Sense

1. a giving way, a retiring from

Examples

• εἴ γε μὴ ὡσ ἐπαοιδῶν αὐτῶν ἠκούομεν, ὅτι ὁ κόσμοσ οὗτοσ μία πόλισ ἐστὶ καὶ ἡ οὐσία, ἐξ ἧσ δεδημιούργηται, μία καὶ ἀνάγκη περίοδόν τινα εἶναι καὶ παραχώρησιν ἄλλων ἄλλοισ καὶ τὰ μὲν διαλύεσθαι, τὰ δ’ ἐπιγίνεσθαι, τὰ μὲν μένειν ἐν τῷ αὐτῷ, τὰ δὲ κινεῖσθαι. (Epictetus, Works, book 3, 10:1)

Similar forms

• παραχωρῆσαι (36)
• παραχωρήσας (8)
• παραχωρήσειν (8)
• παραχωρήσαντες (8)
• παραχωρήσαντος (7)
• παραχωρήσαντα (4)
• παραχωρήσειεν (3)
• παραχωρήσεις (3)
• παραχωρήσαντας (3)
• παραχώρησις (2)
• παραχωρήσωσι (2)
• παραχωρήσαντι (2)
• παραχωρήσει (2)
• παραχωρήσουσιν (2)
• παραχωρησάντων (2)
• παραχωρήσαιμι (2)
• παραχωρήσεως (2)
• παραχωρήσαιμεν (1)
• παραχωρήσετε (1)
• παραχωρήσασιν (1)
• παραχωρήσεσι (1)
• παραχωρήσονται (1)
• παραχωρήσαιμ (1)
• παραχώρησιν (1)
• παραχωρήσωμεν (1)
• παραχωρησάτω (1)
• παραχωρήσεται (1)
• παραχωρήσουσι (1)
• παραχωρήσασαν (1)
• παραχώρησον (1)
• παραχωρῆσαί (1)
• παραχωρήσειε (1)
• παραχωρήσω (1)
• παραχωρήσατε (1)
• παραχωρήσεσθαι (1)
• παραχωρήσοντος (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.