Bacchylides, Οδεσ ̔Γρεεκ̓, epinicians, ode 5 Τῷ Αὐτῷ Κέλητι Ολύμπια. 12:

μινύνθη δέ μοι ψυχὰ γλυκεῖα, γνῶν δ’ ὀλιγοσθενέων· αἰαῖ· πύματον δὲ πνέων δάκρυσα τλ[άμων ἀγλαὰν ἥβαν προλείπων. φασὶν ἀδεισιβόαν Ἀμφιτρύωνοσ παῖδα μοῦνον δὴ τότε τέγξαι βλέφαρον, ταλαπενθέοσ πότμον οἰκτίροντα φωτόσ· καί νιν ἀμειβόμενοσ τοῖ’ ἔφα· θνατοῖσι μὴ φῦναι φέριστον, μηδ’ ἀελίου προσιδεῖν φέγγοσ·