Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐ γὰρ φθόνου μᾶλλον ἢ οἴκτου ἄξιά μοί ἐστι τὰ γεγενημένα·
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 11:3)
ὃσ εἰσ τοσοῦτον ἦλθον δυσδαιμονίασ, εἴτε χρὴ εἰπεῖν νεότητί τε καὶ ἀνοίᾳ τῇ ἐμαυτοῦ, εἴτε καὶ δυνάμει τῶν πεισάντων με ἐλθεῖν εἰσ τοιαύτην συμφορὰν τῶν φρενῶν, ὥστ’ ἀνάγκην μοι γενέσθαι δυοῖν κακοῖν τοῖν μεγίστοιν θάτερον ἑλέσθαι, ἢ μὴ βουληθέντι κατειπεῖν τοὺσ ταῦτα ποιήσαντασ οὐ περὶ ἐμοῦ μόνου ὀρρωδεῖν, εἴ τι ἔδει παθεῖν, ἀλλὰ καὶ τὸν πατέρα οὐδὲν ἀδικοῦντα σὺν ἐμαυτῷ ἀποκτεῖναι ‐ ὅπερ ἀνάγκη παθεῖν ἦν αὐτῷ, εἰ ἐγὼ μὴ ἐβουλόμην ταῦτα ποιῆσαι ‐ ἢ κατειπόντι τὰ γεγενημένα αὐτὸν μὲν ἀφεθέντα μὴ τεθνάναι, τοῦ δὲ ἐμαυτοῦ πατρὸσ μὴ φονέα γενέσθαι.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 12:1)
ἐπειδὴ δὲ χρόνῳ ὕστερον εἰσῆλθέ μοι, ὥσπερ εἰκόσ, ἐπιθυμία τῆσ τε μεθ’ ὑμῶν πολιτείασ ἐκείνησ καὶ διαίτησ, ἐξ ἧσ δευρὶ μετέστην, ἔγνων λυσιτελεῖν μοι ἢ τοῦ βίου ἀπηλλάχθαι, ἢ τὴν πόλιν ταύτην ἀγαθόν τι τοσοῦτον ἐργάσασθαι, ὥστε ὑμῶν ἑκόντων εἶναί ποτέ μοι πολιτεύσασθαι μεθ’ ὑμῶν.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 17:2)
ἀλλ’ αὐτίκα μὲν τότε εἰσήγαγον εἰσ στρατιὰν ὑμῶν οὖσαν ἐν Σάμῳ κωπέασ, τῶν τετρακοσίων ἤδη τὰ πράγματα ἐνθάδε κατειληφότων, ὄντοσ μοι Ἀρχελάου ξένου πατρικοῦ καὶ διδόντοσ τέμνεσθαί τε καὶ ἐξάγεσθαι ὁπόσουσ ἐβουλόμην.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 19:2)
τούτουσ τε εἰσήγαγον τοὺσ κωπέασ, καὶ παρόν μοι πέντε δραχμῶν τὴν τιμὴν αὐτῶν δέξασθαι οὐκ ἠθέλησα πράξασθαι πλέον ἢ ὅσου ἐμοὶ κατέστησαν·
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 19:3)
τούτων τοίνυν οὕτωσ ἐχόντων οὐκ ὀλίγῳ μοι παρὰ γνώμην ηὑρέθη τὰ ἐνταῦθα πράγματα ἔχοντα.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 22:1)
εὐθὺσ δὲ παραστάσ μοι Πείσανδροσ "ἄνδρεσ" ἔφη "βουλευταί, ἐγὼ τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐνδεικνύω ὑμῖν σῖτόν τε εἰσ τοὺσ πολεμίουσ εἰσαγαγόντα καὶ κωπέασ.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 23:1)
ὅπερ μοι καὶ πλείστου ἄξιον ἐγένετο ἐν τῷ τότε·
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 25:2)
δεσμά τε ὕστερον καὶ κακὰ ὅσα τε καὶ οἱᾶ τῷ σώματι ἠνεσχόμην, μακρὸν ἂν εἰή μοι λέγειν.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 25:4)
ὥστε ὁδόν τε καὶ πόρον μηδαμῇ ἔτι εἶναί μοι εὐθαρσεῖν·
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 26:3)
ὅποι γὰρ τραποίμην, πάντοθεν κακόν τί μοι ἐφαίνετο ἑτοιμαζόμενον.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 26:4)
ἅ γε μέντοι ἔξω τῶν ἀπορρήτων οἱο͂́ν τέ μοί ἐστιν εἰπεῖν εἰσ ὑμᾶσ ἤδη πεπραγμένα, ἀκούσεσθε.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 32:2)
νῦν δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, εἴ μοι βουληθεῖτε δοῦναι χάριν μικράν τε καὶ ἄπονον ὑμῖν καὶ ἅμα δικαίαν, πάνυ ἄν μοι τοῦτο ἐν μεγάλῃ ἡδονῇ γένοιτο.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 34:2)
ἃ γάρ μοι αὐτοὶ γνόντεσ τε καὶ ὑποσχόμενοι ἔδοτε, ὕστερον δὲ ἑτέροισ πειθόμενοι ἀφείλεσθε, ταῦθ’ ὑμᾶσ, εἰ μὲν βούλεσθε, αἰτῶ, εἰ δὲ μὴ βούλεσθε, ἀπαιτῶ.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 34:4)
τὸ ψήφισμα ὃ Μενίππου εἰπόντοσ ἐψηφίσασθε, εἶναί μοι ἄδειαν, πάλιν ἀπόδοτε.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 35:5)

SEARCH

MENU NAVIGATION