- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

παρανομέω?

ε-contract Verb; Transliteration: paranomeō

Principal Part: παρανομέω

Structure: παρ (Prefix) + ἀνομέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to transgress the law, act unlawfully, illegally procured
  2. to commit an outrage, to be outraged, ill used

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular παρανομῶ παρανομεῖς παρανομεῖ
Dual παρανομεῖτον παρανομεῖτον
Plural παρανομοῦμεν παρανομεῖτε παρανομοῦσι(ν)
SubjunctiveSingular παρανομῶ παρανομῇς παρανομῇ
Dual παρανομῆτον παρανομῆτον
Plural παρανομῶμεν παρανομῆτε παρανομῶσι(ν)
OptativeSingular παρανομοῖμι παρανομοῖς παρανομοῖ
Dual παρανομοῖτον παρανομοίτην
Plural παρανομοῖμεν παρανομοῖτε παρανομοῖεν
ImperativeSingular παρανόμει παρανομείτω
Dual παρανομεῖτον παρανομείτων
Plural παρανομεῖτε παρανομούντων, παρανομείτωσαν
Infinitive παρανομεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
παρανομων παρανομουντος παρανομουσα παρανομουσης παρανομουν παρανομουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular παρανομοῦμαι παρανομεῖ, παρανομῇ παρανομεῖται
Dual παρανομεῖσθον παρανομεῖσθον
Plural παρανομούμεθα παρανομεῖσθε παρανομοῦνται
SubjunctiveSingular παρανομῶμαι παρανομῇ παρανομῆται
Dual παρανομῆσθον παρανομῆσθον
Plural παρανομώμεθα παρανομῆσθε παρανομῶνται
OptativeSingular παρανομοίμην παρανομοῖο παρανομοῖτο
Dual παρανομοῖσθον παρανομοίσθην
Plural παρανομοίμεθα παρανομοῖσθε παρανομοῖντο
ImperativeSingular παρανομοῦ παρανομείσθω
Dual παρανομεῖσθον παρανομείσθων
Plural παρανομεῖσθε παρανομείσθων, παρανομείσθωσαν
Infinitive παρανομεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
παρανομουμενος παρανομουμενου παρανομουμενη παρανομουμενης παρανομουμενον παρανομουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω. (Septuagint, Liber Psalmorum 25:4)
  • εἶπα τοῖς παρανομοῦσι. μὴ παρανομεῖτε, καὶ τοῖς ἁμαρτάνουσι. μὴ ὑψοῦτε κέρας, (Septuagint, Liber Psalmorum 74:5)
  • ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα. (Septuagint, Liber Psalmorum 118:51)
  • ἀσεβὴς ὁ λέγων βασιλεῖ. παρανομεῖς, ἀσεβέστατε, τοῖς ἄρχουσιν. (Septuagint, Liber Iob 34:18)
  • διὸ δὴ κατ οὐδένα τρόπον παρανομεῖν ἀξιοῦμεν. (Septuagint, Liber Maccabees IV 5:17)

Synonyms

  1. to commit an outrage

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION