Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

κακομαχέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: κακομαχέω κακομαχήσω

Structure: κακομαχέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to behave ill in fight

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακομάχω κακομάχεις κακομάχει
Dual κακομάχειτον κακομάχειτον
Plural κακομάχουμεν κακομάχειτε κακομάχουσιν*
SubjunctiveSingular κακομάχω κακομάχῃς κακομάχῃ
Dual κακομάχητον κακομάχητον
Plural κακομάχωμεν κακομάχητε κακομάχωσιν*
OptativeSingular κακομάχοιμι κακομάχοις κακομάχοι
Dual κακομάχοιτον κακομαχοίτην
Plural κακομάχοιμεν κακομάχοιτε κακομάχοιεν
ImperativeSingular κακομᾶχει κακομαχεῖτω
Dual κακομάχειτον κακομαχεῖτων
Plural κακομάχειτε κακομαχοῦντων, κακομαχεῖτωσαν
Infinitive κακομάχειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κακομαχων κακομαχουντος κακομαχουσα κακομαχουσης κακομαχουν κακομαχουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακομάχουμαι κακομάχει, κακομάχῃ κακομάχειται
Dual κακομάχεισθον κακομάχεισθον
Plural κακομαχοῦμεθα κακομάχεισθε κακομάχουνται
SubjunctiveSingular κακομάχωμαι κακομάχῃ κακομάχηται
Dual κακομάχησθον κακομάχησθον
Plural κακομαχώμεθα κακομάχησθε κακομάχωνται
OptativeSingular κακομαχοίμην κακομάχοιο κακομάχοιτο
Dual κακομάχοισθον κακομαχοίσθην
Plural κακομαχοίμεθα κακομάχοισθε κακομάχοιντο
ImperativeSingular κακομάχου κακομαχεῖσθω
Dual κακομάχεισθον κακομαχεῖσθων
Plural κακομάχεισθε κακομαχεῖσθων, κακομαχεῖσθωσαν
Infinitive κακομάχεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κακομαχουμενος κακομαχουμενου κακομαχουμενη κακομαχουμενης κακομαχουμενον κακομαχουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακομαχήσω κακομαχήσεις κακομαχήσει
Dual κακομαχήσετον κακομαχήσετον
Plural κακομαχήσομεν κακομαχήσετε κακομαχήσουσιν*
OptativeSingular κακομαχήσοιμι κακομαχήσοις κακομαχήσοι
Dual κακομαχήσοιτον κακομαχησοίτην
Plural κακομαχήσοιμεν κακομαχήσοιτε κακομαχήσοιεν
Infinitive κακομαχήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κακομαχησων κακομαχησοντος κακομαχησουσα κακομαχησουσης κακομαχησον κακομαχησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακομαχήσομαι κακομαχήσει, κακομαχήσῃ κακομαχήσεται
Dual κακομαχήσεσθον κακομαχήσεσθον
Plural κακομαχησόμεθα κακομαχήσεσθε κακομαχήσονται
OptativeSingular κακομαχησοίμην κακομαχήσοιο κακομαχήσοιτο
Dual κακομαχήσοισθον κακομαχησοίσθην
Plural κακομαχησοίμεθα κακομαχήσοισθε κακομαχήσοιντο
Infinitive κακομαχήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κακομαχησομενος κακομαχησομενου κακομαχησομενη κακομαχησομενης κακομαχησομενον κακομαχησομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκακομᾶχουν ἐκακομᾶχεις ἐκακομᾶχειν*
Dual ἐκακομάχειτον ἐκακομαχεῖτην
Plural ἐκακομάχουμεν ἐκακομάχειτε ἐκακομᾶχουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκακομαχοῦμην ἐκακομάχου ἐκακομάχειτο
Dual ἐκακομάχεισθον ἐκακομαχεῖσθην
Plural ἐκακομαχοῦμεθα ἐκακομάχεισθε ἐκακομάχουντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ὦ πέπον, ἦ τ’ ἐφάμην σε περὶ φρένασ ἔμμεναι ἄλλων , ὡσ οὔτε ψευδομένων τῶν φρονίμων οὔτε κακομαχούντων ἐν τοῖσ· (Plutarch, Quomodo adolescens poetas audire debeat, chapter, section 11 33:1)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION