Hellas Alive Dictionary - γνωμολογεω

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

γνωμολογέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: γνωμολογέω

Structure: γνωμολογέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: lo/gos

Sense

to speak in maxims

Conjugation

Present tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	γνωμολόγω	γνωμολόγεις	γνωμολόγει
	Dual		γνωμολόγειτον	γνωμολόγειτον
	Plural	γνωμολόγουμεν	γνωμολόγειτε	γνωμολόγουσιν*
Subjunctive	Singular	γνωμολόγω	γνωμολόγῃς	γνωμολόγῃ
	Dual		γνωμολόγητον	γνωμολόγητον
	Plural	γνωμολόγωμεν	γνωμολόγητε	γνωμολόγωσιν*
Optative	Singular	γνωμολόγοιμι	γνωμολόγοις	γνωμολόγοι
	Dual		γνωμολόγοιτον	γνωμολογοίτην
	Plural	γνωμολόγοιμεν	γνωμολόγοιτε	γνωμολόγοιεν
Imperative	Singular		γνωμολο͂γει	γνωμολογεῖτω
	Dual		γνωμολόγειτον	γνωμολογεῖτων
	Plural		γνωμολόγειτε	γνωμολογοῦντων, γνωμολογεῖτωσαν
Infinitive		γνωμολόγειν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		γνωμολογων γνωμολογουντος	γνωμολογουσα γνωμολογουσης	γνωμολογουν γνωμολογουντος
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	γνωμολόγουμαι	γνωμολόγει, γνωμολόγῃ	γνωμολόγειται
	Dual		γνωμολόγεισθον	γνωμολόγεισθον
	Plural	γνωμολογοῦμεθα	γνωμολόγεισθε	γνωμολόγουνται
Subjunctive	Singular	γνωμολόγωμαι	γνωμολόγῃ	γνωμολόγηται
	Dual		γνωμολόγησθον	γνωμολόγησθον
	Plural	γνωμολογώμεθα	γνωμολόγησθε	γνωμολόγωνται
Optative	Singular	γνωμολογοίμην	γνωμολόγοιο	γνωμολόγοιτο
	Dual		γνωμολόγοισθον	γνωμολογοίσθην
	Plural	γνωμολογοίμεθα	γνωμολόγοισθε	γνωμολόγοιντο
Imperative	Singular		γνωμολόγου	γνωμολογεῖσθω
	Dual		γνωμολόγεισθον	γνωμολογεῖσθων
	Plural		γνωμολόγεισθε	γνωμολογεῖσθων, γνωμολογεῖσθωσαν
Infinitive		γνωμολόγεισθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		γνωμολογουμενος γνωμολογουμενου	γνωμολογουμενη γνωμολογουμενης	γνωμολογουμενον γνωμολογουμενου

Imperfect tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐγνωμολο͂γουν	ἐγνωμολο͂γεις	ἐγνωμολο͂γειν*
	Dual		ἐγνωμολόγειτον	ἐγνωμολογεῖτην
	Plural	ἐγνωμολόγουμεν	ἐγνωμολόγειτε	ἐγνωμολο͂γουν
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐγνωμολογοῦμην	ἐγνωμολόγου	ἐγνωμολόγειτο
	Dual		ἐγνωμολόγεισθον	ἐγνωμολογεῖσθην
	Plural	ἐγνωμολογοῦμεθα	ἐγνωμολόγεισθε	ἐγνωμολόγουντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

ὑπερβάλλουσα γὰρ ἐν τούτοισ φαίνεται αὐτοῦ λαιμαργία μετὰ τοῦ μηδὲ ἐν δέοντι τὰ περὶ τῆσ γαστρὸσ γνωμολογεῖν. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 3 1:4)
καὶ τὸ γνωμολογεῖν δὲ τῆσ σεμνότητόσ ἐστιν, οἱο͂ν τὸ γὰρ εὖ πράττειν παρὰ τὴν ἀξίαν ἀφορμὴ τοῦ κακῶσ φρονεῖν τοῖσ ἀνοήτοισ γίνεται. (Aristides, Aelius, Ars Rhetorica, , 16:1)
περὶ δὲ γνωμολογίασ, ῥηθέντοσ τί ἐστιν γνώμη μάλιστ’ ἂν γένοιτο φανερὸν περὶ ποίων τε καὶ πότε καὶ τίσιν ἁρμόττει χρῆσθαι τῷ γνωμολογεῖν ἐν τοῖσ λόγοισ. (Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 21 1:1)
ἁρμόττει δὲ γνωμολογεῖν ἡλικίᾳ μὲν πρεσβυτέρων, περὶ δὲ τούτων ὧν ἔμπειρόσ τίσ ἐστιν, ὥστε τὸ μὲν μὴ τηλικοῦτον ὄντα γνωμολογεῖν ἀπρεπὲσ ὥσπερ καὶ τὸ μυθολογεῖν, περὶ δὲ ὧν ἄπειροσ, ἠλίθιον καὶ ἀπαίδευτον. (Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 21 9:1)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

이 저작물은 크리에이티브 커먼즈 저작자표시-비영리 4.0 국제 라이선스에 따라 이용할 수 있습니다.

bab2min@gmail.com