Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

τουτὶ γὰρ ἕν μοι τῆσ ἀπορίασ διαλύσαντεσ σταθήτωσαν παρὰ τὸν τρίποδα τὸν ἐν Δελφοῖσ, ὃν Ἕλληνεσ ἀπὸ τῶν βαρβάρων ἀνέστησαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 97:10)
ἀμφοτέροισ δέ μοι δοκεῖ τοῖσ ἔθνεσι προσήκειν ἅπασαν ὑπὲρ Θεμιστοκλέουσ ψῆφον φέρειν ἀγαθήν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 103:6)
οὔκουν ἐλάττω γ’ ἂν ὄνασθαί μοι δοκοῦσιν ἢ εἰ πάντα εἰσ ἑκατὸν καὶ ἔτι πλείω τῆσ χώρασ αὐτοῖσ ἐξενεγκούσησ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 106:7)
ἀλλὰ τῶν μὲν Σικελίαν οἰκούντων οὐδενὶ, τῶν δ’ ἐν Ἰταλίᾳ βαρβάρων ἢ Ἑλλήνων τίσιν εἰπέ μοι κάλλιον ἢ πρὸ τοῦ προσηνέχθησαν;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 115:13)
δοκοῦσι γάρ μοι τὰσ συμφορὰσ ἐνθυμούμενοι τὰσ ἐπὶ τῶν Πεισιστρατιδῶν γενομένασ ἑαυτοῖσ μηδένα βούλεσθαι μεῖζον ἐᾶν τῶν πολλῶν φρονεῖν, ἀλλ’ ἐξ ἴσου εἰσ δύναμιν εἶναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 128:3)
καί μοι τοῦ παραδείγματοσ ἐνταῦθ’ ἀναμνήσθητι τοῦ τῶν ἡνιόχων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 129:12)
δοκεῖ δέ μοι καὶ Πλάτωνα δίκη μετελθεῖν τοῦ λόγου καὶ τῆσ ἐπιτιμήσεωσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 134:5)
ἀλλ’ ὅμωσ τοιαῦτά φησι τἀνθρώπεια ‐ τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ τῶν ῥημάτων τὸ βούλημα εἶναι ‐ ὁ αὐτὸσ ἄριστόσ τε ἀνὴρ καὶ ἔσχατοσ, ὅπερ περὶ τοῦ δακτύλου φασί ποτ’ εἰπεῖν Ὀρόντην τὸν Πέρσην ὡσ αὐτὸσ ὢν τῇ θέσει ποτὲ μὲν τὰ μύρια σημαίνει, ποτὲ δὲ οὐ πλέον ἢ ἕν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 142:4)
ὡσ τοίνυν καὶ πάντασ ἐπαινεῖ λαμπρῶσ καὶ οὐ μόνον ἐξ ὧν τῆσ αἰτίασ ἀφῆκεν αὐτοὺσ ἣν ᾐτιάσατο, οὐδ’ ἐξ ὧν τῷ γε Ἀριστείδῃ τὴν πρέπουσαν εὐφημίαν ἀπέδωκεν, οὐδὲν κύριόν ἐστι τῶν βλασφημιῶν, ἀλλὰ καὶ ἐξ ὧν ἄντικρυσ ταὐτὰ ἐμοὶ φθέγγεται, περὶ τούτων βραχὺσ ἀρκέσει μοι λόγοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 165:11)
οὐκοῦν ὅταν αἰδουμένουσ μοι διδῷσ αὐτοὺσ, ἐπιεικεῖσ ἄνδρασ εἶναι δίδωσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 167:8)
καὶ ἅμα μοι δοκεῖν ἐφέλκεταί τι τῆσ ἐλευθερίασ καὶ τῆσ μεγαλοπρεπείασ, καὶ οὐ παντάπασιν ἀκριβολογεῖται, ἀλλ’, ὥσπερ ἔφην, συγχωρεῖ τῇ φύσει.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 173:5)
καὶ ὅπωσ μή τίσ μοι τῶν σοφιστῶν ὑπολήψεται, ἀλλ’ οὐδέν γ’ ἐβλάβη Σωκράτησ, ἐπεὶ κἂν ἄλλοσ ἔχοι πρὸσ τοῦθ’ ὑπολαμβάνειν, ἀλλὰ βλαβῆναί γ’ αἴτιοσ ἐγένετο τῶν δικαστῶν τοῖσ καταψηφισαμένοισ, εἴπερ γε μὴ τὰ δίκαια ἔγνωσαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 182:4)
εἰ δὲ δεῖ καὶ τοῦτο προσθεῖναι, καὶ ὁ Μέλησ οὐκ ἀηδήσ μοι καὶ ὁ Κινησίασ, ἀλλ’ ἀπέλαυον τοῦ γελοίου καὶ συνεχώρουν ἄχρι τούτου καὶ ὀνομαστὶ κωμῳδῆσαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 183:1)
πάντωσ οὐχ οὗτοί μοι τὰ φίλτατα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 183:2)
ἐπεὶ δὲ καὶ ἐπὶ Μιλτιάδην καὶ Θεμιστοκλέα καὶ τοὺσ περὶ τούτουσ ἀφίκετο καὶ τὸ χαίρειν ἀφεὶσ τούτουσ ἔκρουε τὴν αὐτὴν ἁρμονίαν, καὶ τὸν Θεαρίωνα προσῆπτε, καὶ πάντα ἐμίγνυ καὶ γελοῖα καὶ σπουδαῖα ὑπὲρ τοῦ τοὺσ ἄνδρασ ἐλέγχειν, καὶ οὐδ’ ὁτιοῦν ὑπεστέλλετο, ἀλλ’ ἀνέδην ἔλεγε κακῶσ, ἐνταῦθ’ ἤδη τι προσίστατό μοι καὶ ὡσπερεὶ προδοσία τισ ἐφαίνετο τοὺσ ἄνδρασ προλιπεῖν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 183:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION