'Noun'에 속하는 헬라어 단어 (11770)

διάδοχος

(Noun), ########후, 수색자, 찾는 사람##

διαδρασιπολίτης

(Noun), a citizen who shirks all state burdens

διαδρομή

(Noun), ####수로, 송수로, 운하

διάδυσις

(Noun), a passage through, evasions

διάζευξις

(Noun), a disjoining, parting

διάζησις

(Noun), a way of living

διάζωμα

(Noun), 벨트, 띠##횡경막, 가로막

διάθεσις

(Noun), 정리, 질, 됨됨##작문, 구성##질, 됨됨##판매, 발매, 매각##질, 됨됨, 기질

διαθέτης

(Noun), an arranger

διαθήκη

(Noun), 유서, 의지, 유언##합의, 약속

διαιβολία

(Noun),

διαίρεσις

(Noun), divisibility##(medicine) dissection##(medicine) venesection##(medicine) surgical operation##(medicine, in the plural) wounds

δίαιτα

(Noun), ##숙박, 궁, 주택##거처, 거주, 집##피난처, 숨는 곳, 위안, 안식처##방, 공간

διαίτημα

(Noun), 세관, 식생활, 다이어트, 식단, 자양분, 영양

διαιτητήριον

(Noun), the dwelling rooms of a house

διαιτητής

(Noun), 중재인, 판사, 심판

διακάθαρσις

(Noun), a thorough cleansing

διακέλευμα

(Noun), 명령, 지시, 칙령

διακελευσμός

(Noun), 격려, 권고, 조장

διάκλισις

(Noun), 굴, 철수

διακομιδή

(Noun), a carrying over

διακόνημα

(Noun), 봉사, 복무, 월세

διακονίᾱ

(Noun), 봉사, 복무##부서####

διάκονος

(Noun), 급사, 심부름꾼, 운반인##하인, 종##목사, 부제, 장관

διακοπή

(Noun), 금, 결함, 공허

διακόσμησις

(Noun), a setting in order, regulating

διάκοσμος

(Noun), battle-order

Διάκριοι

(Noun), the mountaineers

διάκρισις

(Noun), 가름, 갈래, 분리##판단, 결정, 판결

διάκρουσις

(Noun), a putting off