη παρὰ τῶν ἔνδον ἤρθη καθάπερ ἑαλωκότων ἤδη.

Πολλάκισ δὲ εἰσ τὸν αὐτὸν παίοντασ τόπον ὁ Ιὤσηποσ ὁρῶν ὅσον οὔπω καταρριφθησόμενον τὸ τεῖχοσ, σοφίζεται κατ’ ὀλίγον τὴν βίαν τοῦ μηχανήματοσ.

σάκκουσ ἀχύρων πληρώσαντασ ἐκέλευσεν καθιμᾶν καθ’ ὃ φερόμενον ἀεὶ τὸν κριὸν ὁρῷεν, ὡσ πλάζοιτό τε ἡ ἐμβολή, καὶ δεχόμενοι τὰσ πληγὰσ ἐκκενοῖεν τῇ χαυνότητι.

τοῦτο πλείστην διατριβὴν παρέσχεν τοῖσ Ῥωμαίοισ, καθ’ ὃ μὲν τρέποιεν τὴν μηχανὴν ἀντιπαραγόντων τοὺσ σάκκουσ τῶν ὕπερθεν, ὑποβαλλόντων δὲ ταῖσ ἐμβολαῖσ, ὡσ μηδὲν κατ’ ἀντιτυπίαν βλάπτεσθαι τὸ τεῖχοσ·

ἑώσ ἀντεπινοήσαντεσ κοντοὺσ οἱ Ῥωμαῖοι μακροὺσ καὶ δρέπανα δήσαντεσ ἐπ’ ἄκρων τοὺσ σάκουσ ἀπέτεμνον.

ἐνεργοῦσ δὲ οὕτω τῆσ ἑλεπόλεωσ γενομένησ καὶ τοῦ τείχουσ, νεοπαγὲσ γὰρ ἦν, ἐνδιδόντοσ ἤδη, τὸ λοιπὸν ἐπὶ τὴν ἐκ πυρὸσ ἄμυναν οἱ περὶ τὸν Ιὤσηπον ὡρ́μησαν.

ἁψάμενοι δὲ ὅσον αὐήσ εἶχον ὕλησ τριχόθεν ἐπεκθέουσιν, καὶ τά τε μηχανήματα καὶ τὰ γέρρα καὶ τὰ χώματα τῶν Ῥωμαίων ὑπεπίμπρασαν.

οἱ δὲ κακῶσ ἐπεβοήθουν πρόσ τε τὴν τόλμαν αὐτῶν καταπεπληγότεσ καὶ ὑπὸ τῆσ φλογὸσ τὰσ ἀμύνασ φθανόμενοι·

ξηρᾶσ γὰρ ὕλησ, πρὸσ δὲ ἀσφάλτου τε καὶ πίσσησ, ἔτι δὲ θείου διίπτατο τὸ πῦρ ἐπινοίασ τάχιον, καὶ τὰ πολλῷ καμάτῳ πεπονημένα τοῖσ Ῥωμαίοισ ἐπὶ μιᾶσ ὡρ́ασ ἐνέμετο. Ἔνθα καὶ ἀνήρ τισ ἐξεφάνη Ιοὐδαίων λόγου καὶ μνήμησ ἄξιοσ·

Σαμίου μὲν παῖσ ἦν, Ἐλεάζαροσ δὲ ἐκαλεῖτο, Σαβὰ δὲ πατρὶσ αὐτῷ τῆσ Γαλιλαίασ· ὑπερμεγέθη δὲ πέτραν ἀράμενοσ ἀφίησιν ἀπὸ τοῦ τείχουσ ἐπὶ τὴν ἑλέπολιν μετὰ τοσαύτησ βίασ, ὥστε ἀπορρῆξαι τὴν κεφαλὴν τοῦ μηχανήματοσ, ἣν καὶ καταπηδήσασ ἐκ μέσων αἴρεται τῶν πολεμίων καὶ μετὰ πολλῆσ ἀδείασ ἐπὶ τὸ τεῖχοσ ἔφερεν.

πρὸσ οὐδὲν δὲ τούτων ἐπιστραφείσ, ὅτε τὸ τεῖχοσ ἀνέβη καὶ περίοπτοσ πᾶσιν τῆσ εὐτολμίασ ἔστη, τότε ἰλυσπώμενοσ ὑπὸ τῶν τραυμάτων μετὰ τοῦ κριοῦ κατέπεσεν.

ἄριστοι μετ’ αὐτὸν ἐφάνησαν ἀδελφοὶ δύο Νετείρασ καὶ Φίλιπποσ, ἀπὸ Ῥούμασ κώμησ, Γαλιλαῖοι καὶ αὐτοί, οἳ προπηδῶσι μὲν εἰσ τοὺσ ἀπὸ τοῦ δεκάτου τάγματοσ, τοσούτῳ δὲ ῥοίζῳ καὶ βίᾳ τοῖσ Ῥωμαίοισ συνέπεσον, ὡσ διαρρῆξαί τε τὰσ τάξεισ καὶ τρέψασθαι καθ’ οὓσ ἐφορμήσειαν ἅπαντασ.

Μετὰ τούτουσ ὅ τε Ιὤσηποσ καὶ τὸ λοιπὸν πλῆθοσ ἀράμενοι πῦρ πάλιν τὰ μηχανήματα καὶ τὰσ ὑποδύσεισ ἅμα τοῖσ ἔργοισ ὑφῆψαν τοῦ τε πέμπτου καὶ τοῦ δεκάτου τραπέντοσ τάγματοσ, οἱ λοιποὶ δὲ φθάσαντεσ καὶ τὰ ὄργανα καὶ πᾶσαν ὕλην κατέχωσαν.

περὶ δὲ δείλην πάλιν ἀναστήσαντεσ προσῆγον τὸν κριὸν ᾗ προπεπονήκει τυπτόμενον τὸ τεῖχοσ.

ἔνθα τισ τῶν ἀμυνομένων ἀπ’ αὐτοῦ βάλλει τὸν Οὐεσπασιανὸν βέλει κατὰ τὸν ταρσὸν τοῦ ποδὸσ καὶ τιτρώσκει μὲν ἐπιπολαίωσ προεκλύσαντοσ τὸ βληθὲν τοῦ διαστήματοσ, μέγιστον δὲ θόρυβον ἐνεποίησεν τοῖσ Ῥωμαίοισ·

πρὸσ γὰρ τὸ αἷμα ταραχθέντων τῶν πλησίον φήμη διὰ παντὸσ ἐπῄει τοῦ στρατοῦ, καὶ τῆσ πολιορκίασ οἱ πλείουσ ἀφέμενοι μετ’ ἐκπλήξεωσ καὶ δέουσ ἐπὶ τὸν στρατηγὸν συνέθεον.

πρὸ δὲ πάντων Τίτοσ δείσασ περὶ τῷ πατρὶ παρῆν, ὡσ τὸ πλῆθοσ καὶ τῇ πρὸσ τὸν ἡγούμενον εὐνοίᾳ καὶ τῇ τοῦ παιδὸσ ἀγωνίᾳ συγχυθῆναι.

ῥᾷστα μέντοι τόν τε υἱὸν ὁ πατὴρ δεδιότα καὶ τὴν στρατιὰν ἔπαυσεν τοῦ θορύβου· τῶν γὰρ ἀλγηδόνων ἐπάνω γενόμενοσ καὶ πᾶσιν τοῖσ ἐπτοημένοισ δι’ αὐτὸν ὀφθῆναι σπουδάσασ χαλεπώτερον Ιοὐδαίοισ ἐπῆρεν τὸν πόλεμον·

ἕκαστοσ γὰρ ὡσ τιμωρὸσ τοῦ στρατηγοῦ προκινδυνεύειν ἤθελεν, καὶ βοῇ παρακροτοῦντεσ ἀλλήλουσ ἐπὶ τὸ τεῖχοσ ὡρ́μων. Οἱ δὲ περὶ τὸν Ιὤσηπον καίπερ ἐπ’ ἀλλήλοισ πίπτοντεσ ὑπὸ τῶν καταπελτικῶν καὶ τῶν πετροβόλων, ὅμωσ οὐκ ἀπετρέποντο τοῦ τείχουσ, ἀλλὰ πυρὶ καὶ σιδήρῳ καὶ πέτροισ τοὺσ ἐπὶ τὰ γέρρα τὸν κριὸν ἐπιβρίθοντασ ἔβαλλον.

καὶ ἤνυον μὲν οὐδὲν ἢ μικρόν, αὐτοὶ δὲ ἀδιαλείπτωσ ἔπιπτον ὑπὸ μὴ βλεπομένων καθορώμενοι·

αὐτοί τε γὰρ ὑπὸ τῆσ σφετέρασ περιλαμπόμενοι φλογὸσ σκοπὸσ ἦσαν τοῖσ πολεμίοισ εὐσύνοπτοσ ὥσπερ ἐν ἡμέρᾳ, καὶ τῶν ὀργάνων πόρρωθεν μὴ βλεπομένων δυσφύλακτον ἦν τὸ βαλλόμενον.

ἥ τε οὖν τῶν ὀξυβελῶν καὶ καταπελτῶν βία πολλοὺσ ἅμα διήλαυνεν, καὶ τῶν ὑπὸ τῆσ μηχανῆσ ἀφιεμένων πετρῶν ὁ ῥοῖζοσ ἐπάλξεισ τε ἀπέσυρεν καὶ γωνίασ ἀπέθρυπτε πύργων.

ἀνδρῶν μὲν γὰρ οὕτωσ ἰσχυρὸν στῖφοσ, ὃ μὴ μέχρισ ἐσχάτησ στρώννυται φάλαγγοσ βίᾳ τε καὶ μεγέθει τοῦ λίθου.

μάθοι δ’ ἄν τισ τὴν τοῦ μηχανήματοσ ἀλκὴν ἐκ τῶν ἐπὶ τῆσδε τῆσ νυκτὸσ γενομένων·

πληγεὶσ γάρ τισ ἀπ’ αὐτοῦ τῶν περὶ τὸν Ιὤσηπον ἑστώτων ἀνὰ τὸ τεῖχοσ ἀπαράσσεται τὴν κεφαλὴν ὑπὸ τῆσ πέτρασ, καὶ τὸ κρανίον ἀπὸ τριῶν ἐσφενδονήθη σταδίων. γυναικόσ τε μεθ’ ἡμέραν ἐγκύμονοσ πληγείσησ τὴν γαστέρα, προῄει δὲ νέον ἐξ οἰκίασ, ἐξέσεισεν ἐφ’ ἡμιστάδιον τὸ βρέφοσ·

τοσαύτη ἦν ἡ τοῦ λιθοβόλου βία. τῶν οὖν ὀργάνων φοβερώτεροσ ὁ ῥοῖζοσ, τῶν δὲ βαλλομένων ἦν [ὁ] ψόφοσ.

ἐπάλληλοι δὲ ἐκτύπουν οἱ νεκροὶ κατὰ τοῦ τείχουσ ῥιπτόμενοι, καὶ δεινὴ μὲν ἔνδοθεν κραυγὴ γυναικῶν ἠγείρετο, συνήχουν δ’ ἔξωθεν οἰμωγαὶ φονευομένων.

αἵματι δ’ ἐρρεῖτο πᾶσ ὁ πρὸ τῆσ μάχησ περίβολοσ, καὶ προσβατὸν ὑπὸ πτωμάτων τὸ τεῖχοσ ἐγίνετο.

φοβερωτέραν δὲ ἐποίουν τὴν βοὴν περιηχοῦντα τὰ ὄρη, καὶ οὐδὲν ἐπ’ ἐκείνησ τῆσ νυκτὸσ οὔτε εἰσ ἀκοῆσ οὔτε εἰσ ὄψεωσ κατάπληξιν ἀπελείπετο.

πλεῖστοι μέν γε τῶν ἐπὶ τῆσ Ιὠταπάτησ ἀγωνιζόμενοι γενναίωσ ἔπεσον, πλεῖστοι δ’ ἐγένοντο τραυματίαι, καὶ μόλισ περὶ τὴν ἑωθινὴν φυλακὴν ἐνδίδωσι τοῖσ μηχανήμασι τὸ τεῖχοσ ἀδιαλείπτωσ τυπτόμενον·

οἱ δὲ φραξάμενοι τοῖσ σώμασι καὶ τοῖσ ὅπλοισ τὸ καταρριφθὲν ἀντωχύρωσαν πρὶν βληθῆναι τὰσ ἐπιβατηρίουσ ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων μηχανάσ.

Ὑπὸ δὲ τὴν ἑώ Οὐεσπασιανὸσ ἐπὶ τὴν κατάληψιν τῆσ πόλεωσ συνῆγεν τὴν στρατιὰν ὀλίγον ἀπὸ τοῦ νυκτερινοῦ πόνου διαναπαύσασ.

βουλόμενοσ δ’ ἀπὸ τῶν καταρριφθέντων περισπάσαι τοὺσ εἴργοντασ τοὺσ μὲν γενναιοτάτουσ τῶν ἱππέων ἀποβήσασ [τῶν ἵππων] τριχῇ διέταξεν κατὰ τὰ πεπτωκότα τοῦ τείχουσ, πάντοθεν πεφραγμένουσ τοῖσ ὅπλοισ καὶ τοὺσ κοντοὺσ προί̈σχοντασ, ὡσ ὁπότε τὰσ ἐπιβατηρίουσ βάλλοιεν μηχανὰσ κατάρχοιντο τῆσ εἰσόδου·

κατόπιν δὲ αὐτῶν ἔταξεν τοῦ πεζοῦ τὸ ἀκμαιότατον, τὸ δὲ λοιπὸν ἱππικὸν ἀντιπαρεξέτεινεν τῷ τείχει κατὰ πᾶσαν τὴν ὀρεινὴν πρὸσ τὸ μηδένα τῶν ἀναφευγόντων ἐκ τῆσ ἁλώσεωσ διαλαθεῖν.

ἑτέρουσ δὲ κλίμακασ ἀραμένουσ προσφέρειν ἐπάνω τοῖσ ἀκεραίοισ τείχεσιν, ἵν’ οἱ μὲν τούτουσ κωλύειν πειρώμενοι καταλίποιεν τὴν ἐπὶ τοῖσ καταρριφθεῖσιν φυλακήν, οἱ λοιποὶ δὲ ὑπ’ ἀθρόων βιαζόμενοι τῶν βελῶν εἴξωσιν τῆσ εἰσόδου.

Ιὤσηποσ δὲ συνιεὶσ τὴν ἐπίνοιαν ἐπὶ μὲν τοῦ μένοντοσ τείχουσ σὺν τοῖσ κεκμηκόσιν ἵστησι τοὺσ γηραιοὺσ ὡσ μηδὲν ταύτῃ βλαβησομένουσ, εἰσ δὲ τὰ παρερρωγότα τοῦ τείχουσ τοὺσ δυνατωτάτουσ καὶ πρὸ πάντων ἀνὰ ἓξ ἄνδρασ, μεθ’ ὧν καὶ αὐτὸσ εἰσ τὸ προκινδυνεύειν ἐκληρώσατο.

ἐκέλευσέν τε πρὸσ μὲν τὸν ἀλαλαγμὸν τῶν ταγμάτων ἀποφράξαι τὰσ ἀκοάσ, ὡσ ἂν μὴ καταπλαγεῖεν, πρὸσ δὲ τὸ πλῆθοσ τῶν βελῶν συνοκλάσαντασ καλύψασθαι καθύπερθεν τοῖσ θυρεοῖσ ὑποχωρῆσαί τε πρὸσ ὀλίγον, ἑώσ τὰσ φαρέτρασ κενώσωσιν οἱ τοξόται.

λαμβάνειν τε πρὸ ὀφθαλμῶν σφαγησομένουσ γέροντασ καὶ τέκνα καὶ γυναῖκασ ἀναιρεθησομένασ ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ὅσον οὐδέπω, καὶ τὸν ἐπὶ ταῖσ μελλούσαισ συμφοραῖσ θυμὸν προαλίσαντασ ἐναφεῖναι τοῖσ δράσουσιν αὐτάσ.

Ἔταξεν μὲν οὖν οὕτωσ ἑκάτερον·

τὸ δ’ ἀργὸν ἀπὸ τῆσ πόλεωσ· πλῆθοσ, γύναια καὶ παῖδεσ, ὡσ ἐθεάσαντο τριπλῇ μὲν φάλαγγι τὴν πόλιν ἐζωσμένην, οὐδὲν γὰρ εἰσ τὴν μάχην μετακεκίνητο τῶν πάλαι φυλακῶν, πρὸσ δὲ τοῖσ βεβλημένοισ τείχεσιν τοὺσ πολεμίουσ ξιφήρεισ καὶ τὴν καθύπερθεν ὀρεινὴν λαμπομένην ὅπλοισ, τά τε βέλη τοῖσ τοξόταισ ἐπανέχοντα τῶν Ἀράβων, ὕστατόν τινα κωκυτὸν ἁλώσεωσ συνήχησαν ὡσ οὐκ ἀπειλουμένων ἔτι τῶν κακῶν ἀλλ’ ἤδη παρόντων. ὁ δὲ Ιὤσηποσ τὰσ μὲν γυναῖκασ, ὡσ μὴ θηλύνοιεν οἴκτῳ τὰσ ὁρμὰσ τῶν σφετέρων, κατακλείει ταῖσ οἰκίαισ μετ’ ἀπειλῆσ ἡσυχάζειν κελεύσασ·

αὐτὸσ δὲ ἐπὶ τῶν ἐρειφθέντων ᾗ ἔλαχεν παρῄει. τοῖσ μὲν οὖν καθ’ ἕτερα προσφέρουσι τὰσ κλίμακασ οὐ προσεῖχεν, ἀπεκαραδόκει δὲ τὴν ὁρμὴν τῶν βελῶν.

Ὁμοῦ δ’ οἵ τε σαλπικταὶ τῶν ταγμάτων ἁπάντων συνήχησαν καὶ δεινὸν ἐπηλάλαξεν ἡ στρατιά, καὶ πάντοθεν ἀφιεμένων ἀπὸ συνθήματοσ τῶν βελῶν τὸ φῶσ ὑπετέμνετο.

συμπλεκόμενοί τε τοῖσ ἀνιοῦσιν παντοῖα καὶ χειρῶν ἔργα καὶ ψυχῆσ ἐναπεδείκνυντο, πειρώμενοι παρὰ τὰσ ἐσχάτασ συμφορὰσ μὴ χείρουσ φαίνεσθαι τῶν ἐν ἀκινδύνῳ τῷ κατὰ σφᾶσ ἀνδριζομένων·

ὥστε οὐ πρότερον ἀπερρήγνυντο τῶν Ῥωμαίων πρὶν ἢ πεσεῖν ἢ διαφθεῖραι.

ὡσ δ’ οἱ μὲν ἔκαμνον διηνεκῶσ ἀμυνόμενοι καὶ τοὺσ προμάχουσ ἀμείβειν οὐκ ἔχοντεσ, τὸ κεκμηκὸσ δὲ τῶν Ῥωμαίων ἀκραιφνεῖσ διεδέχοντο καὶ ταχέωσ ἀντὶ τῶν ἀποβιασθέντων ἐπέβαινον ἕτεροι, παρακελευσάμενοί τε ἀλλήλοισ καὶ πλευρὰν μὲν ἑνώσαντεσ, τοῖσ δὲ θυρεοῖσ καθύπερθεν φραξάμενοι στῖφοσ ἄρρηκτον ἐγένοντο καὶ καθάπερ ἑνὶ σώματι πάσῃ τῇ φάλαγγι τοὺσ Ιοὐδαίουσ ἀνωθοῦντεσ ἤδη τοῦ τείχουσ ἐπέβαινον.

Ὁ δὲ Ιὤσηποσ ἐν ταῖσ ἀμηχανίαισ σύμβουλον λαβὼν τὴν ἀνάγκην, ἡ δέ ἐστιν δεινὴ πρὸσ ἐπίνοιαν, ὅταν αὐτὴν ἀπόγνωσισ ἐρεθίζῃ, ζέον ἔλαιον ἐκέλευσεν καταχέειν τῶν συνησπικότων.

οἱ δ’ ὡσ παρεσκευασμένον ἔχοντεσ μετὰ τάχουσ πολλοὶ καὶ πολὺ πάντοθεν τῶν Ῥωμαίων κατέχεον συνεπαφιέντεσ καὶ τὰ ἀγγεῖα βρασσόμενα τῇ θέρμῃ.

τοῦτο καιομένων τῶν Ῥωμαίων διεσκέδασεν τὴν τάξιν, καὶ μετὰ δεινῶν ἀλγηδόνων ἀπεκυλινδοῦντο τοῦ τείχουσ·

ῥᾷστα μὲν γὰρ τὸ ἔλαιον ἀπὸ κορυφῆσ μέχρι ποδῶν ὑπὸ τὰσ πανοπλίασ διέρρει τοῦ σώματοσ ὅλου καὶ τὴν σάρκα φλογὸσ οὐδὲν ἔλασσον ἐπεβόσκετο, θερμαινόμενόν τε φύσει ταχέωσ καὶ ψυχόμενον βραδέωσ διὰ τὴν πιότητα.

τοῖσ δὲ θώραξιν καὶ τοῖσ κράνεσιν ἐνδεδεμένων ἀπαλλαγὴ τῆσ καύσεωσ οὐκ ἦν, πηδῶντεσ δὲ καὶ συνειλούμενοι ταῖσ ἀλγηδόσιν ἀπὸ τῶν γεφυρωμάτων ἔπιπτον·

οἱ δὲ τραπέντεσ εἰσ τοὺσ σφετέρουσ πρόσω βιαζομένουσ εὐχείρωτοι τοῖσ κατόπιν τιτρώσκουσιν ἦσαν. Ἐπέλιπεν δὲ οὔτε Ῥωμαίουσ ἐν ταῖσ κακοπραγίαισ ἰσχὺσ οὔτε τοὺσ Ιοὐδαίουσ σύνεσισ, ἀλλ’ οἱ μὲν καίπερ οἰκτρὰ πάσχοντασ ὁρῶντεσ τοὺσ καταχυθέντασ ὅμωσ εἰσ τοὺσ καταχέοντασ ἐφέροντο τὸν πρὸ αὐτοῦ κακίζων ἕκαστοσ ὡσ ἐμπόδιον ὄντα τῆσ ῥώμησ·

οἱ δὲ Ιοὐδαῖοι δόλῳ δευτέρῳ τὰσ προσβάσεισ αὐτῶν ἐπέσφαλλον τῆλιν ἑφθὴν ὑποχέοντεσ ταῖσ σανίσιν, ἧσ ἐπολισθάνοντεσ ὑπεσύροντο;

καὶ οὔτε τῶν τρεπομένων οὔτε τῶν προσβαινόντων τισ ὀρθὸσ ἔμενεν, ἀλλ’ οἱ μὲν ἐπ’ αὐτῶν ὑπτιαζόμενοι τῶν ἐπιβατηρίων μηχανῶν συνεπατοῦντο, πολλοὶ δὲ ἐπὶ τὸ χῶμα κατέπιπτον.

ἐπαίοντο δ’ ὑπὸ τῶν Ιοὐδαίων οἱ πεσόντεσ·

ἐσφαλμένων γὰρ τῶν Ῥωμαίων οὗτοι τῆσ κατὰ χεῖρα συμπλοκῆσ ἐλευθερωθέντεσ εἰσ τὰσ βολὰσ εὐσχόλουν. πολλὰ δὲ κακουμένουσ ἐν τῇ προσβολῇ τοὺσ στρατιώτασ ὁ στρατηγὸσ περὶ δείλην ἀνεκάλει.

ἔπεσον δὲ τούτων μὲν οὐκ ὀλίγοι καὶ πλείουσ ἐτρώθησαν, τῶν δ’ ἀπὸ τῆσ Ιὠταπάτησ ἀπέθανον μὲν ἓξ ἄνδρεσ, τραυματίαι δ’ ὑπὲρ τριακοσίουσ ἀνεκομίσθησαν.

εἰκάδι μὲν Δαισίου μηνὸσ ἡ παράταξισ ἦν.

τῶν χωμάτων ἐπέστησεν, συνεπιβήσασ αὐτοῖσ ἀκοντιστάσ τε καὶ τοξότασ καὶ τῶν ἀφετηρίων ὀργάνων τὰ κουφότερα, πρὸσ δὲ τοὺσ ῥωμαλεωτάτουσ σφενδονήτασ·

οἳ μὴ καθορώμενοι διὰ τὸ ὕψοσ καὶ τὰ θωράκια τῶν πύργων εἰσ καθορωμένουσ τοὺσ ἐπὶ τοῦ τείχουσ ἔβαλλον.

οἱ δὲ μήτε κατὰ κόρσησ φερομένων τῶν βελῶν ἐκκλίνειν ῥᾳδίωσ δυνάμενοι μήτε τοὺσ ἀφανεῖσ ἀμύνεσθαι, καὶ τὸ μὲν ὕψοσ τῶν πύργων δυσέφικτον ὁρῶντεσ ἐκ χειρὸσ βέλει, πυρὶ δὲ τὸν περὶ αὐτοῖσ σίδηρον ἀνάλωτον, ἔφευγον ἀπὸ τοῦ τείχουσ καὶ προσβάλλειν πειρωμένοισ ἐπεξέθεον.

καὶ οἱ μὲν ἐπὶ τῆσ Ιὠταπάτησ ἀντεῖχον οὕτωσ, ἀναιρούμενοί τε καθ’ ἡμέραν πολλοὶ καὶ μηδὲν ἀντικακοῦν τοὺσ πολεμίουσ, ὅτι μὴ μετὰ κινδύνων ἀνείργειν ἔχοντεσ.

Κατὰ δὲ τὰσ αὐτὰσ ἡμέρασ Οὐεσπασιανὸσ ἐπί τινα τῶν τῆσ Ιὠταπάτησ ἀστυγειτόνων πόλιν, Ιἄφα καλεῖται, νεωτερίζουσαν καὶ τῶν Ιὠταπατηνῶν παρὰ δόξαν ἀντεχόντων ἐπαιρομένην, Τραϊανὸν ὄντα τοῦ δεκάτου τάγματοσ ἡγεμόνα ἐκπέμπει παραδοὺσ αὐτῷ χιλίουσ μὲν ἱππεῖσ πεζοὺσ δὲ δισχιλίουσ.

ὁ δὲ τὴν μὲν πόλιν δυσάλωτον καταλαβών, πρὸσ γὰρ τῷ φύσει καρτερὰ τυγχάνειν οὖσα καὶ διπλῷ περιβόλῳ τετείχιστο, προαπηντηκότασ δὲ τοὺσ ἐξ αὐτῆσ ἑτοίμουσ εἰσ μάχην ἰδὼν συμβάλλει καὶ πρὸσ ὀλίγον ἀντισχόντασ ἐδίωκεν.

συμφυγόντων δὲ εἰσ τὸ πρῶτον τεῖχοσ οἱ Ῥωμαῖοι κατὰ πόδασ προσκείμενοι συνεισέπεσον.

ὁρμήσαντασ δὲ πάλιν εἰσ τὸ δεύτερον τεῖχοσ ἀποκλείουσιν τῆσ πόλεωσ οἱ σφέτεροι δείσαντεσ μὴ συνεισβάλωσιν οἱ πολέμιοι.

θεὸσ δ’ ἦν ἄρα ὁ Ῥωμαίοισ τὰ Γαλιλαίων πάθη χαριζόμενοσ, ὃσ καὶ τότε τὸν τῆσ πόλεωσ λαὸν αὔτανδρον χερσὶν οἰκείαισ ἐκκλεισθέντα πρὸσ ἀπώλειαν ἔκδοτον φονῶσιν ἐχθροῖσ παρέστησεν.

ἐμπίπτοντεσ γὰρ ἀθρόοι ταῖσ πύλαισ καὶ πολλὰ τοὺσ ἐπ’ αὐτῶν ὀνομαστὶ καλοῦντεσ ἐν μέσαισ ἀπεσφάττοντο ταῖσ ἱκεσίαισ.

καὶ τὸ μὲν πρῶτον αὐτοῖσ τεῖχοσ οἱ πολέμιοι, τὸ δεύτερον δ’ ἔκλεισαν οἱ σφέτεροι, μέσοι δὲ τοῖν δυοῖν κατειλούμενοι περιβόλων βύζην, πολλοὶ μὲν τοῖσ ἀλλήλων, πολλοὶ δὲ τοῖσ ἰδίοισ περιεπείροντο ξίφεσιν, ἄπειροι δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἔπιπτον οὐδὲ ὅσον εἰσ ἄμυναν ἀναθαρροῦντεσ·

πρὸσ γὰρ τῷ καταπεπλῆχθαι τοὺσ πολεμίουσ τὰσ ψυχὰσ αὐτῶν ἔκλασεν ἡ τῶν οἰκείων προδοσία.

πέρασ ἔθνησκον οὐ Ῥωμαίοισ ἀλλὰ τοῖσ ἰδίοισ καταρώμενοι, μέχρι πάντεσ ἀπώλοντο μύριοι καὶ δισχίλιοι τὸν ἀριθμὸν ὄντεσ.

κενὴν δὲ μαχίμων λογιζόμενοσ εἶναι τὴν πόλιν ὁ Τραϊανόσ, εἰ δὲ καί τινεσ ἔνδον εἰε͂ν, οἰόμενοσ μηδὲν αὐτοὺσ τολμήσειν ὑπὸ δέουσ, ἀνετίθει τῷ στρατηγῷ τὴν ἅλωσιν, καὶ στείλασ ἀγγέλουσ πρὸσ Οὐεσπασιανὸν ᾐτεῖτο πέμψαι τὸν υἱὸν αὐτῷ Τίτον ἐπιθήσοντα τῇ νίκῃ τέλοσ.

ὁ δὲ συμβαλὼν ὑπολείπεσθαί τινα πόνον μετὰ στρατιᾶσ τὸν υἱὸν ἐπιπέμπει πεντακοσίων μὲν ἱππέων χιλίων δὲ πεζῶν.

ὁ δὲ πρὸσ τὴν πόλιν ἐλθὼν διὰ τάχουσ καὶ διατάξασ τὴν στρατιὰν ἐπὶ μὲν τοῦ λαιοῦ κέρωσ τὸν Τραϊανὸν ἵστησιν, αὐτὸσ δὲ τὸ δεξιὸν ἔχων ἐξηγεῖτο πρὸσ τὴν πολιορκίαν.

ἐπιπηδήσαντεσ δὲ οἱ περὶ τὸν Τίτον τῆσ μὲν πόλεωσ ἐκράτησαν ταχέωσ, πρὸσ δὲ τοὺσ ἔνδον αὐτοῖσ συστραφέντασ καρτερὰ μάχη συρρήγνυται·

καὶ γὰρ ἐν τοῖσ στενωποῖσ οἱ δυνατοὶ προσέπιπτον καὶ ἀπὸ τῶν οἰκιῶν αἱ γυναῖκεσ ἔβαλλον πᾶν τὸ προστυχὸν αὐταῖσ.

καὶ μέχρι μὲν ἓξ ὡρῶν ἀντεῖχον μαχόμενοι, δαπανηθέντων δὲ τῶν μαχίμων τὸ λοιπὸν πλῆθοσ ἔν τε τοῖσ ὑπαίθροισ καὶ κατὰ τὰσ οἰκίασ ἀπεσφάττοντο νέοι τε ὁμοῦ καὶ γέροντεσ·

οὐδὲν γὰρ ἄρρεν ὑπελείφθη δίχα νηπίων, ἃ μετὰ γυναικῶν ἐξηνδραποδίσαντο. τῶν μὲν οὖν ἀναιρεθέντων ἀνά τε τὴν πόλιν κἀπὶ τῆσ προτέρασ παρατάξεωσ ἀριθμὸσ μύριοι πρὸσ τοῖσ πεντακισχιλίοισ ἦν, τὰ δ’ αἰχμάλωτα δισχίλια ἑκατὸν καὶ τριάκοντα.

τοῦτο συνέβη τὸ πάθοσ Γαλιλαίοισ πέμπτῃ καὶ εἰκάδι Δαισίου μηνόσ.

Ἔμειναν δὲ οὐδὲ Σαμαρεῖσ ἀπείρατοι συμφορῶν·

ἀθροισθέντεσ γὰρ ἐπὶ τὸ Γαριζεὶν καλούμενον ὄροσ, ὅπερ αὐτοῖσ ἐστιν ἅγιον, κατὰ χώραν μὲν ἔμενον, πολέμου δ’ εἶχεν ἀπειλὴν ἥ τε σύνοδοσ αὐτῶν καὶ τὰ φρονήματα. καὶ οὐδὲ τοῖσ γειτνιῶσι κακοῖσ ἐσωφρονίζοντο, πρὸσ δὲ τὰσ Ῥωμαίων εὐπραγίασ ἐν ἀλογίστῳ τὴν κατὰ σφᾶσ ἀσθένειαν ᾤδουν καὶ μετέωροι πρὸσ ταραχὴν ὑπῆρχον.

ἐδόκει δὲ Οὐεσπασιανῷ φθάσαι τὸ κίνημα καὶ τὰσ ὁρμὰσ αὐτῶν ὑποτέμνεσθαι·

καὶ γὰρ φρουραῖσ ἡ Σαμαρεῖτισ ὅλη διείληπτο τό τε πλῆθοσ τῶν ἐληλυθότων καὶ ἡ σύνταξισ ἦν φοβερά. Κερεάλιον οὖν ἔπαρχον ὄντα τοῦ πέμπτου τάγματοσ μετὰ ἑξακοσίων ἱππέων καὶ πεζῶν τρισχιλίων πέμπει.

τούτῳ προσβαίνειν μὲν τὸ ὄροσ καὶ συνάπτειν μάχην οὐκ ἀσφαλὲσ ἔδοξεν πολλῶν καθύπερθεν τῶν πολεμίων ὄντων, κυκλωσάμενοσ δὲ τῇ δυνάμει πᾶσαν τὴν ὑπόρειον δι’ ὅλησ αὐτοὺσ ἐφρούρει τῆσ ἡμέρασ.

ὡσ τοὺσ μὲν αὐθημερὸν ὑπὸ τοῦ δίψουσ ἀποθανεῖν, πολλοὺσ δὲ τῆσ τοιαύτησ ἀπωλείασ τὸ δουλεύειν προαιρουμένουσ Ῥωμαίοισ προσφυγεῖν.

ἐξ ὧν συνεὶσ ὁ Κερεάλιοσ καὶ τοὺσ ἔτι συμμένοντασ ὑπὸ τῶν δεινῶν κατεαγότασ ἐπαναβαίνει τῷ ὄρει, καὶ τὴν δύναμιν ἐν κύκλῳ περιστήσασ τοῖσ πολεμίοισ τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ δεξιὰσ προυκαλεῖτο καὶ σώζεσθαι παρεκάλει διαβεβαιούμενοσ ἀσφάλειαν τὰ ὅπλα ῥίψασιν·

ὡσ δ’ οὐκ ἔπειθεν, προσπεσὼν ἀπέκτεινεν πάντασ, χιλίουσ ἑξακοσίουσ ἐπὶ μυρίοισ ὄντασ·

ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι Δαισίου μηνὸσ ἐπράχθη. καὶ τοιαύταισ μὲν συμφοραῖσ Σαμαρεῖται ἐχρήσαντο. καὶ ὡσ ἀγρυπνίᾳ διηνεκεῖ καὶ μάχαισ ἐπαλλήλοισ δεδαπανημένοι δυνατοὶ μὲν εἰε͂ν οὐδὲ βιαζομένουσ ἔτι φέρειν, καὶ δόλῳ δ’ ἂν ἁλοῖεν, εἴ τισ ἐπιθοῖτο·

περὶ γὰρ τὴν ἐσχάτην φυλακήν, καθ’ ἣν ἄνεσίν τε τῶν δεινῶν ἐδόκουν ἔχειν καὶ καθάπτεται μάλιστα κεκοπωμένων ἑωθινὸσ ὕπνοσ, καταδαρθάνειν ἔφασκεν τοὺσ φύλακασ συνεβούλευέν τε κατὰ ταύτην τὴν ὡρ́αν ἐπελθεῖν.

ἐπειδὴ καὶ πρότερον ληφθείσ τισ τῶν ἀπὸ τῆσ Ιὠταπάτησ πρὸσ πᾶσαν αἰκίαν βασάνων ἀντέσχεν καὶ μηδὲν διὰ πυρὸσ ἐξερευνῶσι τοῖσ πολεμίοισ περὶ τῶν ἔνδον εἰπὼν ἀνεσταυρώθη τοῦ θανάτου καταμειδιῶν·

τά γε μὴν εἰκότα πιστὸν ἐποίει τὸν προδότην, καὶ τάχα μὲν ἀληθεύειν ἐκεῖνον, μηδὲν δ’ αὐτὸσ ἐξ ἐνέδρασ πείσεσθαι μέγα προσδοκῶν, τὸν μὲν φυλάσσειν ἐκέλευσεν, ἐπὶ δὲ τὴν κατάληψιν τῆσ πόλεωσ παρεσκεύαζε τὴν στρατιάν.

Κατὰ δὲ τὴν μηνυθεῖσαν ὡρ́αν ᾔεσαν ἡσυχῆ πρὸσ τὸ τεῖχοσ.

καὶ πρῶτοσ ἐπιβαίνει Τίτοσ σὺν ἑνὶ τῶν χιλιάρχων Δομετίῳ Σαβίνῳ τῶν ἀπὸ τοῦ πέμπτου καὶ δεκάτου τάγματοσ ὀλίγουσ ἄγων·

ἀποσφάξαντεσ δὲ τοὺσ φύλακασ εἰσίασιν εἰσ τὴν πόλιν, μεθ’ οὓσ Σέκστοσ τισ Καλουάριοσ χιλίαρχοσ καὶ Πλάκιδοσ τοὺσ ὑπὸ σφίσι τεταγμένουσ εἰσῆγον.

κατειλημμένησ δὲ τῆσ ἄκρασ καὶ τῶν πολεμίων ἐν μέσῳ στρεφομένων, ἤδη δὲ καὶ ἡμέρασ οὔσησ, ὅμωσ οὔπω τῆσ ἁλώσεωσ τοῖσ κρατουμένοισ αἴσθησισ ἦν·

μέχρι πάσησ τῆσ στρατιᾶσ εἰσπεσούσησ πρὸσ μόνην τὴν τῶν κακῶν αἴσθησιν ἐξανέστησαν καὶ τὴν ἅλωσιν ἐπίστευον ἀναιρούμενοι.

Ῥωμαίουσ δὲ κατὰ μνήμην ὧν ἐκ τῆσ πολιορκίασ ἔπαθον οὔτε φειδὼ εἰσῄει τινὸσ οὔτ’ ἔλεοσ, ἀλλ’ εἰσ τὸ κάταντεσ ἀπὸ τῆσ ἄκρασ τὸν λεὼ συνωθοῦντεσ ἐφόνευον.

ἔνθα καὶ τοὺσ ἔτι μάχεσθαι δυναμένουσ ἡ δυσχωρία τὴν ἄμυναν ἀφείλετο·

θλιβόμενοι γὰρ ἐν τοῖσ στενωποῖσ καὶ κατὰ τοῦ πρανοῦσ ὑπολισθάνοντεσ ῥέοντι κατ’ ἄκρασ ἐκαλύπτοντο τῷ πολέμῳ. τοῦτο πολλοὺσ καὶ τῶν περὶ τὸν Ιὤσηπον ἐπιλέκτων ἐπ’ αὐτοχειρίαν παρώξυνεν·

κατιδόντεσ γάρ, ὡσ οὐδένα τῶν Ῥωμαίων ἀνελεῖν δύνανται, τό γε πεσεῖν αὐτοὺσ ὑπὸ Ῥωμαίων προέλαβον καὶ συναθροισθέντεσ ἐπὶ τὰ καταλήγοντα τῆσ πόλεωσ σφᾶσ αὐτοὺσ ἀνεῖλον. Ὅσοι γε μὴν ὑπὸ πρώτην τῆσ καταλήψεωσ αἴσθησιν τῶν φυλάκων διαφυγεῖν ἔφθασαν ἀναβάντεσ εἴσ τινα τῶν προσαρκτίων πύργων μέχρι μέν τινοσ ἀπημύναντο, περισχεθέντεσ δὲ πλήθει τῶν πολεμίων ὀψὲ παρεῖσαν τὰσ δεξιὰσ καὶ τοῖσ ἐφεστῶσιν τὴν σφαγὴν εὔθυμοι παρέσχον.

ἀναίμακτον δ’ ἂν ἦν αὐχῆσαι Ῥωμαίοισ τὸ τέλοσ τῆσ πολιορκίασ, εἰ μὴ κατὰ τὴν ἅλωσιν εἷσ ἔπεσέν τισ·

ἑκατοντάρχησ ἦν Ἀντώνιοσ, θνήσκει δ’ ἐξ ἐνέδρασ. τῶν γὰρ εἰσ τὰ σπήλαιά τισ συμπεφευγότων, πολλοὶ δ’ οὗτοι πλῆθοσ ἦσαν, ἱκετεύει τὸν Ἀντώνιον ὀρέξαι δεξιὰν αὐτῷ πίστιν τε σωτηρίασ καὶ βοήθειαν πρὸσ ἄνοδον·

ὁ δ’ ἀφυλάκτωσ ὤρεγε τὴν χεῖρα, καὶ φθάσασ αὐτὸν ἐκεῖνοσ νύττει κάτωθεν ὑπὸ τὸν βουβῶνα δόρατι καὶ παραχρῆμα διεργάζεται.

Κατ’ ἐκείνην μὲν οὖν τὴν ἡμέραν τὸ φανερὸν πλῆθοσ ἀνεῖλον οἱ Ῥωμαῖοι, ταῖσ δ’ ἐπιούσαισ ἀνερευνώμενοι τὰσ καταδύσεισ τοὺσ ἐν τοῖσ ὑπονόμοισ καὶ τοῖσ σπηλαίοισ ἐπεξῄεσαν καὶ διὰ πάσησ ἐχώρουν ἡλικίασ πλὴν νηπίων καὶ γυναικῶν.

καὶ τὰ μὲν αἰχμάλωτα χίλια πρὸσ τοῖσ διακοσίοισ συνήχθη, νεκροὶ δὲ κατὰ τὴν ἅλωσιν καὶ τὰσ πρότερον μάχασ συνηριθμήθησαν τετρακισμύριοι.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ τήν τε πόλιν κατασκάψαι κελεύει καὶ τὰ φρούρια πάντα προσεμπίπρησιν αὐτῆσ.

Ιὠτάπατα μὲν οὖν οὕτωσ ἑάλω τρεισκαιδεκάτῳ τῆσ Νέρωνοσ ἡγεμονίασ ἔτει Πανέμου νουμηνίᾳ.

Ῥωμαῖοι δὲ τὸν Ιὤσηπον ἀναζητοῦντεσ κατά τε ὀργὴν σφετέραν καὶ σφόδρα τοῦ στρατηγοῦ φιλοτιμουμένου, μεγίστη γὰρ ἦν μοῖρα τοῦ πολέμου ληφθείσ, τούσ τε νεκροὺσ διηρεύνων καὶ τοὺσ ἀποκρύφουσ.

ὁ δὲ τῆσ πόλεωσ ἁλισκομένησ δαιμονίῳ τινὶ συνεργίᾳ χρησάμενοσ μέσον μὲν ἑαυτὸν ἐκκλέπτει τῶν πολεμίων, καθάλλεται δὲ εἴσ τινα βαθὺν λάκκον, ᾧ πλατὺ σπήλαιον διέζευκτο κατὰ πλευρὰν τοῖσ ἄνωθεν ἀόρατον.

ἔνθα τεσσαράκοντα μὲν τῶν ἐπισήμων ἄνδρασ καταλαμβάνει λανθάνοντασ, παρασκευὴν δ’ ἐπιτηδείων οὐκ ὀλίγαισ ἡμέραισ διαρκεῖν δυναμένην.

μεθ’ ἡμέραν μὲν οὖν ὑπεστέλλετο τῶν πολεμίων πάντα διειληφότων, νυκτὸσ δ’ ἀνιὼν ἐζήτει δρασμοῦ διάδυσιν καὶ τὰσ φυλακὰσ κατεσκέπτετο.

φρουρουμένων δὲ πανταχόθεν πάντων δι’ αὐτὸν ὡσ λαθεῖν οὐκ ἦν, αὖθισ εἰσ τὸ σπήλαιον κατῄει. δύο μὲν οὖν ἡμέραισ διαλανθάνει, τῇ δὲ τρίτῃ γυναικὸσ ἁλούσησ τῶν ἅμα αὐτοῖσ μηνύεται, καὶ Οὐεσπασιανὸσ αὐτίκα μετὰ σπουδῆσ πέμπει δύο χιλιάρχουσ Παυλῖνον καὶ Γαλλικανόν, δεξιάσ τε τῷ Ιὠσήπῳ δοῦναι κελεύσασ καὶ προτρεψομένουσ ἀνελθεῖν.

Ἀφικόμενοι γοῦν παρεκάλουν οὗτοι τὸν ἄνδρα καὶ πίστεισ περὶ σωτηρίασ ἐδίδοσαν, οὐ μὴν ἔπειθον·

ἐκ γὰρ ὧν εἰκὸσ ἦν τοσαῦτα δράσαντα παθεῖν, οὐκ ἐκ τοῦ φύσει τῶν παρακαλούντων ἡμέρου τὰσ ὑποψίασ συνέλεγεν ἐδεδίει τε ὡσ ἐπὶ τιμωρίαν προκαλουμένουσ, ἑώσ Οὐεσπασιανὸσ τρίτον ἐπιπέμπει χιλίαρχον Νικάνορα γνώριμον τῷ Ιὠσήπῳ καὶ συνήθη πάλαι.

σπουδάζειν τε τὸν στρατηγὸν οὐκ ἐπὶ τιμωρίαν ἀναγαγεῖν αὐτόν, εἶναι γὰρ ταύτην καὶ παρὰ μὴ προϊόντοσ λαβεῖν, ἀλλὰ σῶσαι προαιρούμενον ἄνδρα γενναῖον.

προσετίθει δ’ ὡσ οὔτ’ ἂν Οὐεσπασιανὸσ ἐνεδρεύων φίλον ἔπεμπεν, ἵνα τοῦ κακίστου πράγματοσ προστήσηται τὸ κάλλιστον, ἀπιστίασ φιλίαν, οὐδ’ ἂν αὐτὸσ ἀπατήσων ἄνδρα φίλον ὑπήκουσεν ἐλθεῖν.

Ἐνδοιάζοντοσ δὲ τοῦ Ιὠσήπου καὶ πρὸσ τὸν Νικάνορα τὸ μὲν στρατιωτικὸν ὑπ’ ὀργῆσ ἐκκαίειν τὸ σπήλαιον ὡρ́μητο, κατεῖχεν δ’ αὐτοὺσ ὁ πολέμαρχοσ ζωγρῆσαι τὸν ἄνδρα φιλοτιμούμενοσ.

ὡσ δ’ ὅ τε Νικάνωρ προσέκειτο λιπαρῶν καὶ τὰσ ἀπειλὰσ τοῦ πολεμίου πλήθουσ ὁ Ιὤσηποσ ἔμαθεν, ἀνάμνησισ αὐτὸν τῶν διὰ νυκτὸσ ὀνείρων εἰσέρχεται, δι’ ὧν ὁ θεὸσ τάσ τε μελλούσασ αὐτῷ συμφορὰσ προεσήμαινεν Ιοὐδαίων καὶ τὰ περὶ τοὺσ Ῥωμαίων βασιλεῖσ ἐσόμενα.

ἦν δὲ καὶ περὶ κρίσεισ ὀνείρων ἱκανὸσ συμβαλεῖν τὰ ἀμφιβόλωσ ὑπὸ τοῦ θείου λεγόμενα, τῶν γε μὴν ἱερῶν βίβλων οὐκ ἠγνόει τὰσ προφητείασ ὡσ ἂν αὐτόσ τε ὢν ἱερεὺσ καὶ ἱερέων ἔγγονοσ·

κἀπειδὴ τὸ Ιοὐδαίων, ἔφη, φῦλον ὀκλάσαι δοκεῖ σοι τῷ κτίσαντι, μετέβη δὲ πρὸσ Ῥωμαίουσ ἡ τύχη πᾶσα, καὶ τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἐπελέξω τὰ μέλλοντα εἰπεῖν, δίδωμι μὲν Ῥωμαίοισ τὰσ χεῖρασ ἑκὼν καὶ ζῶ, μαρτύρομαι δὲ ὡσ οὐ προδότησ, ἀλλὰ σὸσ εἶμι διάκονοσ.

Ταῦτ’ εἰπὼν ἐνεδίδου τῷ Νικάνορι.

ἀθρόοι περιστάντεσ, "ἦ μεγάλα γ’ ἂν στενάξειαν, ἐβόων, οἱ πάτριοι νόμοι, οὓσ κατέφησεν θεὸσ Ιοὐδαίοισ ὁ κτίσασ ψυχὰσ θανάτου καταφρονούσασ.

φιλοζωεῖσ, ὦ Ιὤσηπε, καὶ φῶσ ὑπομένεισ ὁρᾶν δοῦλον;

ὡσ ταχέωσ ἐπελάθου σαυτοῦ. πόσουσ ὑπὲρ ἐλευθερίασ ἀποθνήσκειν ἔπεισασ. ψευδῆ μὲν ἄρα δόξαν ἀνδρείασ, ψευδῆ δὲ καὶ συνέσεωσ εἶχεσ, εἴ γε σωτηρίαν μὲν ἔχειν ἐλπίζεισ παρ’ οἷσ οὕτωσ ἐπολέμησασ, σώζεσθαι δὲ ὑπ’ ἐκείνων, κἂν ᾖ βέβαιον, θέλεισ.

ἀλλ’ εἰ καὶ σοὶ λήθην σεαυτοῦ κατέχεεν ἡ Ῥωμαίων τύχη, προνοητέον ἡμῖν τοῦ πατρίου κλέουσ.

χρήσομέν σοι δεξιὰν καὶ ξίφοσ· τεθνήξῃ.

" ταῦθ’ ἅμα λέγοντεσ ἐπανετείναντο τὰ ξίφη καὶ διηπείλουν ἀναιρήσειν αὐτόν, εἰ τοῖσ Ῥωμαίοισ ἐνδιδοίη. Δείσασ δὲ τὴν ἔφοδον ὁ Ιὤσηποσ καὶ προδοσίαν ἡγούμενοσ εἶναι τῶν τοῦ θεοῦ προσταγμάτων, εἰ προαποθάνοι τῆσ διαγγελίασ, ἤρχετο πρὸσ αὐτοὺσ φιλοσοφεῖν ἐπὶ τῆσ ἀνάγκησ·

"τί γὰρ τοσοῦτον, ἔφη, σφῶν αὐτῶν, ἑταῖροι, φονῶμεν;

ἢ τί τὰ φίλτατα διαστασιάζομεν, σῶμα καὶ ψυχήν; ἠλλάχθαι τισ ἐμέ φησιν. ἀλλ’ οἴδασιν Ῥωμαῖοι τοῦτό γε.

καλὸν ἐν πολέμῳ θνήσκειν, ἀλλὰ πολέμου νόμῳ, τουτέστιν ὑπὸ τῶν κρατούντων. εἰ μὲν οὖν τὸν Ῥωμαίων ἀποστρέφομαι σίδηρον, ἄξιοσ ἀληθῶσ εἰμι τοὐμοῦ ξίφουσ καὶ χειρὸσ τῆσ ἐμῆσ·

εἰ δ’ ἐκείνουσ εἰσέρχεται φειδὼ πολεμίου, πόσῳ δικαιότερον ἂν ἡμᾶσ ἡμῶν αὐτῶν εἰσέλθοι; καὶ γὰρ ἠλίθιον ταῦτα δρᾶν σφᾶσ αὐτούσ, περὶ ὧν πρὸσ ἐκείνουσ διιστάμεθα. καλὸν γὰρ ὑπὲρ τῆσ ἐλευθερίασ ἀποθνήσκειν·

φημὶ κἀγώ, μαχομένουσ μέντοι, καὶ ὑπὸ τῶν ἀφαιρουμένων αὐτήν. νῦν δ’ οὔτ’ εἰσ μάχην ἀντιάζουσιν ἡμῖν οὔτ’ ἀναιροῦσιν ἡμᾶσ· δειλὸσ δὲ ὁμοίωσ ὅ τε μὴ βουλόμενοσ θνήσκειν ὅταν δέῃ καὶ ὁ βουλόμενοσ, ὅταν μὴ δέῃ. τί δὲ καὶ δεδοικότεσ πρὸσ Ῥωμαίουσ οὐκ ἄνιμεν;

ἆρ’ οὐχὶ θάνατον;

εἶθ’ ὃν δεδοίκαμεν ἐκ τῶν ἐχθρῶν ὑποπτευόμενον ἑαυτοῖσ βέβαιον ἐπιστήσομεν; ἀλλὰ δουλείαν, ἐρεῖ τισ. πάνυ γοῦν νῦν ἐσμὲν ἐλεύθεροι. γενναῖον γὰρ ἀνελεῖν ἑαυτόν, φήσει τισ.

οὐ μὲν οὖν, ἀλλ’ ἀγενέστατον, ὡσ ἔγωγε καὶ κυβερνήτην ἡγοῦμαι δειλότατον, ὅστισ χειμῶνα δεδοικὼσ πρὸ τῆσ θυέλλησ ἐβάπτισεν ἑκὼν τὸ σκάφοσ. ἀλλὰ μὴν ἡ αὐτοχειρία καὶ τῆσ κοινῆσ ἁπάντων ζῴων φύσεωσ ἀλλότριον καὶ πρὸσ τὸν κτίσαντα θεὸν ἡμᾶσ ἐστιν ἀσέβεια.

τῶν μέν γε ζῴων οὐδέν ἐστιν ὃ θνήσκει μετὰ προνοίασ ἢ δι’ αὐτοῦ·

φύσεωσ γὰρ νόμοσ ἰσχυρὸσ ἐν ἅπασιν τὸ ζῆν ἐθέλειν· διὰ τοῦτο καὶ τοὺσ φανερῶσ ἀφαιρουμένουσ ἡμᾶσ τούτου πολεμίουσ ἡγούμεθα καὶ τοὺσ ἐξ ἐνέδρασ τιμωρούμεθα. τὸν δὲ θεὸν οὐκ οἰέσθε ἀγανακτεῖν, ὅταν ἄνθρωποσ αὐτοῦ τὸ δῶρον ὑβρίζῃ;

καὶ γὰρ εἰλήφαμεν παρ’ ἐκείνου τὸ εἶναι καὶ τὸ μηκέτι εἶναι πάλιν ἐκείνῳ δίδομεν. τὰ μέν γε σώματα θνητὰ πᾶσιν καὶ ἐκ φθαρτῆσ ὕλησ δεδημιούργηται, ψυχὴ δὲ ἀθάνατοσ ἀεὶ καὶ θεοῦ μοῖρα τοῖσ σώμασιν ἐνοικίζεται·

εἶτ’ ἐὰν μὲν ἀφανίσῃ τισ ἀνθρώπου παρακαταθήκην ἢ διαθῆται κακῶσ, πονηρὸσ εἶναι δοκεῖ καὶ ἄπιστοσ, εἰ δέ τισ τοῦ σφετέρου σώματοσ ἐκβάλλει τὴν παρακαταθήκην τοῦ θεοῦ, λεληθέναι δοκεῖ τὸν ἀδικούμενον; καὶ κολάζειν μὲν τοὺσ ἀποδράντασ οἰκέτασ δίκαιον νενόμισται κἂν πονηροὺσ καταλείπωσι δεσπότασ, αὐτοὶ δὲ κάλλιστον δεσπότην ἀποδιδράσκοντεσ τὸν θεὸν οὐ δοκοῦμεν ἀσεβεῖν;

ἆρ’ οὐκ ἴστε ὅτι τῶν μὲν ἐξιόντων τοῦ βίου κατὰ τὸν τῆσ φύσεωσ νόμον καὶ τὸ ληφθὲν παρὰ τοῦ θεοῦ χρέοσ ἐκτινύντων, ὅταν ὁ δοὺσ κομίσασθαι θέλῃ, κλέοσ μὲν αἰώνιον, οἶκοι δὲ καὶ γενεαὶ βέβαιοι, καθαραὶ δὲ καὶ ἐπήκοοι μένουσιν αἱ ψυχαί, χῶρον οὐράνιον λαχοῦσαι τὸν ἁγιώτατον, ἔνθεν ἐκ περιτροπῆσ αἰώνων ἁγνοῖσ πάλιν ἀντενοικίζονται σώμασιν·

ὅσοισ δὲ καθ’ ἑαυτῶν ἐμάνησαν αἱ χεῖρεσ, τούτων ᾅδησ μὲν δέχεται τὰσ ψυχὰσ σκοτεινότεροσ, ὁ δὲ τούτων πατὴρ θεὸσ εἰσ ἐγγόνουσ τιμωρεῖται τοὺσ τῶν πατέρων ὑβριστάσ.

διὰ τοῦτο μεμίσηται παρὰ θεῷ τοῦτο καὶ παρὰ τῷ σοφωτάτῳ κολάζεται νομοθέτῃ·

παρ’ ἑτέροισ δὲ καὶ τὰσ δεξιὰσ τῶν τοιούτων νεκρῶν ἀποκόπτειν ἐκέλευσαν, αἷσ ἐστρατεύσαντο καθ’ ἑαυτῶν, ἡγούμενοι καθάπερ τὸ σῶμα τῆσ ψυχῆσ ἀλλότριον, οὕτωσ καὶ τὴν χεῖρα τοῦ σώματοσ.

καλὸν οὖν, ἑταῖροι, δίκαια φρονεῖν καὶ μὴ ταῖσ ἀνθρωπίναισ συμφοραῖσ προσθεῖναι τὴν εἰσ τὸν κτίσαντα ἡμᾶσ δυσσέβειαν.

εἰ σώζεσθαι δοκεῖ, σωζώμεθα·

καὶ γὰρ οὐκ ἄδοξοσ ἡ σωτηρία παρ’ οἷσ διὰ τοσούτων ἔργων ἐπεδειξάμεθα τὰσ ἀρετάσ· εἰ τεθνάναι, καλὸν ὑπὸ τῶν ἑλόντων. οὐ μεταβήσομαι δ’ ἐγὼ εἰσ τὴν τῶν πολεμίων τάξιν, ἵν’ ἐμαυτοῦ προδότησ γένωμαι·

καὶ γὰρ ἂν εἰήν πολὺ τῶν αὐτομολούντων πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ ἠλιθιώτεροσ, εἴ γ’ ἐκεῖνοι μὲν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦτο πράττουσιν, ἐγὼ δὲ ἐπὶ ἀπωλείᾳ, καί γε τῇ ἐμαυτοῦ. τὴν μέντοι Ῥωμαίων ἐνέδραν εὔχομαι·

μετὰ γὰρ δεξιὰν ἀναιρούμενοσ ὑπ’ αὐτῶν εὔθυμοσ τεθνήξομαι, τὴν τῶν ψευσαμένων ἀπιστίαν νίκησ μείζονα ἀποφέρων παραμυθίαν. Ὁ μὲν οὖν Ιὤσηποσ πολλὰ τοιαῦτα πρὸσ ἀποτροπὴν τῆσ αὐτοχειρίασ ἔλεγεν·

οἱ δὲ πεφραγμένασ ἀπογνώσει τὰσ ἀκοὰσ ἔχοντεσ ὡσ ἂν πάλαι καθοσιώσαντεσ ἑαυτοὺσ τῷ θανάτῳ παρωξύνοντο πρὸσ αὐτόν, καὶ προστρέχων ἄλλοσ ἄλλοθεν ξιφήρεισ ἐκάκιζόν τε εἰσ ἀνανδρίαν καὶ ὡσ ἕκαστοσ αὐτίκα πλήξων δῆλοσ ἦν.

ὁ δὲ τὸν μὲν ὀνομαστὶ καλῶν, τῷ δὲ στρατηγικώτερον ἐμβλέπων, τοῦ δὲ δρασσόμενοσ τῆσ δεξιᾶσ, ὃν δὲ δεήσει δυσωπῶν, καὶ ποικίλοισ διαιρούμενοσ πάθεσιν ἐπὶ τῆσ ἀνάγκησ εἶργεν ἀπὸ τῆσ σφαγῆσ πάντων τὸν σίδηρον, ὥσπερ τὰ κυκλωθέντα τῶν θηρίων ἀεὶ πρὸσ τὸν καθαπτόμενον ἀντιστρεφόμενοσ.

τῶν δὲ καὶ παρὰ τὰσ ἐσχάτασ συμφορὰσ ἔτι τὸν στρατηγὸν αἰδουμένων παρελύοντο μὲν αἱ δεξιαί, περιωλίσθανεν δὲ τὰ ξίφη, καὶ πολλοὶ τὰσ ῥομφαίασ ἐπιφέροντεσ αὐτομάτωσ παρεῖσαν.

κἀπεὶ δέδοκται τὸ θνήσκειν, ἔφη, φέρε κλήρῳ τὰσ ἀλλήλων σφαγὰσ ἐπιτρέψωμεν, ὁ λαχὼν δ’ ὑπὸ τοῦ μετ’ αὐτὸν πιπτέτω, καὶ διοδεύσει πάντων οὕτωσ ἡ τύχη, μηδ’ ἐπὶ τῆσ ἰδίασ κείσθω δεξιᾶσ ἕκαστοσ·

ἄδικον γὰρ οἰχομένων τινὰ τῶν ἄλλων μετανοήσαντα σωθῆναι.

" πιστὸσ ἔδοξεν ταῦτα εἰπὼν καὶ συνεκληροῦτο πείσασ. ἑτοίμην δ’ ὁ λαχὼν τῷ μεθ’ αὑτὸν παρεῖχεν τὴν σφαγὴν ὡσ αὐτίκα τεθνηξομένου καὶ τοῦ στρατηγοῦ·

ζωῆσ γὰρ ἡδίω τὸν μετὰ [τοῦ] Ιὠσήπου θάνατον ἡγοῦντο. καταλείπεται δ’ οὗτοσ εἴτε ὑπὸ τύχησ χρὴ λέγειν, εἴτε ὑπὸ θεοῦ προνοίασ σὺν ἑτέρῳ, καὶ σπουδάζων μήθ’ ὑπὸ τοῦ κλήρου καταδικασθῆναι μήτε, εἰ τελευταῖοσ λείποιτο, μιᾶναι τὴν δεξιὰν ὁμοφύλῳ φόνῳ πείθει κἀκεῖνον ἐπὶ πίστει ζῆν.

Ὁ μὲν οὖν οὕτωσ τόν τε Ῥωμαίων καὶ τὸν οἰκείων διαφυγὼν πόλεμον ἐπὶ Οὐεσπασιανὸν ἤγετο ὑπὸ [τοῦ] Νικάνοροσ.

οἱ δὲ Ῥωμαῖοι πάντεσ ἐπὶ θέαν αὐτοῦ συνέτρεχον, καὶ τοῦ πλήθουσ συνθλιβομένου περὶ τῷ στρατηγῷ θόρυβοσ ἦν ποικίλοσ, τῶν μὲν γεγηθότων ἐπὶ τῷ ληφθέντι, τῶν δ’ ἀπειλούντων, τῶν δ’ ἐγγύθεν ἰδεῖν βιαζομένων.

τῶν τε ἡγεμόνων οὐδεὶσ ἦν, ὃσ εἰ καὶ πρότερον ὠργίζετο, τότε πρὸσ τὴν ὄψιν οὐκ ἐνέδωκεν αὐτοῦ.

μάλιστα δὲ τὸν Τίτον ἐξαιρέτωσ τό τε καρτερικὸν ἐν ταῖσ συμφοραῖσ ᾕρει τοῦ Ιὠσήπου καὶ πρὸσ τὴν ἡλικίαν ἔλεοσ, ἀναμιμνησκομένῳ τε τὸν πάλαι μαχόμενον καὶ τὸν ἐν χερσὶν ἐχθρῶν ἄρτι κείμενον ὁρῶντι παρῆν [δὲ] νοεῖν, ὅσον δύναται τύχη, καὶ ὡσ ὀξεῖα μὲν πολέμου ῥοπή, τῶν δ’ ἀνθρωπίνων οὐδὲν βέβαιον·

παρὸ καὶ τότε συνδιέθηκεν μὲν πλείστουσ ἑαυτῷ καὶ πρὸσ οἶκτον τοῦ Ιὠσήπου, πλείστη δ’ αὐτῷ καὶ παρὰ τῷ πατρὶ μοῖρα σωτηρίασ ἐγένετο.

ὁ μέντοι Οὐεσπασιανὸσ φρουρεῖν αὐτὸν μετὰ πάσησ ἀσφαλείασ προσέταττεν ὡσ ἀναπέμψων αὐτίκα Νέρωνι.

Τοῦτο ἀκούσασ ὁ Ιὤσηποσ μόνῳ τι διαλεχθῆναι θέλειν ἔλεγεν αὐτῷ.

μεταστησαμένου δ’ ἐκείνου πλὴν τοῦ παιδὸσ Τίτου καὶ δυοῖν φίλων τοὺσ ἄλλουσ ἅπαντασ "σὺ μέν, ἔφη, Οὐεσπασιανέ, νομίζεισ αἰχμάλωτον αὐτὸ μόνον εἰληφέναι Ιὤσηπον, ἐγὼ δὲ ἄγγελοσ ἥκω σοι μειζόνων. μὴ γὰρ ὑπὸ θεοῦ προπεμπόμενοσ ᾔδειν τὸν Ιοὐδαίων νόμον, καὶ πῶσ στρατηγοῖσ ἀποθνήσκειν πρέπει.

Νέρωνί με πέμπεισ·

τί γάρ; οἱ μετὰ Νέρωνα μέχρι σοῦ διάδοχοι μενοῦσιν. σὺ Καῖσαρ, Οὐεσπασιανέ, καὶ αὐτοκράτωρ, σὺ καὶ παῖσ ὁ σὸσ οὗτοσ. δέσμει δέ με νῦν ἀσφαλέστερον, καὶ τήρει σεαυτῷ·

εἰ κατασχεδιάζω καὶ θεοῦ.

κατὰ μικρὸν δὲ εἰσ πίστιν ὑπήγετο τοῦ θεοῦ διεγείροντοσ αὐτὸν εἰσ τὴν ἡγεμονίαν ἤδη καὶ τὰ σκῆπτρα δι’ ἑτέρων σημείων προδεικνύντοσ.

ἀτρεκῆ δὲ τὸν Ιὤσηπον καὶ ἐν ἄλλοισ κατελάμβανεν·

τῶν γὰρ τοῖσ ἀπορρήτοισ παρατυχόντων φίλων ὁ ἕτεροσ θαυμάζειν ἔφη πῶσ οὔτε τοῖσ ἐπὶ τῶν Ιὠταπάτων περὶ ἁλώσεωσ, οὔθ’ ἑαυτῷ προμαντεύσαιτο αἰχμαλωσίαν, εἰ μὴ ταῦτα λῆροσ εἰή διακρουομένου τὰσ ἐπ’ αὐτὸν ὀργάσ. ὁ δὲ Ιὤσηποσ καὶ τοῖσ Ιὠταπατηνοῖσ ὅτι μετὰ τεσσαρακοστὴν ἑβδόμην ἡμέραν ἁλώσονται προειπεῖν ἔφη, καὶ ὅτι πρὸσ Ῥωμαίων αὐτὸσ ζωγρηθήσεται.

ταῦτα παρὰ τῶν αἰχμαλώτων κατ’ ἰδίαν ὁ Οὐεσπασιανὸσ ἐκπυθόμενοσ ὡσ εὑρ́ισκεν ἀληθῆ, οὕτω πιστεύειν περὶ τῶν κατ’ αὐτὸν ἦρκτο.

φρουρᾶσ μὲν οὖν καὶ δεσμῶν οὐκ ἀνίει τὸν Ιὤσηπον, ἐδωρεῖτο δ’ ἐσθῆτι καὶ τοῖσ ἄλλοισ κειμηλίοισ φιλοφρονούμενόσ τε καὶ περιέπων διετέλει τὰ πολλὰ Τίτου τῇ τιμῇ συνεργοῦντοσ.

Τετάρτῃ δὲ Πανέμου μηνὸσ ἀναζεύξασ εἰσ Πτολεμαί̈δα κἀκεῖθεν εἰσ τὴν παράλιον ἀφικνεῖται Καισάρειαν, μεγίστην τῆσ τε Ιοὐδαίασ πόλιν καὶ τὸ πλέον ὑφ’ Ἑλλήνων οἰκουμένην.

ἐδέχοντο δὲ καὶ τὴν στρατιὰν καὶ τὸν στρατηγὸν μετὰ πάσησ εὐφημίασ καὶ φιλοφροσύνησ οἱ ἐπιχώριοι, καὶ κατ’ εὔνοιαν μὲν τὴν πρὸσ Ῥωμαίουσ, τὸ δὲ πλέον ἔχθει τῶν κατεστραμμένων·

διὸ καὶ τὸν Ιὤσηπον ἀθρόοι καταβοῶντεσ ἠξίουν κολάζειν. Οὐεσπασιανὸσ δὲ τὴν περὶ τούτου δέησιν ὡσ ὑπ’ ἀκρίτου γινομένην πλήθουσ ἐξέλυσεν ἡσυχίᾳ·

τῶν δὲ ταγμάτων τὰ μὲν δύο χειμερίσοντα ἐκάθισεν ἐπὶ τῆσ Καισαρείασ ἐπιτήδειον ὁρῶν τὴν πόλιν, τὸ δέκατον δὲ καὶ πέμπτον εἰσ Σκυθόπολιν, ὡσ μὴ θλίβοι παντὶ τῷ στρατῷ τὴν Καισάρειαν.

ἀλεεινὴ δ’ ἦν κἀκείνη χειμῶνοσ ὡρ́ᾳ καθ’ ὅσον πνιγώδησ θέρουσ ὑπὸ καυμάτων, πεδιὰσ οὖσα καὶ παράλιοσ.

καὶ τῆσ χώρασ ἐκπεπολεμωμένησ ἀνειργόμενοι μεταβαίνειν ἔγνωσαν εἰσ τὴν θάλασσαν.

πηξάμενοί τε πειρατικὰ σκάφη πλεῖστα τόν τε Συρίασ καὶ Φοινίκησ καὶ τὸν ἐπ’ Αἰγύπτου πόρον ἐλῄστευον, ἄπλωτά τε πᾶσιν ἐποίουν τὰ τῇδε πελάγη.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ ὡσ ἔγνω τὴν σύνταξιν αὐτῶν, πέμπει πεζούσ τε καὶ ἱππεῖσ ἐπὶ τὴν Ιὄππην, οἳ νύκτωρ ὡσ ἀφύλακτον εἰσέρχονται τὴν πόλιν.

οἱ δ’ ἐν αὐτῇ προῄσθοντο μὲν τὴν εἰσβολὴν καὶ καταδείσαντεσ τοῦ μὲν εἴργειν τοὺσ Ῥωμαίουσ ἀπετρέποντο, συμφυγόντεσ δὲ εἰσ τὰσ ναῦσ ἐξωτέρω βέλουσ διενυκτέρευσαν.

Ἀλιμένου δ’ οὔσησ φύσει τῆσ Ιὄππησ, αἰγιαλῷ γὰρ ἐπιλήγει τραχεῖ καὶ τὸ μὲν ἄλλο πᾶν ὀρθίῳ, βραχὺ δὲ συννεύοντι κατὰ τὰσ κεραίασ ἑκατέρωθεν·

τύπτων δὲ τὸν αἰγιαλὸν ἐναντίοσ βορέασ καὶ πρὸσ ταῖσ δεχομέναισ πέτραισ ὑψηλὸν ἀναπέμπων τὸ κῦμα σφαλερώτερον ἐρημίασ τὸν ὁρ́μον ἀπεργάζεται·

κατὰ τοῦτον σαλεύουσιν τοῖσ ἀπὸ τῆσ Ιὄππησ ὑπὸ τὴν ἑώ πνεῦμα βίαιον ἐπιπίπτει·

μελαμβόριον ὑπὸ τῶν ταύτῃ πλοϊζομένων καλεῖται· καὶ τὰσ μὲν ἀλλήλαισ τῶν νεῶν αὐτόθι συνήραξεν, τὰσ δὲ πρὸσ ταῖσ πέτραισ, πολλὰσ δὲ πρὸσ ἀντίον κῦμα βιαζομένασ εἰσ τὸ πέλαγοσ, τόν τε γὰρ αἰγιαλὸν ὄντα πετρώδη καὶ τοὺσ ἐπ’ αὐτοῦ πολεμίουσ ἐδεδοίκεσαν, μετέωροσ ὑπεραρθεὶσ ὁ κλύδων ἐβάπτιζεν.

ἦν δ’ οὔτε φυγῆσ τόποσ οὔτε μένουσιν σωτηρία, βίᾳ μὲν ἀνέμου τῆσ θαλάσσησ ἐξωθουμένοισ, Ῥωμαίων δὲ τῆσ πόλεωσ.

καὶ πολλὴ μὲν οἰμωγὴ συρρηγνυμένων ἐγίνετο τῶν σκαφῶν, πολὺσ δ’ ἀγνυμένων ὁ ψόφοσ. καὶ τοῦ πλήθουσ οἱ μὲν ὑπὸ τῶν κυμάτων καλυπτόμενοι διεφθείροντο, πολλοὶ δὲ τοῖσ ναυαγίοισ ἐμπλεκόμενοι·

τινὲσ δὲ ὡσ κουφοτέρῳ τὴν θάλατταν ἔφθανον τῷ σιδήρῳ σφᾶσ αὐτοὺσ ἀναιροῦντεσ. τό γε μὴν πλεῖστον ὑπὸ τῶν κυμάτων ἐκφερόμενον περιεξαίνετο ταῖσ ἀπορρῶξιν, ὡσ αἱμαχθῆναι μὲν ἐπὶ πλεῖστον τὸ πέλαγοσ, πληρωθῆναι δὲ νεκρῶν τὴν παράλιον·

καὶ γὰρ τοὺσ ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν ἐκφερομένουσ ἐφεστῶτεσ οἱ Ῥωμαῖοι διέφθειρον. ἀριθμὸσ δὲ τῶν ἐκβρασθέντων σωμάτων τετρακισχίλιοι πρὸσ τοῖσ διακοσίοισ ἦν.

Ῥωμαῖοι δὲ λαβόντεσ ἀμαχητὶ τὴν πόλιν κατασκάπτουσιν. Ιὄππη μὲν οὖν ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ δεύτερον ὑπὸ Ῥωμαίοισ ἑάλω.

ἵν’ οὗτοι μὲν κατὰ χώραν μένοντεσ φρουρῶσι τὸ στρατόπεδον, οἱ δ’ ἱππεῖσ προνομεύωσι τὴν πέριξ καὶ τὰσ περιοίκουσ κώμασ τε καὶ πολίχνασ ἐξαιρῶσιν τῆσ Ιὄππησ.

οἱ μὲν οὖν κατὰ τὰ προσταχθέντα τὴν χώραν κατατρέχοντεσ καθ’ ἡμέραν ἔτεμνόν τε καὶ ἠρήμουν ἅπασαν.

Ὡσ δὲ εἰσ τὰ Ιἑροσόλυμα τὸ κατὰ τὴν Ιὠταπάτην πάθοσ ἠγγέλη, τὸ μὲν πρῶτον ἠπίστουν οἱ πολλοὶ καὶ διὰ τὸ μέγεθοσ τῆσ συμφορᾶσ καὶ διὰ τὸ μηδένα τῶν λεγομένων αὐτόπτην παρεῖναι·

διεσώθη γὰρ οὐδὲ ἄγγελοσ, ἀλλ’ αὐτοματὶ διεκήρυσσεν φήμη τὴν ἅλωσιν οἰκεία φύσει τῶν σκυθρωποτέρων.

κατ’ ὀλίγον δὲ διὰ τῶν προσχώρων ὥδευε τἀληθὲσ καὶ παρὰ πᾶσιν ἀμφιβολίασ ἦν ἤδη βεβαιότερον, προσεσχεδιάζετό γε μὴν τοῖσ πεπραγμένοισ καὶ τὰ μὴ γενόμενα·

τεθνεὼσ γὰρ ἐπὶ τῆσ ἁλώσεωσ καὶ ὁ Ιὤσηποσ ἠγγέλλετο. τοῦτο μεγίστου τὰ Ιἑροσόλυμα πένθουσ ἐπλήρωσεν·

ὡσ ἐπὶ τριακοστὴν μὲν ἡμέραν μὴ διαλιπεῖν τὰσ ὀλοφύρσεισ ἐν τῇ πόλει, πλείστουσ δὲ μισθοῦσθαι τοὺσ αὐλητάσ, οἳ θρήνων αὐτοῖσ ἐξῆρχον.

Ὡσ δὲ τἀληθῆ διεκαλύπτετο τῷ χρόνῳ καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν Ιὠταπάτην ὥσπερ εἶχεν, ἐσχεδιασμένον δὲ τὸ κατὰ τὸν Ιὤσηπον πάθοσ εὑρίσκετο, ζῆν δ’ αὐτὸν ἔγνωσαν καὶ παρὰ Ῥωμαίοισ ὄντα καὶ πρὸσ τῶν ἡγεμόνων πλέον ἢ κατ’ αἰχμαλώτου τύχην περιέπεσθαι, τοσοῦτον ὀργῆσ ἐπὶ ζῶντοσ ὅσον εὐνοίασ ἐπὶ τεθνάναι δοκοῦντοσ πρότερον ἀνελάμβανον.

καὶ παρ’ οἷσ μὲν εἰσ ἀνανδρίαν, παρ’ οἷσ δὲ εἰσ προδοσίαν ἐκακίζετο, πλήρησ τε ἀγανακτήσεωσ ἦν καὶ τῶν κατ’ αὐτοῦ βλασφημιῶν ἡ πόλισ.

παρωξύνοντο δὲ ταῖσ πληγαῖσ καὶ προσεξεκαίοντο ταῖσ κακοπραγίαισ·

τό γε μὴν πταίειν, ὃ γίνεται τοῖσ εὖ φρονοῦσιν ἀσφαλείασ καὶ τῶν ὁμοίων φυλακῆσ αἴτιον, ἐκείνοισ κέντρον ἑτέρων ἐγίνετο συμφορῶν· καὶ τὸ τέλοσ ἀεὶ τῶν κακῶν αὖθισ ἀρχή· μᾶλλον γοῦν ὡρ́μων ἐπὶ τοὺσ Ῥωμαίουσ ὡσ καὶ Ιὤσηπον ἐν αὐτοῖσ ἀμυνούμενοι.

τοὺσ μὲν οὖν ἐπὶ τῶν Ιἑροσολύμων τοιοῦτοι θόρυβοι κατεῖχον.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ καθ’ ἱστορίαν τῆσ Ἀγρίππα βασιλείασ, ἐνῆγεν γὰρ βασιλεὺσ αὐτόν, ἅμα καὶ δεξιώσασθαι τὸν ἡγεμόνα σὺν τῇ στρατιᾷ τῷ κατὰ τὸν οἶκον ὄλβῳ προαιρούμενοσ καὶ καταστεῖλαι δι’ αὐτῶν τὰ νοσοῦντα τῆσ ἀρχῆσ, ἄρασ ἀπὸ τῆσ παράλου Καισαρείασ εἰσ τὴν Φιλίππου καλουμένην μεταβαίνει Καισάρειαν.

ἔνθα μέχρι μὲν ἡμερῶν εἴκοσι τὴν στρατιὰν διαναπαύων καὶ αὐτὸσ ἐν εὐωχίαισ ἦν, ἀποδιδοὺσ τῷ θεῷ χαριστήρια τῶν κατωρθωμένων.

ὡσ δ’ αὐτῷ Τιβεριὰσ μὲν νεωτερίζειν, ἀφεστάναι δὲ ἠγγέλλοντο Ταριχέαι, μοῖρα δὲ τῆσ Ἀγρίππα βασιλείασ ἦσαν ἀμφότεραι, πανταχόθεν τοὺσ Ιοὐδαίουσ καταστρέφεσθαι διεγνωκὼσ τὴν ἐπὶ τούτουσ στρατείαν εὔκαιρον ἡγεῖτο καὶ δι’ Ἀγρίππαν, ὡσ εἰσ ξενίασ ἀμοιβὴν σωφρονίσων αὐτῷ τὰσ πόλεισ.

πέμπει δὴ τὸν υἱὸν Τίτον εἰσ Καισάρειαν μετάξοντα τὴν ἐκεῖθεν στρατιὰν εἰσ Σκυθόπολιν·

ἡ δ’ ἐστὶν μεγίστη τῆσ δεκαπόλεωσ καὶ γείτων τῆσ Τιβεριάδοσ. ἔνθα καὶ αὐτὸσ παραγενόμενοσ ἐκδέχεται τὸν υἱὸν καὶ μετὰ τριῶν ταγμάτων προελθὼν στρατοπεδεύεται μὲν ἀπὸ τριάκοντα τῆσ Τιβεριάδοσ σταδίων κατά τινα σταθμὸν εὐσύνοπτον τοῖσ νεωτερίζουσιν·

Ἔνναβρισ ὀνομάζεται.

πέμπει δὲ δεκαδάρχην Οὐαλεριανὸν σὺν ἱππεῦσιν πεντήκοντα διαλεχθησόμενον εἰρηνικὰ τοῖσ κατὰ τὴν πόλιν καὶ προτρεψόμενον ἐπὶ πίστεισ· ἀκηκόει γάρ, ὡσ ἐπιθυμοίη μὲν εἰρήνησ ὁ δῆμοσ, καταστασιάζοιτο δ’ ὑπό τινων πολεμεῖν βιαζομένων. προσελάσασ δὲ Οὐαλεριανὸσ ἐπεὶ πλησίον ἦν τοῦ τείχουσ, αὐτόσ τε καταβαίνει καὶ τοὺσ σὺν αὐτῷ τῶν ἱππέων ἀπέβησεν, ὡσ μὴ δοκοῖεν ἀκροβολιζόμενοι παρεῖναι.

καὶ πρὶν εἰσ λόγουσ ἐλθεῖν ἐπεκθέουσιν αὐτῷ τῶν στασιαστῶν οἱ δυνατώτατοι μεθ’ ὅπλων. ἐξηγεῖτο δ’ αὐτῶν Ιἠσοῦσ τισ ὄνομα παῖσ Τοῦφα τοῦ λῃστρικοῦ στίφουσ ὁ κορυφαιότατοσ.

καὶ ἄλλωσ ἐκπλαγεὶσ τὴν ἀδόκητον τῶν Ιοὐδαίων τόλμαν, φεύγει πεζόσ, ἕτεροί τε ὁμοίωσ πέντε τοὺσ ἵππουσ ἀπέλιπον, οὓσ οἱ περὶ τὸν Ιἠσοῦν ἀπήγαγον εἰσ τὴν πόλιν γεγηθότεσ ὡσ μάχῃ ληφθέντασ οὐκ ἐνέδρᾳ.

ἐπαγόμενοι δὲ τὸν βασιλέα προσπίπτουσιν ἱκέται Οὐεσπασιανῷ, μὴ σφᾶσ περιιδεῖν δεόμενοι, μηδὲ τὴν ὀλίγων ἀπόνοιαν ἡγήσασθαι τῆσ πόλεωσ ὅλησ·

φείσασθαι δὲ τοῦ δήμου Ῥωμαίοισ φίλα φρονοῦντοσ ἀεί, καὶ τοὺσ αἰτίουσ τιμωρήσασθαι τῆσ ἀποστάσεωσ, ὑφ’ ὧν αὐτοὶ φρουρηθῆναι μέχρι νῦν ἐπὶ δεξιὰσ ἐπειγόμενοι πάλαι.

ταύταισ ἐνεδίδου ταῖσ ἱκεσίαισ ὁ στρατηγὸσ καίτοι διὰ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ἵππων ἐφ’ ὅλην ὠργισμένοσ τὴν πόλιν·

καὶ γὰρ ἀγωνιῶντα περὶ αὐτῆσ τὸν Ἀγρίππαν ἑώρα. λαβόντων δὲ τούτων τῷ δήμῳ δεξιὰσ οἱ περὶ τὸν Ιἠσοῦν οὐκέτι ἀσφαλὲσ ἡγούμενοι μένειν ἐπὶ τῆσ Τιβεριάδοσ εἰσ Ταριχέασ ἀποδιδράσκουσιν.

καὶ μεθ’ ἡμέραν Οὐεσπασιανὸσ σὺν ἱππεῦσιν προπέμπει πρὸσ τὴν ἀκρώρειαν Τραϊανὸν ἀποπειραθῆναι τοῦ πλήθουσ, εἰ πάντεσ εἰρηνικὰ φρονοῖεν.

ὡσ δ’ ἔγνω τὸν δῆμον ὁμοφρονοῦντα τοῖσ ἱκέταισ, ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ᾔει πρὸσ τὴν πόλιν.

οἱ δὲ τάσ τε πύλασ ἀνοίγουσιν αὐτῷ καὶ μετ’ εὐφημιῶν ὑπήντων σωτῆρα καὶ εὐεργέτην ἀνακαλοῦντεσ. τῆσ δὲ στρατιᾶσ τριβομένησ περὶ τὴν τῶν εἰσόδων στενότητα παραρρῆξαι τοῦ κατὰ μεσημβρίαν τείχουσ Οὐεσπασιανὸσ κελεύσασ πλατύνει τὴν εἰσβολὴν αὐτοῖσ.

ἁρπαγῆσ μέντοι καὶ ὕβρεωσ ἀπέχεσθαι παρήγγειλεν τῷ βασιλεῖ χαριζόμενοσ, τῶν τε τειχῶν διὰ τοῦτον ἐφείσατο συμμενεῖν πρὸσ τὸ λοιπὸν ἐγγυωμένου τοὺσ ἐν αὐτοῖσ, καὶ πολλὰ κεκακωμένην τὴν πόλιν ἐκ τῆσ στάσεωσ ἀνελάμβανεν.

Ἔπειτα προελθὼν αὐτῆσ τε μεταξὺ καὶ Ταριχεῶν στρατοπεδεύεται, τειχίζει τε τὴν παρεμβολὴν ὀχυρωτέραν ὑφορώμενοσ ἐκεῖ πολέμου τριβὴν αὐτῷ γενησομένην·

συνέρρει γὰρ εἰσ τὰσ Ταριχέασ πᾶν τὸ νεωτερίζον, τῇ τε τῆσ πόλεωσ ὀχυρότητι καὶ τῇ λίμνῃ πεποιθότεσ, ἣ καλεῖται Γεννησὰρ πρὸσ τῶν ἐπιχωρίων.

ἡ μὲν γὰρ πόλισ, ὥσπερ ἡ Τιβεριὰσ ὑπόρειοσ οὖσα, καθὰ μὴ τῇ λίμνῃ προσεκλύζετο πάντοθεν ὑπὸ τοῦ Ιὠσήπου τετείχιστο καρτερῶσ, ἔλασσον μέντοι τῆσ Τιβεριάδοσ·

τὸν μὲν γὰρ ἐκεῖ περίβολον ἐν ἀρχῇ τῆσ ἀποστάσεωσ δαψιλείᾳ χρημάτων καὶ δυνάμεωσ ἐκρατύνατο, Ταριχέαι δ’ αὐτοῦ τὰ λείψανα τῆσ φιλοτιμίασ μετέλαβον.

σκάφη δ’ ἦν αὐτοῖσ ἐπὶ τῆσ λίμνησ παρεσκευασμένα πολλὰ πρόσ τε τὸ συμφεύγειν ἐπὶ γῆσ ἡττωμένουσ, κἂν εἰ δέοι, διαναυμαχεῖν ἐξηρτυμένα.

περιβαλλομένων δὲ τῶν Ῥωμαίων τὸ στρατόπεδον οἱ περὶ τὸν Ιἠσοῦν οὔτε πρὸσ τὸ πλῆθοσ οὔτε πρὸσ τὴν εὐταξίαν τῶν πολεμίων ὑποδείσαντεσ προθέουσιν, καὶ πρὸσ τὴν πρώτην ἔφοδον τῶν τειχοποιῶν σκεδασθέντων ὀλίγα τῆσ δομήσεωσ σπαράξαντεσ, ὡσ ἑώρων τοὺσ ὁπλίτασ ἀθροιζομένουσ, πρίν τι παθεῖν εἰσ τοὺσ σφετέρουσ ἀνέφευγον·

ἐπιδιώξαντεσ δὲ Ῥωμαῖοι συνελαύνουσιν αὐτοὺσ εἰσ τὰ σκάφη.

καὶ οἱ μὲν ἀναχθέντεσ εἰσ ὅσον ἐξικνεῖσθαι τῶν Ῥωμαίων βάλλοντεσ δύναιντο τάσ τε ἀγκύρασ ἔβαλλον καὶ πυκνώσαντεσ ὥσπερ φάλαγγα τὰσ ναῦσ ἐπαλλήλουσ τοῖσ ἐπὶ γῆσ πολεμίοισ διεναυμάχουν·

Οὐεσπασιανὸσ δὲ τὸ πολὺ πλῆθοσ αὐτῶν ἠθροισμένον ἀκούων ἐν τῷ πρὸ τῆσ πόλεωσ πεδίῳ πέμπει τὸν υἱὸν σὺν ἱππεῦσιν ἑξακοσίοισ ἐπιλέκτοισ.

Ὁ δ’ ὑπέρογκον εὑρὼν τὴν τῶν πολεμίων πληθὺν πρὸσ μὲν τὸν πατέρα πέμπει πλείονοσ δυνάμεωσ αὐτῷ δεῖν λέγων.

αὐτὸσ δὲ τοὺσ μὲν πλείουσ τῶν ἱππέων ὡρμημένουσ ὁρῶν καὶ πρὶν ἀφικέσθαι βοήθειαν, ἔστιν δ’ οὓσ ἡσυχῆ πρὸσ τὸ πλῆθοσ τῶν Ιοὐδαίων καταπεπληγότασ, ἐν ἐπηκόῳ στὰσ ἔλεξεν ὧδε· "ἄνδρεσ, ἔφη, Ῥωμαῖοι, καλὸν γὰρ ἐν ἀρχῇ τῶν λόγων ὑπομνῆσαι τοῦ γένουσ ὑμᾶσ, ἵν’ εἰδῆτε, τίνεσ ὄντεσ πρὸσ τίνασ μάχεσθαι μέλλομεν.

τὰσ μέν γε ἡμετέρασ χεῖρασ οὐδὲν εἰσ τοῦτο τῶν ἐπὶ τῆσ οἰκουμένησ διαπέφευγεν, Ιοὐδαῖοι δέ, ἵν’ εἴπωμεν καὶ ὑπὲρ αὐτῶν, μέχρι νῦν οὐ κοπιῶσιν ἡττώμενοι.

καὶ δεινὸν ἐκείνων ἑστώτων ἐν ταῖσ κακοπραγίαισ ἡμᾶσ τοῖσ εὐτυχήμασιν ἐγκάμνειν. προθυμίασ μὲν εἰσ τὸ φανερὸν ὑμᾶσ εὖ ἔχοντασ χαίρω βλέπων, δέδοικα δὲ μή τινι τῶν πολεμίων τὸ πλῆθοσ κατάπληξιν λεληθυῖαν ἐνεργάσηται.

λογισάσθω δὴ πάλιν οἱο͂σ πρὸσ οἱούσ παρατάξεται, καὶ διότι Ιοὐδαῖοι μέν, εἰ καὶ σφόδρα τολμηταὶ καὶ θανάτου καταφρονοῦντεσ, ἀλλ’ ἀσύντακτοί τε καὶ πολέμων ἄπειροι καὶ ὄχλοσ ἂν ἄλλωσ, οὐ στρατιὰ λέγοιντο·

τὰ δὲ τῆσ ἡμετέρασ ἐμπειρίασ καὶ τάξεωσ τί δεῖ καὶ λέγειν; ἐπὶ τοῦτο μέντοι γε μόνοι καὶ κατ’ εἰρήνην ἀσκούμεθα τοῖσ ὅπλοισ, ἵν’ ἐν πολέμῳ μὴ πρὸσ τὸ ἀντίπαλον ἀριθμῶμεν ἑαυτούσ. ἐπεὶ τίσ ὄνησισ τῆσ διηνεκοῦσ στρατείασ, ἂν ἴσοι πρὸσ ἀστρατεύτουσ ἀντιτασσώμεθα;

λογίζεσθε δέ, ὅτι καὶ πρὸσ γυμνῆτασ ὁπλῖται καὶ ἱππεῖσ πρὸσ πεζοὺσ καὶ στρατηγούμενοι πρὸσ ἀστρατηγήτουσ διαγωνίζεσθε, καὶ ὡσ ὑμᾶσ μὲν ταῦτα πολλαπλασίουσ ποιεῖ τὰ πλεονεκτήματα, πολὺ δὲ τοῦ τῶν πολεμίων ἀριθμοῦ [παραιρεῖται τὰ ἐλαττώματα].

κατορθοῖ δὲ τοὺσ πολέμουσ οὐ πλῆθοσ ἀνθρώπων, κἂν ᾖ μάχιμον, ἀνδρεία δέ, κἂν ἐν ὀλίγοισ·

οἱ μέν γε καὶ τάξασθαι ῥᾴδιοι καὶ προσαμύνειν ἑαυτοῖσ, αἱ δ’ ὑπέρογκοι δυνάμεισ ὑφ’ ἑαυτῶν βλάπτονται πλέον ἢ τῶν πολεμίων. Ιοὐδαίων μὲν οὖν τόλμα καὶ θράσοσ ἡγεῖται καὶ ἀπόνοια, πάθη κατὰ μὲν τὰσ εὐπραγίασ εὔτονα, σβεννύμενα δὲ ἐν ἐλαχίστοισ σφάλμασιν·

ἡμῶν δ’ ἀρετὴ καὶ εὐπείθεια καὶ τὸ γενναῖον, ὃ κἀν τοῖσ ἄλλοισ εὐτυχήμασιν ἀκμάζει κἀν τοῖσ πταίσμασιν οὐ μέχρι τέλουσ σφάλλεται. καὶ ὑπὲρ μειζόνων δὲ ἢ Ιοὐδαῖοι διαγωνιεῖσθε·

καὶ γὰρ εἰ περὶ ἐλευθερίασ καὶ πατρίδων ἐκείνοισ ὁ πόλεμοσ κινδυνεύεται, τί μεῖζον ἡμῖν εὐδοξίασ καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν μετὰ τὴν τῆσ οἰκουμένησ ἡγεμονίαν ἐν ἀντιπάλῳ τὰ Ιοὐδαίων τίθεσθαι; σκεπτέον δ’ ὅτι καὶ παθεῖν μὲν οὐδὲν ἀνήκεστον ἡμῖν φόβοσ·

πολλοὶ γὰρ οἱ βοηθήσοντεσ καὶ πλησίον· ἁρπάσαι δὲ τὴν νίκην δυνάμεθα, καὶ χρὴ τοὺσ ὑπὸ τοῦ πατρὸσ πεμπομένουσ ἡμῖν συμμάχουσ φθάνειν, ἵν’ ἀκοινώνητόν τε ᾖ τὸ κατόρθωμα καὶ μεῖζον. νομίζω δ’ ἔγωγε ἐπὶ τῆσδε τῆσ ὡρ́ασ καὶ τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν κρίνεσθαι κἀμὲ καὶ ὑμᾶσ, εἰ τῶν μὲν προκατωρθωμένων ἄξιοσ ἐκεῖνοσ, ἐγὼ δ’ ἐκείνου παῖσ, στρατιῶται δ’ ὑμεῖσ ἐμοῦ·

καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ νικᾶν ἔθοσ, κἀγὼ πρὸσ αὐτὸν ὑποστρέφειν οὐκ ἂν ὑπομείναιμι λειφθείσ. ὑμεῖσ δὲ πῶσ οὐκ ἂν αἰσχύνοισθε προκινδυνεύοντοσ ἡγεμόνοσ ἡττώμενοι;

προκινδυνεύσω γάρ, εὖ ἴστε, καὶ πρῶτοσ εἰσ τοὺσ πολεμίουσ ἐμβαλῶ. μὴ λείπεσθε δ’ ὑμεῖσ ἐμοῦ πεπεισμένοι τὴν ἐμὴν ὁρμὴν παρακροτεῖσθαι θεῷ συμμάχῳ, καὶ προγινώσκετε σαφῶσ, ὅτι τῆσ ἔξω μάχησ πλέον τι κατορθώσομεν.

Ταῦτα τοῦ Τίτου διεξιόντοσ προθυμία δαιμόνιοσ ἐμπίπτει τοῖσ ἀνδράσιν, καὶ προσγενομένου πρὶν συμβαλεῖν Τραϊανοῦ μετὰ τετρακοσίων ἱππέων ἤσχαλλον ὡσ μειουμένησ τῆσ νίκησ αὐτοῖσ διὰ τὴν κοινωνίαν.

ἔπεμψεν δὲ Οὐεσπασιανὸσ καὶ Ἀντώνιον Σίλωνα σὺν δισχιλίοισ τοξόταισ κελεύσασ καταλαβόντασ τὸ ἀντικρὺ τῆσ πόλεωσ ὄροσ τοὺσ ἐπὶ τοῦ τείχουσ ἀνείργειν.

καὶ οἱ μὲν ὡσ προσετέτακτο τοὺσ ταύτῃ πειρωμένουσ ἐκβοηθεῖν περιέσχον, ὁ δὲ Τίτοσ πρῶτοσ τὸν ἵππον ἤλαυνεν εἰσ τοὺσ πολεμίουσ καὶ σὺν κραυγῇ μετ’ αὐτὸν οἱ λοιποὶ παρεκτείναντεσ ἑαυτοὺσ εἰσ ὅσον ἐπεῖχον οἱ πολέμιοι τὸ πεδίον·

παρὸ καὶ πολὺ πλείουσ ἔδοξαν. οἱ δὲ Ιοὐδαῖοι καίτοι τήν τε ὁρμὴν καὶ τὴν εὐταξίαν αὐτῶν καταπλαγέντεσ πρὸσ ὀλίγον μὲν ἀντέσχον ταῖσ ἐμβολαῖσ, νυσσόμενοι δὲ τοῖσ κοντοῖσ καὶ τῷ ῥοίζῳ τῶν ἱππέων ἀνατρεπόμενοι συνεπατοῦντο.

πολλῶν δὲ πανταχοῦ φονευομένων διασκίδνανται καὶ πρὸσ τὴν πόλιν ὡσ ἕκαστοσ εἶχεν τάχουσ ἔφευγον.

πᾶσιν δὲ τὰσ πρὸσ τὸ τεῖχοσ φυγὰσ ὑπετέμνετο καὶ πρὸσ τὸ πεδίον ἀπέστρεφεν, ἑώσ τῷ πλήθει βιασάμενοι καὶ διεκπεσόντεσ εἰσ τὴν πόλιν συνέφευγον.

Ἐκδέχεται δὲ αὐτοὺσ πάλιν στάσισ ἔσω χαλεπή·

τοῖσ μὲν γὰρ ἐπιχωρίοισ διά τε τὰσ κτήσεισ καὶ τὴν πόλιν οὐκ ἐδόκει πολεμεῖν ἀπ’ ἀρχῆσ καὶ τότε διὰ τὴν ἧτταν πλέον· ὁ δ’ ἔπηλυσ πολὺσ ὢν πλεῖον ἐβιάζετο, καὶ διωργισμένων ἐπ’ ἀλλήλοισ κραυγή τε ἦν καὶ θόρυβοσ ὡσ ὅσον οὔπω φερομένων εἰσ ὅπλα.

κατακούσασ δὲ τῆσ ταραχῆσ Τίτοσ, οὐ γὰρ ἦν ἄπωθεν τοῦ τείχουσ, "οὗτοσ ἦν ὁ καιρόσ, ἐκβοᾷ, καὶ τί, συστρατιῶται, μέλλομεν ἐκδιδόντοσ ἡμῖν Ιοὐδαίουσ θεοῦ;

δέξασθε τὴν νίκην. οὐκ ἀκούετε βοῆσ;

στασιάζουσιν οἱ τὰσ χεῖρασ ἡμῶν διεκφυγόντεσ. ἔχομεν τὴν πόλιν, ἐὰν ταχύνωμεν· δεῖ δὲ πόνου πρὸσ τῷ τάχει καὶ λήματοσ· οὐδὲν γὰρ τῶν μεγάλων φιλεῖ δίχα κινδύνου κατορθοῦσθαι. φθάνειν δ’ οὐ μόνον χρὴ τὴν τῶν πολεμίων ὁμόνοιαν, οὓσ ἀνάγκη διαλλάξει ταχέωσ, ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν ἡμετέρων βοήθειαν, ἵνα πρὸσ τῷ νικῆσαι τοσοῦτον πλῆθοσ ὀλίγοι καὶ τὴν πόλιν ἕλωμεν μόνοι.

Ταῦθ’ ἅμα λέγων ἐπὶ τὸν ἵππον ἀνεπήδα καὶ καθηγεῖται πρὸσ τὴν λίμνην, δι’ ἧσ ἐλάσασ πρῶτοσ εἰσ τὴν πόλιν εἰσέρχεται καὶ μετ’ αὐτὸν οἱ λοιποί.

δέοσ δὲ πρὸσ τὴν τόλμαν αὐτοῦ τοῖσ ἐπὶ τῶν τειχῶν ἐνέπεσεν, καὶ μάχεσθαι μὲν ἢ διακωλύειν οὐδεὶσ ὑπέμεινεν, λιπόντεσ δὲ τὴν φρουρὰν οἱ μὲν περὶ τὸν Ιἠσοῦν διὰ τῆσ χώρασ ἔφευγον, οἱ δ’ ἐπὶ τὴν λίμνην καταθέοντεσ ὑπαντιάζουσιν τοῖσ πολεμίοισ περιέπιπτον·

ἐκτείνοντο δ’ οἱ μὲν ἐπιβαίνοντεσ τῶν σκαφῶν, οἱ δὲ τοῖσ ἀναχθεῖσιν προσπίπτειν πειρώμενοι.

πολὺσ δὲ τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἦν φόνοσ, τῶν μὲν ἐπηλύδων ὅσοι μὴ διαφυγεῖν ἔφθασαν ἀντιτασσομένων, ἀμαχητὶ δὲ τῶν ἐπιχωρίων· μέχρι Τίτοσ τοὺσ μὲν αἰτίουσ ἀνελών, οἰκτείρασ δὲ τοὺσ ἐπιχωρίουσ ἀνεπαύσατο φόνου.

καὶ οἱ μὲν εἰσ τὴν λίμνην καταφυγόντεσ ἐπεὶ τὴν πόλιν εἶδον ἑαλωκυῖαν, ὡσ πορρωτάτω τῶν πολεμίων ἀνήχθησαν·

Τίτοσ δ’ ἐκπέμψασ τινὰ τῶν ἱππέων εὐαγγελίζεται τῷ πατρὶ τὸ ἔργον.

ὁ δ’, ὡσ εἰκόσ, ὑπερησθεὶσ τῇ τε τοῦ παιδὸσ ἀρετῇ καὶ τῷ κατορθώματι, μεγίστη γὰρ ἐδόκει καθῃρῆσθαι μοῖρα τοῦ πολέμου, τότε μὲν ἐλθὼν περισχόντασ τὴν πόλιν φρουρεῖν ἐκέλευσεν, ὡσ μὴ διαλάθοι τισ ἐξ αὐτῆσ, καὶ κτείνειν προσέταξεν τῇ δ’ ὑστεραίᾳ πρὸσ τὴν λίμνην καταβὰσ σχεδίασ ἐκέλευσεν πήσσειν ἐπὶ τοὺσ καταπεφευγότασ·

αἱ δ’ ἐγίνοντο ταχέωσ ἀφθονίᾳ τε ὕλησ καὶ πλήθει τεχνιτῶν.

Ἡ δὲ λίμνη Γεννησὰρ μὲν ἀπὸ τῆσ προσεχοῦσ χώρασ καλεῖται, σταδίων δ’ εὖροσ οὖσα τεσσαράκοντα καὶ πρὸσ τούτοισ ἑτέρων ἑκατὸν τὸ μῆκοσ γλυκεῖά τε ὅμωσ ἐστὶ καὶ ποτιμωτάτη·

καὶ γὰρ τῆσ ἑλώδουσ παχύτητοσ ἔχει τὸ νᾶμα λεπτότερον καθαρά τ’ ἐστὶν πάντοθεν αἰγιαλοῖσ ἐπιλήγουσα καὶ ψάμμῳ, πρὸσ δὲ εὔκρατοσ ἀρύσασθαι, ποταμοῦ μὲν ἢ κρήνησ προσηνεστέρα, ψυχροτέρα δὲ ἢ κατὰ λίμνησ διάχυσιν ἀεὶ μένουσα.

τὸ μὲν γὰρ ὕδωρ οὐκ ἀπᾴδει χιόνοσ ἐξαιθριασθέν, ὅπερ θέρουσ νυκτὸσ ποιεῖν ἔθοσ τοῖσ ἐπιχωρίοισ, γένη δὲ ἰχθύων ἐν αὐτῇ διάφορα πρὸσ τοὺσ ἀλλαχοῦ γεῦσίν τε καὶ ἰδέαν.

μέση δ’ ὑπὸ τοῦ Ιὀρδάνου τέμνεται.

καὶ δοκεῖ μὲν Ιὀρδάνου πηγὴ τὸ Πάνειον, φέρεται δ’ ὑπὸ γῆν εἰσ τοῦτο κρυπτῶσ ἐκ τῆσ καλουμένησ Φιάλησ· ἡ δ’ ἐστὶν ἀνιόντων εἰσ τὴν Τραχωνῖτιν ἀπὸ σταδίων ἑκατὸν εἴκοσι Καισαρείασ τῆσ ὁδοῦ κατὰ τὸ δεξιὸν μέροσ οὐκ ἄπωθεν.

ἐκ μὲν οὖν τῆσ περιφερείασ ἐτύμωσ Φιάλη καλεῖται τροχοειδὴσ οὖσα λίμνη, μένει δ’ ἐπὶ χείλουσ αὐτῆσ ἀεὶ τὸ ὕδωρ μήθ’ ὑπονοστοῦν μήθ’ ὑπερχεόμενον.

ἀγνοούμενοσ δὲ τέωσ ὁ Ιὀρδάνησ ἐντεῦθεν ἄρχεσθαι διὰ τοῦ τετραρχήσαντοσ Τραχωνιτῶν ἠλέγχθη Φιλίππου·

βαλὼν γὰρ οὗτοσ εἰσ τὴν Φιάλην ἄχυρα κατὰ τὸ Πάνειον, ἔνθεν ἐδόκουν οἱ παλαιοὶ γεννᾶσθαι τὸν ποταμόν, εὑρ͂εν ἀνενεχθέντα.

τοῦ μὲν οὖν Πανείου τὸ φυσικὸν κάλλοσ ὑπὸ τῆσ βασιλικῆσ προσεξήσκηται πολυτελείασ τῷ Ἀγρίππα πλούτῳ κεκοσμημένον·

ἀρχόμενοσ δὲ φανεροῦ ῥεύματοσ ὁ Ιὀρδάνησ ἀπὸ τοῦδε τοῦ ἄντρου κόπτει μὲν τὰ τῆσ Σεμεχωνίτιδοσ λίμνησ ἕλη καὶ τέλματα, διαμείψασ δ’ ἑτέρουσ ἑκατὸν εἴκοσι σταδίουσ μετὰ πόλιν Ιοὐλιάδα διεκπαίει τὴν Γεννησὰρ μέσην, ἔπειτα πολλὴν ἀναμετρούμενοσ ἐρημίαν εἰσ τὴν Ἀσφαλτῖτιν ἔξεισι λίμνην.

Παρατείνει δὲ τὴν Γεννησὰρ ὁμώνυμοσ χώρα θαυμαστὴ φύσιν τε καὶ κάλλοσ·

οὔτε γὰρ αὐτή τι φυτὸν ἀρνεῖται διὰ τὴν πιότητα, καὶ πᾶν πεφυτεύκασιν οἱ νεμόμενοι, τοῦ δ’ ἀέροσ τὸ εὔκρατον ἁρμόζει καὶ τοῖσ διαφόροισ. καρύαι μέν γε φυτῶν τὸ χειμεριώτατον ἄπειροι τεθήλασιν ἔνθα φοίνικεσ, οἳ καύματι τρέφονται, συκαῖ δὲ καὶ ἐλαῖαι πλησίον τούτων, αἷσ μαλθακώτεροσ ἀὴρ ἀποδέδεικται.

φιλοτιμίαν ἄν τισ εἴποι τῆσ φύσεωσ βιασαμένησ εἰσ ἓν συναγαγεῖν τὰ μάχιμα καὶ τῶν ὡρῶν ἀγαθὴν ἔριν ἑκάστησ ὥσπερ ἀντιποιουμένησ τοῦ χωρίου·

καὶ γὰρ οὐ μόνον τρέφει παρὰ δόξαν τὰσ διαφόρουσ ὀπώρασ ἀλλὰ καὶ διαφυλάσσει. τὰ μέν γε βασιλικώτατα σταφυλήν τε καὶ σῦκον δέκα μησὶν ἀδιαλείπτωσ χορηγεῖ, τοὺσ δὲ λοιποὺσ καρποὺσ δι’ ἔτουσ ὅλου περιγηράσκοντασ ἑαυτοῖσ·

πρὸσ γὰρ τῇ τῶν ἀέρων εὐκρασίᾳ καὶ πηγῇ διάρδεται γονιμωτάτῃ, Καφαρναοὺμ αὐτὴν οἱ ἐπιχώριοι καλοῦσιν. ταύτην φλέβα τινὲσ τοῦ Νείλου ἔδοξαν, ἐπεὶ γεννᾷ τῷ κατὰ τὴν Ἀλεξανδρέων λίμνην κορακίνῳ παραπλήσιον.

μῆκοσ δὲ τοῦ χωρίου παρατείνει κατὰ τὸν αἰγιαλὸν τῆσ ὁμωνύμου λίμνησ ἐπὶ σταδίουσ τριάκοντα, καὶ εὖροσ εἴκοσι.

ταῦτα μὲν οὕτωσ φύσεωσ ἔχει. Οὐεσπασιανὸσ δέ, ἐπεὶ παρεσκευάσθησαν αἱ σχεδίαι, τῆσ δυνάμεωσ ἐπιβήσασ ὅσον ᾤετο τοῖσ κατὰ τὴν λίμνην ἀνταρκέσειν ἐπανήγετο.

τοῖσ δὲ συνελαυνομένοισ οὔτ’ ἐπὶ γῆν διαφεύγειν ἦν ἐκπεπολεμωμένων πάντων οὔτ’ ἐξ ἴσου διαναυμαχεῖν· τά τε γὰρ σκάφη μικρὰ ὄντα καὶ λῃστρικὰ πρὸσ τὰσ σχεδίασ ἦν ἀσθενῆ, καὶ καθ’ ἕκαστον ἐμπλέοντεσ ὀλίγοι πρὸσ ἀθρόουσ ἐφεστῶτασ τοὺσ Ῥωμαίουσ ἐγγίζειν ἐδεδοίκεισαν.

ὅμωσ δ’ οὖν ἐκπεριπλέοντεσ τὰσ σχεδίασ, ἔστιν δ’ ὅπου καὶ πλησιάζοντεσ, πόρρωθεν τοὺσ Ῥωμαίουσ ἔβαλλον λίθοισ καὶ παραξύοντεσ ἐγγύθεν ἔπαιον.

ἐκακοῦντο δ’ αὐτοὶ πλέον κατ’ ἀμφότερα·

ταῖσ τε γὰρ χερμάσιν οὐδὲν δρῶντεσ ὅτι μὴ κτύπον ἐπάλληλον, εἰσ γὰρ πεφραγμένουσ ἔβαλλον, ἐφικτοὶ τοῖσ Ῥωμαίων ἐγίνοντο βέλεσιν, καὶ πλησιάζειν τολμῶντεσ πρὶν δρᾶσαί τι παθεῖν ἔφθανον καὶ σὺν αὐτοῖσ ἐβαπτίζοντο τοῖσ σκάφεσιν. τῶν δὲ διεκπαίειν πειρωμένων πολλοὺσ μὲν ἐφικνούμενοι κοντοῖσ διέπειρον, οὓσ δὲ ξιφήρεισ ἐπιπηδῶντεσ εἰσ τὰ σκάφη, τινὰσ δὲ συντρεχούσαισ ταῖσ σχεδίαισ ἐναποληφθέντασ μέσουσ εἷλον ἅμα ταῖσ ἁλιάσιν.

τῶν δὲ βαπτισθέντων τοὺσ ἀνανεύοντασ ἢ βέλοσ ἔφθανεν ἢ σχεδία κατελάμβανεν, καὶ προσβαίνειν ὑπ’ ἀμηχανίασ εἰσ τοὺσ ἐχθροὺσ πειρωμένων ἢ κεφαλὰσ ἢ χεῖρασ ἀπέκοπτον οἱ Ῥωμαῖοι.

πολλή τε ἦν αὐτῶν καὶ ποικίλη φθορὰ πανταχοῦ, μέχρι τραπέντεσ εἰσ γῆν ἐξεώσθησαν οἱ λοιποὶ κεκυκλωμένων αὐτοῖσ τῶν ἁλιάδων.

ἐκχεόμενοι δὲ πολλοὶ μὲν ἐν αὐτῇ κατηκοντίζοντο τῇ λίμνῃ, πολλοὺσ δ’ ἐκπηδήσαντασ οἱ Ῥωμαῖοι διέφθειραν ἐπὶ γῆσ.

ἦν δ’ ἰδεῖν κεκερασμένην μὲν αἵματι, πεπληρωμένην δὲ νεκρῶν τὴν λίμνην ἅπασαν· διεσώθη γὰρ οὐδείσ. δεινὴ δὲ ταῖσ ἑξῆσ ἡμέραισ περιεῖχε τὴν χώραν ὀδμή τε καὶ ὄψισ·

οἱ μὲν γὰρ αἰγιαλοὶ ναυαγίων ἅμα καὶ διοιδούντων ἔγεμον σωμάτων, ἐκκαιόμενοι δὲ καὶ μυδῶντεσ οἱ νεκροὶ τὸν ἀέρα διέφθειρον, ὡσ μὴ μόνον οἰκτρὸν Ιοὐδαίοισ γενέσθαι τὸ πάθοσ, ἀλλὰ καὶ διὰ μίσουσ τοῖσ δράσασιν ἐλθεῖν. τοῦτο μὲν ἐκείνησ τῆσ ναυμαχίασ τὸ τέλοσ, ἀπέθανον δὲ σὺν τοῖσ ἐπὶ τῆσ πόλεωσ πρότερον πεσοῦσιν ἑξακισχίλιοι ἑπτακόσιοι.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ μετὰ τὴν μάχην καθίζει μὲν ἐπὶ βήματοσ ἐν Ταριχέαισ, διακρίνων δ’ ἀπὸ τῶν ἐπιχωρίων τὸν ἔπηλυν λεώ, κατάρξαι γὰρ οὗτοσ ἐδόκει πολέμου, μετὰ τῶν ἡγεμόνων εἰ χρὴ καὶ τούτουσ σώζειν ἐσκέπτετο.

Οὐεσπασιανὸσ ὡσ μὲν οὔτ’ ἄξιοι σωτηρίασ εἰε͂ν καὶ διαφεύξονται κατὰ τῶν ἀφέντων ἐγίνωσκεν, τὸν δὲ τρόπον αὐτῶν τῆσ ἀναιρέσεωσ διενοεῖτο.

καὶ γὰρ αὐτόθι κτείνων ἐκπολεμώσειν ὑφωρᾶτο τοὺσ ἐπιχωρίουσ, οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι φονευομένων ἱκετῶν τοσούτων παρ’ αὐτοῖσ, καὶ μετὰ πίστεισ ἐπιθέσθαι προελθοῦσιν οὐχ ὑπέμενεν.

ἐξενίκων δ’ οἱ φίλοι μηδὲν κατὰ Ιοὐδαίων ἀσεβὲσ εἶναι λέγοντεσ καὶ χρῆναι τὸ συμφέρον αἱρεῖσθαι πρὸ τοῦ πρέποντοσ, ὅταν ᾖ μὴ δυνατὸν ἄμφω.

κατανεύσασ οὖν αὐτοῖσ ἄδειαν ἀμφίβολον ἐπέτρεψεν ἐξιέναι διὰ μόνησ τῆσ ἐπὶ Τιβεριάδα φερούσησ ὁδοῦ.

τῶν δὲ ταχέωσ πιστευσάντων οἷσ ἤθελον καὶ μετὰ φανερῶν ἐν ἀσφαλεῖ τῶν χρημάτων ᾗπερ ἐπετράπη χωρούντων, διαλαμβάνουσιν μὲν οἱ Ῥωμαῖοι τὴν μέχρι Τιβεριάδοσ πᾶσαν, ὡσ μή τισ ἀποκλίνειεν, συγκλείουσι δ’ αὐτοὺσ εἰσ τὴν πόλιν.

τῶν δὲ νέων ἐπιλέξασ τοὺσ ἰσχυροτάτουσ ἑξακισχιλίουσ ἔπεμψεν εἰσ τὸν ἰσθμὸν Νέρωνι, καὶ τὸ λοιπὸν πλῆθοσ εἰσ τρισμυρίουσ καὶ τετρακοσίουσ ὄντασ πιπράσκει χωρὶσ τῶν Ἀγρίππᾳ χαρισθέντων·

τοὺσ γὰρ ἐκ τῆσ τούτου βασιλείασ ἐπέτρεψεν αὐτῷ ποιεῖν εἴ τι βούλοιτο·

πιπράσκει δὲ καὶ τούτουσ ὁ βασιλεύσ. ὁ μέντοι γε ἄλλοσ ὄχλοσ Τραχωνῖται καὶ Γαυλανῖται καὶ Ἱππηνοὶ καὶ ἐκ τῆσ Γαδαρίτιδοσ τὸ πλέον ὡσ στασιασταὶ καὶ φυγάδεσ καὶ οἷσ τὰ τῆσ εἰρήνησ ὀνείδη τὸν πόλεμον προυξένει ἑάλωσαν δὲ Γορπιαίου μηνὸσ ὀγδόῃ.

SEARCH

MENU NAVIGATION