εὔστομ’ ἔχε, παῖ. τί τόδε; προυφάνη κτύποσ, φωτὸσ σύντροφοσ ὡσ τειρομένου του, ἤ που τῇδ’ ἢ τῇδε τόπων. βάλλει βάλλει μ’ ἐτύμα φθογγά του στίβον κατ’ ἀνάγκαν ἑρ́ποντοσ, οὐδέ με λάθει βαρεῖα τηλόθεν αὐδὰ τρυσάνωρ· διάσημα γὰρ θρηνεῖ.
