Ancient Greek-English Dictionary Language

ἐκτραχηλίζω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ἐκτραχηλίζω ἐκτραχηλιῶ

Structure: ἐκτραχηλίζ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to throw the rider over its head, to break one's neck, to plunge headlong into destruction

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκτραχηλίζω ἐκτραχηλίζεις ἐκτραχηλίζει
Dual ἐκτραχηλίζετον ἐκτραχηλίζετον
Plural ἐκτραχηλίζομεν ἐκτραχηλίζετε ἐκτραχηλίζουσιν*
SubjunctiveSingular ἐκτραχηλίζω ἐκτραχηλίζῃς ἐκτραχηλίζῃ
Dual ἐκτραχηλίζητον ἐκτραχηλίζητον
Plural ἐκτραχηλίζωμεν ἐκτραχηλίζητε ἐκτραχηλίζωσιν*
OptativeSingular ἐκτραχηλίζοιμι ἐκτραχηλίζοις ἐκτραχηλίζοι
Dual ἐκτραχηλίζοιτον ἐκτραχηλιζοίτην
Plural ἐκτραχηλίζοιμεν ἐκτραχηλίζοιτε ἐκτραχηλίζοιεν
ImperativeSingular ἐκτραχήλιζε ἐκτραχηλιζέτω
Dual ἐκτραχηλίζετον ἐκτραχηλιζέτων
Plural ἐκτραχηλίζετε ἐκτραχηλιζόντων, ἐκτραχηλιζέτωσαν
Infinitive ἐκτραχηλίζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκτραχηλιζων ἐκτραχηλιζοντος ἐκτραχηλιζουσα ἐκτραχηλιζουσης ἐκτραχηλιζον ἐκτραχηλιζοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκτραχηλίζομαι ἐκτραχηλίζει, ἐκτραχηλίζῃ ἐκτραχηλίζεται
Dual ἐκτραχηλίζεσθον ἐκτραχηλίζεσθον
Plural ἐκτραχηλιζόμεθα ἐκτραχηλίζεσθε ἐκτραχηλίζονται
SubjunctiveSingular ἐκτραχηλίζωμαι ἐκτραχηλίζῃ ἐκτραχηλίζηται
Dual ἐκτραχηλίζησθον ἐκτραχηλίζησθον
Plural ἐκτραχηλιζώμεθα ἐκτραχηλίζησθε ἐκτραχηλίζωνται
OptativeSingular ἐκτραχηλιζοίμην ἐκτραχηλίζοιο ἐκτραχηλίζοιτο
Dual ἐκτραχηλίζοισθον ἐκτραχηλιζοίσθην
Plural ἐκτραχηλιζοίμεθα ἐκτραχηλίζοισθε ἐκτραχηλίζοιντο
ImperativeSingular ἐκτραχηλίζου ἐκτραχηλιζέσθω
Dual ἐκτραχηλίζεσθον ἐκτραχηλιζέσθων
Plural ἐκτραχηλίζεσθε ἐκτραχηλιζέσθων, ἐκτραχηλιζέσθωσαν
Infinitive ἐκτραχηλίζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκτραχηλιζομενος ἐκτραχηλιζομενου ἐκτραχηλιζομενη ἐκτραχηλιζομενης ἐκτραχηλιζομενον ἐκτραχηλιζομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκτραχηλίω ἐκτραχηλίεις ἐκτραχηλίει
Dual ἐκτραχηλίειτον ἐκτραχηλίειτον
Plural ἐκτραχηλίουμεν ἐκτραχηλίειτε ἐκτραχηλίουσιν*
OptativeSingular ἐκτραχηλίοιμι ἐκτραχηλίοις ἐκτραχηλίοι
Dual ἐκτραχηλίοιτον ἐκτραχηλιοίτην
Plural ἐκτραχηλίοιμεν ἐκτραχηλίοιτε ἐκτραχηλίοιεν
Infinitive ἐκτραχηλίειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκτραχηλιων ἐκτραχηλιουντος ἐκτραχηλιουσα ἐκτραχηλιουσης ἐκτραχηλιουν ἐκτραχηλιουντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκτραχηλίουμαι ἐκτραχηλίει, ἐκτραχηλίῃ ἐκτραχηλίειται
Dual ἐκτραχηλίεισθον ἐκτραχηλίεισθον
Plural ἐκτραχηλιοῦμεθα ἐκτραχηλίεισθε ἐκτραχηλίουνται
OptativeSingular ἐκτραχηλιοίμην ἐκτραχηλίοιο ἐκτραχηλίοιτο
Dual ἐκτραχηλίοισθον ἐκτραχηλιοίσθην
Plural ἐκτραχηλιοίμεθα ἐκτραχηλίοισθε ἐκτραχηλίοιντο
Infinitive ἐκτραχηλίεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκτραχηλιουμενος ἐκτραχηλιουμενου ἐκτραχηλιουμενη ἐκτραχηλιουμενης ἐκτραχηλιουμενον ἐκτραχηλιουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ ὁ προσπαλαίων ὑποκατακλινόμενοσ, ὁ δ’ ἵπποσ, οὐκ εἰδὼσ οὐδὲ φροντίζων ὅστισ ἰδιώτησ ἢ ἄρχων ἢ πλούσιοσ ἢ πένησ, ἐκτραχηλίζει τοὺσ μὴ δυναμένουσ ὀχεῖσθαι. (Plutarch, Quomodo adulator ab amico internoscatur, chapter, section 16 4:1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION