Hellas Alive Dictionary - ορθρινος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ὀρθρινός ὀρθρινή ὀρθρινόν

Structure: ὀρθριν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: o)/rqros

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ὀρθρινός ὀρθρινοῦ	ὀρθρινώτερος ὀρθρινωτεροῦ	ὀρθρινώτατος ὀρθρινωτατοῦ
Adverb	ὀρθρινώς	ὀρθρινώτερον	ὀρθρινώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ὅτι ὡσ ροπὴ ἐκ πλαστίγγων ὅλοσ ὁ κόσμοσ ἐναντίον σου καὶ ὡσ ρανὶσ δρόσου ὀρθρινὴ κατελθοῦσα ἐπὶ γῆν. (Septuagint, Liber Sapientiae 11:22)
τί σοι ποιήσω Ἐφραίμ̣ τί σοι ποιήσω Ἰούδα̣ τὸ δὲ ἔλεοσ ὑμῶν ὡσ νεφέλη πρωϊνὴ καὶ ὡσ δρόσοσ ὀρθρινὴ πορευομένη. ‐ (Septuagint, Prophetia Osee 6:4)
διὰ τοῦτο ἔσονται ὡσ νεφέλη πρωϊνὴ καὶ ὡσ δρόσοσ ὀρθρινὴ πορευομένη, ὥσπερ χνοῦσ ἀποφυσώμενοσ ἀφ̓ ἅλωνοσ καὶ ὡσ ἀτμὶσ ἀπό δακρύων. (Septuagint, Prophetia Osee 13:3)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com