Ancient Greek-English Dictionary Language

προσκυνέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: προσκυνέω προσκυνήσω προσεκύνησα

Structure: προς (Prefix) + κυνέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to make obeisance to the gods, fall down and worship, worship, adore
  2. to prostrate oneself before a king or superior

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκυνῶ προσκυνεῖς προσκυνεῖ
Dual προσκυνεῖτον προσκυνεῖτον
Plural προσκυνοῦμεν προσκυνεῖτε προσκυνοῦσιν*
SubjunctiveSingular προσκυνῶ προσκυνῇς προσκυνῇ
Dual προσκυνῆτον προσκυνῆτον
Plural προσκυνῶμεν προσκυνῆτε προσκυνῶσιν*
OptativeSingular προσκυνοῖμι προσκυνοῖς προσκυνοῖ
Dual προσκυνοῖτον προσκυνοίτην
Plural προσκυνοῖμεν προσκυνοῖτε προσκυνοῖεν
ImperativeSingular προσκύνει προσκυνείτω
Dual προσκυνεῖτον προσκυνείτων
Plural προσκυνεῖτε προσκυνούντων, προσκυνείτωσαν
Infinitive προσκυνεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκυνων προσκυνουντος προσκυνουσα προσκυνουσης προσκυνουν προσκυνουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκυνοῦμαι προσκυνεῖ, προσκυνῇ προσκυνεῖται
Dual προσκυνεῖσθον προσκυνεῖσθον
Plural προσκυνούμεθα προσκυνεῖσθε προσκυνοῦνται
SubjunctiveSingular προσκυνῶμαι προσκυνῇ προσκυνῆται
Dual προσκυνῆσθον προσκυνῆσθον
Plural προσκυνώμεθα προσκυνῆσθε προσκυνῶνται
OptativeSingular προσκυνοίμην προσκυνοῖο προσκυνοῖτο
Dual προσκυνοῖσθον προσκυνοίσθην
Plural προσκυνοίμεθα προσκυνοῖσθε προσκυνοῖντο
ImperativeSingular προσκυνοῦ προσκυνείσθω
Dual προσκυνεῖσθον προσκυνείσθων
Plural προσκυνεῖσθε προσκυνείσθων, προσκυνείσθωσαν
Infinitive προσκυνεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκυνουμενος προσκυνουμενου προσκυνουμενη προσκυνουμενης προσκυνουμενον προσκυνουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκυνήσω προσκυνήσεις προσκυνήσει
Dual προσκυνήσετον προσκυνήσετον
Plural προσκυνήσομεν προσκυνήσετε προσκυνήσουσιν*
OptativeSingular προσκυνήσοιμι προσκυνήσοις προσκυνήσοι
Dual προσκυνήσοιτον προσκυνησοίτην
Plural προσκυνήσοιμεν προσκυνήσοιτε προσκυνήσοιεν
Infinitive προσκυνήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκυνησων προσκυνησοντος προσκυνησουσα προσκυνησουσης προσκυνησον προσκυνησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκυνήσομαι προσκυνήσει, προσκυνήσῃ προσκυνήσεται
Dual προσκυνήσεσθον προσκυνήσεσθον
Plural προσκυνησόμεθα προσκυνήσεσθε προσκυνήσονται
OptativeSingular προσκυνησοίμην προσκυνήσοιο προσκυνήσοιτο
Dual προσκυνήσοισθον προσκυνησοίσθην
Plural προσκυνησοίμεθα προσκυνήσοισθε προσκυνήσοιντο
Infinitive προσκυνήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκυνησομενος προσκυνησομενου προσκυνησομενη προσκυνησομενης προσκυνησομενον προσκυνησομενου

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσεκύνησα προσεκύνησας προσεκύνησεν*
Dual προσεκυνήσατον προσεκυνησάτην
Plural προσεκυνήσαμεν προσεκυνήσατε προσεκύνησαν
SubjunctiveSingular προσκυνήσω προσκυνήσῃς προσκυνήσῃ
Dual προσκυνήσητον προσκυνήσητον
Plural προσκυνήσωμεν προσκυνήσητε προσκυνήσωσιν*
OptativeSingular προσκυνήσαιμι προσκυνήσαις προσκυνήσαι
Dual προσκυνήσαιτον προσκυνησαίτην
Plural προσκυνήσαιμεν προσκυνήσαιτε προσκυνήσαιεν
ImperativeSingular προσκύνησον προσκυνησάτω
Dual προσκυνήσατον προσκυνησάτων
Plural προσκυνήσατε προσκυνησάντων
Infinitive προσκυνήσαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκυνησᾱς προσκυνησαντος προσκυνησᾱσα προσκυνησᾱσης προσκυνησαν προσκυνησαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσεκυνησάμην προσεκυνήσω προσεκυνήσατο
Dual προσεκυνήσασθον προσεκυνησάσθην
Plural προσεκυνησάμεθα προσεκυνήσασθε προσεκυνήσαντο
SubjunctiveSingular προσκυνήσωμαι προσκυνήσῃ προσκυνήσηται
Dual προσκυνήσησθον προσκυνήσησθον
Plural προσκυνησώμεθα προσκυνήσησθε προσκυνήσωνται
OptativeSingular προσκυνησαίμην προσκυνήσαιο προσκυνήσαιτο
Dual προσκυνήσαισθον προσκυνησαίσθην
Plural προσκυνησαίμεθα προσκυνήσαισθε προσκυνήσαιντο
ImperativeSingular προσκύνησαι προσκυνησάσθω
Dual προσκυνήσασθον προσκυνησάσθων
Plural προσκυνήσασθε προσκυνησάσθων
Infinitive προσκυνήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκυνησαμενος προσκυνησαμενου προσκυνησαμενη προσκυνησαμενης προσκυνησαμενον προσκυνησαμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὐ φόρουσ λέγω οὐδὲ δασμούσ, ὁπόσοι παρὰ τῶν ἀρχομένων ἐπέτειοι φοιτῶσιν, ἀλλ̓ ἔστι βασιλεῖ μισθὸσ μέγιστοσ ἔπαινοι καὶ ἡ παρὰ πᾶσιν εὔκλεια καὶ τὸ ἐπὶ ταῖσ εὐεργεσίαισ προσκυνεῖσθαι, καὶ εἰκόνεσ δὲ καὶ νεῲ καὶ τεμένη, ὁπόσα παρὰ τῶν ἀρχομένων ἔχουσι, μισθοὶ καὶ ταῦτά εἰσιν ὑπὲρ τῶν φροντίδων καὶ προνοίασ, ἣν εἰσφέρονται προσκοποῦντεσ ἀεὶ τὰ κοινὰ καὶ βελτίω ποιοῦντεσ. (Lucian, Apologia 31:2)
  • ὁ δ’ οὖν Μίνωσ ἐπιμελῶσ ἐξετάζων ἀπέπεμπεν ἕκαστον εἰσ τὸν τῶν ἀσεβῶν χῶρον δίκην ὑφέξοντα κατ’ ἀξίαν τῶν τετολμημένων, καὶ μάλιστα ἐκείνων ἥπτετο τῶν ἐπὶ πλούτοισ τε καὶ ἀρχαῖσ τετυφωμένων καὶ μονονουχὶ καὶ προσκυνεῖσθαι περιμενόντων, τήν τε ὀλιγοχρόνιον ἀλαζονείαν αὐτῶν καὶ τὴν ὑπεροψίαν μυσαττόμενοσ, καὶ ὅτι μὴ ἐμέμνηντο θνητοί τε ὄντεσ αὐτοὶ καὶ θνητῶν ἀγαθῶν τετυχηκότεσ. (Lucian, Necyomantia, (no name) 12:1)
  • πῶσ γὰρ οὐ γελοῖοι μὲν πλουτοῦντεσ αὐτοὶ καὶ τὰσ πορφυρίδασ προφαίνοντεσ καὶ τοὺσ δακτυλίουσ προτείνοντεσ καὶ πολλὴν κατηγοροῦντεσ ἀπειροκαλίαν, τὸ δὲ καινότατον, τοὺσ ἐντυγχάνοντασ ἀλλοτρίᾳ φωνῇ προσαγορεύοντεσ, ἀγαπᾶν ἀξιοῦντεσ, ὅτι μόνον αὐτοὺσ προσέβλεψαν, οἱ δὲ σεμνότεροι καὶ προσκυνεῖσθαι. (Lucian, Nigrinus, Nigrinou Fiaosofia 21:2)
  • ἐν τοῖσ Ἀλεξάνδρου γὰρ ὕβριζεσ δόμοισ καὶ προσκυνεῖσθαι βαρβάρων ὕπ’ ἤθελεσ· (Euripides, The Trojan Women, episode 3:20)
  • Οὔκ, ἀλλ̓ ἐκεῖνα ὕβρισ ἦν, ἃ ὑμεῖσ ἐποιεῖτε, προσκυνεῖσθαι ἀξιοῦντεσ καὶ ἐλευθέροισ ἀνδράσιν ἐντρυφῶντεσ καὶ τοῦ θανάτου τὸ παράπαν οὐ μνημονεύοντεσ· (Lucian, Dialogi mortuorum, 4:4)

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION