Aristophanes, Lysistrata, Parodos, strophe 3

πέτου πέτου Νικοδίκη, πρὶν ἐμπεπρῆσθαι Καλύκην τε καὶ Κρίτυλλαν περιφυσήτω ὑπό τε νόμων ἀργαλέων ὑπό τε γερόντων ὀλέθρων. ἀλλὰ φοβοῦμαι τόδε, μῶν ὑστερόπουσ βοηθῶ. νῦν δὴ γὰρ ἐμπλησαμένη τὴν ὑδρίαν κνεφαία μόλισ ἀπὸ κρήνησ ὑπ’ ὄχλου καὶ θορύβου καὶ πατάγου χυτρείου, δούλαισιν ὠστιζομένη στιγματίαισ θ’, ἁρπαλέωσ ἀραμένη ταῖσιν ἐμαῖσ δημότισιν καομέναισ φέρουσ’ ὕδωρ βοηθῶ.