Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

μακρηγορέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: μακρηγορέω μακρηγορήσω

Structure: μακρηγορέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to speak at great length

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μακρηγόρω μακρηγόρεις μακρηγόρει
Dual μακρηγόρειτον μακρηγόρειτον
Plural μακρηγόρουμεν μακρηγόρειτε μακρηγόρουσιν*
SubjunctiveSingular μακρηγόρω μακρηγόρῃς μακρηγόρῃ
Dual μακρηγόρητον μακρηγόρητον
Plural μακρηγόρωμεν μακρηγόρητε μακρηγόρωσιν*
OptativeSingular μακρηγόροιμι μακρηγόροις μακρηγόροι
Dual μακρηγόροιτον μακρηγοροίτην
Plural μακρηγόροιμεν μακρηγόροιτε μακρηγόροιεν
ImperativeSingular μακρηγο͂ρει μακρηγορεῖτω
Dual μακρηγόρειτον μακρηγορεῖτων
Plural μακρηγόρειτε μακρηγοροῦντων, μακρηγορεῖτωσαν
Infinitive μακρηγόρειν
Participle MasculineFeminineNeuter
μακρηγορων μακρηγορουντος μακρηγορουσα μακρηγορουσης μακρηγορουν μακρηγορουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μακρηγόρουμαι μακρηγόρει, μακρηγόρῃ μακρηγόρειται
Dual μακρηγόρεισθον μακρηγόρεισθον
Plural μακρηγοροῦμεθα μακρηγόρεισθε μακρηγόρουνται
SubjunctiveSingular μακρηγόρωμαι μακρηγόρῃ μακρηγόρηται
Dual μακρηγόρησθον μακρηγόρησθον
Plural μακρηγορώμεθα μακρηγόρησθε μακρηγόρωνται
OptativeSingular μακρηγοροίμην μακρηγόροιο μακρηγόροιτο
Dual μακρηγόροισθον μακρηγοροίσθην
Plural μακρηγοροίμεθα μακρηγόροισθε μακρηγόροιντο
ImperativeSingular μακρηγόρου μακρηγορεῖσθω
Dual μακρηγόρεισθον μακρηγορεῖσθων
Plural μακρηγόρεισθε μακρηγορεῖσθων, μακρηγορεῖσθωσαν
Infinitive μακρηγόρεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
μακρηγορουμενος μακρηγορουμενου μακρηγορουμενη μακρηγορουμενης μακρηγορουμενον μακρηγορουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μακρηγορήσω μακρηγορήσεις μακρηγορήσει
Dual μακρηγορήσετον μακρηγορήσετον
Plural μακρηγορήσομεν μακρηγορήσετε μακρηγορήσουσιν*
OptativeSingular μακρηγορήσοιμι μακρηγορήσοις μακρηγορήσοι
Dual μακρηγορήσοιτον μακρηγορησοίτην
Plural μακρηγορήσοιμεν μακρηγορήσοιτε μακρηγορήσοιεν
Infinitive μακρηγορήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
μακρηγορησων μακρηγορησοντος μακρηγορησουσα μακρηγορησουσης μακρηγορησον μακρηγορησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μακρηγορήσομαι μακρηγορήσει, μακρηγορήσῃ μακρηγορήσεται
Dual μακρηγορήσεσθον μακρηγορήσεσθον
Plural μακρηγορησόμεθα μακρηγορήσεσθε μακρηγορήσονται
OptativeSingular μακρηγορησοίμην μακρηγορήσοιο μακρηγορήσοιτο
Dual μακρηγορήσοισθον μακρηγορησοίσθην
Plural μακρηγορησοίμεθα μακρηγορήσοισθε μακρηγορήσοιντο
Infinitive μακρηγορήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
μακρηγορησομενος μακρηγορησομενου μακρηγορησομενη μακρηγορησομενης μακρηγορησομενον μακρηγορησομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμακρηγο͂ρουν ἐμακρηγο͂ρεις ἐμακρηγο͂ρειν*
Dual ἐμακρηγόρειτον ἐμακρηγορεῖτην
Plural ἐμακρηγόρουμεν ἐμακρηγόρειτε ἐμακρηγο͂ρουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμακρηγοροῦμην ἐμακρηγόρου ἐμακρηγόρειτο
Dual ἐμακρηγόρεισθον ἐμακρηγορεῖσθην
Plural ἐμακρηγοροῦμεθα ἐμακρηγόρεισθε ἐμακρηγόρουντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τί δεῖ μακρηγορεῖν; (Euripides, Phoenissae, episode 1:25)
  • ἀλλ οὐκἀναγκαῖον μακρηγορεῖν. (Plutarch, Consolatio ad Apollonium, chapter, section 27 4:1)
  • μὴ μακρηγόρει. (Aeschylus, Seven Against Thebes, episode 2:13)
  • ἔχων δὲ πολλοὺσ καὶ ἄλλουσ τῶν Ἑλληνικῶν παρέχεσθαι συγγραφέων, οἳ διαφόρουσ ἀποφαίνουσι τοὺσ οἰκιστὰσ τῆσ πόλεωσ, ἵνα μὴ δόξω μακρηγορεῖν ἐπὶ τοὺσ Ῥωμαίων ἐλεύσομαι συγγραφεῖσ. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 73 1:1)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION