Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἕνεκα γὰρ τοῦ τὰ ἄλλα ἃ διεξῄει ὁ Κῦροσ πρὸσ τοὺσ στρατιώτασ, ἀληθῆ δοκεῖν αὐτὸν εἰρηκέναι, τοῦτο οὐχ ὅπωσ ἀνεῖλεν, ἀλλὰ καὶ συγκατέθετο αὐτῷ, ὃ ἦν κατ’ αὐτοῦ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἀξιοπιστίασ. 3:2)
περὶ δὲ ἑρμηνείασ τοσοῦτον ἂν εἴποιμι μήτε ὀνόματι μήτε ῥήματι χρῆσθαι ἄλλωσ πλὴν τοῖσ ἐκ τῶν βιβλίων, καὶ τοῦτο οὕτωσ ἁπλῶσ ἂν εἴποισ, μὴ πάντα ἐν πᾶσι τοῖσ εἴδεσι τιθέναι, ἀλλὰ [καὶ] κατ’ ἰδίαν ἕκαστον ἀξιωματικὸν τῆσ ἀφελείασ, πάθουσ, ἤθουσ, θυμοῦ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἑρμηνείασ. 2:1)
δεῖ δὲ τὰ παραδείγματα καὶ τὰ παρατιθέμενα δι’ ὧν ἂν ἐπιδεικνύῃσ πρὸσ τὸ προκείμενόν σοι ὅμοια εἶναι καὶ κοινωνεῖν τούτοισ περὶ ὧν ἂν λέγηται, ἢ κατὰ γένοσ, ἢ κατὰ ἰσχύν, ἢ κατὰ χρόνον, ἢ κατὰ τὰ ἀποβαίνοντα ἐξ αὐτῶν, ἢ κατὰ ἰδιώματα αὐτῶν, ἢ κατ’ ἄλλην τινὰ ὁμοιότητα.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἑρμηνείασ. 4:1)
οὐ μὴν ἔν γε τῷ ἀφελεῖ λόγῳ ἁρμόζειν τοῦτο ἔμοιγε δοκεῖ, εἴ γε δεῖ ὡσ ἂν μάλιστα ἀνεπιβούλευτον τὸν λόγον φαίνεσθαι καὶ ἁπλοῦν καὶ καθαρόν, καὶ Ξενοφῶν ἕκαστα τῶν νοημάτων ψιλὰ κατ’ ἰδίαν τίθησιν, ὡσ ἐν τῷ Ἀγησιλάῳ, αὐτὰ καθ’ αὑτά, ὅθεν ἄν τισ καὶ ἐρρῖφθαι νομίσειε τὰ νοήματα, οὐ μὴν ἔρριπταί γε, ἀλλ’ ἔστι μὲν ἕκαστα ἐν ἐτιμελείᾳ προηγμένα, ἀφῃρημένα δὲ τῆσ κατὰ λεπτὸν ἐξετάσεωσ καὶ προσθήκησ καὶ μεταθέσεωσ καὶ ἐναλλαγῶν καὶ πάντων τῶν τοιούτων, καὶ ἁπλῶσ τὰ τοιαῦτα φαίνεται, ὅθεν καὶ διαστάσεισ πολλαὶ καὶ συνεχεῖσ καὶ ἀρχαὶ τῶν νοημάτων οὐχ ἡνωμέναι ἔτι, ἀλλ’ ἀπηρτισμέναι·
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἐπιχειρημάτων. 3:1)
ἰδίωμα τὸ μὴ μεταβάλλοντα τὴν ποιότητα τοῦ νοήματοσ οὕτωσ εἰσαγαγεῖν ἐν γένει πρῶτον, ὅπερ ἄν τισ πολιτικὸσ ἐποίησεν ἐξαίρων τὸν λόγον τῷ ἀξιώματι, οἱο͂ν ἔννοιά ποθ’ ἡμῖν ἐγένετο, ὁποῖον εἶναι συμβέβηκε τὸ κατὰ τὴν τῶν καλῶν φύσιν, εἶτα οὕτωσ τὸ κατ’ εἶδοσ, ὅσαι δημοκρατίαι καὶ ὅσαι τυραννίδεσ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἀρχῆσ. 5:2)
καὶ τοῦτο δὲ μετὰ σεμνότητοσ, ὅπου γε αὐτὸ τὸ κύριον λεχθὲν κινδυνεύει εὐτέλειαν ποιῆσαι, ὥσπερ εἰ ἔλεγεσ, οὐ μέντοι ἐκχυθῆναί γε, ἐνταῦθα ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ κυρίου καὶ τοῦ κατ’ εἶδοσ ἐν γένει μεταβαλὼν εἶπεν, οὐ μέντοι παθεῖν γε οὐδέν.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 6:20)
καὶ τὸ μὴ ἀπέχεσθαι τῶν ἐλάττω δύναμιν ἐχόντων καὶ ἧττον προτιμωμένων, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀγορὰν εἰπεῖν καὶ τὸ ἐν ἀγορᾷ, καὶ κατ’ εἶδοσ σιδηρεῖσ, σκυτεῖσ, καὶ τὰ τοιαῦτα τῆσ ἀφελείασ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 14:2)
συγγραφικὸν δὲ εἰ δεῖ τελείου λόγου, τὸ ἐπὶ τοῖσ κατ’ εἶδοσ ὀνόμασι καὶ [τὸ] ἀόριστον ἐπενεγκεῖν, οἱο͂ν Γοργίᾳ καὶ Προδίκῳ καὶ ἄλλοισ πολλοῖσ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 17:5)
τάδε σοὶ κατ’ εὐχὴν, Ζεῦ βασιλεῦ τε καὶ σῶτερ, δῶρα ἀνάγομεν, σὺ δὲ δέξαι, καὶ ὥσπερ ἔσωσασ εὐμενῶσ, καὶ προσοῦ τὰ χαριστήρια, τῷ τε λόγῳ ἐπάρκεσον καὶ παράπεμψον εἰσ ὅσον ἀνθρώπου λόγον ἐξικέσθαι δυνατὸν ὡσ πλεῖστον, ὡσ μὴ τελέωσ καταγέλαστοι γενώμεθα, μηδὲ ἀπὸ τοῦ παντὸσ πέσοιμεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 1:1)
οἱᾶ δὲ ἐπὶ γειτόνων φιλίαν καὶ κοινωνίαν πραγματευόμενοσ ποταμοὺσ ἐγκατέμιξεν, οἳ ἔκ τε γῆσ εἰσ τὴν θάλατταν ῥυήσεσθαι καὶ πάλιν ἐκ τῆσ θαλάττησ κατ’ ἄλλουσ ἀφανεῖσ τόπουσ εἰσ τὴν γῆν ἔμελλον ὑπορρυήσεσθαι καὶ συνάπτειν ἑκάτερα πρὸσ ἄλληλα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 3:12)
καὶ τοῖσ μέν γε θεοῖσ τὰσ τέτταρασ ἀπέδωκε χώρασ, ὅπωσ μηδαμοῦ μηδὲν κενὸν εἰή θεῶν, ἀλλὰ πανταχοῦ πᾶσι παρῶσι τοῖσ οὖσί τε καὶ γιγνομένοισ, τὴν δὴ πρώτην πατρίδα τὴν οὐράνιον καὶ τὴν κατ’ ἀέρα καὶ τὴν ἐν θαλάττῃ καὶ τὴν ἐπὶ γῆσ οἱο͂ν ὕπαρχοί τινεσ καὶ σατράπαι μεμερισμένοι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 5:5)
ποταμῶν τε ὁ κάλλιστοσ καὶ ἀξιολογώτατοσ καὶ αὐτὸσ ἄρα διιπετὴσ Νεῖλοσ ἦν, ἅτε δὴ μιμούμενοσ τὸν πατέρα, καὶ οἱο͂ν ὕπαρχοσ ὑπ’ αὐτοῦ τῶν κατ’ Αἴγυπτον τεταγμένοσ, ἀντὶ τῶν Διὸσ ὄμβρων αὐτὸσ ἔπεισι καὶ πληροῖ τὴν γῆν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 8:2)
ἀλλὰ κατ’ ἀξίαν ἄμφω συνέβαινε.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 1:8)
ἔστι γὰρ καὶ κατ’ Αἴγυπτον Ἀθηνᾶσ νομὸσ ἱερὸσ, ᾧ ταῦτα ἀνάκειται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 4:9)
πρόσ τε γὰρ τοὺσ πολέμουσ, εἴ τισ καὶ οὕτω διχῆ διαιροῖτο τῶν κατ’ ἤπειρον καὶ τῶν ἐν θαλάττῃ, δείξει προνοηθεῖσαν τὴν θεόν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 4:18)

SEARCH

MENU NAVIGATION