Aristotle, Agon, trochees

ἀλλ’ ὅμωσ οὗτοσ τοιοῦτοσ ὢν ἅπαντα τὸν βίον, κᾆτ’ ἀνὴρ ἔδοξεν εἶναι, τἀλλότριον ἀμῶν θέροσ. νῦν δὲ τοὺσ στάχυσ ἐκείνουσ, οὓσ ἐκεῖθεν ἤγαγεν, ἐν ξύλῳ δήσασ ἀφαύει κἀποδόσθαι βούλεται. οὐ δέδοιχ’ ὑμᾶσ, ἑώσ ἂν ζῇ τὸ βουλευτήριον καὶ τὸ τοῦ δήμου πρόσωπον μακκοᾷ καθήμενον.