Ancient Greek-English Dictionary Language

ἱππαρχέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ἱππαρχέω ἱππαρχήσω

Structure: ἱππαρχέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: i(/pparxos

Sense

  1. to command the cavalry

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἱππάρχω ἱππάρχεις ἱππάρχει
Dual ἱππάρχειτον ἱππάρχειτον
Plural ἱππάρχουμεν ἱππάρχειτε ἱππάρχουσιν*
SubjunctiveSingular ἱππάρχω ἱππάρχῃς ἱππάρχῃ
Dual ἱππάρχητον ἱππάρχητον
Plural ἱππάρχωμεν ἱππάρχητε ἱππάρχωσιν*
OptativeSingular ἱππάρχοιμι ἱππάρχοις ἱππάρχοι
Dual ἱππάρχοιτον ἱππαρχοίτην
Plural ἱππάρχοιμεν ἱππάρχοιτε ἱππάρχοιεν
ImperativeSingular ἱππᾶρχει ἱππαρχεῖτω
Dual ἱππάρχειτον ἱππαρχεῖτων
Plural ἱππάρχειτε ἱππαρχοῦντων, ἱππαρχεῖτωσαν
Infinitive ἱππάρχειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἱππαρχων ἱππαρχουντος ἱππαρχουσα ἱππαρχουσης ἱππαρχουν ἱππαρχουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἱππάρχουμαι ἱππάρχει, ἱππάρχῃ ἱππάρχειται
Dual ἱππάρχεισθον ἱππάρχεισθον
Plural ἱππαρχοῦμεθα ἱππάρχεισθε ἱππάρχουνται
SubjunctiveSingular ἱππάρχωμαι ἱππάρχῃ ἱππάρχηται
Dual ἱππάρχησθον ἱππάρχησθον
Plural ἱππαρχώμεθα ἱππάρχησθε ἱππάρχωνται
OptativeSingular ἱππαρχοίμην ἱππάρχοιο ἱππάρχοιτο
Dual ἱππάρχοισθον ἱππαρχοίσθην
Plural ἱππαρχοίμεθα ἱππάρχοισθε ἱππάρχοιντο
ImperativeSingular ἱππάρχου ἱππαρχεῖσθω
Dual ἱππάρχεισθον ἱππαρχεῖσθων
Plural ἱππάρχεισθε ἱππαρχεῖσθων, ἱππαρχεῖσθωσαν
Infinitive ἱππάρχεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἱππαρχουμενος ἱππαρχουμενου ἱππαρχουμενη ἱππαρχουμενης ἱππαρχουμενον ἱππαρχουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἱππαρχήσω ἱππαρχήσεις ἱππαρχήσει
Dual ἱππαρχήσετον ἱππαρχήσετον
Plural ἱππαρχήσομεν ἱππαρχήσετε ἱππαρχήσουσιν*
OptativeSingular ἱππαρχήσοιμι ἱππαρχήσοις ἱππαρχήσοι
Dual ἱππαρχήσοιτον ἱππαρχησοίτην
Plural ἱππαρχήσοιμεν ἱππαρχήσοιτε ἱππαρχήσοιεν
Infinitive ἱππαρχήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἱππαρχησων ἱππαρχησοντος ἱππαρχησουσα ἱππαρχησουσης ἱππαρχησον ἱππαρχησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἱππαρχήσομαι ἱππαρχήσει, ἱππαρχήσῃ ἱππαρχήσεται
Dual ἱππαρχήσεσθον ἱππαρχήσεσθον
Plural ἱππαρχησόμεθα ἱππαρχήσεσθε ἱππαρχήσονται
OptativeSingular ἱππαρχησοίμην ἱππαρχήσοιο ἱππαρχήσοιτο
Dual ἱππαρχήσοισθον ἱππαρχησοίσθην
Plural ἱππαρχησοίμεθα ἱππαρχήσοισθε ἱππαρχήσοιντο
Infinitive ἱππαρχήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἱππαρχησομενος ἱππαρχησομενου ἱππαρχησομενη ἱππαρχησομενης ἱππαρχησομενον ἱππαρχησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καί μοι λαβὲ πρῶτον μὲν τὸ ψήφισμα, καθ’ ὃ ἡ εἰκὼν τοῦ Ἱππάρχου τοῦ προδότου ἐξ ἀκροπόλεωσ καθῃρέθη, ἔπειτα τῆσ στήλησ τὸ ὑπόγραμμα καὶ τοὺσ ὕστερον προσαναγραφέντασ προδότασ εἰσ ταύτην τὴν στήλην, καὶ ἀναγίγνωσκε, γραμματεῦ. (Lycurgus, Speeches, 159:1)
  • ἔτει δὲ τετάρτῳ μάλιστα μετὰ τὸν Ἱππάρχου θάνατον, ἐπεὶ κακῶσ εἶχεν τὰ ἐν τῷ ἄστει, τὴν Μουνιχίαν ἐπεχείρησε τειχίζειν, ὡσ ἐκεῖ μεθιδρυσόμενοσ. (Aristotle, Athenian Constitution, work Ath. Pol., chapter 19 2:1)
  • ἡ δὲ Νέαιρα ἦν ἐρωμένη Ξενοκλείδου τοῦ ποιητοῦ καὶ Ἱππάρχου τοῦ ὑποκριτοῦ καὶ Φρυνίωνοσ τοῦ Παιανιέωσ, ὃσ ἦν Δήμωνοσ μὲν υἱόσ, Δημοχάρουσ δὲ ἀδελφιδοῦσ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 13, book 13, chapter 65 1:4)
  • καὶ πολλὰ μὲν αὐτοῦ πρὸσ τὸν ὄχλον οἱ δήμαρχοι κατεβόων, ἐπάγοντοσ μάλιστα Μετιλίου καὶ παροξύνοντοσ, οὐ κατὰ τὴν πρὸσ Φάβιον ἔχθραν, ἀλλ’ οἰκεῖοσ ὢν Μινουκίου τοῦ ἱππάρχου τιμὴν ᾤετο καὶ δόξαν ἐκείνῳ φέρειν τὰσ τούτου διαβολάσ· (Plutarch, Fabius Maximus, chapter 7 3:2)
  • "τὴν δὲ πρὸσ τὴν σελήνην τῆσ ὄψεωσ κλάσιν οὐκέτι σὸν οὐδ’ Ἱππάρχου· (Plutarch, De faciae quae in orbe lunae apparet, section 4 2:2)

Synonyms

  1. to command the cavalry

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION