Sense

1. a giving way, a retiring from

Examples

• οὐ χαίρων παραχωρήσεισ τῷ δεδωκότι; (Epictetus, Works, book 1, 24:5)
• οὐ παραχωρήσεισ τῷ κρείσσονι; (Epictetus, Works, book 4, 107:7)
• τούτου δὲ κινουμένου, καὶ ποτὲ μὲν κατὰ κορυφὴν ἡμῖν γινομένου ποτὲ δὲ ὑπὸ γῆσ ὄντοσ, καὶ οἱ ἀρκτικοὶ συμμεταβάλλουσι, ποτὲ δὲ συνεκλείπουσι κατὰ τὰσ τοιαύτασ παραχωρήσεισ, ὥστε οὐκ ἂν εἰδείησ ὅπου ἐστὶ τὸ ἀρκτικὸν κλίμα, οὐδ’ εἰ ἀρχὴν ἐστίν· (Strabo, Geography, Book 10, chapter 2 17:18)

Similar forms

• παραχωρῆσαι (36)
• παραχωρήσας (8)
• παραχωρήσειν (8)
• παραχωρήσαντες (8)
• παραχωρήσαντος (7)
• παραχωρήσαντα (4)
• παραχωρήσειεν (3)
• παραχωρήσεις (3)
• παραχωρήσαντας (3)
• παραχώρησις (2)
• παραχωρήσωσι (2)
• παραχωρήσαντι (2)
• παραχωρήσει (2)
• παραχωρήσουσιν (2)
• παραχωρησάντων (2)
• παραχωρήσαιμι (2)
• παραχωρήσεως (2)
• παραχωρήσαιμεν (1)
• παραχωρήσετε (1)
• παραχωρήσασιν (1)
• παραχωρήσεσι (1)
• παραχωρήσονται (1)
• παραχωρήσαιμ (1)
• παραχώρησιν (1)
• παραχωρήσωμεν (1)
• παραχωρησάτω (1)
• παραχωρήσεται (1)
• παραχωρήσουσι (1)
• παραχωρήσασαν (1)
• παραχώρησον (1)
• παραχωρῆσαί (1)
• παραχωρήσειε (1)
• παραχωρήσω (1)
• παραχωρήσατε (1)
• παραχωρήσεσθαι (1)
• παραχωρήσοντος (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.