Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

σοφιστεύω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: σοφιστεύω σοφιστεύσω

Structure: σοφιστεύ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to play the sophist, argue as one
  2. to give lectures

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular σοφιστεύω σοφιστεύεις σοφιστεύει
Dual σοφιστεύετον σοφιστεύετον
Plural σοφιστεύομεν σοφιστεύετε σοφιστεύουσιν*
SubjunctiveSingular σοφιστεύω σοφιστεύῃς σοφιστεύῃ
Dual σοφιστεύητον σοφιστεύητον
Plural σοφιστεύωμεν σοφιστεύητε σοφιστεύωσιν*
OptativeSingular σοφιστεύοιμι σοφιστεύοις σοφιστεύοι
Dual σοφιστεύοιτον σοφιστευοίτην
Plural σοφιστεύοιμεν σοφιστεύοιτε σοφιστεύοιεν
ImperativeSingular σοφίστευε σοφιστευέτω
Dual σοφιστεύετον σοφιστευέτων
Plural σοφιστεύετε σοφιστευόντων, σοφιστευέτωσαν
Infinitive σοφιστεύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
σοφιστευων σοφιστευοντος σοφιστευουσα σοφιστευουσης σοφιστευον σοφιστευοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular σοφιστεύομαι σοφιστεύει, σοφιστεύῃ σοφιστεύεται
Dual σοφιστεύεσθον σοφιστεύεσθον
Plural σοφιστευόμεθα σοφιστεύεσθε σοφιστεύονται
SubjunctiveSingular σοφιστεύωμαι σοφιστεύῃ σοφιστεύηται
Dual σοφιστεύησθον σοφιστεύησθον
Plural σοφιστευώμεθα σοφιστεύησθε σοφιστεύωνται
OptativeSingular σοφιστευοίμην σοφιστεύοιο σοφιστεύοιτο
Dual σοφιστεύοισθον σοφιστευοίσθην
Plural σοφιστευοίμεθα σοφιστεύοισθε σοφιστεύοιντο
ImperativeSingular σοφιστεύου σοφιστευέσθω
Dual σοφιστεύεσθον σοφιστευέσθων
Plural σοφιστεύεσθε σοφιστευέσθων, σοφιστευέσθωσαν
Infinitive σοφιστεύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
σοφιστευομενος σοφιστευομενου σοφιστευομενη σοφιστευομενης σοφιστευομενον σοφιστευομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular σοφιστεύσω σοφιστεύσεις σοφιστεύσει
Dual σοφιστεύσετον σοφιστεύσετον
Plural σοφιστεύσομεν σοφιστεύσετε σοφιστεύσουσιν*
OptativeSingular σοφιστεύσοιμι σοφιστεύσοις σοφιστεύσοι
Dual σοφιστεύσοιτον σοφιστευσοίτην
Plural σοφιστεύσοιμεν σοφιστεύσοιτε σοφιστεύσοιεν
Infinitive σοφιστεύσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
σοφιστευσων σοφιστευσοντος σοφιστευσουσα σοφιστευσουσης σοφιστευσον σοφιστευσοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular σοφιστεύσομαι σοφιστεύσει, σοφιστεύσῃ σοφιστεύσεται
Dual σοφιστεύσεσθον σοφιστεύσεσθον
Plural σοφιστευσόμεθα σοφιστεύσεσθε σοφιστεύσονται
OptativeSingular σοφιστευσοίμην σοφιστεύσοιο σοφιστεύσοιτο
Dual σοφιστεύσοισθον σοφιστευσοίσθην
Plural σοφιστευσοίμεθα σοφιστεύσοισθε σοφιστεύσοιντο
Infinitive σοφιστεύσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
σοφιστευσομενος σοφιστευσομενου σοφιστευσομενη σοφιστευσομενης σοφιστευσομενον σοφιστευσομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐσοφίστευον ἐσοφίστευες ἐσοφίστευεν*
Dual ἐσοφιστεύετον ἐσοφιστευέτην
Plural ἐσοφιστεύομεν ἐσοφιστεύετε ἐσοφίστευον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐσοφιστευόμην ἐσοφιστεύου ἐσοφιστεύετο
Dual ἐσοφιστεύεσθον ἐσοφιστευέσθην
Plural ἐσοφιστευόμεθα ἐσοφιστεύεσθε ἐσοφιστεύοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • θαυμασθέντα δ’ ὑπ’ ἐκείνου ἐπὶ ξύλων τινὶ ἰδίᾳ συνθέσει ἀπὸ ταύτησ τῆσ ἀρχῆσ ἀναληφθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ καὶ διδάσκειν ἐν κώμῃ τινὶ γράμματα, ἀφ’ ὧν ἐπὶ τὸ σοφιστεύειν ὁρμῆσαι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 50 2:3)
  • γήμασ τε παιδισκάριον εὔμορφον μετὰ τούτου πρὸσ τὸ σοφιστεύειν ὡρ́μησε μειράκια σχολαστικὰ θηρεύων. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 48 1:2)
  • Ἀντίδοτοσ δ’ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Πρωτοχόρῳ παράγει τινα παραπλήσιον τοῖσ ἐν τῷ Κλαυδίῳ νῦν σοφιστεύουσιν, ὧν οὐδὲ μεμνῆσθαι καλόν, τοιαῦτα περὶ παρασιτικῆσ τέχνησ λέγοντα· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 37 2:2)
  • καὶ τῶν πολιτευομένων οἱ στρατηγοῦντεσ τοῖσ δημαγωγοῦσιν οὐ πάνυ φθονοῦσιν, οὐδέ γε τῶν ῥητόρων οἱ δικολόγοι τοῖσ σοφιστεύουσιν οὐδὲ τῶν ἰατρῶν οἱ περὶ δίαιταν τοῖσ χειρουργοῖσ, ἀλλὰ καὶ συμπαραλαμβάνουσι καὶ συνεπιμαρτυροῦσι. (Plutarch, De fraterno amore, section 15 4:2)
  • καὶ τῶν πολιτευομένων οἱ στρατηγοῦντεσ τοῖσ δημαγωγοῦσιν οὐ πάνυ φθονοῦσιν, οὐδέ γε τῶν ῥητόρων οἱ δικολόγοι τοῖσ σοφιστεύουσιν οὐδὲ τῶν ἰατρῶν οἱ περὶ δίαιταν τοῖσ χειρουργοῖσ ἀλλὰ καὶ συμπαραλαμβάνουσι καὶ συνεπιμαρτυροῦσι. (Plutarch, De fraterno amore, section 15 9:3)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION