Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

δυσαπόδεικτος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: δυσαπόδεικτος δυσαπόδεικτον

Structure: δυσαποδεικτ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: a)podei/knumi

Sense

  1. hard to demonstrate

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative δυσαπόδεικτος δυσαπόδεικτον
Genitive δυσαποδείκτου δυσαποδείκτου
Dative δυσαποδείκτῳ δυσαποδείκτῳ
Accusative δυσαπόδεικτον δυσαπόδεικτον
Vocative δυσαπόδεικτε δυσαπόδεικτον
DualN/A/V δυσαποδείκτω δυσαποδείκτω
G/D δυσαποδείκτοιν δυσαποδείκτοιν
PluralNominative δυσαπόδεικτοι δυσαπόδεικτα
Genitive δυσαποδείκτων δυσαποδείκτων
Dative δυσαποδείκτοις δυσαποδείκτοις
Accusative δυσαποδείκτους δυσαπόδεικτα
Vocative δυσαπόδεικτοι δυσαπόδεικτα
Positive Comparative Superlative
Adjective δυσαπόδεικτος δυσαποδείκτου δυσαποδεικτότερος δυσαποδεικτοτέρου δυσαποδεικτότατος δυσαποδεικτοτάτου
Adverb δυσαποδείκτως δυσαποδεικτότερον δυσαποδεικτότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • σκώπτεισ ἐμβεβληκώσ με εἰσ λόγον οὕτω δυσαπόδεικτον; (Plato, Republic, book 6 106:2)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION