οὐ γάρ ἐστιν ἐνδεὴσ οὐδενὸσ ὃ εἰσ ὕστερον γινόμενον τελειώσει αὐτῆσ τὸ εἶδοσ· τοιούτῳ δ’ ἐοίκε καὶ ἡ ἡδονή. ὅλον γάρ τι ἐστί, καὶ κατ’ οὐδένα χρόνον λάβοι τισ ἂν ἡδονὴν ἧσ ἐπὶ πλείω χρόνον γινομένησ τελειωθήσεται τὸ εἶδοσ. διόπερ οὐδὲ κίνησίσ ἐστιν. ἐν χρόνῳ γὰρ πᾶσα κίνησισ καὶ τέλουσ τινόσ, οἱο͂ν ἡ οἰκοδομική, καὶ τελεία ὅταν ποιήσῃ οὗ ἐφίεται.
