Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

δοκοῦσι γάρ μοι Λακεδαιμόνιοι τὸ τοῦ παρ’ Ὁμήρῳ Τεύκρου πρὸσ τὸν Αἰάντα πεπονθέναι πρὸσ τὴν πόλιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 81:7)
ἀλλά μοι δοκοῦσιν ὅλωσ ἠγνοηκέναι τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν καὶ ὥσπερ ἔξω οἰκεῖν τῆσ οἰκουμένησ οἱ τοὺσ τοιούτουσ παραφέροντεσ λόγουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 85:9)
ἐπεὶ κἀκεῖνοί μοι δοκοῦσιν ὥσπερ ἐνέχυρον αὐτὸ τοῦτ’ ἔχοντεσ ἐπαρθῆναι καὶ τούτῳ μάλιστα πιστεύσαντεσ ἁμαρτεῖν, οὐ τῷ διὰ τέλουσ κρατήσειν τῆσ πόλεωσ, ἀλλὰ τῷ μηδ’ ἂν ληφθῶσι μηδὲν δεινὸν πείσεσθαι, ὡσ Ἀθηναίουσ γε πεφυκότασ σώζειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 86:12)
καὶ γὰρ ὥσπερ οὐ θεμιτόν μοι φαίνεται λόγοισ τὰσ πράξεισ κοσμοῦντα τοῦ κατ’ αὐτοὺσ τοὺσ λόγουσ μέρουσ παρελθεῖν τὴν μνείαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 90:3)
οὐ γάρ μοι δοκεῖ τὴν νικῶσαν εὑρεῖν ἂν ῥᾳδίωσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 94:3)
ὧν ἃ μὲν ἐν τοῖσ εἰρημένοισ ἐστὶ παραλείπω, ἓν δ’ ὡσπερεὶ δείγματοσ χάριν ἔστω μοι κατὰ παντὸσ τοῦ περὶ ταῦτα λόγου, τὸ κατ’ Ἀρθμίου τοῦ Ζελείτου νικῆσαν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 100:10)
πρότερον μὲν οὖν ἠγάμην ἀκούων τὸ τῆσ σοφίασ πρυτανεῖον καὶ τὴν τῆσ Ἑλλάδοσ ἑστίαν καὶ τὸ ἔρεισμα καὶ ὅσα τοιαῦτα εἰσ τὴν πόλιν ᾔδετο, νῦν δέ μοι δοκεῖ πάντα ταῦτα εἴσω πίπτειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 106:15)
ἀλλ’ εἴ τινα χρὴ πόλιν θεῶν ὕπαρχον ἢ συγγενῆ προσειπεῖν ἢ τῆσ φύσεωσ τῆσ ἀνθρωπείασ εἰκόνα καὶ ὁρ́ον, ἥδ’ ἄν μοι δοκεῖ δικαίωσ κληθῆναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 106:16)
ἐπαινοῦντεσ γὰρ οὐ δεικνύουσιν ἀκριβῶσ ὃ θαυμάζουσιν, ἀλλ’ ὥσπερ ἂν εἴ τισ ζωγράφοσ σῶμα καλὸν καὶ περίβλεπτον ἐπιχειρῶν δεῖξαι διὰ τέχνησ, εἶτα ἀπολείποιτο, πᾶσ τισ ἂν φαίη δή που λυσιτελεῖν μὴ γράφειν, ἀλλ’ ἢ αὐτὸ ἰδεῖν ἐᾶν, ἢ μὴ δεικνύειν αὐτοῖσ ἐπὶ τὸ χεῖρον μιμούμενον, ὣσ δὲ καὶ περὶ ταύτησ μοι δοκεῖ τῆσ πόλεωσ ἔχειν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 2:2)
ἀφαιροῦσιν οἱ λόγοι τὰ πολλὰ τῶν θαυμάτων καὶ ποιεῖν δοκοῦσί μοι παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἴ τισ στρατιᾶσ πλῆθοσ ἐξαγγεῖλαι βουλόμενοσ, οἱο͂ν τῆσ Ξέρξου, καὶ πάνυ δὴ θαυμάζων, εἶτα λέγοι μυρίουσ ἢ δισμυρίουσ στρατιώτασ ἰδεῖν, ἵππον δὲ τόσην καὶ τόσην, οὐδὲ πολλοστὸν μέροσ τοῦ παντὸσ λέγων ἐν οἷσ θαυμάζει.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 2:3)
ὥστ’ εἴ τισ αὐτὴν ἐθελήσειε καθαρῶσ ἀναπτύξαι καὶ τὰσ νῦν μετεώρουσ πόλεισ ἐπὶ γῆσ ἐρείσασ θεῖναι ἄλλην παρ’ ἄλλην, ὅσον νῦν Ἰταλίασ διαλεῖπόν ἐστιν, ἀναπληρωθῆναι τοῦτο πᾶν ἄν μοι δοκεῖ καὶ γενέσθαι πόλισ συνεχὴσ μία ἐπὶ τὸν Ιὄνιον τείνουσα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 3:7)
ὥσπερ γὰρ ἂν εἴ τισ ἰδιώτησ συγκτήσαιτο μὲν γῆν πολλὴν καὶ ἀγαθὴν, πρὶν δὲ λαβεῖν ἀπ’ αὐτῆσ τοὺσ καρποὺσ τελευτήσειεν, ὣσ δὲ κἀκείνῳ μοι δοκεῖ συμβῆναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 8:10)
ἀλλὰ τὸ τοὺσ μὲν βαρβάρουσ ταῖσ περιουσίαισ καὶ ταῖσ δυνάμεσιν ὑπερβαλέσθαι, τοὺσ δὲ Ἕλληνασ σοφίᾳ καὶ σωφροσύνῃ παρελθεῖν, μέγα μοι δοκεῖ καὶ παντελὲσ εἰσ ἀρετῆσ εἶναι λόγον καὶ παντὸσ ἀγώνισμα λαμπρότερον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 12:11)
ἐπέρχεται δέ μοι τὸ Ὁμηρικὸν εἰπεῖν μικρὸν ἐπὶ τῆσ τελευτῆσ ὑπαλλάξαντι Ζηνόσ που τοιήδε γ’ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν ἀρχή·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 26:2)
νῦν δέ μοι δοκεῖ κἀκεῖνό τισ εἰπὼν οὐκ ἂν ἁμαρτεῖν, ὅτι οἱ μὲν ἄνω πάντεσ καὶ οἱ ἐπὶ πλεῖστον γῆσ ἄρξαντεσ ὥσπερ σωμάτων γυμνῶν αὐτῶν τῶν ἐθνῶν ἦρξαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 27:11)

SEARCH

MENU NAVIGATION