뜻

1. to be busy about many things, to be a meddlesome, inquisitive busybody, to meddle in state affairs, intrigue
2. to be curious after

예문

• ἀπορῶ δὲ κἀγὼ τίνι Ῥωμαῖοι δικαίῳ τὴν Ἀσίαν πολυπραγμονοῦσιν, ἐμοῦ τὴν Ἰταλίαν οὐ πολυπραγμονοῦντοσ. (Appian, The Foreign Wars, chapter 1 3:6)

  (아피아노스, The Foreign Wars, chapter 1 3:6)

• ὁ δὲ Κάισ ἀπορούμενοσ καὶ οὐκ ἔχων ὅ τι λέγοι πρὸσ τὸν θεὸν ἀμηχανεῖν μὲν καὶ αὐτὸσ ἔφασκε τὸ πρῶτον ἐπὶ τἀδελφῷ μὴ βλεπομένῳ, παροξυνθεὶσ δὲ τοῦ θεοῦ λιπαρῶσ ἐγκειμένου καὶ πολυπραγμονοῦντοσ οὐκ εἶναι παιδαγωγὸσ καὶ φύλαξ αὐτοῦ καὶ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ πραττομένων ἔλεγεν. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 1 68:1)

  (플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 1 68:1)

유사 형태

• πολυπραγμονεῖν (83)
• πολυπράγμονες (18)
• πολυπραγμονῶν (14)
• πολυπράγμονος (10)
• πολυπράγμονα (8)
• πολυπραγμόνει (8)
• πολυπραγμονοῦσιν (7)
• πολυπραγμονεῖ (7)
• πολυπραγμονῆσαι (7)
• πολυπραγμόνων (7)
• πολύπραγμον (6)
• πολυπράγμονας (6)
• πολυπραγμονοῦντα (5)
• πολυπραγμονοῦσα (4)
• πολυπραγμονῶσι (4)
• πολυπραγμονήσας (4)
• πολυπραγμονεῖς (3)
• πολυπραγμονοῦσι (3)
• Πολυπράγμονι (3)
• πολυπραγμονήσεις (2)
• πολυπραγμονήσειν (2)
• πολυπραγμονοῦμεν (2)
• πολυπραγμονῶ (2)
• πολυπραγμονούσης (2)
• πολυπραγμονεῖτε (1)
• πολυπραγμονῆσαί (1)
• πολυπράγμονές (1)
• πολυπραγμονητέον (1)
• πολυπραγμονεῖται (1)
• πολυπραγμονοῦν (1)
• πολυπραγμονῶμεν (1)
• πολυπραγμονοῖ (1)
• πολυπραγμονήσῃς (1)
• πολυπραγμονοῦντι (1)
• πολυπραγμονεῖταί (1)
• πολυπραγμονῇ (1)

출처: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.