Hellas Alive Dictionary - ανομιλητος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀνομίλητος

Structure: ἀνομιλητ (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀνομίλητος ἀνομιλήτου	ἀνομιλητότερος ἀνομιλητοτέρου	ἀνομιλητότατος ἀνομιλητοτάτου
Adverb	ἀνομιλήτως	ἀνομιλητότερον	ἀνομιλητότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

εὐθὺσ οὖν πρόσεισιν παραγγέλλων τισ ἥκειν ἐπὶ τὸ δεῖπνον, οὐκ ἀνομίλητοσ οἰκέτησ, ὃν χρὴ πρῶτον ἵλεων ποιήσασθαι, παραβύσαντα εἰσ τὴν χεῖρα, ὡσ μὴ ἀδέξιοσ εἶναι δοκῇσ, τοὐλάχιστον πέντε δραχμάσ· (Lucian, De mercede, (no name) 14:1)
οὔτε γὰρ ἄπειροσ οὖσα πόλισ ἀνθρώπων κακῶν καὶ ἀγαθῶν δύναιτ’ ἄν ποτε, ἀνομίλητοσ οὖσα, ἥμεροσ ἱκανῶσ εἶναι καὶ τέλεοσ, οὐδ’ αὖ τοὺσ νόμουσ διαφυλάττειν ἄνευ τοῦ γνώμῃ λαβεῖν αὐτοὺσ ἀλλὰ μὴ μόνον ἔθεσιν. (Plato, Laws, book 12 67:3)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com