Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀναστατόω

ο-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀναστατόω

Structure: ἀναστατό (Stem) + ω (Ending)

Etym.: a)na/statos

Sense

  1. to unsettle, upset

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀναστάτω ἀναστάτοις ἀναστάτοι
Dual ἀναστάτουτον ἀναστάτουτον
Plural ἀναστάτουμεν ἀναστάτουτε ἀναστάτουσιν*
SubjunctiveSingular ἀναστάτω ἀναστάτοις ἀναστάτοι
Dual ἀναστάτωτον ἀναστάτωτον
Plural ἀναστάτωμεν ἀναστάτωτε ἀναστάτωσιν*
OptativeSingular ἀναστάτοιμι ἀναστάτοις ἀναστάτοι
Dual ἀναστάτοιτον ἀναστατοίτην
Plural ἀναστάτοιμεν ἀναστάτοιτε ἀναστάτοιεν
ImperativeSingular ἀναστᾶτου ἀναστατοῦτω
Dual ἀναστάτουτον ἀναστατοῦτων
Plural ἀναστάτουτε ἀναστατοῦντων, ἀναστατοῦτωσαν
Infinitive ἀναστάτουν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀναστατων ἀναστατουντος ἀναστατουσα ἀναστατουσης ἀναστατουν ἀναστατουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀναστάτουμαι ἀναστάτοι ἀναστάτουται
Dual ἀναστάτουσθον ἀναστάτουσθον
Plural ἀναστατοῦμεθα ἀναστάτουσθε ἀναστάτουνται
SubjunctiveSingular ἀναστάτωμαι ἀναστάτοι ἀναστάτωται
Dual ἀναστάτωσθον ἀναστάτωσθον
Plural ἀναστατώμεθα ἀναστάτωσθε ἀναστάτωνται
OptativeSingular ἀναστατοίμην ἀναστάτοιο ἀναστάτοιτο
Dual ἀναστάτοισθον ἀναστατοίσθην
Plural ἀναστατοίμεθα ἀναστάτοισθε ἀναστάτοιντο
ImperativeSingular ἀναστάτου ἀναστατοῦσθω
Dual ἀναστάτουσθον ἀναστατοῦσθων
Plural ἀναστάτουσθε ἀναστατοῦσθων, ἀναστατοῦσθωσαν
Infinitive ἀναστάτουσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀναστατουμενος ἀναστατουμενου ἀναστατουμενη ἀναστατουμενης ἀναστατουμενον ἀναστατουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ’ Λέγω δὲ καὶ ἐσ τὰ ἄλλα μὲν ἀποβλέπων, μάλιστα δὲ ἐσ τὰσ οὐκ ἀληθεῖσ κατὰ τῶν συνήθων καὶ φίλων διαβολάσ, ὑφ’ ὧν ἤδη καὶ οἶκοι ἀνάστατοι γεγόνασι καὶ πόλεισ ἄρδην ἀπολώλασι, πατέρεσ τε κατὰ παίδων ἐξεμάνησαν καὶ ἀδελφοὶ κατὰ τῶν ὁμογενῶν καὶ παῖδεσ κατὰ τῶν γειναμένων καὶ ἐρασταὶ κατὰ τῶν ἐρωμένων· (Lucian, Calumniae non temere credundum, (no name) 1:6)
  • Εἶτα διὰ τοῦτο αἱ χίλιαι νῆεσ ἐπληρώθησαν ἐξ ἁπάσησ τῆσ Ἑλλάδοσ καὶ τοσοῦτοι ἔπεσον Ἕλληνέσ τε καὶ βάρβαροι καὶ τοσαῦται πόλεισ ἀνάστατοι γεγόνασιν; (Lucian, Dialogi mortuorum, 3:1)
  • διόπερ ἀνάστατοι ἐγένοντο καὶ διεφθάρησαν ἅπαντεσ, οἱ καὶ τὸν τῶν Ὀλυμπίων τῶν πάνυ ἀγῶνα ἀμαυρῶσαι ἐθελήσαντεσ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 20 1:9)
  • ὥσπερ γὰρ ἀνθρώπῳ ζῶντι μὲν ἐλπὶσ ἐκ τοῦ κακῶσ πρᾶξαι μεταπεσεῖν, τελευτήσαντι δὲ συναναιρεῖται πάντα δι’ ὧν ἄν τισ εὐδαιμονήσειεν, οὕτω καὶ περὶ τὰσ πόλεισ συμβαίνει πέρασ ἔχειν τὴν ἀτυχίαν, ὅταν ἀνάστατοι γένωνται. (Lycurgus, Speeches, 80:3)
  • ἀλλ’ οὐχ ὅσαι πώποτ’ ἀνάστατοι γεγόνασι. (Lycurgus, Speeches, 82:1)

Synonyms

  1. to unsettle

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION