Arrian, Cynegeticus, chapter 17 2:

καὶ δὴ τὸ ἐν πρώτῳ μὲν δρόμῳ, ὁσάκισ φίλον, ἀνακαλεῖν οὐ κωλύω· ἐν δευτέρῳ δὲ ἢ τρίτῳ, ὁπότε εἰκὸσ διαπεπονῆσθαι τὴν κύνα, κωλῦσαι ἄν μοι δοχῶ θαμινὰ ἀνακαλεῖν αὐτὴν ὀνομαστί, μή ποτε ἄρα ὑπὸ μένουσ καὶ προθυμίασ, χαρίζεσθαι τῷ δεσπότῃ ἐθέλουσα, ἔπειτα παρὰ δύναμιν ἐνταθεῖσα ῥήξειέν τι τῶν ἐντόσ. πολλαὶ γὰρ ἤδη οὕτω γε κύνεσ καὶ αἱ γενναιόταται διεφθάρησαν.