Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ὥσθ’ ὅταν ἐνθυμηθῶ τοῦ ἐκ τοῦ συμποσίου Σωκράτουσ ἐν Λυκείῳ διημερεύοντοσ, μηδὲν ἐλάττω μοι προσήκειν οἰέσθαι τῆσ περὶ ταῦτα καρτερίασ τε καὶ δυνάμεωσ χάριν εἰδέναι τῷ θεῷ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 15:1)
οἱ γὰρ φίλοι τὰ πρῶτα τῶν τότε Ἑλλήνων ὄντεσ ἀπήντων ἀεὶ καὶ συνῆσάν μοι κατὰ τοὺσ λόγουσ αὐτόθεν ἐκ κλίνησ τοὺσ ἀγῶνασ ποιουμένῳ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 15:18)
τέλοσ δὲ ὁ σωτὴρ σημαίνει τῆσ αὐτῆσ νυκτὸσ ταυτὸν ἐμοί τε καὶ τῷ τροφεῖ, περιῆν γὰρ δὴ τότε ὁ Ζώσιμοσ, ὥστε ἐγὼ μὲν ἔπεμπον ἐκείνῳ φράσων ἃ εἰρηκὼσ εἰή ὁ θεὸσ, ὁ δ’ ἀπήντα φράσων αὐτόσ μοι ἃ ἀκηκόει τοῦ θεοῦ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 16:7)
φανέντοσ δὲ τοῦ θεοῦ λαμβάνομαι τῆσ κεφαλῆσ ἐπαλλὰξ τοῖν χεροῖν, καὶ λαβόμενοσ ἐδεόμην σῶσαί μοι τὸν Ζώσιμον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 17:5)
ὁ δὲ οὔτε ἀνένευσεν οὔτε ἐπένευσεν, ἀλλ’ εἶχε δι’ ἴσου τὴν κεφαλὴν καί μοι λέγει ῥήματα ἄττα, ἃ χρὴ λέγειν ἐν τοῖσ τοιούτοισ, ὡσ ἀνύσιμα·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 17:10)
τροφὴν δὲ ἔδωκε λάχανα ἄγρια, ἃ καὶ πέψιν καὶ δύναμιν παρέσχε μοι τινά.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 17:22)
καί μοι δοκεῖ καὶ πλείω βιῶναι χρόνον, εἰ μὴ δι’ ἀρετήν τινα ἑαυτοῦ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 18:3)
τῆσ γὰρ νυκτὸσ τῆσ παρελθούσησ ἐγεγόνει μοι ὄψισ ὀνείρατοσ τοιαύτη·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 18:9)
ἐδόκει μοι λέγειν ὁ νεωκόροσ ὁ Ἀσκληπιακὸσ, Ζώσιμον δὲ ἔδει ἀναλαμβάνειν ἑαυτὸν, ἑώσ ἔξεστιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 18:10)
οὕτωσ ὅσον τε ἐπεβίω χάρισ ἦν τοῦ θεοῦ, ὡσ ἀληθῶσ φυλάξαντοσ αὐτόν μοι, καὶ ἐτελεύτα παρὰ τὰ φανθέντα κινηθείσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 18:13)
τὴν τοίνυν τροφὸν τὴν ἀρχαίαν, ἧσ οὐδέν μοι φίλτερον, Φιλουμένη ἦν ὄνομα αὐτῇ, μυριάκισ μὲν ἔσωσε παρ’ ἐλπίδασ, κειμένην δέ ποτε ἀνέστησεν ἐκπέμψασ ἐμὲ ἀπὸ Περγάμου, προειπὼν ὅτι καὶ τὴν τροφὸν ἐλαφροτέραν ποιήσοιμι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 18:15)
καὶ πολλαί μοι παραιτήσεισ ἐγίγνοντο ὑπὲρ τούτων καὶ πρὸσ τὸν θεὸν καὶ πρὸσ τοὺσ ἐπιτηδείουσ τοὺσ ἀεὶ δεομένουσ εἰπεῖν καὶ ποιῆσαι περὶ αὐτῶν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 1:6)
οὐ μέντοι προσετίθην οὔτ’ ἐν οἷσ ὄντι προσεγίγνετο ἕκαστα οὔθ’ ὁποῖ’ ἄττ’ ἀπέβαινεν ἐξ αὐτῶν, ἀλλ’ ἤρκει μοι ὥσπερ ἀφοσιοῦσθαι πρὸσ τὸν θεὸν, ἅμα μὲν διὰ τὴν ἀδυναμίαν, ὥσπερ ἔφην, τοῦ σώματοσ, ἅμα δὲ οὐκ ἄν ποτε ἤλπισα εἰσ τοσοῦτον προβήσεσθαι προνοίασ τὸν θεόν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 1:11)
ἡ δ’ Ἀδράστεια κεκλήσθω μοι σὺν αὐτῷ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 1:12)
μετὰ δὲ ταῦτα ἐδίδου τὰ ἰάματα αὐτῷ μοι, ὧν πρῶτον ἦν, ὡσ ἔγωγε μέμνημαι, ὁ τοῦ βαλσάμου ὀπὸσ, εἶναι δ’ αὐτὸν δωρεὰν τοῦ Τελεσφόρου τοῦ Περγαμηνοῦ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 3:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION