Ancient Greek-English Dictionary

καταδουλόω

ο-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: καταδουλόω καταδουλώσω

Structure: κατα (Prefix) + δουλό (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to reduce to slavery, enslave
  2. to make a slave to oneself, to enslave
  3. to enslave in mind

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταδουλῶ καταδουλοῖς καταδουλοῖ
Dual καταδουλοῦτον καταδουλοῦτον
Plural καταδουλοῦμεν καταδουλοῦτε καταδουλοῦσιν*
SubjunctiveSingular καταδουλῶ καταδουλοῖς καταδουλοῖ
Dual καταδουλῶτον καταδουλῶτον
Plural καταδουλῶμεν καταδουλῶτε καταδουλῶσιν*
OptativeSingular καταδουλοῖμι καταδουλοῖς καταδουλοῖ
Dual καταδουλοῖτον καταδουλοίτην
Plural καταδουλοῖμεν καταδουλοῖτε καταδουλοῖεν
ImperativeSingular καταδούλου καταδουλούτω
Dual καταδουλοῦτον καταδουλούτων
Plural καταδουλοῦτε καταδουλούντων, καταδουλούτωσαν
Infinitive καταδουλοῦν
Participle MasculineFeminineNeuter
καταδουλων καταδουλουντος καταδουλουσα καταδουλουσης καταδουλουν καταδουλουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταδουλοῦμαι καταδουλοῖ καταδουλοῦται
Dual καταδουλοῦσθον καταδουλοῦσθον
Plural καταδουλούμεθα καταδουλοῦσθε καταδουλοῦνται
SubjunctiveSingular καταδουλῶμαι καταδουλοῖ καταδουλῶται
Dual καταδουλῶσθον καταδουλῶσθον
Plural καταδουλώμεθα καταδουλῶσθε καταδουλῶνται
OptativeSingular καταδουλοίμην καταδουλοῖο καταδουλοῖτο
Dual καταδουλοῖσθον καταδουλοίσθην
Plural καταδουλοίμεθα καταδουλοῖσθε καταδουλοῖντο
ImperativeSingular καταδουλοῦ καταδουλούσθω
Dual καταδουλοῦσθον καταδουλούσθων
Plural καταδουλοῦσθε καταδουλούσθων, καταδουλούσθωσαν
Infinitive καταδουλοῦσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καταδουλουμενος καταδουλουμενου καταδουλουμενη καταδουλουμενης καταδουλουμενον καταδουλουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταδουλώσω καταδουλώσεις καταδουλώσει
Dual καταδουλώσετον καταδουλώσετον
Plural καταδουλώσομεν καταδουλώσετε καταδουλώσουσιν*
OptativeSingular καταδουλώσοιμι καταδουλώσοις καταδουλώσοι
Dual καταδουλώσοιτον καταδουλωσοίτην
Plural καταδουλώσοιμεν καταδουλώσοιτε καταδουλώσοιεν
Infinitive καταδουλώσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
καταδουλωσων καταδουλωσοντος καταδουλωσουσα καταδουλωσουσης καταδουλωσον καταδουλωσοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταδουλώσομαι καταδουλώσει, καταδουλώσῃ καταδουλώσεται
Dual καταδουλώσεσθον καταδουλώσεσθον
Plural καταδουλωσόμεθα καταδουλώσεσθε καταδουλώσονται
OptativeSingular καταδουλωσοίμην καταδουλώσοιο καταδουλώσοιτο
Dual καταδουλώσοισθον καταδουλωσοίσθην
Plural καταδουλωσοίμεθα καταδουλώσοισθε καταδουλώσοιντο
Infinitive καταδουλώσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καταδουλωσομενος καταδουλωσομενου καταδουλωσομενη καταδουλωσομενης καταδουλωσομενον καταδουλωσομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ ὑμῖν ἐγνώρισται ἐν πᾶσι τοῖσ ἱερεῦσι καὶ τοῖσ Λευίταισ, ᾄδουσι, πυλωροῖσ, Ναθινὶμ καὶ λειτουργοῖσ οἴκου Θεοῦ τοῦτο, φόροσ μὴ ἔστω σοι, οὐκ ἐξουσιάσεισ καταδουλοῦσθαι αὐτούσ. (Septuagint, Liber Esdrae II 7:24)
  • Ἐπεὶ καὶ τὸ καταδουλοῦν σὺ μὲν ἴσωσ ταὐτὸν τῷ καταδουλοῦσθαι νενόμικασ, ἐγὼ δὲ οἶδα διαφορὰν οὐκ ὀλίγην ἔχον. (Lucian, 12:6)
  • ἆρ’ οὖν ὥσπερ τοῖσ Μηλίοισ οἰκεῖοι καὶ προσήκοντεσ ἦσαν οἱ περὶ τῆσ ἐλευθερίασ λόγοι παρακαλοῦντεσ τοὺσ Ἀθηναίουσ μὴ καταδουλοῦσθαι πόλιν Ἑλληνίδα μηδὲν ἁμαρτάνουσαν εἰσ αὐτούσ, οὕτωσ καὶ τοῖσ Ἀθηναίων στρατηγοῖσ πρέποντεσ ἦσαν οἱ περὶ τῶν δικαίων μήτ’ ἐξετάζειν ἐῶντεσ μήτε λέγειν, ἀλλὰ τὸν τῆσ βίασ καὶ πλεονεξίασ νόμον εἰσάγοντεσ καὶ ταῦτ’ εἶναι δίκαια τοῖσ ἀσθενέσιν ἀποφαίνοντεσ, ὅσα τοῖσ ἰσχυροτέροισ δοκεῖ; (Dionysius of Halicarnassus, , chapter 41 3:2)
  • "ἡ γὰρ φύσισ ὅταν φθέγγηται τὴν ἑαυτῆσ φωνήν, ἀκολουθεῖν κελεύει ταῖσ ἡδοναῖσ καὶ τοῦτό φησιν εἶναι νοῦν ἔχοντοσ ι τὸ δὲ ἀντιτείνειν καὶ καταδουλοῦσθαι τὰσ ἐπιθυμίασ οὔτ’ ἔμφρονοσ οὔτε εὐτυχοῦσ οὔτε ξυνιέντοσ εἶναι τίσ ποτε ἐστὶν ἡ τῆσ ἀνθρωπίνησ φύσεωσ σύστασισ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 64 1:2)
  • τὸ ποιεῖν ὅ τι βούλεται, καὶ καθ’ ἕν’ οὑτωσὶ περικόπτειν καὶ λωποδυτεῖν τῶν Ἑλλήνων, καὶ καταδουλοῦσθαι τὰσ πόλεισ ἐπιόντα. (Demosthenes, Speeches, 27:3)

Synonyms

  1. to reduce to slavery

  2. to enslave in mind

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION