Euripides, episode 7:

νῦν ἢ πάροιθεν μᾶλλον, Ἠλέκτρα, χαρᾷ θερμαινόμεσθα καρδίαν· ἴσωσ γὰρ ἂν μόλισ προβαίνουσ’ ἡ τύχη σταίη καλῶσ. ὦ τλῆμον, εἰδὼσ δωμάτων χρείαν σέθεν τί τούσδ’ ἐδέξω μείζονασ σαυτοῦ ξένουσ; τί δ’; εἴπερ εἰσὶν ὡσ δοκοῦσιν εὐγενεῖσ, οὐκ ἔν τε μικροῖσ ἔν τε μὴ στέρξουσ’ ὁμῶσ; ἐπεί νυν ἐξήμαρτεσ ἐν σμικροῖσιν ὤν, ἔλθ’ ὡσ παλαιὸν τροφὸν ἐμοῦ φίλον πατρόσ, ὃσ ἀμφὶ ποταμὸν Τάναον Ἀργείασ ὁρ́ουσ τέμνοντα γαίασ Σπαρτιάτιδόσ τε γῆσ ποίμναισ ὁμαρτεῖ πόλεοσ ἐκβεβλημένοσ· κέλευε δ’ αὐτὸν τῶνδ’ ἐμοὐσαφιγμένων ἐλθεῖν, ξένων τ’ ἐσ δαῖτα πορσῦναί τινα. ἡσθήσεταί τοι καὶ προσεύξεται θεοῖσ, ζῶντ’ εἰσακούσασ παῖδ’ ὃν ἐκσῴζει ποτέ. οὐ γὰρ πατρῴων ἐκ δόμων μητρὸσ πάρα λάβοιμεν ἄν τι· πικρὰ δ’ ἀγγείλαιμεν ἄν, εἰ ζῶντ’ Ὀρέστην ἡ τάλαιν’ αἴσθοιτ’ ἔτι. ἀλλ’, εἰ δοκεῖ σοι, τούσδ’ ἀπαγγελῶ λόγουσ γέροντι· χώρει δ’ ἐσ δόμουσ ὅσον τάχοσ καὶ τἄνδον ἐξάρτυε. πολλά τοι γυνὴ χρῄζουσ’ ἂν εὑρ́οι δαιτὶ προσφορήματα. ἔστιν δὲ δὴ τοσαῦτά γ’ ἐν δόμοισ ἔτι, ὥσθ’ ἕν γ’ ἐπ’ ἦμαρ τούσδε πληρῶσαι βορᾶσ. ἐν τοῖσ τοιούτοισ δ’ ἡνίκ’ ἂν γνώμησ πέσω, σκοπῶ τὰ χρήμαθ’ ὡσ ἔχει μέγα σθένοσ, ξένοισ τε δοῦναι σῶμά τ’ ἐσ νόσουσ πεσὸν δαπάναισι σῷσαι· τῆσ δ’ ἐφ’ ἡμέραν βορᾶσ ἐσ σμικρὸν ἥκει· πᾶσ γὰρ ἐμπλησθεὶσ ἀνὴρ ὁ πλούσιόσ τε χὡ πένησ ἴσον φέρει.