Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

κωπηλατέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: κωπηλατέω κωπηλατήσω

Structure: κωπηλατέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from kwphla/ths

Sense

  1. to pull an oar, of any similar motion forwards and backwards

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κωπηλάτω κωπηλάτεις κωπηλάτει
Dual κωπηλάτειτον κωπηλάτειτον
Plural κωπηλάτουμεν κωπηλάτειτε κωπηλάτουσιν*
SubjunctiveSingular κωπηλάτω κωπηλάτῃς κωπηλάτῃ
Dual κωπηλάτητον κωπηλάτητον
Plural κωπηλάτωμεν κωπηλάτητε κωπηλάτωσιν*
OptativeSingular κωπηλάτοιμι κωπηλάτοις κωπηλάτοι
Dual κωπηλάτοιτον κωπηλατοίτην
Plural κωπηλάτοιμεν κωπηλάτοιτε κωπηλάτοιεν
ImperativeSingular κωπηλᾶτει κωπηλατεῖτω
Dual κωπηλάτειτον κωπηλατεῖτων
Plural κωπηλάτειτε κωπηλατοῦντων, κωπηλατεῖτωσαν
Infinitive κωπηλάτειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κωπηλατων κωπηλατουντος κωπηλατουσα κωπηλατουσης κωπηλατουν κωπηλατουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κωπηλάτουμαι κωπηλάτει, κωπηλάτῃ κωπηλάτειται
Dual κωπηλάτεισθον κωπηλάτεισθον
Plural κωπηλατοῦμεθα κωπηλάτεισθε κωπηλάτουνται
SubjunctiveSingular κωπηλάτωμαι κωπηλάτῃ κωπηλάτηται
Dual κωπηλάτησθον κωπηλάτησθον
Plural κωπηλατώμεθα κωπηλάτησθε κωπηλάτωνται
OptativeSingular κωπηλατοίμην κωπηλάτοιο κωπηλάτοιτο
Dual κωπηλάτοισθον κωπηλατοίσθην
Plural κωπηλατοίμεθα κωπηλάτοισθε κωπηλάτοιντο
ImperativeSingular κωπηλάτου κωπηλατεῖσθω
Dual κωπηλάτεισθον κωπηλατεῖσθων
Plural κωπηλάτεισθε κωπηλατεῖσθων, κωπηλατεῖσθωσαν
Infinitive κωπηλάτεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κωπηλατουμενος κωπηλατουμενου κωπηλατουμενη κωπηλατουμενης κωπηλατουμενον κωπηλατουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κωπηλατήσω κωπηλατήσεις κωπηλατήσει
Dual κωπηλατήσετον κωπηλατήσετον
Plural κωπηλατήσομεν κωπηλατήσετε κωπηλατήσουσιν*
OptativeSingular κωπηλατήσοιμι κωπηλατήσοις κωπηλατήσοι
Dual κωπηλατήσοιτον κωπηλατησοίτην
Plural κωπηλατήσοιμεν κωπηλατήσοιτε κωπηλατήσοιεν
Infinitive κωπηλατήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κωπηλατησων κωπηλατησοντος κωπηλατησουσα κωπηλατησουσης κωπηλατησον κωπηλατησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κωπηλατήσομαι κωπηλατήσει, κωπηλατήσῃ κωπηλατήσεται
Dual κωπηλατήσεσθον κωπηλατήσεσθον
Plural κωπηλατησόμεθα κωπηλατήσεσθε κωπηλατήσονται
OptativeSingular κωπηλατησοίμην κωπηλατήσοιο κωπηλατήσοιτο
Dual κωπηλατήσοισθον κωπηλατησοίσθην
Plural κωπηλατησοίμεθα κωπηλατήσοισθε κωπηλατήσοιντο
Infinitive κωπηλατήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κωπηλατησομενος κωπηλατησομενου κωπηλατησομενη κωπηλατησομενης κωπηλατησομενον κωπηλατησομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκωπηλᾶτουν ἐκωπηλᾶτεις ἐκωπηλᾶτειν*
Dual ἐκωπηλάτειτον ἐκωπηλατεῖτην
Plural ἐκωπηλάτουμεν ἐκωπηλάτειτε ἐκωπηλᾶτουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκωπηλατοῦμην ἐκωπηλάτου ἐκωπηλάτειτο
Dual ἐκωπηλάτεισθον ἐκωπηλατεῖσθην
Plural ἐκωπηλατοῦμεθα ἐκωπηλάτεισθε ἐκωπηλάτουντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἐπὶ δὲ τούτων ἐπικάθηνται οὐ πλείω τριῶν, ὧν δύο μὲν ἔχοντεσ προσδεδεμένασ πλάτασ κωπηλατοῦσιν, εἷσ δὲ φορῶν τόξα τοὺσ προσπλέοντασ κωπηλατοῦσιν, εἷσ δὲ φορῶν τόξα τοὺσ προσπλέοντασ ἐκ τοῦ πέραν ἢ βιάζεσθαι τολμῶντασ ἀμύνεται. (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 19, chapter 99 1:3)
  • οὐ μὲν ἀλλ’ οἷσ μὲν ἐπιμελὲσ ἦν τῆσ ναυπηγίασ, ἐγίνοντο περὶ τὴν τῶν πλοίων κατασκευήν, οἱ δὲ τὰ πληρώματα συναθροίσαντεσ ἐδίδασκον ἐν τῇ γῇ κωπηλατεῖν τὸν τρόπον τοῦτον· (Polybius, Histories, book 1, chapter 21 1:2)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION