헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

γνοὺσ δὲ ἐγὼ τὸν καιρὸν τῷ τε Ῥουφίνῳ φράζω τὸ πρᾶγμα καὶ τῷ Ιοὐλιανῷ ἀναστρέφοντι προσέρχομαι, κατ’ αὐτόν πωσ ὃν εἶδον ὄναρ τὸν τόπον καὶ ὅσα τε αὐτῷ μοι καιρὸσ ἦν εἶπον, καὶ ὁ Ῥουφῖνοσ προθυμίασ οὐδὲν ἀπέλειπεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 26:12)
μία τε οἱο͂ν ζώνη διὰ παντὸσ τοῦ ἀέροσ ἦγεν εἰσ τὸ ἱερὸν κατ’ αὐτῆσ τῆσ ὁδοῦ τεταμένη, σκέπην ἅμα καὶ φῶσ ἔχουσα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 6:20)
Αἰγυπτίου δέ τινοσ ἀνθρωπίσκου περὶ τὸν χρόνον τοῦτον εἰσκωμάσαντοσ εἰσ τὴν πόλιν καὶ τῶν τε βουλευτῶν ἔστιν οὓσ διαφθείραντοσ καί τισι τῶν πολλῶν καὶ ἰδιωτῶν δόξαν παραστήσαντοσ ὅτι καὶ πολιτεύσοιτο καὶ φιλοτιμίασ θαυμαστὰσ οἱάσ φιλοτιμήσοιτο ἀπὸ χρημάτων, εἰσ τὸ θέατρον εἰσπηδῶντοσ ὅπωσ τύχοι, καὶ τοιαύτησ αἰσχύνησ κατεχούσησ τὴν πόλιν, ᾔδειν μὲν οὐδ’ ὁτιοῦν τούτων ἐγὼ ἀλλ’ ἢ ὀψέ ποτε ἤκουσα, ἅτε καὶ κατ’ οἰκίαν τὰσ συνουσίασ πρὸσ τοὺσ ἐπιτηδείουσ ποιούμενοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 7:8)
ἄτοπον γὰρ εἰ μέν τι τῷ σώματι καὶ κατ’ οἶκον ἔδωκεν ἰάμα, διηγεῖσθαι τοῦτ’ ἂν καὶ αὐτὸν καὶ ἕτερον, ἐκεῖνα δὲ ἃ ὁμοῦ τὸ σῶμα ἀνίστη, τὴν ψυχὴν ἐπερρώννυ, τοὺσ λόγουσ ηὖξε μετ’ εὐδοξίασ, ταῦτα δὲ οὑτωσὶ παρελθεῖν σιωπῇ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 8:10)
καὶ τῆσ ἐπιούσησ ἠγωνιζόμην αὖθισ ἐν τοῖσ αὐτοῖσ, ἐπεὶ τοιαῦτα ἡγήσατο ὁ θεὸσ κατ’ ἐκείνουσ τοὺσ χρόνουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 9:14)
ὡσ τοίνυν ἐγενόμην ἐν τῇ πόλει, πολλὴ μὲν ἦν σπουδὴ τῶν ἡγεμόνων, πολλὴ δὲ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, ὅμωσ δὲ εἰσ μὲν τὸ δημόσιον οὐ παρῆλθον, προσδοκώντων ὁσημέραι καὶ θαυμαστὰ ποιούντων, κατ’ οἰκίαν δὲ συνῆν τοῖσ ἐπιεικεστάτοισ καὶ σχεδὸν ἐξεπληροῦτο ἡ τοῦ ἐνυπνίου φήμη, ἦν γὰρ εἰσ τοὺσ πεντήκοντα ὁ σύλλογοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 10:16)
ἀλλ’ ὡσ μὲν καὶ κατ’ ἀρχὰσ ἔτι τοῦ πολέμου καὶ Συρακοσίουσ ἐχθροὺσ εἶναι καὶ τῶν Ἑλλήνων τῶν ἐκεῖ τοῖσ δεομένοισ βοηθεῖν ἐψηφίσασθε, καὶ τοὺσ ἀποστόλουσ οὓσ ἐπέμψατε πείρασ ἕνεκα τοῦ παντὸσ, ἐάσω·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ πέμπειν βοήθειαν τοῖσ ἐν Σικελίᾳ 3:1)
ἔτι δ’, ὦ Ἀθηναῖοι, πρὶν μὲν παραβαλεῖν ἡμέτερον ναυτικὸν εἰσ Σικελίαν, ἦν τισ ἀφορμὴ Συρακοσίοισ ἀπὸ τῶν συμμάχων, παρούσησ δὲ ἀποστροφῆσ οἱ πρότερον κατ’ ἀνάγκασ ἐκείνων ἀκούοντεσ σφαλεροὶ μὲν, εἰ παραμένοιεν, κοινωνοὶ τῶν πραγμάτων αὐτοῖσ, χαλεποὶ δ’, εἰ μετασταῖεν, γίγνονται πολέμιοι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ πέμπειν βοήθειαν τοῖσ ἐν Σικελίᾳ 3:13)
ἔπειτ’ ἐνθυμηθῶμεν, τρέποιτο δ’ εἰσ ἑτέρουσ ἡ βλασφημία, πότερον νῦν χεῖρον ἔχει τὰ πράγματα τῇ πόλει καὶ φόβων ἔστ’ ἀξία πλειόνων, ἢ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον, ἡνίχ’ ἧκον μὲν Πελοποννήσιοι πάντεσ αὐτοὶ καὶ οἱ σύμμαχοι καὶ τὴν χώραν ἐδῄουν, ἐνέκειτο δὲ ὁ λοιμὸσ, εἰρήνην τὰ πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ εἶναι δοκεῖν ποιῶν, πάντα δ’ ἦν μεστὰ καπνοῦ, πυρκαϊᾶσ, φθορᾶσ τῆσ μὲν ἔξω, τῆσ δὲ ἔνδον κατὰ τὴν πόλιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ πέμπειν βοήθειαν τοῖσ ἐν Σικελίᾳ 8:3)
ἐγὼ δ’ εἰ μὲν Ἐγεσταίων χάριν τὸν στόλον τοῦτον ἐποιησάμεθα, ὁμολογῶ δεῖν ἀποδέχεσθαι τοὺσ κατ’ ἐκείνων λόγουσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ πέμπειν βοήθειαν τοῖσ ἐν Σικελίᾳ 9:4)
οὐ γὰρ εἰ φαῦλοι περὶ ἡμᾶσ Ἐγεσταῖοι γεγόνασι, διὰ τοῦτο καὶ ἡμᾶσ ἀκολουθῆσαι προσήκει, οὐδ’ ὅτι ἐκεῖνοι κατ’ ἀνάγκασ ἐψεύσαντο, διὰ τοῦτο καὶ ἡμᾶσ ἐξεπίτηδεσ ἐναντία ἡμῖν αὐτοῖσ ψηφίζεσθαι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ πέμπειν βοήθειαν τοῖσ ἐν Σικελίᾳ 9:6)
οὗτοι μὲν οὖν οὐδὲν ἄλλο λέγουσιν ἢ ὡσ ἐπειδήπερ τὸ κατ’ ἀρχὰσ προήχθημεν, διὰ τοῦτο καὶ νῦν ἐπεξαμαρτητέον, τὸ κακὸν τοῦ κακοῦ φάρμακον ποιουμένουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸ ἐναντίον 2:4)
ὡσ ἐγὼ δέδοικα μὲν περὶ τῷ Πειραιεῖ, συνειδὼσ καὶ πρότερον πειραθέντασ Πελοποννησίουσ εἰσπλεῦσαι κατ’ ἀρχὰσ ἔτι τοῦ πολέμου, πρίν τι καὶ μικρὸν ἡμῖν τοῦ ναυτικοῦ προσπταῖσαι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸ ἐναντίον 7:9)
μὴ γὰρ ὅτι κρατηθέντοσ ἡμῶν τοῦ στόλου, ἢ τοῖσ ὅλοισ ἐκείνων ὑπερεχόντων, ἀλλ’ εἰ ψευδὴσ μόνον φήμη καὶ δόξα ἀφίκοιτο, ὅτι ἐπταίκαμεν, πάντα ἀνακεχαίτισται καὶ μεθέστηκε, καὶ τῶν νῦν κατ’ ἀνάγκασ ὑμῶν ἀκροωμένων οὐδείσ ἐστιν ὅστισ οὐ διὰ Λακεδαιμονίων εὐθὺσ τὰ ἑαυτοῦ ποιήσεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸ ἐναντίον 8:10)
πρὶν μὲν γὰρ ὅπλα κινῆσαι τάχα ἄν τισ καὶ προσεδόκησεν αὐτοὺσ ἐπιέναι, ἐγχειρήσαντεσ δὲ ἐναντιοῦσθαι, κᾆτ’ ἀποστάντεσ, οὔθ’ ὡσ ἀδίκωσ κέκτησθε τὴν ἀρχὴν οὔθ’ ὡσ κωλύειν δύνανται λέγειν ἕξουσιν, ὥστ’ ἔργῳ τὴν ψῆφον οἴσουσιν ὡσ εἰκότωσ ἔχετε αὐτὴν καὶ παραδώσουσι τοὺσ Ἕλληνασ ὑμῖν πολὺ μᾶλλον ἢ ὅτε Παυσανίαν μὲν ἀπαλλαξάντων, ὑμᾶσ δ’ ἑλομένων, συνεχώρησαν αὐτοί.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ὑπὲρ τῆσ πρὸσ Λακεδαιμονίουσ εἰρήνης 5:10)

SEARCH

MENU NAVIGATION