Hellas Alive Dictionary - αριστοτοκος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀριστότοκος ἀριστότοκη ἀριστότοκον

Structure: ἀριστοτοκ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: ti/ktw

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀριστότοκος ἀριστοτόκου	ἀριστοτοκώτερος ἀριστοτοκωτέρου	ἀριστοτοκώτατος ἀριστοτοκωτάτου
Adverb	ἀριστοτόκως	ἀριστοτοκώτερον	ἀριστοτοκώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

στέμμα πολυστρέπτοισιν ἐπάρμενον εἶχεν ἐθείραισ, Ἀλκμήνησ μενέχαρμοσ ἀριστοτόκου παρακοίτησ, Θουκυδίδησ δ’ ἐλέλιξεν ἑὸν νόον ἦν δὲ νοῆσαι οἱᾶ́ περ ἱστορίησ δημηγόρον ἦθοσ ὑφαίνων δεξιτερὴν γὰρ ἀνέσχε μετάρσιον, ὡσ πρὶν ἀείδων Σπάρτησ πικρὸν Ἄρηα καὶ αὐτῶν Κεκροπιδάων, Ἑλλάδοσ ἀμητῆρα πολυθρέπτοιο τιθήνησ. (Unknown, Greek Anthology, book 2, chapter 1 74:1)
εἰσ τὸν αὐτόν τυτθὸν μὲν πτολίεθρον, ἀτάρ πολὺν ἀνέρα δῶκα βήμασιν ἰθυδίκοισ ἡ Διοκαισαρέων, Ἀμφίλοχον φθιμένῳ δὲ συνέφθιτο καὶ πυρόεσσα ῥήτρη, καὶ πάτρησ εὖχοσ ἀριστοτόκου. (Unknown, Greek Anthology, Volume II, book 8, chapter 1351)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com