Hellas Alive Dictionary - τετρακλινος

Ancient Greek-English Dictionary

τετράκλινος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: τετράκλινος τετράκλινον

Structure: τετρακλιν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: kli/nh

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	τετράκλινος τετρακλίνου	τετρακλινώτερος τετρακλινωτέρου	τετρακλινώτατος τετρακλινωτάτου
Adverb	τετρακλίνως	τετρακλινώτερον	τετρακλινώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

"ἀλλ’ ἐμοῦ ταῦτα διεξιόντοσ ἡμᾶσ μὲν ἐχλεύαζεν καὶ κατεφρόνει, Ἀδυρμάχῳ δὲ τῷ Μάχλυϊ παρέδωκεν ἀπάγειν τὴν νύμφην, ὅτι χρυσᾶσ τε ^ φιάλασ ἐλέγετο ἔχειν δέκα καὶ ἁμάξασ τετρακλίνουσ ὀγδοήκοντα καὶ πρόβατα καὶ βοῦσ πολλούσ. (Lucian, Toxaris vel amicitia, (no name) 45:2)
ὅτι καὶ τρίκλινοι οἶκοι καὶ τετράκλινοι καὶ ἑπτάκλινοι καὶ ἐννεάκλινοι καὶ κατὰ τοὺσ ἑξῆσ ἀριθμοὺσ ἦσαν παρὰ τοῖσ παλαιοῖσ, Ἀντιφάνησ · (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 292)
ἦσαν δὲ τῆσ μέσησ παρόδου παρ’ ἑκάτερον τῶν τοίχων δίαιται τετράκλινοι τοῖσ ἀνδράσι, τριάκοντα τὸ πλῆθοσ, ἡ δὲ ναυκληρικὴ δίαιτα κλινῶν μὲν ἦν πεντεκαίδεκα, θαλάμουσ δὲ τρεῖσ εἶχε τρικλίνουσ, ὧν ἦν τὸ κατὰ τὴν πρύμναν ὀπτανεῖον. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 414)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기