Ancient Greek-English Dictionary

κακοπαθέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κακοπαθέω κακοπαθήσω

Structure: κακοπαθέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from kakopaqh/s

Sense

  1. to suffer ill, to be in ill plight, be in distress

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακοπάθω κακοπάθεις κακοπάθει
Dual κακοπάθειτον κακοπάθειτον
Plural κακοπάθουμεν κακοπάθειτε κακοπάθουσιν*
SubjunctiveSingular κακοπάθω κακοπάθῃς κακοπάθῃ
Dual κακοπάθητον κακοπάθητον
Plural κακοπάθωμεν κακοπάθητε κακοπάθωσιν*
OptativeSingular κακοπάθοιμι κακοπάθοις κακοπάθοι
Dual κακοπάθοιτον κακοπαθοίτην
Plural κακοπάθοιμεν κακοπάθοιτε κακοπάθοιεν
ImperativeSingular κακοπᾶθει κακοπαθεῖτω
Dual κακοπάθειτον κακοπαθεῖτων
Plural κακοπάθειτε κακοπαθοῦντων, κακοπαθεῖτωσαν
Infinitive κακοπάθειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κακοπαθων κακοπαθουντος κακοπαθουσα κακοπαθουσης κακοπαθουν κακοπαθουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακοπάθουμαι κακοπάθει, κακοπάθῃ κακοπάθειται
Dual κακοπάθεισθον κακοπάθεισθον
Plural κακοπαθοῦμεθα κακοπάθεισθε κακοπάθουνται
SubjunctiveSingular κακοπάθωμαι κακοπάθῃ κακοπάθηται
Dual κακοπάθησθον κακοπάθησθον
Plural κακοπαθώμεθα κακοπάθησθε κακοπάθωνται
OptativeSingular κακοπαθοίμην κακοπάθοιο κακοπάθοιτο
Dual κακοπάθοισθον κακοπαθοίσθην
Plural κακοπαθοίμεθα κακοπάθοισθε κακοπάθοιντο
ImperativeSingular κακοπάθου κακοπαθεῖσθω
Dual κακοπάθεισθον κακοπαθεῖσθων
Plural κακοπάθεισθε κακοπαθεῖσθων, κακοπαθεῖσθωσαν
Infinitive κακοπάθεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κακοπαθουμενος κακοπαθουμενου κακοπαθουμενη κακοπαθουμενης κακοπαθουμενον κακοπαθουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακοπαθήσω κακοπαθήσεις κακοπαθήσει
Dual κακοπαθήσετον κακοπαθήσετον
Plural κακοπαθήσομεν κακοπαθήσετε κακοπαθήσουσιν*
OptativeSingular κακοπαθήσοιμι κακοπαθήσοις κακοπαθήσοι
Dual κακοπαθήσοιτον κακοπαθησοίτην
Plural κακοπαθήσοιμεν κακοπαθήσοιτε κακοπαθήσοιεν
Infinitive κακοπαθήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κακοπαθησων κακοπαθησοντος κακοπαθησουσα κακοπαθησουσης κακοπαθησον κακοπαθησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακοπαθήσομαι κακοπαθήσει, κακοπαθήσῃ κακοπαθήσεται
Dual κακοπαθήσεσθον κακοπαθήσεσθον
Plural κακοπαθησόμεθα κακοπαθήσεσθε κακοπαθήσονται
OptativeSingular κακοπαθησοίμην κακοπαθήσοιο κακοπαθήσοιτο
Dual κακοπαθήσοισθον κακοπαθησοίσθην
Plural κακοπαθησοίμεθα κακοπαθήσοισθε κακοπαθήσοιντο
Infinitive κακοπαθήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κακοπαθησομενος κακοπαθησομενου κακοπαθησομενη κακοπαθησομενης κακοπαθησομενον κακοπαθησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • παρατείνοντασ, ὥσπερ οἱ πολλοὶ κακοπαθοῦσιν ἐπὶ τοῖσ τυχοῦσιν, ἀποκναίοντεσ ἑαυτοὺσ ἀγρυπνίαισ καὶ πλάναισ καὶ περιδρομαῖσ εἰσ οὐδὲν χρηστὸν οὐδ’ ἀστεῖον, ἀλλ’ ἐπηρεάζοντεσ ἑτέροισ ἢ φθονοῦντεσ ἢ φιλονεικοῦντεσ ἢ δόξασ ἀκάρπουσ καὶ κενὰσ διώκοντεσ. (Plutarch, De tuenda sanitate praecepta, chapter, section 24 8:1)
  • ὅταν δὲ νοσοῦσα ἐν αὑτῇ, πρὶν ἢ τὰ ἔνδον καταστήσασθαι, τοῖσ ὑπαιθρίοισ ὁμόσε χωρῇ πολεμίοισ, καὶ παραστῇ τῷ μὲν πλήθει λογισμόσ, ὅτι οὐχ ὑπὲρ οἰκείων ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν, ἀλλ’ ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖσ δ’ ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον ἔχουσιν οὐχ ἧττον τοῦ ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ ὅλα καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμισ τὰ τοιαῦτα στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 7 6:1)
  • ἐποίει δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίασ, ἀλλὰ πεπεισμένοσ, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποισ ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ περὶ τῆσ τούτων φυλακῆσ ἅπαντεσ κακοπαθοῦσιν· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 4, chapter 19 5:1)
  • αἱ μὲν οὖν πολυοχλοῦσαι δυνάμεισ, ὅταν λάβωσιν ἡγεμόνασ οὐκ εἰδότασ ἄρχειν, ἀσχημονοῦσι καὶ περὶ αὑταῖσ σφάλλονται τὰ πλεῖστα, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον κακοπαθοῦσιν, ὅσῳπερ ἂν μείζονα ἔχωσι πόνον. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 64 3:1)
  • τὸ δὲ πάντων ἀτοπώτατον, οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι ἴσασιν ἐν ταῖσ ἀνιάτοισγιγνόμενοι συμφοραῖσ, ὥστε οὐ πολὺν χρόνον κακοπαθοῦσιν, οἷσ ἂν μὴ ἀδύνατον ᾖ τὸ ἀποθνήσκειν· (Dio, Chrysostom, Orationes, 54:1)

Synonyms

  1. to suffer ill

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION