οὐ καλῶσ δ’ ἐοίκασι λέγειν οὐδ’ εἶναι κίνησιν. πάσῃ γὰρ οἰκεῖον εἶναι δοκεῖ τάχοσ καὶ βραδυτήσ, καὶ εἰ μὴ καθ’ αὑτήν, οἱο͂ν τῇ τοῦ κόσμου, πρὸσ ἄλλο· τῇ δ’ ἡδονῇ τούτων οὐδέτερον ὑπάρχει. ἡσθῆναι μὲν γὰρ ἔστι ταχέωσ ὥσπερ ὀργισθῆναι, ἥδεσθαι δ’ οὔ, οὐδὲ πρὸσ ἕτερον, βαδίζειν δὲ καὶ αὔξεσθαι καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα.
