Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ὃ καὶ ὄναρ μοι δοκεῖσ σύ γε ἰδὼν εἰκότωσ ἂν αἰσχυνθῆναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρεσβευτικὸσ πρὸσ Ἀχιλλέα 7:9)
ἃ γὰρ οὐκ ἂν οὔτ’ ἐνεθυμήθη Λεπτίνησ οὔτ’ εἰ κατὰ νοῦν ἔσχε δοκεῖ μοί ποτ’ ἂν εἰρηκέναι, ὡσ οὐχ ἱκανὰ πρὸσ ὃ βούλοιτο δρᾶσαι, ταῦθ’ οὗτοσ, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, ὡσ ἂν ἀτεχνῶσ εἰρηκότοσ κατηγορεῖ, ταυτόν τι ποιῶν ὥσπερ ἂν εἴ τισ πρὸσ ἀνταγωνιστὴν ἰσχυρὸν καὶ ἄμαχον ἔχων, φαρμάκοισ ἀνελεῖν τοῦτον ἠξίου, ὅτι μὴ χερσὶν οἱο͂́σ τ’ ἦν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 5:1)
οὐκοῦν θάτερον τούτων ἡμῖν εἰκάζειν παρέχεισ, ἢ μηδ’ ὁπωστιοῦν ἐντυχεῖν τῷ βιβλίῳ, ἢ, εἴ μοι δίδωσ εἰπεῖν, ἐντετυχηκὼσ καὶ θαυμάσασ τὸ τῶν βασκαινόντων καὶ αὐτὸσ πεπονθέναι, ἐκστῆναί πωσ ὑπὸ λύπησ σαυτοῦ, ὅτι σοι πρᾶγμα πάλαι προσῆκον Λεπτίνησ ἤδη παραλαβὼν ἤνυσεν, ὥστε μηδὲ καθαρῶσ ἐντεῦθεν τοῦ νόμου μεμνῆσθαι δύνασθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 5:3)
οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ καὶ μηδ’ εἱστισοῦν μὲν τὸ παράπαν ἐλείπεθ’ ἕτεροσ ἀποδόσεωσ τρόποσ, ἀλλ’ εἰσ ἀτέλειαν πάντ’ ἦγε, καὶ τοῦτ’ ἦν μόνον γέρασ τοῖσ εὖ πάσχειν ἀξίοισ ὧν ἕνεχ’ ὑπὲρ ἡμῶν προτεθύμηνται, βεβλάφθαι δ’ ἂν οὐ μικρῶσ ἐντεῦθεν ἡ πόλισ ἐδόκει, οὐδ’ οὕτωσ ἄν μοι δοκοῦμεν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τὰ τοιαῦτ’ ἀνασχέσθαι, οὐδὲ διὰ τὴν πρὸσ τὸν δεῖνα ἢ τὸν δεῖνα χάριν αἴτιοι ζημίασ καθεστάναι τῇ πόλει, ἀλλὰ τῶν ὑπὲρ αὐτῆσ δικαίων καὶ τοῦ κοινῇ λυσιτελοῦντοσ πάντα θέμενοι λόγον τὸ κατ’ αὐτοὺσ τούτουσ εἰκότωσ ἐᾶσαι, ἱκανὴν ἔχοντασ χάριν τὸ πόλεωσ τοιαύτησ εὐεργέτασ φανῆναι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 10:6)
ὅτι μὲν οὖν, ὦ Δημόσθενεσ, οὐδένεσ τῶν πάντων, ὡσ σὺ φῂσ, ἵν’ ἀτελεῖσ ὦσι, φιλοτιμίασ ἅπτεσθαί μοι δοκοῦσιν, ἀλλὰ δόξησ ἕνεχ’ αὑτῶν καὶ τοῦ πρὸσ τὴν πόλιν ζήλου καὶ φίλτρου, δῆλον ἔκ τε τῶν μετὰ τὸ πάνυ τοι πεφιλοτιμῆσθαι οὐδὲν οὐδ’ ὁτιοῦν τὸ παράπαν λαβεῖν βουληθέντων, ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο μόνον ἀποχρῆν ἡγουμένων, ὅτι περ οὕτωσ αὐτοῖσ τὰ πρὸσ τὴν πόλιν ὑπῆρξεν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 13:1)
σῶμα ψυχῆσ μὴ παρούσησ, ὣσ δὲ καὶ πόλισ μοι δοκεῖ λειτουργιῶν ἀποροῦσα·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 16:7)
εἶτα θαυμάζειν ἔπεισί μοι, πῶσ οἰεί, ὅτι σοι ταῦτ’ ἔπεισι λέγειν, οὐ μόνον ὅτι τοῖσ οἰκείοισ πτεροῖσ καὶ λόγοισ ἁλίσκει, ὃ δεινότατόν ἐστι πάντων καὶ συμφορὰ τοῖσ χρωμένοισ, καὶ προσέτ’ αὐτὸσ διαφερόντωσ κακίζεισ, τὸ μετὰ τὰ πράγματα λέγω τῷ βουλεύεσθαι χρῆσθαι, τούτου νῦν ἡμᾶσ ὡσ δὴ χρηστοῦ τινοσ ἔχεσθαι πείθων, ἀλλ’ ὅτι καὶ, δεινὸν εἶναι φάσκων, λανθάνεισ σαυτὸν ἃ μὴ ἔξεστι φάσκων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 17:2)
εἰ δ’ ἐπισταμένουσ, ὡσ ἀληθῶσ οὐδὲν ἄλλο μοι δοκεῖσ συμβουλεύειν ἢ ἡμῶν αὐτῶν μετὰ τὸ καθάπαξ ἐφθάρθαι πεποιῆσθαι φροντίδα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 17:7)
οὐκοῦν καὶ Ἐπικέρδησ καὶ Λεύκων καὶ ὅστισ ἕτεροσ, εἰ ὅτ’ αὐτοὺσ ἡ πόλισ ἐτίμα, δυοῖν αἱρ́εσισ ἦν, ἢ ἀτελείασ ἢ ἀνδριάντων μετέχειν, οὐκ ἄν μοι δοκοῦσι μηδ’ ὅσον περὶ ἀτελείασ ἀκοῦσαι δεδέχθαι, ἐξὸν πολλῷ τινι μείζονι τετιμῆσθαι καὶ ὃ τοὺσ μετασχόντασ παραπλησίουσ εἶναι δοκεῖν ποιεῖ τοῖσ θεοῖσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 20:6)
ἔπειτα εἴ σέ τισ, ὦ Δημόσθενεσ, ἔροιτο, τίνεσ ποθ’ οὗτοι, οὓσ δυσχεραίνων Λεπτίνησ τὸν νόμον ἔγραψεν, οὐκ ἄν μοι δοκεῖσ ἔχειν εἰπεῖν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 29:10)
σὺ δ’ ἐκπεσεῖν μὲν τῶν ὄντων καὶ ὧν σοι πρόσεστιν ἐστερῆσθαι οὐκ ἂν ἀνάσχοιο, ἀλλά μοι δοκεῖσ κἂν ὄναρ τοῦτ’ ἰδὼν τεταράχθαι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 26:1)
ὥσπερ οὖν τοὺσ μὲν οὕτω διακειμένουσ οὐκ ἂν ἀγάσαιτό τισ τῆσ γνώμησ, διὰ τὸ μηδέν τι καινὸν, ἀλλ’ ἃ τὸ εἰκὸσ ἀπαιτεῖ πράττειν αἱρεῖσθαι, ἐὰν δὲ τὴν ἀναγκαίαν ἐλλίπωσι ταύτην φορὰν, τότ’ ἀδικίασ ἐσχάτησ ἁλώσονται, ὣσ δέ μοι δοκεῖ καὶ περὶ τῶν ἄλλωσ εὖ πεπονθότων ψηφίζεσθαι χρῆναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 48:3)
ὄψισ ὀνειράτων γενομένη μοι ὡσπερεὶ διπλασίαν ἐδείκνυε τὴν πόλιν, χωρίον τε δή τινοσ προσθήκῃ πεπορισμένου συνεχῶσ πρὸσ αὐτὴν καὶ δημοσίων δὴ κόσμων προσγενομένων παραπλησίων μάλιστά πωσ τοῖσ περὶ τὸν φίλιον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, πανηγυρικὸσ ἐπὶ τῷ ὕδατι ἐν Περγάμῳ6)
τοῦτο μοι πρεσβύτατοι δαιμόνων ἐνταῦθα λέγονται γενέσθαι Κάβειροι, καὶ τελεταὶ τούτοισ καὶ μυστήρια, ἃ τοσαύτην ἰσχὺν ἔχειν πεπίστευται ὥστε χειμώνων τε ἐξαισίων .
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, πανηγυρικὸσ ἐπὶ τῷ ὕδατι ἐν Περγάμῳ20)
γιγνώσκω, καί μοι φρενὸσ ἔνδοθεν ἄλγεα κεῖται,πρεσβυτάτην ἐσορῶν γαῖαν Ιαὀνίασκλινομένην·
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 5 2:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION