Hellas Alive Dictionary - κακοδαιμονεω

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

κακοδαιμονέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: κακοδαιμονέω

Structure: κακοδαιμονέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

to be unfortunate

Conjugation

Present tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κακοδαιμονῶ	κακοδαιμονεῖς	κακοδαιμονεῖ
	Dual		κακοδαιμονεῖτον	κακοδαιμονεῖτον
	Plural	κακοδαιμονοῦμεν	κακοδαιμονεῖτε	κακοδαιμονοῦσιν*
Subjunctive	Singular	κακοδαιμονῶ	κακοδαιμονῇς	κακοδαιμονῇ
	Dual		κακοδαιμονῆτον	κακοδαιμονῆτον
	Plural	κακοδαιμονῶμεν	κακοδαιμονῆτε	κακοδαιμονῶσιν*
Optative	Singular	κακοδαιμονοῖμι	κακοδαιμονοῖς	κακοδαιμονοῖ
	Dual		κακοδαιμονοῖτον	κακοδαιμονοίτην
	Plural	κακοδαιμονοῖμεν	κακοδαιμονοῖτε	κακοδαιμονοῖεν
Imperative	Singular		κακοδαιμόνει	κακοδαιμονείτω
	Dual		κακοδαιμονεῖτον	κακοδαιμονείτων
	Plural		κακοδαιμονεῖτε	κακοδαιμονούντων, κακοδαιμονείτωσαν
Infinitive		κακοδαιμονεῖν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κακοδαιμονων κακοδαιμονουντος	κακοδαιμονουσα κακοδαιμονουσης	κακοδαιμονουν κακοδαιμονουντος
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κακοδαιμονοῦμαι	κακοδαιμονεῖ, κακοδαιμονῇ	κακοδαιμονεῖται
	Dual		κακοδαιμονεῖσθον	κακοδαιμονεῖσθον
	Plural	κακοδαιμονούμεθα	κακοδαιμονεῖσθε	κακοδαιμονοῦνται
Subjunctive	Singular	κακοδαιμονῶμαι	κακοδαιμονῇ	κακοδαιμονῆται
	Dual		κακοδαιμονῆσθον	κακοδαιμονῆσθον
	Plural	κακοδαιμονώμεθα	κακοδαιμονῆσθε	κακοδαιμονῶνται
Optative	Singular	κακοδαιμονοίμην	κακοδαιμονοῖο	κακοδαιμονοῖτο
	Dual		κακοδαιμονοῖσθον	κακοδαιμονοίσθην
	Plural	κακοδαιμονοίμεθα	κακοδαιμονοῖσθε	κακοδαιμονοῖντο
Imperative	Singular		κακοδαιμονοῦ	κακοδαιμονείσθω
	Dual		κακοδαιμονεῖσθον	κακοδαιμονείσθων
	Plural		κακοδαιμονεῖσθε	κακοδαιμονείσθων, κακοδαιμονείσθωσαν
Infinitive		κακοδαιμονεῖσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κακοδαιμονουμενος κακοδαιμονουμενου	κακοδαιμονουμενη κακοδαιμονουμενης	κακοδαιμονουμενον κακοδαιμονουμενου

Imperfect tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐκακοδαιμόνουν	ἐκακοδαιμόνεις	ἐκακοδαιμόνειν*
	Dual		ἐκακοδαιμονεῖτον	ἐκακοδαιμονείτην
	Plural	ἐκακοδαιμονοῦμεν	ἐκακοδαιμονεῖτε	ἐκακοδαιμόνουν
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐκακοδαιμονούμην	ἐκακοδαιμονοῦ	ἐκακοδαιμονεῖτο
	Dual		ἐκακοδαιμονεῖσθον	ἐκακοδαιμονείσθην
	Plural	ἐκακοδαιμονούμεθα	ἐκακοδαιμονεῖσθε	ἐκακοδαιμονοῦντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

ἑτέρα δέ τισ ἐπὶ τὴν ἐκείνησ παρελθοῦσα τάξιν, ἀφόρητοσ ἀναιδείᾳ θεατρικῇ καὶ ἀνάγωγοσ καὶ οὔτε φιλοσοφίασ οὔτε ἄλλου παιδεύματοσ οὐδενὸσ μετειληφυῖα ἐλευθερίου, λαθοῦσα καὶ παρακρουσαμένη τὴν τῶν ὄχλων ἄγνοιαν, οὐ μόνον ἐν εὐπορίᾳ καὶ τρυφῇ καὶ μορφῇ πλείονι τῆσ ἑτέρασ διῆγεν, ἀλλὰ καὶ τὰσ τιμὰσ καὶ τὰσ προστασίασ τῶν πόλεων, ἃσ ἔδει τὴν φιλόσοφον ἔχειν, εἰσ ἑαυτὴν ἀνηρτήσατο καὶ ἦν φορτική τισ πάνυ καὶ ὀχληρὰ καὶ τελευτῶσα παραπλησίαν ἐποίησε γενέσθαι τὴν Ἑλλάδα ταῖσ τῶν ἀσώτων καὶ κακοδαιμόνων οἰκίαισ. (Dionysius of Halicarnassus, De antiquis oratoribus, chapter 1 1:1)
‐ οἱᾶ́ ἐστι τὰ τῶν κακοδαιμόνων ἀνθρώπων πράγματα ‐ βασιλεῖσ, πλίνθοι χρυσαῖ, ἐπιτύμβια μάχαι· (Lucian, Contemplantes, (no name) 24:8)
74 ὦ Ξενοφάνεισ καὶ Διαγόραι καὶ Ἵππωνεσ καὶ Ἐπίκουροι, καὶ πᾶσ ὁ λοιπὸσ κατάλογοσ τῶν κακοδαιμόνων τε καὶ θεοῖσ ἐχθρῶν, ἔρρετε. (Unknown, Elegy and Iambus, Volume I, , section71)
εἰ μὴ τῶν ἄλλων καταφρονῆσαι πείσεισ σαυτόν, οὐδέποτε παύσῃ κακοδαιμονῶν, ἀλλ̓ ἀεὶ βίον ἄθλιον ζήσεισ καὶ χαλεπόν, πᾶσιν ὑποκείμενοσ τοῖσ βουλομένοισ λυπεῖν, καὶ τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου, λαγὼ βίον ζῶν. (Dio, Chrysostom, Orationes, 41:1)
ἦν δὲ καὶ πεπαιδευμένοσ ἁπλῶσ, πολυτρόπωσ οὐδὲ περιττῶσ σοφίσμασι καὶ πανουργήμασιν ἀνθρώπων κακοδαιμόνων. (Dio, Chrysostom, Orationes, 72:1)

Synonyms

to be unfortunate
- κακοτυχέω (to be unfortunate)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

이 저작물은 크리에이티브 커먼즈 저작자표시-비영리 4.0 국제 라이선스에 따라 이용할 수 있습니다.

bab2min@gmail.com

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

κακοδαιμονέω

Sense

Conjugation

Present tense

Imperfect tense

Examples

Synonyms

to be unfortunate

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language English 한국어

κακοδαιμονέω

Sense

Conjugation

Present tense

Imperfect tense

Examples

Synonyms

to be unfortunate

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어