Arrian, Cynegeticus, chapter 35

(아리아노스, Cynegeticus, chapter 35)

καὶ ἐγώ ἅμα τοῖσ συνθήροισ ἕπομαι τῷ Κελτῶν νόμῳ, καὶ ἀποφαίνω ὡσ οὐδέν ἄνευ θεῶν γιγνόμενον ἀνθρώποισ ἐσ ἀγαθὸν ἀποτελευτᾷ. ἀλλὰ καὶ ὅσοι ναυτίλλονταιἀπὸ θεῶν ἄρχονται, ὅσοισ γε τοῦ σῴζεσθαι μέλει, καὶ ἀνασωθέντεσ χαριστήρια θύουσιν τοῖσ θεοῖσ τοῖσ θαλασσίοισ, Ποσειδῶνι καὶ Ἀμφιτρίτῃ καὶ Νηρηίσιν.

καὶ ὅσοι τὴν γῆν ἐργάζονται, Δήμητρι καὶ τῇ παιδὶ αὐτῆσ καὶ Διονύσῳ, οἱ δὲ ἀμφὶ τὰσ τέχνασ πονούμενοι Ἀθηνᾷ καὶ Ἡφαίστῳ, καὶ οἱ ἀμφὶ παίδευσιν Μούσαισ καὶ Ἀπόλλωνι Μουσηγέτῃ καὶ Μνημοσύνῃ καὶ Ἑρμῇ, οἱ δὲ ἀμφὶ τὰ ἐρωτικὰ Ἀφροδίτῃ καὶ Ἔρωτι καὶ Πειθοῖ καὶ Χάρισιν. οὕτω τοι καὶ τοὺσ ἐπὶ θήρᾳ ἐσπουδακότασ οὐ χρὴ ἀμελεῖν τῆσ Ἀρτέμιδοσ τῆσ Ἀγροτέρασ οὐδὲ Ἀπόλλωνοσ οὐδὲ πανὸσ οὐδὲ Νυμφῶν οὐδὲ Ἑρμοῦ Ἐνοδίου καὶ Ἡγεμονίου, οὑδὲ ὅσοι ἄλλοι ὄρειοι θεοὶ·

εἰ δὲ μὴ, ἡμιτελῆ ἀποβαίνειν ἀνάγκη τὰ σπουδάσματα.

SEARCH

MENU NAVIGATION