Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

δότε μοι μανικὸν γενέσθαι τὸν λόγον ὥσπερ τῇ ὑποθέσει, οὕτωσ καὶ τοῖσ πρέπουσιν εἰσ αὐτὸν, καὶ μή με οὐρανοῦ καὶ γῆσ ἐν τῷ μέσῳ καταλίπητε.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 2:9)
δοκεῖ δέ μοι καὶ πρεσβυτάτη θεῶν φῦναι, ἢ κομιδῆ τινῶν εὐαριθμήτων καὶ τῶν πρώτων ὄντων ἐν τῷ τότε·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 1:12)
ἐοίκα δὲ σμῆνοσ ἐπεγείρειν, καί μοι σύνδυο ἐφίησιν ἡ θεόσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 5:2)
ἀλλ’ ὦ τῶν βασιλείων πρόδρομοσ μελάθρων, Αἰσχύλῳ χορὸσ ᾖσε, τῶν τε οὐρανίων καὶ πατρῴων καὶ τῶν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ μεγίστων, ἃ νύκτωρ μοι προὔφαινεσ, δίδου μὲν τιμὰσ παρ’ ἀμφοτέρων τῶν βασιλέων, δίδου δὲ ἄκρον εἶναι φρονεῖν καὶ λέγειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 8:18)
ἐπειδὴ τῆσ γε Ὀλυμπικῆσ πανηγύρεωσ ἀπελείφθην τύχῃ τινι ἀδυνάτωσ ἔχων κατὰ τὸ σῶμα συμμετασχεῖν ὑμῖν τῶν γιγνομένων, κινδύνου τε εἰσ ἔσχατον ἐλθὼν ἐκ τοῦ τότε μοι συμπεσόντοσ νοσήματοσ, Διόσ γε σωτῆροσ τυχὼν καὶ Ποσειδῶνοσ ἀδελφοῦ Διὸσ ἀσφαλίου, καί τινοσ οἱο͂ν λιμένοσ τῆσ τε παρούσησ ταύτησ ὑγιείασ τε καὶ σωτηρίασ λαβόμενοσ καὶ τῆσ διατριβῆσ τῆσ μεθ’ ὑμῶν, πρὸσ δὲ καὶ λόγου διαγγελθέντοσ ἐπὶ τούτῳ τοιούτου τινὸσ, ὡσ ἄρα ἐπόθουν τινὲσ τὴν ἐμὴν παρουσίαν, καὶ τούτων οἱ ἐμφανέστατοι, οὐ δι’ ἐμὲ τοσοῦτον, ὥσ γε ἐγὼ νομίζω, οὐδὲ διὰ τοὺσ λόγουσ τοὺσ ἐμοὺσ, ἀλλ’ ἐνδεικνύμενοι τό τε γενναῖον καὶ τὸ φιλότιμον τὸ περὶ ταῦτα καὶ τὴν πρὸσ τοὺσ πρεσβυτέρουσ τιμήν τε καὶ εὔνοιαν ὁπόσοισ ὁ βίοσ ἐν τούτοισ, ὑφ’ ὧν καὶ πρότερον ἡσθέντασ πολλάκισ ἑαυτοὺσ μέμνηνται καὶ ἡδίουσ γενομένουσ ἐν ταῖσ κοιναῖσ τῶν Ἑλλήνων πανηγύρεσιν, ἔγνων μὴ ὀκνητέον εἶναί μοι διὰ ταῦτα παρελθεῖν εἰσ ὑμᾶσ, ἀλλ’ ἅμα ἐν τῷ αὐτῷ ἀποτιστέον διπλῆν ἔκτισιν δυοῖν ἀδελφοῖν, τὴν μὲν προτέραν τε καὶ πρεσβυτέραν καὶ τρόπον τινὰ εἰωθυῖαν, τὴν δὲ νῦν ἄρξεσθαι μέλλουσαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 1:1)
εἶναι γὰρ οὐδὲ εὐαγὲσ ἴσωσ ἐμὲ πανταχοῦ τοῦ θείου μεμνημένον, καὶ σχεδὸν τῆσ πλείστησ μοι διατριβῆσ τῶν λόγων περὶ ταῦτα οὔσησ, παρεορακέναι δοκεῖν τὸν ἀπὸ τῶν λόγων ἔρανον πρὸσ μόνον θεῶν τοῦτον, καὶ μηδένα εἶναι λόγον ἐπώνυμον ἐμὸν μήτε τοῦ θεοῦ μήτε αὐτοῦ τοῦ τόπου τούτου ἐν ᾧ νῦν ἐσμὲν, ἀλλ’ ὠλιγωρῆσθαι πρᾶγμα τηλικοῦτον·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 2:1)
ὑπὲρ οὗ καλῶσ ἂν ἔχειν ἴσωσ καὶ ἐξιλάσασθαί μοι τὸν θεὸν πρότερον καὶ ἐξευμενίσασθαι, τῶν μὲν πρότερον συγγνώμην ἔχειν, εἰ ἄρα τι παρῶπταί μοι εἰσ ταῦτα, τὰ δὲ παρόντα ταῦτα εὐμενῶσ προσδέξασθαι καὶ ἵλεῳ τῇ γνώμῃ καὶ τἄλλα τε ἀγαθὰ διδόναι καὶ εἰπεῖν τι οἱο͂ν χρή.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 2:2)
τὰ μὲν δὴ αὐτοῦ τοῦ Ποσειδῶνοσ εἴρηται τρόπον τινὰ καὶ ὕμνηται, οὐ μεμπτῶσ ὥσ γέ μοι δοκεῖ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 9:6)
ἀλλ’ εἰ μὲν ἄνθρωποσ οὐκ εὐτυχὴσ ἦν, πῶσ ἂν οὖν θεὸσ ἐγένετο εἰπέ μοι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 10:15)
ὃ δὲ τούτῳ πρέπειν μοι δοκεῖ προσθεῖναι, μόνοσ γὰρ τῶν ἱερῶν φασμάτων ἐξεφοίτησεν ἐν τῷ κινδύνῳ τῷ Μηδικῷ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Διόνυσος 3:10)
καί μοι χαίρειν ἤδη τὸν Ιἄκχόν τε καὶ τὰ πολλὰ δὴ ταῦτα κεκλημένον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Διόνυσος 4:3)
δοκεῖν δέ μοι καὶ τὴν ἔξω θάλατταν πρὸσ τὴν εἴσω πρῶτοσ ὡρίσατο, προμνώμενοσ τοῖσ Ἕλλησι πάντα τοῦτον τὸν τόπον ὡσ οἰκεῖον οἰκίζειν, καὶ τῶν στηλῶν τοῦτ’ εἶναι τὸ βούλημα, ἃσ ἔτι νῦν Ἡρακλέουσ ὀνομάζομεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἡρακλῆς 3:1)
ἡ δ’ ἐπὶ τοῦ λόγου μοι πολὺ δὴ μάλιστα προσήκειν φαίνεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λαλιὰ εἰσ Ἀσκληπιόν 2:1)
καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα, ἀλλ’ ἃ καὶ τούτοισ εἰκὸσ ἦν ἀκολουθῆσαι, καὶ τούτων ἐπεμελήθησ, ὅπωσ ἔσται μοι τὸ ἔργον ἐν δόξῃ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λαλιὰ εἰσ Ἀσκληπιόν 5:4)
κλῦτε φίλοι, θεῖόσ μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειροσ, ἔφη αὐτὸ τὸ ὄναρ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀσκληπιάδαι 1:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION