Plato, Laws, book 1 35:

ἡμεῖσ δέ γε ἀγαθῶν ὄντων τούτων ἔτι φαμὲν ἀμείνουσ εἶναι καὶ πολὺ τοὺσ ἐν τῷ μεγίστῳ πολέμῳ γιγνομένουσ ἀρίστουσ διαφανῶσ· ποιητὴν δὲ καὶ ἡμεῖσ μάρτυρ’ ἔχομεν, Θέογνιν, πολίτην τῶν ἐν Σικελίᾳ Μεγαρέων, ὅσ φησιν ‐ πιστὸσ ἀνὴρ χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου ἀντερύσασθαιἄξιοσ ἐν χαλεπῇ, Κύρνε, διχοστασίῃ. τοῦτον δή φαμεν ἐν πολέμῳ χαλεπωτέρῳ ἀμείνονα ἐκείνου πάμπολυ γίγνεσθαι, σχεδὸν ὅσον ἀμείνων δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ φρόνησισ εἰσ ταὐτὸν ἐλθοῦσαι μετ’ ἀνδρείασ, αὐτῆσ μόνησ ἀνδρείασ.