Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 279:

(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 279:)

οὐκοῦν τόδε γ’ ἔσθ’ ἡμῖν περὶ πάντα καὶ καθ’ ἕκαστον, ἤτοι εἰδέναι ἢ μὴ εἰδέναι; μανθάνειν γὰρ καὶ ἐπιλανθάνεσθαι μεταξὺ τούτων ὡσ ὄντα χαίρειν λέγω ἐν τῷ παρόντι· νῦν γὰρ ἡμῖν πρὸσ λόγον ἐστὶν οὐδέν. ἀλλὰ μήν, ὦ Σώκρατεσ, ἄλλο γ’ οὐδὲν λείπεται περὶ ἕκαστον πλὴν εἰδέναι ἢ μὴ εἰδέναι. οὐκοῦν ἤδη ἀνάγκη τὸν δοξάζοντα δοξάζειν ἢ ὧν τι οἶδεν ἢ μὴ οἶδεν; ἀνάγκη. καὶ μὴν εἰδότα γε μὴ εἰδέναι τὸ αὐτὸ ἢ μὴ εἰδότα εἰδέναι ἀδύνατον.

일치하는 문장이 없습니다.

SEARCH

MENU NAVIGATION