Demosthenes, Speeches 31-40, Πρὸσ Ζηνόμίωνα Παραγραφή

(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Ζηνόμίωνα Παραγραφή)

ἄνδρεσ δικασταί, βούλομαι παραγεγραμμένοσ μὴ εἰσαγώγιμον εἶναι τὴν δίκην, περὶ τῶν νόμων πρῶτον εἰπεῖν, καθ’ οὓσ παρεγραψάμην. οἱ νόμοι κελεύουσιν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, τὰσ δίκασ εἶναι τοῖσ ναυκλήροισ καὶ τοῖσ ἐμπόροισ τῶν Ἀθήναζε καὶ τῶν Ἀθήνηθεν συμβολαίων, καὶ περὶ ὧν ἂν ὦσι συγγραφαί· ἂν δέ τισ παρὰ ταῦτα δικάζηται, μὴ εἰσαγώγιμον εἶναι τὴν δίκην. τουτῳὶ τοίνυν Ζηνοθέμιδι πρὸσ μὲν ἐμὲ ὅτι οὐδὲν ἦν συμβόλαιον οὐδὲ συγγραφή, καὐτὸσ ὁμολογεῖ ἐν τῷ ἐγκλήματι·

δανεῖσαι δέ φησιν Ἡγεστράτῳ ναυκλήρῳ, τούτου δ’ ἀπολομένου ἐν τῷ πελάγει, ἡμᾶσ τὸ ναῦλον σφετερίσασθαι· τουτὶ τὸ ἔγκλημ’ ἐστίν. ἐκ δὴ τοῦ αὐτοῦ λόγου τήν τε δίκην οὐκ εἰσαγώγιμον οὖσαν μαθήσεσθε, καὶ τὴν ὅλην ἐπιβουλὴν καὶ πονηρίαν τουτουὶ τοῦ ἀνθρώπου ὄψεσθε. δέομαι δ’ ὑμῶν πάντων, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, εἴπερ ἄλλῳ τινὶ πώποτε πράγματι τὸν νοῦν προσέσχετε, καὶ τούτῳ προσέχειν·

ἀκούσεσθε γὰρ ἀνθρώπου τόλμαν καὶ πονηρίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν, ἄνπερ ἐγὼ τὰ πεπραγμέν’ αὐτῷ πρὸσ ὑμᾶσ πολλάκισ εἰπεῖν δυνηθῶ. οἶμαι δέ. Ζηνόθεμισ γὰρ οὑτοσί, ὢν ὑπηρέτησ Ἡγεστράτου τοῦ ναυκλήρου, ὃν καὶ αὐτὸσ ἔγραψεν ἐν τῷ ἐγκλήματι ὡσ ἐν τῷ πελάγει ἀπώλετο πῶσ δέ, οὐ προσέγραψεν, ἀλλ’ ἐγὼ φράσω, ἀδίκημα τοιουτονὶ μετ’ ἐκείνου συνεσκευάσατο.

χρήματ’ ἐν ταῖσ Συρακούσαισ ἐδανείζεθ’ οὗτοσ κἀκεῖνοσ. ὡμολόγει δ’ ἐκεῖνοσ μὲν πρὸσ τοὺσ τούτῳ δανείζοντασ, εἴ τισ ἔροιτο, ἐνεῖναι σῖτον ἐν τῇ νηὶ τούτῳ πολύν, οὗτοσ δὲ πρὸσ τοὺσ ἐκείνῳ τὸν γόμον οἰκεῖον ἔχειν αὐτὸν τῆσ νεώσ· ὢν δ’ ὁ μὲν ναύκληροσ, ὁ δ’ ἐπιβάτησ, ἐπιστεύοντ’ εἰκότωσ ἃ περὶ ἀλλήλων ἔλεγον. λαμβάνοντεσ δὲ τὰ χρήματα, οἴκαδ’ ἀπέστελλον εἰσ τὴν Μασσαλίαν, καὶ οὐδὲν εἰσ τὴν ναῦν εἰσέφερον.

οὐσῶν δὲ τῶν συγγραφῶν, ὥσπερ εἰώθασιν ἅπασαι, σωθείσησ τῆσ νεὼσ ἀποδοῦναι τὰ χρήματα, ἵν’ ἀποστερήσαιεν τοὺσ δανείσαντασ, τὴν ναῦν καταδῦσαι ἐβουλεύσαντο. ὁ μὲν οὖν Ἡγέστρατοσ, ὡσ ἀπὸ τῆσ γῆσ ἀπῆραν δυοῖν ἢ τριῶν ἡμερῶν πλοῦν, καταβὰσ τῆσ νυκτὸσ εἰσ κοίλην ναῦν διέκοπτε τοῦ πλοίου τὸ ἔδαφοσ. οὑτοσὶ δ’, ὡσ οὐδὲν εἰδώσ, ἄνω μετὰ τῶν ἄλλων ἐπιβατῶν διέτριβεν. ψόφου δὲ γενομένου, αἰσθάνονται οἱ ἐν τῷ πλοίῳ ὅτι κατόν τι ἐν κοίλῃ νηὶ γίγνεται, καὶ βοηθοῦσι κάτω. ὡσ δ’ ἡλίσκεθ’ ὁ Ἡγέστρατοσ καὶ δίκην δώσειν ὑπέλαβεν, φεύγει καὶ διωκόμενοσ ῥίπτει αὑτὸν εἰσ τὴν θάλατταν, διαμαρτὼν δὲ τοῦ λέμβου διὰ τὸ νύκτ’ εἶναι, ἀπεπνίγη.

ἐκεῖνοσ μὲν οὕτωσ, ὥσπερ ἄξιοσ ἦν, κακὸσ κακῶσ ἀπώλετο, ἃ τοὺσ ἄλλουσ ἐπεβούλευσε ποιῆσαι, ταῦτα παθὼν αὐτόσ. οὑτοσὶ δ’ ὁ κοινωνὸσ αὐτοῦ καὶ συνεργὸσ τὸ μὲν πρῶτον εὐθὺσ ἐν τῷ πλοίῳ παρὰ τἀδικήματα, ὡσ οὐδὲν εἰδώσ, ἀλλ’ ἐκπεπληγμένοσ καὶ αὐτόσ, ἔπειθεν τὸν πρῳρέα καὶ τοὺσ ναύτασ εἰσ τὸν λέμβον ἐκβαίνειν καὶ ἐκλιπεῖν τὴν ναῦν τὴν ταχίστην, ὡσ ἀνελπίστου τῆσ σωτηρίασ οὔσησ καὶ καταδυσομένησ τῆσ νεὼσ αὐτίκα μάλα, ἵν’, ὅπερ διενοήθησαν, τοῦτ’ ἐπιτελεσθείη καὶ ἡ ναῦσ ἀπόλοιτο καὶ τὰ συμβόλαι’ ἀποστερήσαιεν.

ἀποτυχὼν δὲ τούτου, καὶ τοῦ παρ’ ἡμῶν συμπλέοντοσ ἐναντιωθέντοσ καὶ τοῖσ ναύταισ μισθούσ, εἰ διασῴσειαν τὴν ναῦν, μεγάλουσ ἐπαγγειλαμένου, σωθείσησ εἰσ Κεφαλληνίαν τῆσ νεὼσ διὰ τοὺσ θεοὺσ μάλιστά γε, εἶτα καὶ διὰ τὴν τῶν ναυτῶν ἀρετήν, πάλιν μετὰ τῶν Μασσαλιωτῶν τῶν τοῦ Ἡγεστράτου πολιτῶν μὴ καταπλεῖν Ἀθήναζε τὸ πλοῖον ἔπραττε, λέγων ὡσ αὐτόσ τε καὶ τὰ χρήματ’ ἐκεῖθέν ἐστι, καὶ ὁ ναύκληροσ εἰή καὶ οἱ δεδανεικότεσ Μασσαλιῶται.

ἀποτυχὼν δὲ καὶ τούτου, καὶ τῶν ἀρχόντων τῶν ἐν τῇ Κεφαλληνίᾳ γνόντων Ἀθήναζε τὴν ναῦν καταπλεῖν, ὅθενπερ ἀνήχθη, ὃν οὐδ’ ἂν εἷσ ἐλθεῖν ᾤετο δεῦρο τολμῆσαι τοιαῦτά γ’ ἐσκευωρημένον καὶ πεποιηκότα, οὗτοσ, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τοσοῦτον ὑπερβέβληκεν ἀναιδείᾳ καὶ τόλμῃ, ὥστ’ οὐκ ἐλήλυθεν μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῦ σίτου τοῦ ἡμετέρου ἀμφισβητήσασ ἡμῖν δίκην προσείληχεν.

τί οὖν ποτ’ ἐστὶν τὸ αἴτιον, καὶ τῷ ποτ’ ἐπηρμένοσ οὗτοσ καὶ ἐλήλυθεν καὶ τὴν δίκην εἴληχεν;

ἐγὼ ὑμῖν ἐρῶ, ἄνδρεσ δικασταί, ἀχθόμενοσ μὲν νὴ τὸν Δία καὶ θεούσ, ἀναγκαζόμενοσ δέ. ἔστιν ἐργαστήρια μοχθηρῶν ἀνθρώπων συνεστηκότων ἐν τῷ Πειραιεῖ· οὓσ οὐδ’ ὑμεῖσ ἀγνοήσετ’ ἰδόντεσ. ἐκ τούτων ἕνα, ἡνίχ’ οὗτοσ ἔπραττεν ὅπωσ ἡ ναῦσ μὴ καταπλεύσεται δεῦρο, πρεσβευτὴν ἐκ βουλῆσ τινα λαμβάνομεν γνώριμον οὑτωσί, ὅ τι δ’ ἦν οὐκ εἰδότεσ, ἀτύχημ’ οὐδὲν ἔλαττον, εἰ οἱο͂́ν τ’ εἰπεῖν, ἀτυχήσαντεσ ἢ τὸ ἐξ ἀρχῆσ πονηροῖσ ἀνθρώποισ συμμεῖξαι.

οὗτοσ ὁ πεμφθεὶσ ὑφ’ ἡμῶν Ἀριστοφῶν ὄνομ’ αὐτῷ, ὃσ καὶ τὰ τοῦ Μικκαλίωνοσ πράγματ’ ἐσκευώρηται ταῦτα γὰρ νῦν ἀκούομεν, ἠργολάβηκεν αὐτὸσ καὶ κατεπήγγελται τουτῳί, καὶ ὅλωσ ἐστὶν ὁ πάντα πράττων οὗτοσ· ὁδὶ δ’ ἅσμενοσ δέδεκται ταῦτα. ὡσ γὰρ διήμαρτεν τοῦ διαφθαρῆναι τὸ πλοῖον, οὐκ ἔχων ἀποδοῦναι τὰ χρήματα τοῖσ δανείσασιν πῶσ γάρ;

ἅ γ’ ἐξ ἀρχῆσ μὴ ἐνέθετο ἀντιποιεῖται τῶν ἡμετέρων, καί φησι τῷ Ἡγεστράτῳ ἐπὶ τούτῳ τῷ σίτῳ δεδανεικέναι ὃν ὁ παρ’ ἡμῶν ἐπιπλέων ἐπρίατο. οἱ δὲ δανεισταὶ τὸ ἐξ ἀρχῆσ ἐξηπατημένοι, ὁρῶντεσ ἑαυτοῖσ ἀντὶ τῶν χρημάτων ἄνθρωπον πονηρὸν χρήστην, ἄλλο δ’ οὐδέν, ἐλπίδ’ ἔχοντεσ ὑπὸ τούτου παρακρουσθέντων ὑμῶν ἐκ τῶν ἡμετέρων ἀπολήψεσθαι τὰ ἑαυτῶν, ὃν ἴσασιν ψευδόμενον ταῦτα καθ’ ἡμῶν, τούτῳ συνδικεῖν ἀναγκάζονται τοῦ συμφέροντοσ εἵνεκα τοῦ ἑαυτῶν. τὸ μὲν οὖν πρᾶγμ’ ὑπὲρ οὗ τὴν ψῆφον οἴσετε, ὡσ εἰπεῖν ἐν κεφαλαίῳ, τοιοῦτόν ἐστιν.

βούλομαι δὲ τοὺσ μάρτυρασ ὧν λέγω πρῶτον ὑμῖν παρασχόμενοσ, μετὰ ταῦτ’ ἤδη καὶ τἄλλα διδάσκειν. καί μοι λέγε τὰσ μαρτυρίασ. Μαρτυρίαι ἐπειδὴ τοίνυν ἀφίκετο δεῦρο τὸ πλοῖον, γνόντων τῶν Κεφαλλήνων ἀντιπράττοντοσ τούτου, ὅθεν ἐξέπλευσε τὸ πλοῖον, ἐνταῦθα καὶ καταπλεῖν αὐτό, τὴν μὲν ναῦν οἱ ἐπὶ τῇ νηὶ δεδανεικότεσ ἐνθένδ’ εὐθέωσ εἶχον, τὸν δὲ σῖτον ὁ ἠγορακὼσ εἶχεν· ἦν δ’ οὗτοσ ὁ ἡμῖν τὰ χρήματ’ ὀφείλων.

μετὰ ταῦθ’ ἧκεν οὗτοσ ἔχων τὸν παρ’ ἡμῶν πεμφθέντα πρεσβευτήν, τὸν Ἀριστοφῶντα, καὶ ἠμφεσβήτει τοῦ σίτου, φάσκων Ἡγεστράτῳ δεδανεικέναι. τί λέγεισ, ἄνθρωπε;

εὐθέωσ ὁ Πρῶτοσ τοῦτο γὰρ ἦν τοὔνομα τῷ τὸν σῖτον εἰσαγαγόντι, τῷ τὰ χρήμαθ’ ἡμῖν ὀφείλοντι σὺ χρήματα δέδωκασ Ἡγεστράτῳ, μεθ’ οὗ τοὺσ ἄλλουσ ἐξηπάτηκασ, ὅπωσ δανείσηται, καὶ σοὶ πολλάκισ λέγοντοσ ὅτι τοῖσ προϊεμένοισ ἀπολεῖται τὰ χρήματα; σὺ οὖν ταῦτ’ ἀκούων αὐτὸσ ἂν προήκω; ἔφη καὶ ἀναιδὴσ ἦν. οὐκοῦν εἰ τὰ μάλιστ’ ἀληθῆ λέγεισ, τῶν παρόντων τισ ὑπέλαβεν, ὁ σὸσ κοινωνὸσ καὶ πολίτησ, ὁ Ἡγέστρατοσ, ὡσ ἐοίκεν, ἐξηπάτηκέν σε, καὶ ὑπὲρ τούτων αὐτὸσ αὑτῷ θανάτου τιμήσασ ἀπόλωλεν. καὶ ὅτι γ’, ἔφη τισ τῶν παρόντων, ἁπάντων ἐστὶ συνεργὸσ οὗτοσ ἐκείνῳ, σημεῖον ὑμῖν ἐρῶ·

πρὸ γὰρ τοῦ διακόπτειν ἐπιχειρῆσαι τὴν ναῦν, τίθενται πρόσ τινα τῶν συμπλεόντων οὗτοσ καὶ ὁ Ἡγέστρατοσ συγγραφήν. καίτοι εἰ μὲν εἰσ πίστιν ἔδωκασ, τί πρὸ τοῦ κακουργήματοσ ἂν τὰ βέβαι’ ἐποιοῦ; εἰ δ’ ἀπιστῶν ἐτύγχανεσ, τί οὐχ, ὥσπερ οἱ ἄλλοι, τὰ δίκαι’ ἐλάμβανεσ ἐν τῇ γῇ; τί ἂν τὰ πολλὰ λέγοι τισ;

ἦν γὰρ οὐδ’ ὁτιοῦν πλέον ἡμῖν ταῦτα λέγουσιν, ἀλλ’ εἴχετο τοῦ σίτου. ἐξῆγεν αὐτὸν Πρῶτοσ καὶ ὁ κοινωνὸσ τοῦ Πρώτου, Φέρτατοσ· οὑτοσὶ δ’ οὐκ ἐξήγετο, οὐδ’ ἂν ἔφη διαρρήδην ὑπ’ οὐδενὸσ ἐξαχθῆναι, εἰ μὴ αὐτὸν ἐγὼ ἐξάξω. μετὰ ταῦτα προὐκαλεῖθ’ ὁ Πρῶτοσ αὐτὸν καὶ ἡμεῖσ ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τὴν τῶν Συρακοσίων, κἂν μὲν ἐωνημένοσ τὸν σῖτον ἐκεῖνοσ φαίνηται καὶ τὰ τέλη κείμεν’ ἐκείνῳ καὶ τὰσ τιμὰσ ὁ διαλύων ἐκεῖνοσ, τοῦτον πονηρὸν ὄντ’ ἀξιοῦμεν ζημιοῦσθαι, εἰ δὲ μή, καὶ τὰ διάφορ’ ἀπολαβεῖν καὶ τάλαντον προσλαβεῖν, καὶ τοῦ σίτου ἀφιστάμεθα.

ταῦτ’ ἐκείνου προκαλουμένου καὶ λέγοντοσ καὶ ἡμῶν οὐδὲν ἦν πλέον, ἀλλ’ ἦν αἱρ́εσισ ἢ τοῦτον ἐξάγειν ἢ ἀπολωλεκέναι σωθέντα καὶ παρόντα τὰ ἡμέτερ’ αὐτῶν. ὁ γὰρ αὖ Πρῶτοσ διεμαρτύρετ’ ἐξάγειν, βεβαιῶν ἀναπλεῖν ἐθέλειν εἰσ τὴν Σικελίαν·

εἰ δὲ ταῦτ’ ἐθέλοντοσ αὑτοῦ προησόμεθ’ ἡμεῖσ τούτῳ τὸν σῖτον, οὐδὲν αὑτῷ μέλειν. καὶ ὅτι ταῦτ’ ἀληθῆ λέγω, καὶ οὔτ’ ἂν ἐξαχθῆναι ἔφη, εἰ μὴ ὑπ’ ἐμοῦ, οὔθ’ ἃ προὐκαλεῖτο περὶ τοῦ ἀναπλεῖν ἐδέχετο, ἔν τε τῷ πλῷ τὴν συγγραφὴν ἔθετο, λέγε τὰσ μαρτυρίασ. ἐπειδὴ τοίνυν οὔτ’ ἐξάγεσθαι ἤθελεν ὑπὸ τοῦ Πρώτου οὔτ’ εἰσ τὴν Σικελίαν ἀναπλεῖν ἐπὶ τὰ δίκαια, προειδώσ θ’ ἅπαντ’ ἐφαίνετο, ἃ ὁ Ἡγέστρατοσ ἐκακούργει, λοιπὸν ἦν ἡμῖν τοῖσ ἐνθένδε μὲν πεποιημένοισ τὸ συμβόλαιον, παρειληφόσι δὲ τὸν σῖτον παρὰ τοῦ δικαίωσ ἐκεῖ πριαμένου, ἐξάγειν τοῦτον.

τί γὰρ ἂν καὶ ἄλλ’ ἐποιοῦμεν;

οὔπω γὰρ τοῦτό γ’ οὐδεὶσ ἡμῶν τῶν κοινωνῶν ὑπέλαβεν, ὡσ ὑμεῖσ γνώσεσθέ ποτ’ εἶναι τούτου τὸν σῖτον, ὃν καταλιπεῖν οὗτοσ ἔπειθεν τοὺσ ναύτασ, ὅπωσ ἀπόλοιτο τοῦ πλοίου καταδύντοσ. ὃ καὶ μέγιστόν ἐστι σημεῖον τοῦ μηδὲν προσήκειν αὐτῷ. τίσ γὰρ ἂν τὸν ἑαυτοῦ σῖτον ἔπειθε προέσθαι τοὺσ σῴζειν βουλομένουσ; ἢ τίσ οὐκ ἂν ἔπλει δεξάμενοσ τὴν πρόκλησιν εἰσ τὴν Σικελίαν, οὗ ταῦτ’ ἦν ἐλέγξαι καθαρῶσ; καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτ’ ἐμέλλομεν ὑμῶν καταγνώσεσθαι, ὡσ εἰσαγώγιμον ψηφιεῖσθε τούτῳ τὴν δίκην περὶ τούτων τῶν χρημάτων, ἃ κατὰ πολλοὺσ τρόπουσ οὗτοσ ἔπραττεν ὅπωσ μὴ εἰσαγώγιμα δεῦρ’ ἔσται, πρῶτον μὲν ὅτ’ αὐτὰ καταλιπεῖν τοὺσ ναύτασ ἔπειθεν, εἶθ’ ὅτ’ ἐν Κεφαλληνίᾳ μὴ δεῦρο πλεῖν τὴν ναῦν ἔπραττεν.

πῶσ γὰρ οὐκ αἰσχρὸν καὶ δεινὸν ἂν γένοιτο, εἰ Κεφαλλῆνεσ μέν, ὅπωσ τοῖσ Ἀθηναίοισ σωθῇ τὰ χρήματα, δεῦρο πλεῖν τὴν ναῦν ἔκριναν, ὑμεῖσ δ’ ὄντεσ Ἀθηναῖοι τὰ τῶν πολιτῶν τοῖσ καταποντίσαι βουληθεῖσιν δοῦναι γνοίητε, καὶ ἃ μὴ καταπλεῖν ὅλωσ οὗτοσ δεῦρ’ ἔπραττεν, ταῦτ’ εἰσαγώγιμα τούτῳ ψηφίσαισθε;

μὴ δῆτ’, ὦ Ζεῦ καὶ θεοί. λέγε δή μοι τί παραγέγραμμαι. Παραγραφή λέγε δή μοι τὸν νόμον. Νόμοσ ὅτι μὲν τοίνυν ἐκ τῶν νόμων παρεγραψάμην μὴ εἰσαγώγιμον εἶναι τὴν δίκην, ἱκανῶσ οἰόμαι δεδεῖχθαι·

τέχνην δ’ ἀκούσεσθε τοῦ σοφοῦ τοῦ ταῦτα πάντα συντεθηκότοσ, τοῦ Ἀριστοφῶντοσ.

ὡσ γὰρ ἐκ τῶν πραγμάτων ἁπλῶσ οὐδὲν ἑώρων δίκαιον ἑαυτοῖσ ἐνόν, ἐπικηρυκεύονται τῷ Πρώτῳ καὶ πείθουσι τὸν ἄνθρωπον ἐνδοῦναι τὰ πράγμαθ’ ἑαυτοῖσ, πράττοντεσ μὲν ὡσ ἐοίκεν καὶ ἐξ ἀρχῆσ τοῦτο, ὡσ ἡμῖν νῦν φανερὸν γέγονεν, οὐ δυνάμενοι δὲ πεῖσαι. ὁ γὰρ Πρῶτοσ, ἑώσ μὲν ᾤετο τὸν σῖτον κέρδοσ ἐλθόντα ποιήσειν, ἀντείχετο τούτου, καὶ μᾶλλον ᾑρεῖτ’ αὐτόσ τε κερδᾶναι καὶ ἡμῖν τὰ δίκαι’ ἀποδοῦναι, ἢ κατακοινωνήσασ τούτοισ τῆσ μὲν ὠφελίασ τούτουσ ποιῆσαι μερίτασ, ἡμᾶσ δ’ ἀδικῆσαι·

ὡσ δὲ δεῦρ’ ἥκοντοσ αὐτοῦ καὶ περὶ ταῦτα πραγματευομένου, ἐπανῆκεν ὁ σῖτοσ, ἄλλην εὐθέωσ ἔλαβεν γνώμην. καὶ ἅμα εἰρήσεται γάρ, ἄνδρεσ Ἀθηαῖοι, πᾶσα πρὸσ ὑμᾶσ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡμεῖσ οἱ δεδανεικότεσ προσεκρούομεν αὐτῷ καὶ πικρῶσ εἴχομεν, τῆσ τε ζημίασ ἐφ’ ἡμᾶσ ἰούσησ τῆσ περὶ τὸν σῖτον καὶ συκοφάντην ἀντὶ χρημάτων αἰτιώμενοι τοῦτον ἡμῖν κεκομικέναι.

ἐκ τούτων, οὐδὲ φύσει χρηστὸσ ὢν ἅνθρωποσ δῆλον ὅτι, ἐπὶ τούτουσ ἀποκλίνει, καὶ συγχωρεῖ τὴν δίκην ἔρημον ὀφλεῖν, ἣν οὗτοσ αὐτῷ λαγχάνει τότε, ὅτ’ οὔπω ταὔτ’ ἐφρόνουν. εἰ μὲν γὰρ ἀφῆκε τὸν Πρῶτον, ἐξελήλεγκτ’ ἂν εὐθέωσ ἡμᾶσ συκοφαντῶν·

ὀφλεῖν δὲ παρὼν ἐκεῖνοσ οὐ συνεχώρει, ἵν’ ἐὰν μὲν αὐτῷ ποιῶσιν ἃ ὡμολογήκασιν ‐ , εἰ δὲ μή, τὴν ἔρημον ἀντιλάχῃ. ἀλλὰ τί ταῦτα; εἰ μὲν γὰρ ἃ γέγραφεν οὗτοσ εἰσ τὸ ἔγκλημ’ ἐποίει, οὐκ ὀφλεῖν ἂν δίκην δικαίωσ, ἀλλ’ ἀποθανεῖν Πρῶτοσ ἔμοιγε δοκεῖ. εἰ γὰρ ἐν κακοῖσ καὶ χειμῶνι τοσοῦτον οἶνον ἔπινεν ὥσθ’ ὅμοιον εἶναι μανίᾳ, τί οὐκ ἄξιόσ ἐστι παθεῖν; ἢ εἰ γράμματ’ ἔκλεπτεν;

εἰ ὑπανέῳγεν; ἀλλὰ ταῦτα μὲν αὐτοὶ πρὸσ ἑαυτοὺσ ὑμεῖσ ὅπωσ ποτ’ ἔχει διακρινεῖσθε· τῇ δ’ ἐμῇ δίκῃ μηδὲν ἐκείνησ πρόσαγε. εἴ τί σ’ ἠδίκηκεν ὁ Πρῶτοσ ἢ λέγων ἢ ποιῶν, ἔχεισ ὡσ ἐοίκε δίκην· οὐδεὶσ ἡμῶν ἐκώλυεν, οὐδὲ νῦν παραιτεῖται. εἰ σεσυκοφάντηκασ, οὐ περιεργαζόμεθα. νὴ Δί’, ἀλλ’ ἐκποδών ἐστιν ἅνθρωποσ.

διά γ’ ὑμᾶσ, ἵνα τάσ τε μαρτυρίασ τὰσ ἡμετέρασ λίπῃ, καὶ νῦν ὑμεῖσ ὅ τι ἂν βούλησθε λέγητε κατ’ αὐτοῦ. εἰ γὰρ μὴ δι’ ὑμῶν ἔρημοσ ἐγίγνεθ’ ἡ δίκη, ἅμ’ ἂν αὐτὸν προσεκαλοῦ καὶ κατηγγύασ πρὸσ τὸν πολέμαρχον, καὶ εἰ μὲν κατέστησέ σοι τοὺσ ἐγγυητάσ, μένειν ἠναγκάζετ’ ἄν, ἢ σὺ παρ’ ὧν λήψει δίκην ἑτοίμουσ εἶχεσ, εἰ δὲ μὴ κατέστησεν, εἰσ τὸ οἴκημ’ ἂν ᾔει. νῦν δὲ κοινωσάμενοι τὸ πρᾶγμα, ὁ μὲν διὰ σοῦ τὴν γεγονυῖαν ἔκδειαν οὐκ ἀποδώσειν ἡμῖν οἰέται, σὺ δ’ ἐκείνου κατηγορῶν τῶν ἡμετέρων κύριοσ γενήσεσθαι.

τεκμήριον δέ· ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτὸν κλητεύσω, σὺ δ’ οὔτε κατηγγύησασ οὔτε νῦν κλητεύσεισ. ἔτι τοίνυν ἑτέρα τισ ἐστὶν ἐλπὶσ αὐτοῖσ τοῦ παρακρούσεσθαι καὶ φενακιεῖν ὑμᾶσ.

αἰτιάσονται Δημοσθένην, καὶ ἐκείνῳ ἐμὲ πιστεύοντα φήσουσιν ἐξάγειν τουτονί, ὑπολαμβάνοντεσ τῷ ῥήτορα καὶ γνώριμον εἶναι ἐκεῖνον πιθανὴν ἔχειν τὴν αἰτίαν. ἐμοὶ δ’ ἐστὶ μέν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, Δημοσθένησ οἰκεῖοσ γένει καὶ πάντασ ὑμῖν ὄμνυμι τοὺσ θεοὺσ ἦ μὴν ἐρεῖν τἀληθῆ, προσελθόντοσ δ’ αὐτῷ μου καὶ παρεῖναι καὶ βοηθεῖν ἀξιοῦντοσ εἴ τι ἔχοι, Δήμων, ἔφη, ἐγὼ ποιήσω μὲν ὡσ ἂν σὺ κελεύῃσ καὶ γὰρ ἂν δεινὸν εἰή. δεῖ μέντοι καὶ τὸ σαυτοῦ καὶ τοὐμὸν λογίσασθαι. ἐμοὶ συμβέβηκεν, ἀφ’ οὗ περὶ τῶν κοινῶν λέγειν ἠρξάμην, μηδὲ πρὸσ ἓν πρᾶγμ’ ἴδιον προσεληλυθέναι·

ἀλλὰ καὶ τῆσ πολιτείασ αὐτῆσ τὰ τοιαῦτ’ ἐξέστηκα . . . . .

SEARCH

MENU NAVIGATION