Hellas Alive Dictionary - ορθρινος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ὀρθρινός ὀρθρινή ὀρθρινόν

Structure: ὀρθριν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: o)/rqros

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ὀρθρινός ὀρθρινοῦ	ὀρθρινώτερος ὀρθρινωτεροῦ	ὀρθρινώτατος ὀρθρινωτατοῦ
Adverb	ὀρθρινώς	ὀρθρινώτερον	ὀρθρινώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

καὶ ἀπεκρίθη Ἀγγαῖοσ καὶ εἶπεν. οὕτωσ ὁ λαὸσ οὗτοσ καὶ οὕτωσ τὸ ἔθνοσ τοῦτο ἐνώπιον ἐμοῦ, λέγει Κύριοσ, καὶ οὕτωσ πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ ὃσ ἐὰν ἐγγίσῃ ἐκεῖ, μιανθήσεται ἕνεκεν τῶν λημμάτων αὐτῶν τῶν ὀρθρινῶν, ὀδυνηθήσονται ἀπὸ προσώπου πόνων αὐτῶν. καὶ ἐμισεῖτε ἐν πύλαισ ἐλέγχοντας (Septuagint, Prophetia Aggaei 2:14)
Δωρίχα, ὀστέα μὲν σ1’ ἁπαλῆσ κόσμησ1’ ἀπόδεσμα χαίτησ ἥ τε μύρων ἔκπνοοσ ἀμπεχόνη, ᾗ ποτε τὸν χαρίεντα περιστέλλουσα Χάραξον σύγχρουσ ὀρθρινῶν ἥψαο κισσυβίων. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 13, book 13, chapter 69 1:5)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com