Strabo, Geography, book 16, chapter 4

(스트라본, 지리학, book 16, chapter 4)

ἀρχὴ δὲ τῆσ Ἀραβίασ ἀπὸ τῆσ Βαβυλωνίασ ἐστὶν ἡ Μαικήνη· πρόκειται δὲ ταύτησ τῇ μὲν ἡ ἔρημοσ τῶν Ἀράβων τῇ δὲ τὰ ἕλη τὰ κατὰ Χαλδαίουσ, ἃ ποιεῖ παρεκχεόμενοσ ὁ Εὐφράτησ, τῇ δὲ ἡ κατὰ Πέρσασ θάλαττα. δυσάεροσ [δὲ] οὖσα καὶ ὁμιχλώδησ καὶ ἔπομβροσ ἅμα καὶ καυματηρά, καλλίκαρπόσ ἐστιν ὅμωσ· ἡ δ’ ἄμπελοσ ἐν ἕλεσι φύεται, καλαμίναισ ῥιψὶν ἐπιβαλλομένησ γῆσ, ὅση δέξαιτ’ ἂν τὸ φυτόν, ὥστε φορητὴν γίνεσθαι πολλάκισ, εἶτα κοντοῖσ ἀπωθεῖσθαι πάλιν εἰσ τὴν οἰκείαν ἕδραν. ἐπάνειμι δὲ ἐπὶ τὰσ Ἐρατοσθένουσ ἀποφάσεισ ἃσ ἑξῆσ περὶ τῆσ Ἀραβίασ ἐκτίθεται.

φησὶ δὲ περὶ τῆσ προσαρκτίου καὶ ἐρήμησ ἥτισ ἐστὶ μεταξὺ τῆσ τε εὐδαίμονοσ Ἀραβίασ καὶ τῆσ Κοιλοσύρων καὶ τῶν Ιοὐδαίων μέχρι τοῦ μυχοῦ τοῦ Ἀραβίου κόλπου, διότι ἀπὸ Ἡρώων πόλεωσ, ἥτισ ἐστὶν [ἐν τῷ] πρὸσ τὸν Νεῖλον μυχῷ τοῦ Ἀραβίου κόλπου, πρὸσ μὲν τὴν Ναβαταίων Πέτραν εἰσ Βαβυλῶνα πεντακισχίλιοι ἑξακόσιοι, πᾶσα μὲν πρὸσ ἀνατολὰσ θερινάσ, διὰ δὲ τῶν παρακειμένων Ἀραβίων ἐθνῶν Ναβαταίων τε καὶ Χαυλοταίων καὶ Ἀγραίων· ὑπὲρ δὲ τούτων ἡ εὐδαίμων ἐστίν, ἐπὶ μυρίουσ καὶ δισχιλίουσ ἐκκειμένη σταδίουσ πρὸσ νότον μέχρι τοῦ Ἀτλαντικοῦ πελάγουσ. ἔχουσι δ’ αὐτὴν οἱ μὲν πρῶτοι μετὰ τοὺσ Σύρουσ καὶ τοὺσ Ιοὐδαίουσ ἄνθρωποι γεωργοί· μετὰ δὲ τούτουσ δίαμμόσ ἐστι γῆ καὶ λυπρά, φοίνικασ ἔχουσα ὀλίγουσ καὶ ἄκανθαν καὶ μυρίκην καὶ ὀρυκτὰ ὕδατα, καθάπερ καὶ ἡ Γεδρωσία· σκηνῖται δ’ ἔχουσιν αὐτὴν Ἄραβεσ καὶ καμηλοβοσκοί. τὰ δ’ ἔσχατα πρὸσ νότον καὶ ἀνταίροντα τῇ Αἰθιοπίᾳ βρέχεταί τε θερινοῖσ ὄμβροισ καὶ δισπορεῖται παραπλησίωσ τῇ Ἰνδικῇ, ποταμοὺσ δ’ ἔχει καταναλισκομένουσ εἰσ πεδία καὶ λίμνασ, εὐκαρπία δ’ ἐστὶν ἥ τε ἄλλη καὶ μελιτουργεῖα δαψιλῆ, βοσκημάτων τε ἀφθονία πλὴν ἵππων καὶ ἡμιόνων καὶ ὑῶν, ὄρνεά τε παντοῖα πλὴν χηνῶν καὶ ἀλεκτορίδων. κατοικεῖ δὲ τὰ μέγιστα τέτταρα ἔθνη τὴν ἐσχάτην λεχθεῖσαν χώραν, Μιναῖοι μὲν ἐν τῷ πρὸσ τὴν Ἐρυθρὰν μέρει, πόλισ δ’ αὐτῶν ἡ μεγίστη Κάρνα ἢ Κάρνανα· ἐχόμενοι δὲ τούτων Σαβαῖοι, μητρόπολισ δ’ αὐτῶν Μαρίαβα· τρίτοι δὲ Κατταβανεῖσ καθήκοντεσ πρὸσ τὰ στενὰ καὶ τὴν διάβασιν τοῦ Ἀραβίου κόλπου, τὸ δὲ βασίλειον αὐτῶν Τάμνα καλεῖται· πρὸσ ἑώ δὲ μάλιστα Χατραμωτῖται, πόλιν δ’ ἔχουσι Σάβαταν. μοναρχοῦνται δὲ πᾶσαι καὶ εἰσὶν εὐδαίμονεσ, κατεσκευασμέναι καλῶσ ἱεροῖσ τε καὶ βασιλείοισ, αἵ τε οἰκίαι ταῖσ Αἰγυπτίαισ ἐοίκασι κατὰ τὴν τῶν ξύλων ἔνδεσιν·

χώραν δ’ ἐπέχουσιν οἱ τέτταρεσ νομοὶ μείζω τοῦ κατ’ Αἴγυπτον Δέλτα· διαδέχεται δὲ τὴν βασίλειαν οὐ παῖσ παρὰ πατρόσ, ἀλλ’ ὃσ ἂν πρῶτοσ γεννηθῇ τινι τῶν ἐπιφανῶν παῖσ μετὰ τὴν κατάστασιν τοῦ βασιλέωσ· ἅμα γὰρ τῷ κατασταθῆναί τινα εἰσ τὴν ἀρχὴν ἀναγράφονται τὰσ ἐγκύουσ γυναῖκασ τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν καὶ ἐφιστᾶσι φύλακασ, ἥτισ [δ’] ἂν πρώτη τέκῃ, τὸν ταύτησ υἱὸν νόμοσ ἐστὶν ἀναληφθέντα τρέφεσθαι βασιλικῶσ ὡσ διαδεξόμενον. φέρει δὲ λιβανωτὸν μὲν ἡ Κατταβανία, σμύρναν δὲ ἡ Χατραμωτῖτισ·

καὶ ταῦτά τε καὶ τὰ ἄλλα ἀρώματα μεταβάλλονται τοῖσ ἐμπόροισ. ἔρχονται δὲ πρὸσ αὐτοὺσ ἐξ Αἰλάνων μὲν εἰσ Μιναίαν ἐν ἑβδομήκοντα ἡμέραισ· ἔστι δ’ ἡ Αἴλανα πόλισ ἐν θατέρῳ μυχῷ τοῦ Ἀραβίου κόλπου τῷ κατὰ Γάζαν, τῷ Αἰλανίτῃ καλουμένῳ, καθάπερ εἰρήκαμεν· Γερραῖοι δ’ εἰσ τὴν Χατραμωτῖτιν ἐν τετταράκοντα ἡμέραισ ἀφικνοῦνται. τοῦ δ’ Ἀραβίου κόλπου τὸ μὲν παρὰ τὴν Ἀραβίαν πλευρὸν ἀρχομένοισ ἀπὸ τοῦ Αἰλανίτου μυχοῦ, καθάπερ οἱ περὶ Ἀλέξανδρον ἀνέγραψαν καὶ Ἀναξικράτησ, μυρίων καὶ τετρακισχιλίων σταδίων ἐστίν· εἴρηται δὲ ἐπὶ πλέον. τὸ δὲ κατὰ τὴν Τρωγλοδυτικήν, ὅπερ ἐστὶν ἐν δεξιᾷ ἀποπλέουσιν ἀπὸ Ἡρώων πόλεωσ, μέχρι μὲν Πτολεμαί̈δοσ καὶ τῆσ τῶν ἐλεφάντων θήρασ ἐνακισχίλιοι πρὸσ μεσημβρίαν στάδιοι καὶ μικρὸν ἐπὶ τὴν ἑώ· ἐντεῦθεν δὲ μέχρι τῶν στενῶν ὡσ τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι πρὸσ τὴν ἑώ μᾶλλον. ποιεῖ δὲ ἄκρα τὰ στενὰ πρὸσ τὴν Αἰθιοπίαν Δειρὴ καλουμένη, καὶ πολίχνιον ὁμώνυμον αὐτῇ· κατοικοῦσι δὲ ἰχθυοφάγοι. καί φασιν ἐνταῦθα στήλην εἶναι Σεσώστριοσ τοῦ Αἰγυπτίου μηνύουσαν ἱεροῖσ γράμμασι τὴν διάβασιν αὐτοῦ· φαίνεται γὰρ τὴν Αἰθιοπίδα καὶ τὴν Τρωγλοδυτικὴν πρῶτοσ καταστρεψάμενοσ οὗτοσ, εἶτα διαβὰσ εἰσ τὴν Ἀραβίαν κἀντεῦθεν τὴν Ἀσίαν ἐπελθὼν τὴν σύμπασαν· διὸ δὴ πολλαχοῦ Σεσώστριοσ χάρακεσ προσαγορεύονται, καὶ ἀφιδρύματά ἐστιν Αἰγυπτίων θεῶν ἱερῶν. τὰ δὲ κατὰ Δειρὴν στενὰ συνάγεται εἰσ σταδίουσ ἑξήκοντα· οὐ μὴν ταῦτά γε καλεῖται νυνὶ στενά, ἀλλὰ προσπλεύσασιν ἀπωτέρω, καθὸ τὸ μὲν δίαρμά ἐστι τὸ μεταξὺ τῶν ἠπείρων διακοσίων που σταδίων, ἓξ δὲ νῆσοι συνεχεῖσ ἀλλήλαισ τὸ δίαρμα ἐκπληροῦσαι στενοὺσ τελέωσ διάπλουσ ἀπολείπουσι, δι’ ὧν σχεδίαισ τὰ φορτία κομίζουσι δεῦρο κἀκεῖσε, καὶ λέγουσι ταῦτα στενά. μετὰ δὲ τὰσ νήσουσ ὁ ἑξῆσ πλοῦσ ἐστιν ἐγκολπίζουσι παρὰ τὴν σμυρνοφόρον ἐπὶ τὴν μεσημβρίαν ἅμα καὶ τὴν ἑώ μέχρι πρὸσ τὴν τὸ κιννάμωμον φέρουσαν, ὅσον πεντακισχιλίων σταδίων· πέρα δὲ ταύτησ οὐδένα ἀφῖχθαί φησι μέχρι νῦν. πόλεισ δ’ ἐν μὲν τῇ παραλίᾳ μὴ πολλὰσ εἶναι, κατὰ δὲ τὴν μεσόγαιαν πολλὰσ οἰκουμένασ καλῶσ. τὰ μὲν δὴ τοῦ Ἐρατοσθένουσ περὶ τῆσ Ἀραβίασ τοιαῦτα· προσθετέον δὲ καὶ τὰ παρὰ τῶν ἄλλων. φησὶ δ’ Ἀρτεμίδωροσ τὸ ἀντικείμενον ἐκ τῆσ Ἀραβίασ ἀκρωτήριον τῇ Δειρῇ καλεῖσθαι Ἀκίλαν·

ἐνταῦθα δὲ ἱδρῦσθαι Βερενίκην πόλιν ἐν βάθει τοῦ κόλπου. τοὺσ δὲ περὶ τὴν Δειρὴν κολοβοὺσ εἶναι τὰσ βαλάνουσ. ἀπὸ δὲ Ἡρώων πόλεωσ πλέουσι κατὰ τὴν Τρωγλοδυτικὴν πόλιν εἶναι Φιλωτέραν ἀπὸ τῆσ ἀδελφῆσ τοῦ δευτέρου Πτολεμαίου προσαγορευθεῖσαν, Σατύρου κτίσμα τοῦ πεμφθέντοσ ἐπὶ τὴν διερεύνησιν τῆσ τῶν ἐλεφάντων θήρασ καὶ τῆσ Τρωγλοδυτικῆσ· εἶτα ἄλλην πόλιν Ἀρσινόην· εἶτα θερμῶν ὑδάτων ἐκβολὰσ πικρῶν καὶ ἁλμυρῶν, κατὰ πέτρασ τινὸσ ὑψηλῆσ ἐκδιδόντων εἰσ τὴν θάλατταν, καὶ πλησίον ὄροσ ἐστὶν ἐν πεδίῳ μιλτῶδεσ· εἶτα Μυὸσ ὁρ́μον ὃν καὶ Ἀφροδίτησ ὁρ́μον καλεῖσθαι, λιμένα μέγαν, τὸν εἴσπλουν ἔχοντα σκολιόν· προκεῖσθαι δὲ νήσουσ τρεῖσ, δύο μὲν ἐλαίαισ κατασκίουσ, μίαν δ’ ἧττον κατάσκιον, μελεαγρίδων μεστήν· εἶθ’ ἑξῆσ τὸν Ἀκάθαρτον κόλπον καὶ αὐτὸν κατὰ τὴν Θηβαί̈δα κείμενον, καθάπερ τὸν Μυὸσ ὁρ́μον, ὄντωσ δὲ ἀκάθαρτον· καὶ γὰρ ὑφάλοισ χοιράσι καὶ ῥαχίαισ ἐκτετράχυνται καὶ πνοιαῖσ καταιγιζούσαισ τὸ πλέον. μετὰ δὲ τὸν κόλπον ἡ Ὀφιώδησ καλουμένη νῆσοσ ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότοσ, ἣν ἠλευθέρωσε τῶν ἑρπετῶν ὁ βασιλεύσ, ἅμα καὶ διὰ τὰσ φθορὰσ τῶν προσορμιζομένων ἀνθρώπων τὰσ ἐκ τῶν θηρίων καὶ διὰ τὰ τοπάζια.

λίθοσ δέ ἐστι διαφανὴσ χρυσοειδὲσ ἀποστίλβων φέγγοσ, ὅσον μεθ’ ἡμέραν μὲν οὐ ῥᾴδιον ἰδεῖν ἔστι ὑπεραυγεῖται γάρ, νύκτωρ δ’ ὁρῶσιν οἱ συλλέγοντεσ· περικαθάψαντεσ δὲ ἀγγεῖον σημείου χάριν μεθ’ ἡμέραν ἀνορύττουσι· καὶ ἦν σύστημα ἀνθρώπων ἀποδεδειγμένων εἰσ τὴν φυλακὴν τῆσ λιθείασ ταύτησ καὶ τὴν συναγωγήν, σιταρχούμενον ὑπὸ τῶν τῆσ Αἰγύπτου βασιλέων. μετὰ δὲ τὴν νῆσον ταύτην πολλά ἐστιν ἰχθυοφάγων γένη καὶ νομάδων·

εἶθ’ ὁ τῆσ Σωτείρασ λιμήν, ὃν ἐκ κινδύνων μεγάλων τινὲσ σωθέντεσ τῶν ἡγεμόνων ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότοσ οὕτωσ ἐκάλεσαν. μετὰ δὲ ταῦτα ἐξάλλαξισ πολλὴ τῆσ παραλίασ καὶ τοῦ κόλπου· τὸν γὰρ παράπλουν οὐκέτι συμβαίνει τραχὺν εἶναι, συνάπτειν τέ πωσ τῇ Ἀραβίᾳ καὶ τὸ πέλαγοσ ταπεινὸν εἶναι σχεδόν τι καὶ ἐπὶ δύο ὀργυιάσ, ποάζειν τε τὴν ἐπιφάνειαν διαφαινομένου τοῦ μνίου καὶ τοῦ φύκουσ ὅπερ πλεονάζει κατὰ τὸν πόρον, ὅπου γε καὶ δένδρα φύεται καθ’ ὕδατοσ παρὰ τοῖσ ἐνταῦθα· ἔχει δὲ καὶ κυνῶν πλῆθοσ τῶν θαλαττίων ὁ πόροσ· εἶθ’ οἱ Ταῦροι, δύο ὄρη τύπον τινὰ πόρρωθεν δεικνύντα τοῖσ ζῴοισ ὅμοιον· εἶτ’ ἄλλο ὄροσ ἱερὸν ἔχον τῆσ Ἴσιδοσ, Σεσώστριοσ ἀφίδρυμα· εἶτα νῆσοσ ἐλαίᾳ κατάφυτοσ ἐπικλυζομένη, μεθ’ ἣν ἡ Πτολεμαὶ̈σ πρὸσ τῇ θήρᾳ τῶν ἐλεφάντων, κτίσμα Εὐμήδουσ τοῦ πεμφθέντοσ ἐπὶ τὴν θήραν ὑπὸ Φιλαδέλφου, λάθρᾳ περιβαλομένου χερρονήσῳ τινὶ τάφρον καὶ περίβολον, εἶτ’ ἐκθεραπεύσαντοσ τοὺσ κωλύοντασ καὶ κατεσκευασμένου φίλουσ ἀντὶ δυσμενῶν. ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἐκδίδωσιν ἀπόσπασμα τοῦ Ἀσταβόρα καλουμένου ποταμοῦ, ὃσ ἐκ λίμνησ τὴν ἀρχὴν ἔχων μέροσ μέν τι ἐκδίδωσι, τὸ δὲ πλέον συμβάλλει τῷ Νείλῳ·

εἶτα νῆσοι ἓξ Λατομίαι καλούμεναι· καὶ μετὰ ταῦτα τὸ Σαβαϊτικὸν στόμα λεγόμενον καὶ ἐν τῇ μεσογαίᾳ φρούριον, Τοσούχου ἵδρυμα· εἶτα λιμὴν καλούμενοσ Ἐλαία καὶ ἡ Στράτωνοσ νῆσοσ· εἶτα λιμὴν Σαβὰ καὶ κυνήγιον ἐλεφάντων ὁμώνυμον αὐτῷ· ἡ δ’ ἐν βάθει τούτων χώρα Τηνεσσὶσ λέγεται· ἔχουσι δ’ αὐτὴν οἱ παρὰ Ψαμμιτίχου φυγάδεσ Αἰγυπτίων· ἐπονομάζονται δὲ Σεμβρῖται, ὡσ ἂν ἐπήλυδεσ· βασιλεύονται δ’ ὑπὸ γυναικόσ, ὑφ’ ἥν ἐστι καὶ ἡ Μερόη, πλησίον τῶν τόπων οὖσα τούτων ἐν τῷ Νείλῳ νῆσοσ, ὑπὲρ ἧσ ἄλλη ἐστὶ νῆσοσ οὐ πολὺ ἄπωθεν ἐν τῷ ποταμῷ, κατοικία τῶν αὐτῶν τούτων φυγάδων. ἀπὸ δὲ Μερόησ ἐπὶ τήνδε τὴν θάλατταν εὐζώνῳ ὁδὸσ ἡμερῶν πεντεκαίδεκα. περὶ δὲ τὴν Μερόην καὶ ἡ συμβολὴ τοῦ τε Ἀσταβόρα καὶ τοῦ Ἀστάπου καὶ ἔτι τοῦ Ἀστασόβα πρὸσ τὸν Νεῖλον. παροικοῦσι δὲ τούτοισ οἱ ῥιζοφάγοι καὶ ἕλειοι προσαγορευόμενοι διὰ τὸ ἐκ τοῦ παρακειμένου ῥιζοτομοῦντασ ἕλουσ κόπτειν λίθοισ καὶ ἀναπλάττειν μάζασ, ἡλιάσαντασ δὲ σιτεῖσθαι·

λεοντοβότα δ’ ἐστὶ τὰ χωρία· ταῖσ δ’ ὑπὸ κυνὸσ ἐπιτολὴν ἡμέραισ ὑπὸ κωνώπων μεγάλων ἐξελαύνεται τὰ θηρία ἐκ τῶν τόπων· εἰσὶ δὲ καὶ σπερμοφάγοι πλησίον, οἳ τῶν σπερμάτων ἐπιλιπόντων ὑπὸ τῶν ἀκροδρύων τρέφονται, σκευάζοντεσ παραπλησίωσ ὥσπερ τὰσ ῥίζασ οἱ ῥιζοφάγοι. μετὰ δὲ τὴν Ἐλαίαν αἱ Δημητρίου σκοπιαὶ καὶ βωμοὶ Κόνωνοσ· ἐν δὲ τῇ μεσογαίᾳ καλάμων Ἰνδικῶν φύεται πλῆθοσ· καλεῖται δὲ ἡ χώρα Κορακίου· ἦν δέ τισ ἐν βάθει Ἐνδέρα γυμνητῶν ἀνθρώπων κατοικία, τόξοισ χρωμένων καλαμίνοισ καὶ πεπυρακτωμένοισ οἰστοῖσ· ἀπὸ δένδρων δὲ τοξεύουσι τὰ θηρία τὸ πλέον, ἔστι δ’ ὅτε καὶ ἀπὸ γῆσ· πολὺ δ’ ἐστὶ παρ’ αὐτοῖσ πλῆθοσ τῶν ἀγρίων βοῶν· ἀπὸ δὲ τῆσ τούτων καὶ τῶν ἄλλων θηρίων κρεοφαγίασ ζῶσιν, ἐπὰν δὲ μηδὲν θηρεύσωσι, τὰ ξηρὰ δέρματα ἐπ’ ἀνθρακιᾶσ ὀπτῶντεσ ἀρκοῦνται τῇ τοιαύτῃ τροφῇ. ἔθοσ δ’ ἐστὶν αὐτοῖσ ἀγῶνα τοξείασ προτιθέναι τοῖσ ἀνήβοισ παισί. μετὰ δὲ τοὺσ Κόνωνοσ βωμοὺσ ὁ Μήλινοσ λιμήν· ὑπέρκειται δ’ αὐτοῦ φρούριον Κοράου καλούμενον καὶ κυνήγιον τοῦ Κοράου καὶ ἄλλο φρούριον καὶ κυνήγια πλείω· εἶτα ὁ Ἀντιφίλου λιμὴν καὶ οἱ ὑπὲρ τούτου κρεοφάγοι, κολοβοὶ τὰσ βαλάνουσ καὶ αἱ γυναῖκεσ ἰουδαϊκῶσ ἐκτετμημέναι. ἔτι δ’ ὑπὲρ τούτων ὡσ πρὸσ μεσημβρίαν οἱ κυναμολγοί, ὑπὸ δὲ τῶν ἐντοπίων ἄγριοι καλούμενοι, κατάκομοι, καταπώγωνεσ, κύνασ ἐκτρέφοντεσ εὐμεγέθεισ, οἷσ θηρεύουσι τοὺσ ἐπερχομένουσ ἐκ τῆσ πλησιοχώρου βόασ Ἰνδικούσ, εἴθ’ ὑπὸ θηρίων ἐξελαυνομένουσ εἴτε σπάνει νομῆσ·

ἡ δ’ ἔφοδοσ αὐτῶν ἀπὸ θερινῶν τροπῶν μέχρι μέσου χειμῶνοσ. τῷ δ’ Ἀντιφίλου λιμένι ἑξῆσ ἔστι λιμὴν καλούμενοσ κολοβῶν ἄλσοσ καὶ Βερενίκη πόλισ ἡ κατὰ Σαβὰσ καὶ Σαβαί, πόλισ εὐμεγέθησ, εἶτα τὸ τοῦ Εὐμένουσ ἄλσοσ. ὑπέρκειται δὲ πόλισ Δάραδα καὶ κυνήγιον ἐλεφάντων τὸ πρὸσ τῷ φρέατι καλούμενον· κατοικοῦσι δ’ ἐλεφαντοφάγοι, τὴν θήραν ποιούμενοι τοιαύτην· ἀπὸ τῶν δένδρων ἰδόντεσ ἀγέλην διὰ τοῦ δρυμοῦ φερομένην τῇ μὲν οὐκ ἐπιτίθενται, τοὺσ δ’ ἀποπλανηθέντασ ἐκ τῶν ὄπισθεν λάθρᾳ προσιόντεσ νευροκοποῦσι· τινὲσ δὲ καὶ τοξεύμασιν ἀναιροῦσιν αὐτοὺσ χολῇ βεβαμμένοισ ὄφεων· ἡ δὲ τοξεία διὰ τριῶν ἀνδρῶν συντελεῖται, τῶν μὲν κατεχόντων τὸ τόξον καὶ προβεβηκότων τοῖσ ποσί, τοῦ δ’ ἕλκοντοσ τὴν νευράν· ἄλλοι δὲ σημειωσάμενοι τὰ δένδρα οἷσ εἰώθασι προσαναπαύεσθαι, προσιόντεσ ἐκ θατέρου μέρουσ τὸ στέλεχοσ ὑποκόπτουσιν· ἐπὰν οὖν προσιὸν τὸ θηρίον ἀποκλίνῃ πρὸσ αὐτό, πεσόντοσ τοῦ δένδρου πίπτει καὶ αὐτό, ἀναστῆναι δὲ μὴ δυναμένου διὰ τὸ τὰ σκέλη διηνεκὲσ ὀστοῦν ἔχειν καὶ ἀκαμπέσ, καταπηδήσαντεσ ἀπὸ τῶν δένδρων ἀνατέμνουσιν αὐτό· τοὺσ δὲ κυνηγοὺσ οἱ νομάδεσ ἀκαθάρτουσ καλοῦσιν. ὑπέρκειται δὲ τούτων ἔθνοσ οὐ μέγα στρουθοφάγων, παρ’ οἷσ ὄρνεισ εἰσὶ μέγεθοσ ἐλάφων ἔχοντεσ, πέτασθαι μὲν οὐ δυνάμενοι, θέοντεσ δὲ ὀξέωσ καθάπερ οἱ στρουθοκάμηλοι·

θηρεύουσι δ’ αὐτοὺσ οἱ μὲν τόξοισ, οἱ δὲ ταῖσ δοραῖσ τῶν στρουθῶν σκεπασθέντεσ τὴν μὲν δεξιὰν καλύπτουσι τῷ τραχηλιμαίῳ μέρει καὶ κινοῦσιν οὕτωσ ὥσπερ τὰ ζῷα κινεῖται τοῖσ τραχήλοισ, τῇ δὲ ἀριστερᾷ σπέρμα προχέουσιν ἀπὸ πήρασ παρηρτημένησ, καὶ τούτῳ δελεάσαντεσ τὰ ζῷα εἰσ φάραγγασ συνωθοῦσιν· ἐνταῦθα δ’ ἐφεστῶτεσ ξυλοκόποι κατακόπτουσι· καὶ ἀμπέχονται δὲ καὶ ὑποστόρνυνται τὰ δέρματα ταῦτα· πολεμοῦσι δὲ τούτοισ οἱ σιμοὶ καλούμενοι Αἰθίοπεσ, κέρασιν ὀρύγων ὅπλοισ χρώμενοι. πλησιόχωροι δὲ τούτοισ εἰσὶ μελανώτεροί τε τῶν ἄλλων καὶ βραχύτεροι καὶ βραχυβιώτατοι ἀκριδοφάγοι·

τὰ γὰρ τετταράκοντα ἔτη σπανίωσ ὑπερτιθέασιν, ἀποθηριουμένησ αὐτῶν τῆσ σαρκόσ· ζῶσι δ’ ἀπὸ ἀκρίδων, ἃσ οἱ ἐαρινοὶ λίβεσ καὶ ζέφυροι πνέοντεσ μεγάλοι συνελαύνουσιν εἰσ τοὺσ τόπουσ τούτουσ· ἐν ταῖσ χαράδραισ δὲ ἐμβαλόντεσ ὕλην καπνώδη καὶ ὑφάψαντεσ μικρὸν . . . ὑπερπετάμεναι γὰρ τὸν καπνὸν σκοτοῦνται καὶ πίπτουσι· συγκόψαντεσ δ’ αὐτὰσ μεθ’ ἁλμυρίδοσ μάζασ ποιοῦνται καὶ χρῶνται. τούτων δ’ ἔρημοσ ὑπέρκειται μεγάλη, νομὰσ δαψιλεῖσ ἔχουσα, ἐκλειφθεῖσα δ’ ὑπὸ πλήθουσ σκορπίων καὶ φαλαγγίων τῶν τετραγνάθων καλουμένων, ἐπιπολάσαντόσ ποτε καὶ ἀπεργασαμένου τοῖσ ἀνθρώποισ φυγὴν παντελῆ. μετὰ δὲ Εὐμένουσ λιμένα μέχρι Δειρῆσ καὶ τῶν κατὰ τὰσ ἓξ νήσουσ στενῶν ἰχθυοφάγοι καὶ κρεοφάγοι κατοικοῦσι καὶ κολοβοὶ μέχρι τῆσ μεσογαίασ.

εἰσὶ δὲ καὶ θῆραι πλείουσ ἐλεφάντων καὶ πόλεισ ἄσημοι καὶ νησία πρὸ τῆσ παραλίασ· νομάδεσ δ’ οἱ πλείουσ, ὀλίγοι δ’ οἱ γεωργοῦντεσ· παρά τισι δὲ τούτων φύεται στύραξ οὐκ ὀλίγοσ. συνάγουσι δὲ ταῖσ ἀμπώτεσιν οἱ ἰχθυοφάγοι τοὺσ ἰχθῦσ· ἐπιρρίψαντεσ δὲ ταῖσ πέτραισ κατοπτῶσι πρὸσ τὸν ἥλιον, εἶτ’ ἐξοπτήσαντεσ τὰσ ἀκάνθασ μὲν σωρεύουσι, τὴν δὲ σάρκα πατήσαντεσ μάζασ ποιοῦνται, πάλιν δὲ ταύτασ ἡλιάζοντεσ σιτοῦνται· χειμῶνοσ δ’ ἀδυνατήσαντεσ συνάγειν τοὺσ ἰχθῦσ τὰσ σεσωρευμένασ ἀκάνθασ κόψαντεσ μάζασ ἀναπλάττονται καὶ χρῶνται, τὰσ δὲ νεαρὰσ ἐκμυζῶσιν· ἔνιοι δὲ τὰσ κόγχασ ἐχούσασ τὴν σάρκα σιτεύουσι, καταβάλλοντεσ εἰσ χαράδρια καὶ συστάδασ θαλάττησ, εἶτ’ ἰχθύδια παραρριπτοῦντεσ τροφὴν αὐταῖσ χρῶνται ἐν τῇ τῶν ἰχθύων σπάνει· ἔστι δ’ αὐτοῖσ καὶ ἰχθυοτροφεῖα παντοῖα, ἀφ’ ὧν ταμιεύονται. ἔνιοι δὲ τῶν τὴν ἄνυδρον παραλίαν οἰκούντων διὰ πέντε ἡμερῶν ἐπὶ τὰ ὑδρεῖα ἀναβαίνουσι πανοίκιοι μετὰ παιανισμοῦ, ῥιφέντεσ δὲ πρηνεῖσ πίνουσι βοῶν δίκην ἑώσ ἐκτυμπανώσεωσ τῆσ γαστρόσ, εἶτ’ ἀπίασιν ἐπὶ θάλατταν πάλιν· οἰκοῦσι δ’ ἐν σπηλαίοισ ἢ μάνδραισ στεγασταῖσ ἀπὸ δοκῶν μὲν καὶ στρωτήρων τῶν κητείων ὀστέων καὶ ἀκανθῶν, φυλλάδοσ δ’ ἐλαί̈νησ. οἱ δὲ χελωνοφάγοι τοῖσ ὀστράκοισ αὐτῶν σκεπάζονται μεγάλοισ οὖσιν ὥστε καὶ πλεῖσθαι ἐν αὐτοῖσ·

ἔνιοι δὲ τοῦ φύκουσ ἀποβεβλημένου πολλοῦ καὶ θῖνασ ὑψηλὰσ καὶ λοφώδεισ ποιοῦντοσ, ὑπορύττοντεσ ταύτασ ὑποικοῦσι· τοὺσ δὲ νεκροὺσ ῥίπτουσι τροφὴν τοῖσ ἰχθύσιν, ἀναλαμβανομένουσ ὑπὸ τῶν πλημμυρίδων. τῶν δὲ νήσων τινὲσ τρεῖσ ἐφεξῆσ κεῖνται, ἡ μὲν χελωνῶν ἡ δὲ φωκῶν ἡ δ’ ἱεράκων λεγομένη. πᾶσα δ’ ἡ παραλία φοίνικάσ τε ἔχει καὶ ἐλαιῶνασ καὶ δαφνῶνασ, οὐχ ἡ ἐντὸσ τῶν στενῶν μόνον ἀλλὰ καὶ τῆσ ἐκτὸσ πολλή. ἔστι δέ τισ καὶ Φιλίππου νῆσοσ, καθ’ ἣν ὑπέρκειται τὸ Πυθαγγέλου καλούμενον τῶν ἐλεφάντων κυνήγιον· εἶτ’ Ἀρσινόη πόλισ καὶ λιμήν, καὶ μετὰ ταῦτα ἡ Δειρή· καὶ τούτων ὑπέρκειται θήρα τῶν ἐλεφάντων. ἀπὸ δὲ τῆσ Δειρῆσ ἡ ἐφεξῆσ ἐστιν ἀρωματοφόροσ, πρώτη μὲν ἡ τὴν σμύρναν φέρουσα, καὶ αὕτη μὲν ἰχθυοφάγων καὶ κρεοφάγων· φύει δὲ καὶ περσέαν καὶ συκάμινον Αἰγύπτιον· ὑπέρκειται δ’ ἡ Λίχα θήρα τῶν ἐλεφάντων· πολλαχοῦ δ’ εἰσὶ συστάδεσ τῶν ὀμβρίων ὑδάτων, ὧν ἀναξηρανθεισῶν οἱ ἐλέφαντεσ ταῖσ προβοσκίσι καὶ τοῖσ ὀδοῦσι φρεωρυχοῦσι καὶ ἀνευρίσκουσιν ὕδωρ. ἐν δὲ τῇ παραλίᾳ ταύτῃ μέχρι τοῦ Πυθολάου ἀκρωτηρίου δύο λίμναι εἰσὶν εὐμεγέθεισ· ἡ μὲν ἁλμυροῦ ὕδατοσ, ἣν καλοῦσι θάλατταν, ἡ δὲ γλυκέοσ, ἣ τρέφει καὶ ἵππουσ ποταμίουσ καὶ κροκοδείλουσ, περὶ τὰ χείλη δὲ πάπυρον· ὁρῶνται δὲ καὶ ἴβεισ περὶ τὸν τόπον. ἤδη δὲ καὶ οἱ πλησίον τῆσ ἄκρασ τῆσ Πυθολάου τὰ σώματα ὁλόκληροί εἰσι. μετὰ δὲ τούτουσ ἡ λιβανωτοφόροσ· ἐνταῦθα ἄκρα ἐστὶ καὶ ἱερὸν αἰγειρῶνα ἔχον. ἐν δὲ τῇ μεσογαίᾳ ποταμία τισ Ἴσιδοσ λεγομένη καὶ ἄλλη τισ Νεῖλοσ, ἄμφω καὶ σμύρναν καὶ λίβανον παραπεφυκότα ἔχουσαι. ἔστι δὲ καὶ δεξαμενή τισ τοῖσ ἐκ τῶν ὀρῶν ὕδασι πληρουμένη καὶ μετὰ ταῦτα Λέοντοσ σκοπὴ καὶ Πυθαγγέλου λιμήν· ἡ δ’ ἑξῆσ ἔχει καὶ ψευδοκασίαν. συνεχῶσ δ’ εἰσὶ ποτάμιαι τε πλείουσ ἔχουσαι λίβανον παραπεφυκότα καὶ ποταμοὶ μέχρι τῆσ κινναμωμοφόρου· ὁ δ’ ὁρίζων ταύτην ποταμὸσ φέρει καὶ φλοῦν πάμπολυν· εἶτ’ ἄλλοσ ποταμὸσ καὶ Δαφνοῦσ λιμὴν καὶ ποταμία Ἀπόλλωνοσ καλουμένη, ἔχουσα πρὸσ τῷ λιβάνῳ καὶ σμύρναν καὶ κιννάμωμον· τοῦτο δὲ πλεονάζει μᾶλλον περὶ τοὺσ ἐν βάθει τόπουσ· εἶθ’ ὁ Ἐλέφασ τὸ ὄροσ ἐκκείμενον εἰσ θάλατταν, καὶ διῶρυξ καὶ ἐφεξῆσ Ψυγμοῦ λιμὴν μέγασ καὶ ὕδρευμα τὸ κυνοκεφάλων καλούμενον, καὶ τελευταῖον ἀκρωτήριον τῆσ παραλίασ ταύτησ, τὸ Νότου κέρασ. κάμψαντι δὲ τοῦτο ὡσ ἐπὶ μεσημβρίαν οὐκέτι, φησίν, ἔχομεν λιμένων ἀναγραφὰσ οὐδὲ τόπων διὰ τὸ μηκέτι εἶναι γνώριμον ἐν δὲ τῇ ἑξῆσ παραλίᾳ. εἰσὶ καὶ στῆλαι καὶ βωμοὶ Πυθολάου καὶ Λίχα καὶ Πυθαγγέλου καὶ Λέοντοσ καὶ Χαριμόρτου κατὰ τὴν γνώριμον παραλίαν τὴν ἀπὸ Δειρῆσ μέχρι Νότου κέρωσ, τὸ δὲ διάστημα οὐ γνώριμον.

πληθύει δ’ ἐλέφασιν ἡ χώρα καὶ λέουσι τοῖσ καλουμένοισ μύρμηξιν· ἀπεστραμμένα δ’ ἔχουσι τὰ αἰδοῖα καὶ χρυσοειδεῖσ τὴν χρόαν, ψιλότεροι δὲ τῶν κατὰ τὴν Ἀραβίαν· φέρει δὲ καὶ παρδάλεισ ἀλκίμουσ καὶ ῥινοκέρωτασ· οὗτοι δὲ μικρὸν ἀπολείπονται τῶν ἐλεφάντων οἱ ῥινοκέρωτεσ, [οὐχ] ὥσπερ Ἀρτεμίδωρόσ φησιν, ἐπὶ σειρὰν τῷ μήκει, καίπερ ἑωρακέναι φήσασ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, ἀλλὰ σχεδόν τι ὅσον . . . τῷ ὕψει, ἀπό γε τοῦ ὑφ’ ἡμῶν ὁραθέντοσ· οὐδὲ πύξῳ τὸ χρῶμα ἐμφερέσ, ἀλλ’ ἐλέφαντι μᾶλλον· μέγεθοσ δ’ ἐστὶ ταύρου· μορφὴ δ’ ἐγγυτάτω συάγρου καὶ μάλιστα κατὰ τὴν προτομὴν πλὴν τῆσ ῥινόσ, ὅτι ἔστι κέρασ σιμὸν στερεώτερον ὀστέου παντόσ· χρῆται δ’ ὅπλῳ, καθάπερ καὶ τοῖσ ὀδοῦσιν ὁ σύαγροσ· ἔχει δὲ καὶ τύλουσ δύο ὡσ ἂν σπείρασ δρακόντων ἀπὸ τῆσ ῥάχεωσ μέχρι τῆσ γαστρὸσ περικειμένασ, τὴν μὲν πρὸσ τῷ λόφῳ τὴν δὲ πρὸσ τῇ ὀσφύι. ἐκ μὲν δὴ τοῦ ὑφ’ ἡμῶν ὁραθέντοσ ταῦτά φαμεν ἡμεῖσ, ἐκεῖνοσ δὲ προσδιασαφεῖ διότι καὶ ἐλεφαντομάχον ἰδίωσ ἐστὶ τὸ ζῷον περὶ τῆσ νομῆσ, ὑποδῦνον τῇ προτομῇ καὶ ἀνακεῖρον τὴν γαστέρα, ἐὰν μὴ προληφθῇ τῇ προβοσκίδι καὶ τοῖσ ὀδοῦσι. γίνονται δ’ ἐν τούτοισ τοῖσ τόποισ καὶ αἱ καμηλοπαρδάλεισ, οὐδὲν ὅμοιον ἔχουσαι παρδάλει·

τὸ γὰρ ποικίλον τῆσ χρόασ νεβρίσι μᾶλλον ἐοίκε ῥαβδωτοῖσ σπίλοισ κατεστιγμέναισ· τελέωσ δὲ τὰ ὀπίσθια ταπεινότερα τῶν ἐμπροσθίων ἐστίν, ὥστε δοκεῖν συγκαθῆσθαι τῷ οὐραίῳ μέρει τὸ ὕψοσ βοὸσ ἔχοντι, τὰ δὲ ἐμπρόσθια σκέλη τῶν καμηλείων οὐ λείπεται· τράχηλοσ δ’ εἰσ ὕψοσ ἐξηρμένοσ ὀρθόσ, τὴν κορυφὴν δὲ πολὺ ὑπερπετεστέραν ἔχει τῆσ καμήλου· διὰ δὲ τὴν ἀσυμμετρίαν ταύτην οὐδὲ τάχοσ οἶμαι τοσοῦτον εἶναι περὶ τὸ ζῷον, ὅσον εἴρηκεν Ἀρτεμίδωροσ ἀνυπέρβλητον φήσασ· ἀλλ’ οὐδὲ θηρίον ἐστίν, ἀλλὰ βόσκημα μᾶλλον· οὐδεμίαν γὰρ ἀγριότητα ἐμφαίνει· γίνονται δέ, φησί, καὶ σφίγγεσ καὶ κυνοκέφαλοι καὶ κῆβοι λέοντοσ μὲν πρόσωπον ἔχοντεσ τὸ δὲ λοιπὸν σῶμα πάνθηροσ, μέγεθοσ δὲ δορκάδοσ· καὶ ταῦροι δ’ εἰσὶν ἄγριοι καὶ σαρκοφάγοι, μεγέθει πολὺ τοὺσ παρ’ ἡμῖν ὑπερβεβλημένοι καὶ τάχει, πυρροὶ τὴν χρόαν· κροκούττασ δ’ ἐστὶ μῖγμα λύκου καὶ κυνόσ, ὥσ φησιν οὗτοσ. ἃ δ’ ὁ Σκήψιοσ λέγει Μητρόδωροσ ἐν τῷ περὶ συνηθείασ βιβλίῳ μύθοισ ἐοίκε καὶ οὐ φροντιστέον αὐτῶν. καὶ δρακόντων δ’ εἴρηκε μεγέθη τριάκοντα πηχῶν ὁ Ἀρτεμίδωροσ ἐλέφαντασ καὶ ταύρουσ χειρουμένων, μετριάσασ ταύτῃ γε· οἱ γὰρ Ἰνδικοὶ μυθωδέστεροι καὶ οἱ Λιβυκοί, οἷσ γε καὶ πόα ἐπιπεφυκέναι λέγεται. νομαδικὸσ μὲν οὖν ὁ βίοσ τῶν Τρωγλοδυτῶν, τυραννοῦνται δὲ καθ’ ἕκαστα, κοιναὶ δὲ καὶ γυναῖκεσ καὶ τέκνα πλὴν τοῖσ τυράννοισ, τῷ δὲ τὴν τυράννου φθείραντι πρόβατον ἡ ζημία ἐστί·

στιβίζονται δ’ ἐπιμελῶσ [ὡσ] αἱ γυναῖκεσ, περίκεινται δὲ τοῖσ τραχήλοισ κογχία ἀντὶ βασκανίων. πολεμοῦσι δὲ περὶ τῆσ νομῆσ, κατ’ ἀρχὰσ μὲν διωθούμενοι ταῖσ χερσίν, εἶτα λίθοισ, ὅταν δὲ τραῦμα γένηται, καὶ τοξεύμασι καὶ μαχαιρίσι· διαλύουσι δ’ αἱ γυναῖκεσ εἰσ μέσουσ προϊοῦσαι καὶ δεήσεισ προσενέγκασαι· τροφὴ δ’ ἔκ τε σαρκῶν καὶ τῶν ὀστέων κοπτομένων ἀναμὶξ καὶ εἰσ τὰσ δορὰσ ἐνειλουμένων, εἶτ’ ὀπτωμένων καὶ ἄλλωσ πολλαχῶσ σκευαζομένων ὑπὸ τῶν μαγείρων, οὓσ καλοῦσιν ἀκαθάρτουσ· ὥστε μὴ κρεοφαγεῖν μόνον ἀλλὰ καὶ ὀστοφαγεῖν καὶ δερματοφαγεῖν· χρῶνται δὲ καὶ τῷ αἵματι καὶ τῷ γάλακτι καταμίξαντεσ. ποτὸν δὲ τοῖσ μὲν πολλοῖσ ἀπόβρεγμα παλιούρου, τοῖσ δὲ τυράννοισ μελίκρατον, ἀπ’ ἄνθουσ τινὸσ ἐκπιεζομένου τοῦ μέλιτοσ. ἔστι δ’ αὐτοῖσ χειμὼν μὲν ἡνίκα οἱ ἐτησίαι πνέουσι κατομβροῦνται γάρ, θέροσ δ’ ὁ λοιπὸσ χρόνοσ. γυμνῆται δὲ καὶ δερματοφόροι καὶ σκυταληφόροι διατελοῦσιν· εἰσὶ δ’ οὐ κολοβοὶ μόνον ἀλλὰ καὶ περιτετμημένοι τινὲσ καθάπερ Αἰγύπτιοι. οἱ δὲ Μεγαβάροι Αἰθίοπεσ τοῖσ ῥοπάλοισ καὶ τύλουσ προστιθέασι σιδηροῦσ, χρῶνται δὲ καὶ λόγχαισ καὶ ἀσπίσιν ὠμοβυρσίνοισ, οἱ δὲ λοιποὶ Αἰθίοπεσ τόξοισ καὶ λόγχαισ. θάπτουσι δέ τινεσ τῶν Τρωγλοδυτῶν ῥάβδοισ παλιουρίναισ δήσαντεσ τὸν αὐχένα τῶν νεκρῶν πρὸσ τὰ σκέλη, ἔπειτα εὐθὺσ καταλεύουσιν ἱλαροί, γελῶντεσ ἅμα, ἑώσ ἂν τοῦ τὴν ὄψιν σώματοσ ἀποκρύψωσιν· εἶτ’ ἐπιθέντεσ κέρασ αἴγειον ἀπίασιν. ὁδοιποροῦσι δὲ νύκτωρ ἐκ τῶν ἀρρένων θρεμμάτων κώδωνασ ἐξάψαντεσ, ὥστ’ ἐξίστασθαι τὰ θηρία τῷ ψόφῳ· καὶ λαμπάσι δὲ καὶ τόξοισ ἐπὶ τὰ θηρία χρῶνται, καὶ διαγρυπνοῦσι τῶν ποιμνίων χάριν ᾠδῇ τινι χρώμενοι πρὸσ τῷ πυρί. ταῦτ’ εἰπὼν περὶ τῶν Τρωγλοδυτῶν καὶ τῶν προσχώρων Αἰθιόπων ἐπάνεισιν ἐπὶ τοὺσ Ἄραβασ·

καὶ πρώτουσ ἔπεισι τοὺσ τὸν Ἀράβιον κόλπον ἀφορίζοντασ καὶ ἀντικειμένουσ τοῖσ Τρωγλοδύταισ, ἀρξάμενοσ ἀπὸ τοῦ Ποσειδίου. φησὶ δὲ ἐνδοτέρω κεῖσθαι τοῦτο τοῦ μυχοῦ· συνεχῆ δὲ τοῦ Ποσειδίου φοινικῶνα εἶναι εὐύδρον, τιμᾶσθαί τε κομιδῆ διὰ τὸ πᾶσαν τὴν κύκλῳ καυματηράν τε καὶ ἄνυδρον καὶ ἄσκιον ὑπάρχειν, ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν εὐκαρπίαν τῶν φοινίκων εἶναι θαυμαστήν· προεστήκασι δὲ τοῦ ἄλσουσ ἀνὴρ καὶ γυνὴ διὰ γένουσ ἀποδεδειγμένοι δερματοφόροι, τροφὴν ἀπὸ τῶν φοινίκων ἔχοντεσ· κοιτάζονται δ’ ἐπὶ δένδρων καλυβοποιησάμενοι διὰ τὸ πλῆθοσ τῶν θηρίων. εἶθ’ ἑξῆσ ἔστι νῆσοσ φωκῶν, ἀπὸ τοῦ πλήθουσ τῶν θηρίων τούτων ὠνομασμένη. πλησίον δ’ αὐτῆσ ἀκρωτήριον, ὃ διατείνει πρὸσ τὴν Πέτραν τὴν τῶν Ναβαταίων καλουμένων Ἀράβων καὶ τὴν Παλαιστίνην χώραν, εἰσ ἣν Μιναῖοί τε καὶ Γερραῖοι καὶ πάντεσ οἱ πλησιόχωροι τὰ τῶν ἀρωμάτων φορτία κομίζουσιν. εἶτ’ ἄλλη παραλία πρότερον μὲν Μαρανιτῶν καλουμένη, ὧν οἳ μὲν ἦσαν γεωργοὶ τινὲσ δὲ σκηνῖται, νῦν δὲ Γαρινδαίων ἀνελόντων ἐκείνουσ δόλῳ· ἐπέθεντο γὰρ αὐτοῖσ πενταετηρικήν τινα πανήγυριν ἐπιτελοῦσι, καὶ τούτουσ τε διέφθειραν καὶ τοὺσ ἄλλουσ ἐπελθόντεσ ἄρδην διελυμήναντο. εἶθ’ ὁ Αἰλανίτησ κόλποσ καὶ ἡ Ναβαταίων, πολύανδροσ οὖσα χώρα καὶ εὔβοτοσ· οἰκοῦσι δὲ καὶ νήσουσ προκειμένασ πλησίον· οἳ πρότερον μὲν καθ’ ἡσυχίαν ἦσαν, ὕστερον δὲ σχεδίαισ ἐλῄζοντο τοὺσ ἐκ τῆσ Αἰγύπτου πλέοντασ· δίκασ δ’ ἔτισαν ἐπελθόντοσ στόλου καὶ ἐκπορθήσαντοσ αὐτούσ. ἑξῆσ δ’ ἐστὶ πεδίον εὔδενδρόν τε καὶ εὐύδρον καὶ βοσκημάτων παντοίων μεστὸν ἄλλων τε καὶ ἡμιόνων· καὶ καμήλων ἀγρίων καὶ ἐλάφων καὶ δορκάδων πλῆθοσ ἐν αὐτῷ, λέοντέσ τε καὶ παρδάλεισ καὶ λύκοι συχνοί. πρόκειται δὲ νῆσοσ καλουμένη Δία· εἶτα κόλποσ ὅσον πεντακοσίων σταδίων ὄρεσι περικλειόμενοσ καὶ δυσεισβόλῳ στόματι· περιοικοῦσι δὲ θηρευτικοὶ ἄνδρεσ τῶν χερσαίων ἀγρευμάτων. εἶτ’ ἔρημοι τρεῖσ νῆσοι πλήρεισ ἐλαιῶν, οὐ τῶν παρ’ ἡμῖν ἀλλὰ τῶν ἐντοπίων, ἃσ καλοῦμεν Αἰθιοπικάσ, ὧν τὸ δάκρυον καὶ ἰατρικῆσ δυνάμεώσ ἐστιν. ἐφεξῆσ δ’ ἐστὶν αἰγιαλὸσ λιθώδησ, καὶ μετὰ τοῦτον τραχεῖα καὶ δυσπαράπλευστοσ ὅσον χιλίων σταδίων παραλία σπάνει λιμένων καὶ ἀγκυροβολίων· ὄροσ γὰρ παρατείνει τραχὺ καὶ ὑψηλόν· εἶθ’ ὑπώρειαι σπιλαδώδεισ μέχρι τῆσ θαλάττησ, τοῖσ ἐτησίαισ μάλιστα καὶ ταῖσ τότε ἐπομβρίαισ ἀβοήθητον παρέχουσαι τὸν κίνδυνον. ἑξῆσ δ’ ἐστὶ κόλποσ νήσουσ ἔχων σποράδασ, καὶ συνεχῶσ θῖνεσ ψάμμου μελαίνησ τρεῖσ ἄγαν ὑψηλοί, καὶ μετὰ τούτουσ Χαρμοθᾶσ λιμὴν ὅσον σταδίων τὸν κύκλον ἑκατόν, στενὸν καὶ ἐπικίνδυνον ἔχων τὸν εἴσπλουν παντὶ σκάφει, ῥεῖ δὲ καὶ ποταμὸσ εἰσ αὐτόν· ἐν μέσῳ δὲ νῆσοσ εὔδενδροσ καὶ γεωργήσιμοσ. εἶτ’ ἐστὶ παραλία τραχεῖα καὶ μετὰ ταύτην κόλποι τινὲσ καὶ χώρα νομάδων ἀπὸ καμήλων ἐχόντων τὸν βίον· καὶ γὰρ πολεμοῦσιν ἀπ’ αὐτῶν καὶ ὁδεύουσι καὶ τρέφονται τῷ τε γάλακτι χρώμενοι καὶ ταῖσ σαρξί. ῥεῖ δὲ ποταμὸσ δι’ αὐτῶν ψῆγμα χρυσοῦ καταφέρων, οὐκ ἴσασι δ’ αὐτὸ κατεργάζεσθαι· καλοῦνται δὲ Δέβαι, οἱ μὲν νομάδεσ οἱ δὲ καὶ γεωργοί. οὐ λέγω δὲ τῶν ἐθνῶν τὰ ὀνόματα τὰ πολλὰ διὰ τὴν ἀδοξίαν καὶ ἅμα ἀτοπίαν τῆσ ἐκφορᾶσ αὐτῶν. ἐχόμενοι δ’ εἰσὶν ἡμερώτεροι τούτων ἄνδρεσ εὐκρατοτέραν οἰκοῦντεσ γῆν· καὶ γὰρ εὐύδρόσ ἐστι καὶ εὐόμβροσ· χρυσόσ τε ὀρυκτὸσ γίνεται παρ’ αὐτοῖσ οὐ ψήγματοσ ἀλλὰ βωλαρίων χρυσοῦ καθάρσεωσ οὐ πολλῆσ δεομένων, μέγεθοσ δ’ ἐχόντων ἐλάχιστον μὲν πυρῆνοσ μέσον δὲ μεσπίλου μέγιστον δὲ καρύου· τηρήσαντεσ δὲ ταῦτα ἐναλλὰξ λίθοισ διαφανέσιν ὁρ́μουσ ποιοῦνται διείροντεσ λίνον, περιτίθενται δὲ περὶ τοὺσ τραχήλουσ καὶ καρπούσ· πωλοῦσι δὲ καὶ πρὸσ τοὺσ ἀστυγείτονασ εὐώνον τὸν χρυσόν, τριπλάσιον ἀντιδιδόντεσ τοῦ χαλκοῦ, διπλάσιον δὲ τοῦ ἀργύρου, διά τε τὴν ἀπειρίαν τῆσ ἐργασίασ καὶ τὴν σπάνιν τῶν ἀντιλαμβανομένων, ὧν ἡ χρεία πρὸσ τοὺσ βίουσ ἀναγκαιοτέρα. συνάπτει δ’ ἡ τῶν Σαβαίων εὐδαιμονεστάτη, μεγίστου ἔθνουσ, παρ’ οἷσ καὶ σμύρνα καὶ λίβανοσ καὶ κιννάμωμον·

ἐν δὲ τῇ παραλίᾳ καὶ βάλσαμον καὶ ἄλλη τισ πόα σφόδρα εὐώδησ, ταχὺ δ’ ἐξίτηλον τὴν ὀδμὴν ἔχουσα· εἰσὶ δὲ καὶ φοίνικεσ εὐώδεισ καὶ κάλαμοσ, ὄφεισ δὲ σπιθαμιαῖοι φοινικοῖ τὴν χρόαν, προσαλλόμενοι καὶ μέχρι λαγόνοσ, τὸ δῆγμα ἔχοντεσ ἀνήκεστον. διὰ δὲ τὴν ἀφθονίαν τῶν καρπῶν ἀργοὶ καὶ ῥᾴθυμοι τοῖσ βίοισ εἰσὶν οἱ ἄνθρωποι· κοιτάζονται δὲ ἐπὶ τῶν ῥιζῶν τῶν δένδρων ἐκτέμνοντεσ οἱ πολλοὶ καὶ δημοτικοί· διαδεχόμενοι δ’ οἱ σύνεγγυσ ἀεὶ τὰ φορτία, τοῖσ μετ’ αὐτοὺσ παραδιδόασι μέχρι Συρίασ καὶ Μεσοποταμίασ· καρούμενοι δ’ ὑπὸ τῶν εὐωδιῶν αἴρουσι τὸν κάρον ἀσφάλτου θυμιάματι καὶ τράγου πώγωνοσ. ἡ δὲ πόλισ τῶν Σαβαίων, ἡ Μαρίαβα, κεῖται μὲν ἐπ’ ὄρουσ εὐδένδρου. βασιλέα δ’ ἔχει κύριον τῶν κρίσεων καὶ τῶν ἄλλων, ἐκ δὲ τῶν βασιλείων οὐ θέμισ ἐξιέναι, ἢ καταλεύουσιν αὐτὸν παραχρῆμα οἱ ὄχλοι κατά τι λόγιον· ἐν χλιδῇ δ’ ἐστὶ γυναικείᾳ καὶ αὐτὸσ καὶ οἱ περὶ αὐτόν· τὰ δὲ πλήθη τὰ μὲν γεωργεῖ τὰ δ’ ἐμπορεύεται τὰ ἀρώματα τά τε ἐπιχώρια καὶ τὰ ἀπὸ τῆσ Αἰθιοπίασ, πλέοντεσ ἐπ’ αὐτὰ διὰ τῶν στενῶν δερματίνοισ πλοίοισ· τοσαῦτα δ’ ἐστὶ τὸ πλῆθοσ ὥστ’ ἀντὶ φρυγάνων καὶ τῆσ καυσίμου ὕλησ χρῆσθαι κινναμώμῳ καὶ κασίᾳ καὶ τοῖσ ἄλλοισ. γίνεται δ’ ἐν τοῖσ Σαβαίοισ καὶ τὸ λάριμνον, εὐωδέστατον θυμίαμα. ἐκ δὲ τῆσ ἐμπορίασ οὗτοί τε καὶ Γερραῖοι πλουσιώτατοι πάντων εἰσίν, ἔχουσί τε παμπληθῆ κατασκευὴν χρυσωμάτων τε καὶ ἀργυρωμάτων, κλινῶν τε καὶ τριπόδων καὶ κρατήρων σὺν ἐκπώμασι καὶ τῇ τῶν οἴκων πολυτελείᾳ· καὶ γὰρ θυρώματα καὶ τοῖχοι καὶ ὀροφαὶ δι’ ἐλέφαντοσ καὶ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου λιθοκολλήτου τυγχάνει διαπεποικιλμένα. ταῦτα μὲν περὶ τούτων εἴρηκε, τἆλλα δὲ τὰ μὲν παραπλησίωσ τῷ Ἐρατοσθένει λέγει, τὰ δὲ παρὰ τῶν ἄλλων ἱστορικῶν παρατίθησιν. Ἐρυθρὰν γὰρ λέγειν τινὰσ τὴν θάλατταν ἀπὸ τῆσ χροιᾶσ τῆσ ἐμφαινομένησ κατ’ ἀνάκλασιν, εἴτε ἀπὸ τοῦ ἡλίου κατὰ κορυφὴν ὄντοσ εἴτε ἀπὸ τῶν ὀρῶν ἐρυθραινομένων ἐκ τῆσ ἀποκαύσεωσ·

ἀμφοτέρωσ γὰρ εἰκάζειν· Κτησίαν δὲ τὸν Κνίδιον πηγὴν ἱστορεῖν ἐκδιδοῦσαν εἰσ τὴν θάλατταν ἐρευθὲσ καὶ μιλτῶδεσ ὕδωρ· Ἀγαθαρχίδην δὲ τὸν ἐκείνου πολίτην παρά τινοσ Βόξου, [Πέρσου] τὸ γένοσ, ἱστορῆσαι διότι Πέρσησ τισ Ἐρύθρασ, ἱπποφορβίου τινὸσ ὑπὸ λεαίνησ οἴστρῳ κατασχομένησ ἐξελαθέντοσ μέχρι θαλάττησ κἀκεῖθεν εἰσ νῆσόν τινα διάραντοσ, σχεδίαν πηξάμενοσ πρῶτοσ περαιωθείη πρὸσ τὴν νῆσον· ἰδὼν δὲ καλῶσ οἰκήσιμον τὴν μὲν ἀγέλην εἰσ τὴν Περσίδα ἀπαγάγοι πάλιν, ἀποίκουσ δ’ ἐκεῖ στείλαι τε καὶ τὰσ ἄλλασ νήσουσ καὶ τὴν παραλίαν, ἐπώνυμον δὲ ποιήσειεν ἑαυτοῦ τὸ πέλαγοσ. τοὺσ δὲ Περσέωσ υἱὸν ἀποφαίνεσθαι τὸν Ἐρύθραν, ἡγήσασθαί τε τῶν τόπων. λέγεται δ’ ὑπό τινων τὰ ἀπὸ τῶν στενῶν τοῦ Ἀραβίου κόλπου μέχρι τῆσ κινναμωμοφόρου τῆσ ἐσχάτησ πεντακισχιλίων σταδίων, οὐκ εὐκρινῶσ, εἴτ’ ἐπὶ νότον εἴτ’ ἐπὶ τὰσ ἀνατολάσ. λέγεται δὲ καὶ διότι ὁ σμάραγδοσ καὶ ὁ βήρυλλοσ ἐν τοῖσ τοῦ χρυσίου μετάλλοισ ἐγγίνεται. εἰσὶ δὲ καὶ ἅλεσ εὐώδεισ ἐν Ἄραψιν, ὥσ φησι Ποσειδώνιοσ. πρῶτοι δ’ ὑπὲρ τῆσ Συρίασ Ναβαταῖοι καὶ Σαβαῖοι τὴν εὐδαίμονα Ἀραβίαν νέμονται, καὶ πολλάκισ κατέτρεχον αὐτῆσ πρὶν ἢ Ῥωμαίων γενέσθαι·

νῦν δὲ κἀκεῖνοι Ῥωμαίοισ εἰσὶν ὑπήκοοι καὶ Σύροι. μητρόπολισ δὲ τῶν Ναβαταίων ἐστὶν ἡ Πέτρα καλουμένη· κεῖται γὰρ ἐπὶ χωρίου τἆλλα ὁμαλοῦ καὶ ἐπιπέδου, κύκλῳ δὲ πέτρᾳ φρουρουμένου τὰ μὲν ἐκτὸσ ἀποκρήμνου καὶ ἀποτόμου τὰ δ’ ἐντὸσ πηγὰσ ἀφθόνουσ ἔχοντοσ εἴσ τε ὑδρείαν καὶ κηπείαν. ἔξω δὲ τοῦ περιβόλου χώρα ἔρημοσ ἡ πλείστη καὶ μάλιστα ἡ πρὸσ Ιοὐδαίᾳ· ταύτῃ δὲ καὶ ἐγγυτάτω ἐστὶ τριῶν ἢ τεττάρων ὁδὸσ ἡμερῶν εἰσ Ιἑρικοῦντα, εἰσ δὲ τὸν φοινικῶνα πέντε. βασιλεύεται μὲν οὖν ὑπό τινοσ ἀεὶ τῶν ἐκ τοῦ βασιλικοῦ γένουσ, ἔχει δ’ ὁ βασιλεὺσ ἐπίτροπον τῶν ἑταίρων τινὰ καλούμενον ἀδελφόν· σφόδρα δ’ εὐνομεῖται· γενόμενοσ γοῦν παρὰ τοῖσ Πετραίοισ Ἀθηνόδωροσ, ἀνὴρ φιλόσοφοσ καὶ ἡμῖν ἑταῖροσ, διηγεῖτο θαυμάζων· εὑρεῖν γὰρ ἐπιδημοῦντασ ἔφη πολλοὺσ μὲν Ῥωμαίων πολλοὺσ δὲ καὶ τῶν ἄλλων ξένων· τοὺσ μὲν οὖν ξένουσ ὁρᾶν κρινομένουσ πολλάκισ καὶ πρὸσ ἀλλήλουσ καὶ πρὸσ τοὺσ ἐπιχωρίουσ, τῶν δ’ ἐπιχωρίων οὐδένασ ἀλλήλοισ ἐγκαλοῦντασ, ἀλλὰ τὴν πᾶσαν εἰρήνην ἄγοντασ πρὸσ ἑαυτούσ. πολλὰ δὲ καὶ ἡ τῶν Ῥωμαίων ἐπὶ τοὺσ Ἄραβασ στρατεία νεωστὶ γενηθεῖσα ἐφ’ ἡμῶν, ὧν ἡγεμὼν ἦν Αἴλιοσ Γάλλοσ, διδάσκει τῶν τῆσ χώρασ ἰδιωμάτων.

τοῦτον δ’ ἔπεμψεν ὁ Σεβαστὸσ Καῖσαρ διαπειρασόμενον τῶν ἐθνῶν καὶ τῶν τόπων τούτων τε καὶ τῶν Αἰθιοπικῶν, ὁρῶν τήν τε Τρωγλοδυτικὴν τὴν προσεχῆ τῇ Αἰγύπτῳ γειτονεύουσαν τούτοισ, καὶ τὸν Ἀράβιον κόλπον στενὸν ὄντα τελέωσ τὸν διείργοντα ἀπὸ τῶν Τρωγλοδυτῶν τοὺσ Ἄραβασ· προσοικειοῦσθαι δὴ διενοήθη τούτουσ ἢ καταστρέφεσθαι· ἦν δέ τι καὶ τὸ πολυχρημάτουσ ἀκούειν ἐκ παντὸσ χρόνου, πρὸσ ἄργυρον καὶ χρυσὸν τὰ ἀρώματα διατιθεμένουσ καὶ τὴν πολυτελεστάτην λιθείαν, ἀναλίσκοντασ τῶν λαμβανομένων τοῖσ ἔξω μηδέν· ἢ γὰρ φίλοισ ἤλπιζε πλουσίοισ χρήσεσθαι ἢ ἐχθρῶν κρατήσειν πλουσίων· ἐπῇρε δ’ αὐτὸν καὶ ἡ παρὰ τῶν Ναβαταίων ἐλπὶσ φίλων ὄντων καὶ συμπράξειν ἅπανθ’ ὑπισχνουμένων. Ἐπὶ τούτοισ μὲν οὖν ἔστειλε τὴν στρατείαν ὁ Γάλλοσ.

ἐξηπάτησε δ’ αὐτὸν ὁ τῶν Ναβαταίων ἐπίτροποσ Συλλαῖοσ, ὑποσχόμενοσ μὲν ἡγήσεσθαι τὴν ὁδὸν καὶ χορηγήσειν ἅπαντα καὶ συμπράξειν, ἅπαντα δ’ ἐξ ἐπιβουλῆσ πράξασ, καὶ οὔτε παράπλουν ἀσφαλῆ μηνύων οὔθ’ ὁδόν, ἀλλὰ ἀνοδίαισ καὶ κυκλοπορίαισ καὶ πάντων ἀπόροισ χωρίοισ ἢ ῥαχίαισ ἀλιμένοισ παραβάλλων ἢ χοιράδων ὑφάλων μεσταῖσ ἢ τεναγώδεσι· πλεῖστον δὲ αἱ πλημμυρίδεσ ἐλύπουν ἐν τοιούτοισ καὶ ταῦτα χωρίοισ καὶ αἱ ἀμπώτεισ. πρῶτον μὲν δὴ τοῦθ’ ἁμάρτημα συνέβη τὸ μακρὰ κατασκευάσασθαι πλοῖα, μηδενὸσ ὄντοσ μηδ’ ἐσομένου κατὰ θάλατταν πολέμου. οὐδὲ γὰρ κατὰ γῆν σφόδρα πολεμισταί εἰσιν ἀλλὰ κάπηλοι μᾶλλον οἱ Ἄραβεσ καὶ ἐμπορικοί, μήτι γε κατὰ θάλατταν· ὁ δ’ οὐκ ἔλαττον ὀγδοήκοντα ἐναυπηγήσατο δίκροτα καὶ τριήρεισ καὶ φασήλουσ κατὰ Κλεοπατρίδα τὴν πρὸσ τῇ παλαιᾷ διώρυγι τῇ ἀπὸ τοῦ Νείλου. γνοὺσ δὲ διεψευσμένοσ ἐναυπηγήσατο σκευαγωγὰ ἑκατὸν καὶ τριάκοντα, οἷσ ἔπλευσεν ἔχων περὶ μυρίουσ πεζοὺσ τῶν ἐκ τῆσ Αἰγύπτου Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων, ὧν ἦσαν Ιοὐδαῖοι μὲν πεντακόσιοι Ναβαταῖοι δὲ χίλιοι μετὰ τοῦ Συλλαίου. πολλὰ δὲ παθὼν καὶ ταλαιπωρηθεὶσ πεντεκαιδεκαταῖοσ ἧκεν εἰσ Λευκὴν κώμην τῆσ Ναβαταίων γῆσ, ἐμπόριον μέγα, πολλὰ τῶν πλοίων ἀποβαλὼν ὧν ἔνια καὶ αὔτανδρα ὑπὸ δυσπλοίασ, πολεμίου δ’ οὐδενόσ· τοῦτο δ’ ἀπειργάσατο ἡ τοῦ Συλλαίου κακία τοῦ πεζῇ φήσαντοσ ἀνόδευτα εἶναι στρατοπέδοισ εἰσ τὴν Λευκὴν κώμην, εἰσ ἣν καὶ ἐξ ἧσ οἱ καμηλέμποροι τοσούτῳ πλήθει ἀνδρῶν καὶ καμήλων ὁδεύουσιν ἀσφαλῶσ καὶ εὐπόρωσ εἰσ Πέτραν [καὶ] ἐκ Πέτρασ, ὥστε μὴ διαφέρειν μηδὲν στρατοπέδου. συνέβαινε δὲ τοῦτο τοῦ μὲν βασιλέωσ τοῦ Ὀβόδα μὴ πολὺ φροντίζοντοσ τῶν κοινῶν καὶ μάλιστα τῶν κατὰ πόλεμον κοινὸν δὲ τοῦτο πᾶσι τοῖσ Ἀράβων βασιλεῦσιν, ἅπαντα δὲ ἐπὶ τῇ τοῦ ἐπιτρόπου ποιουμένου [ἐξουσίᾳ] τοῦ Συλλαίου·

τούτου δ’ ἅπαντα δόλῳ στρατηγοῦντοσ καὶ ζητοῦντοσ, ὡσ οἶμαι, κατοπτεῦσαι μὲν τὴν χώραν καὶ συνεξελεῖν τινασ αὐτῶν πόλεισ καὶ ἔθνη μετὰ τῶν Ῥωμαίων, αὐτὸν δὲ καταστῆναι κύριον ἁπάντων, ἀφανισθέντων ἐκείνων ὑπὸ λιμοῦ καὶ κόπου καὶ νόσων καὶ ἄλλων ὅσων δόλῳ παρεσκεύασεν ἐκεῖνοσ· εἰσ γοῦν τὴν Λευκὴν κώμην κατῆρεν, ἤδη στομακάκκῃ τε καὶ σκελοτύρβῃ πειραζομένησ τῆσ στρατιᾶσ, ἐπιχωρίοισ πάθεσι, τῶν μὲν περὶ τὸ στόμα τῶν δὲ περὶ τὰ σκέλη παράλυσίν τινα δηλούντων ἔκ τε τῶν ὑδρείων καὶ βοτανῶν. ἠναγκάσθη γοῦν τό τε θέροσ καὶ τὸν χειμῶνα διατελέσαι αὐτόθι τοὺσ ἀσθενοῦντασ ἀνακτώμενοσ. ἐκ μὲν οὖν τῆσ Λευκῆσ κώμησ εἰσ Πέτραν, ἐντεῦθεν δ’ εἰσ Ῥινοκόλουρα τῆσ πρὸσ Αἰγύπτῳ Φοινίκησ τὰ φορτία κομίζεται κἀντεῦθεν εἰσ τοὺσ ἄλλουσ, νυνὶ δὲ τὸ πλέον εἰσ τὴν Ἀλεξάνδρειαν τῷ Νείλῳ· κατάγεται δ’ ἐκ τῆσ Ἀραβίασ καὶ τῆσ Ἰνδικῆσ εἰσ Μυὸσ ὁρ́μον· εἶθ’ ὑπέρθεσισ εἰσ Κοπτὸν τῆσ Θηβαί̈δοσ καμήλοισ ἐν διώρυγι τοῦ Νείλου κειμένην· [εἶτ’] εἰσ Ἀλεξάνδρειαν. πάλιν ἐκ τῆσ Λευκῆσ κώμησ ὁ Γάλλοσ ἀναζεύξασ τὴν στρατιὰν διὰ τοιούτων ᾔει χωρίων ὥστε καὶ ὕδωρ καμήλοισ κομίζειν μοχθηρίᾳ τῶν ἡγεμόνων τῆσ ὁδοῦ· διόπερ πολλαῖσ ἡμέραισ ἧκεν εἰσ τὴν Ἀρέτα γῆν συγγενοῦσ τῷ Ὀβόδᾳ· ἐδέξατο μὲν οὖν αὐτὸν Ἀρέτασ φιλικῶσ καὶ δῶρα προσήνεγκεν, ἡ δὲ τοῦ Συλλαίου προδοσία κἀκείνην ἐποίησε τὴν χώραν δυσπόρευτον· τριάκοντα γοῦν ἡμέραισ διῆλθεν αὐτήν, ζειὰσ καὶ φοίνικασ ὀλίγουσ παρέχουσαν καὶ βούτυρον ἀντ’ ἐλαίου, διὰ τὰσ ἀνοδίασ· ἡ δ’ ἑξῆσ ἣν ἐπῄει νομάδων ἦν καὶ ἔρημοσ τὰ πολλὰ ὡσ ἀληθῶσ, ἐκαλεῖτο δὲ Ἀραρηνή· βασιλεὺσ δ’ ἦν Σάβωσ· καὶ ταύτην ἀνοδίαισ διῆλθε κατατρίψασ ἡμέρασ πεντήκοντα μέχρι πόλεωσ Νεγράνων καὶ χώρασ εἰρηνικῆσ τε καὶ ἀγαθῆσ· ὁ μὲν οὖν βασιλεὺσ ἔφυγεν, ἡ δὲ πόλισ ἐξ ἐφόδου κατελήφθη· ἐκεῖθεν ἡμέραισ ἓξ ἧκεν ἐπὶ τὸν ποταμόν . . . συναψάντων δ’ αὐτόθι τῶν βαρβάρων εἰσ μάχην, περὶ μυρίουσ αὐτῶν ἔπεσον τῶν δὲ Ῥωμαίων δύο· ἐχρῶντο γὰρ ἀπείρωσ τοῖσ ὅπλοισ ἀπόλεμοι τελέωσ ὄντεσ, τόξοισ τε καὶ λόγχαισ [καὶ] ξίφεσι καὶ σφενδόναισ, οἱ πλεῖστοι δ’ αὐτῶν ἀμφιστόμοισ πελέκεσιν· εὐθὺσ δὲ καὶ τὴν πόλιν εἷλε καλουμένην Ἀσκᾶ συλληφθεῖσαν ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ. ἐντεῦθεν εἰσ Ἄθρουλα πόλιν ἧκε, [καὶ] κρατήσασ αὐτῆσ ἀκονιτὶ φρουρὰν ἐμβαλὼν καὶ παρασκευάσασ . . . σίτου καὶ φοινίκων εἰσ πόλιν Μαρίαβα προῆλθεν ἔθνουσ τοῦ Ῥαμμανιτῶν, οἳ ἦσαν ὑπὸ Ἰλασάρῳ. ἓξ μὲν οὖν ἡμέρασ προσβαλὼν ἐπολιόρκει, λειψυδρίασ δ’ οὔσησ ἀπέστη· δύο μὲν οὖν ἡμερῶν ὁδὸν ἀπέσχε τῆσ ἀρωματοφόρου, καθάπερ τῶν αἰχμαλώτων ἀκούειν ἦν. ἓξ δὲ μηνῶν χρόνον ἐν ταῖσ ὁδοῖσ κατέτριψε φαύλωσ ἀγόμενοσ· ἔγνω δ’ ἀναστρέφων, ὀψὲ τὴν ἐπιβουλὴν καταμαθὼν καὶ καθ’ ἑτέρασ ὁδοὺσ ἐπανελθών· ἐναταῖοσ μὲν γὰρ εἰσ Νέγρανα ἧκεν ὅπου ἡ μάχη συμβεβήκει, ἑνδεκαταῖοσ δ’ ἐκεῖθεν εἰσ Ἑπτὰ φρέατα καλούμενα ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότοσ· ἐντεῦθεν ἤδη δι’ εἰρηνικῆσ εἰσ Χάαλλα κώμην καὶ πάλιν ἄλλην Μαλόθαν πρὸσ ποταμῷ κειμένην ἀφικνεῖται· εἶτα δι’ ἐρήμησ ὀλίγα ὑδρεῖα ἐχούσησ ὁδὸσ μέχρι Ἐγρᾶσ κώμησ· ἔστι δὲ τῆσ Ὀβόδα· κεῖται δ’ ἐπὶ θαλάττησ· τὴν δὲ πᾶσαν ὁδὸν ἑξηκοσταῖοσ ἐξήνυσε κατὰ τὴν ἐπάνοδον, ἀναλώσασ ἓξ μῆνασ ἐν τῇ ἐξ ἀρχῆσ ὁδῷ· ἐντεῦθεν δ’ ἐπεραίωσε τὴν στρατιὰν ἑνδεκαταῖοσ εἰσ Μυὸσ ὁρ́μον, εἶθ’ ὑπερθεὶσ εἰσ Κοπτὸν μετὰ τῶν σωθῆναι δυναμένων κατῆρεν εἰσ Ἀλεξάνδρειαν· τοὺσ δ’ ἄλλουσ ἀπέβαλεν, οὐχ ὑπὸ πολεμίων ἀλλὰ νόσων καὶ κόπων καὶ λιμοῦ καὶ μοχθηρίασ τῶν ὁδῶν· ἐπεὶ κατὰ πόλεμον ἑπτά γε μόνουσ διαφθαρῆναι συνέβη, δι’ ἃσ αἰτίασ οὐδ’ ἐπὶ πολὺ πρὸσ τὴν γνῶσιν τῶν τόπων ὤνησεν ἡ στρατεία αὕτη· μικρὰ δ’ ὅμωσ συνήργησεν. ὁ δ’ αἴτιοσ τούτων ὁ Συλλαῖοσ ἔτισε δίκασ ἐν Ῥώμῃ, προσποιούμενοσ μὲν φιλίαν ἐλεγχθεὶσ δὲ πρὸσ ταύτῃ τῇ πονηρίᾳ καὶ ἄλλα κακουργῶν καὶ ἀποτμηθεὶσ τὴν κεφαλήν. τὴν μὲν οὖν ἀρωματοφόρον διαιροῦσιν εἰσ τέτταρασ μερίδασ, ὥσπερ εἰρήκαμεν·

τῶν ἀρωμάτων δὲ λίβανον μὲν καὶ σμύρναν ἐκ δένδρων γίνεσθαί φασι, κασίαν δὲ καὶ ἐκ θάμνων· τινὲσ δὲ τὴν πλείω ἐξ Ἰνδῶν εἶναι, τοῦ δὲ λιβάνου βέλτιστον τὸν πρὸσ τῇ Περσίδι. κατ’ ἄλλην δὲ διαίρεσιν σύμπασαν τὴν εὐδαίμονα πενταχῆ σχίζουσιν εἰσ βασιλείασ, ὧν ἡ μὲν τοὺσ μαχίμουσ ἔχει καὶ προαγωνιστὰσ ἁπάντων, ἡ δὲ τοὺσ γεωργοὺσ παρ’ ὧν ὁ σῖτοσ εἰσ τοὺσ ἄλλουσ εἰσάγεται, ἡ δὲ τοὺσ βαναυσοτεχνοῦντασ, καὶ ἡ μὲν σμυρνοφόροσ, ἡ δὲ λιβανωτοφόροσ· αἱ δ’ αὐταὶ καὶ τὴν κασίαν καὶ τὸ κιννάμωμον καὶ τὴν νάρδον φέρουσι· παρ’ ἀλλήλων δ’ οὐ μεταφοιτᾷ τὰ ἐπιτηδεύματα, ἀλλ’ ἐν τοῖσ πατρίοισ διαμένουσιν ἕκαστοι. οἶνοσ δ’ ἐκ φοινίκων ὁ πλείων. ἀδελφοὶ τιμιώτεροι τῶν τέκνων· κατὰ πρεσβυγένειαν καὶ βασιλεύουσιν οἱ ἐκ τοῦ γένουσ καὶ ἄλλασ ἀρχὰσ ἄρχουσι· κοινὴ κτῆσισ ἅπασι τοῖσ συγγενέσι, κύριοσ δὲ ὁ πρεσβύτατοσ· μία δὲ καὶ γυνὴ πᾶσιν, ὁ δὲ φθάσασ εἰσιὼν μίγνυται προθεὶσ τῆσ θύρασ τὴν ῥάβδον· ἑκάστῳ γὰρ δεῖν ῥαβδοφορεῖν ἔθοσ· νυκτερεύει δὲ παρὰ τῷ πρεσβυτάτῳ· διὸ καὶ πάντεσ ἀδελφοὶ πάντων εἰσί· μίγνυνται δὲ καὶ μητράσι· μοιχῷ δὲ ζημία θάνατοσ· μοιχὸσ δ’ ἐστὶν ὁ ἐξ ἄλλου γένουσ. θυγάτηρ δὲ τῶν βασιλέων τινὸσ θαυμαστὴ τὸ κάλλοσ, ἔχουσα ἀδελφοὺσ πεντεκαίδεκα ἐρῶντασ αὐτῆσ πάντασ, καὶ διὰ τοῦτ’ ἀδιαλείπτωσ ἄλλον ἐπ’ ἄλλῳ παριόντα ὡσ αὐτήν, κάμνουσα ἤδη παραδέδοται νοήματι χρήσασθαι τοιούτῳ· ποιησαμένη ῥάβδουσ ὁμοίασ ταῖσ ἐκείνων, ὅτ’ ἐξίοι παρ’ αὐτῆσ τισ, ἀεί τινα προὐτίθει τῆσ θύρασ τὴν ὁμοίαν ἐκείνῃ, καὶ μικρὸν ὕστερον ἄλλην, εἶτ’ ἄλλην, στοχαζομένη ὅπωσ μὴ ἐκείνῃ τὴν παραπλησίαν ἔχοι ὁ μέλλων προσιέναι· καὶ δὴ πάντων ποτὲ κατ’ ἀγορὰν ὄντων, ἕνα προσιόντα τῇ θύρᾳ καὶ ἰδόντα τὴν ῥάβδον, ἐκ μὲν ταύτησ εἰκάσαι διότι παρ’ αὐτήν τισ εἰή· ἐκ δὲ τοῦ τοὺσ ἀδελφοὺσ πάντασ ἐν τῇ ἀγορᾷ καταλιπεῖν ὑπονοῆσαι μοιχόν· δραμόντα δὲ πρὸσ τὸν πατέρα καὶ ἐπαγαγόντα ἐκεῖνον ἐλεγχθῆναι καταψευσάμενον τῆσ ἀδελφῆσ. σώφρονεσ δ’ εἰσὶν οἱ Ναβαταῖοι καὶ κτητικοί, ὥστε καὶ δημοσίᾳ τῷ μὲν μειώσαντι τὴν οὐσίαν ζημία κεῖται, τῷ δ’ αὐξήσαντι τιμαί.

ὀλιγόδουλοι δ’ ὄντεσ ὑπὸ τῶν συγγενῶν διακονοῦνται τὸ πλέον ἢ ὑπ’ ἀλλήλων ἢ αὐτοδιάκονοι, ὥστε καὶ μέχρι τῶν βασιλέων διατείνειν τὸ ἔθοσ. συσσίτια δὲ ποιοῦνται κατὰ τρισκαίδεκα ἀνθρώπουσ, μουσουργοὶ δὲ δύο τῷ συμποσίῳ ἑκάστῳ. ὁ δὲ βασιλεὺσ ἐν οἴκῳ μεγάλῳ πολλὰ συνέχει συμπόσια· πίνει δ’ οὐδεὶσ πλέον τῶν ἕνδεκα ποτηρίων ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ χρυσῷ ἐκπώματι. οὕτω δ’ ὁ βασιλεύσ ἐστι δημοτικὸσ ὥστε πρὸσ τῷ αὐτοδιακόνῳ καί ποτ’ ἀντιδιάκονον τοῖσ ἄλλοισ καὶ αὐτὸν γίνεσθαι· πολλάκισ δὲ καὶ ἐν τῷ δήμῳ δίδωσιν εὐθύνασ, ἔσθ’ ὅτε καὶ ἐξετάζεται τὰ περὶ τὸν βίον· οἰκήσεισ δὲ διὰ λίθου πολυτελεῖσ, αἱ δὲ πόλεισ ἀτείχιστοι δι’ εἰρήνην· εὔκαρποσ ἡ πολλὴ πλὴν ἐλαίου, χρῶνται δὲ σησαμίνῳ. πρόβατα λευκότριχα, βόεσ μεγάλοι, ἵππων ἄφοροσ ἡ χώρα· κάμηλοι δὲ τὴν ὑπουργίαν ἀντ’ ἐκείνων παρέχονται· ἀχίτωνεσ δ’ ἐν περιζώμασι καὶ βλαυτίοισ προί̈ασι καὶ οἱ βασιλεῖσ, ἐν πορφύρᾳ δ’ οὗτοι· εἰσαγώγιμα δ’ ἐστὶ τὰ μὲν τελέωσ τὰ δ’ οὐ παντελῶσ, ἄλλωσ τε καὶ ἐπιχωριάζει, καθάπερ χρυσὸσ καὶ ἄργυροσ καὶ τὰ πολλὰ τῶν ἀρωμάτων· χαλκὸσ δὲ καὶ σίδηροσ καὶ ἔτι πορφυρᾶ ἐσθὴσ στύραξ κρόκοσ κοστάρια τόρευμα γραφὴ πλάσμα οὐκ ἐπιχώρια· ἴσα κοπρίαισ ἡγοῦνται τὰ νεκρὰ σώματα, καθάπερ Ἡράκλειτόσ φησι νέκυεσ κοπρίων ἐκβλητότεροι. διὸ καὶ παρὰ τοὺσ κοπρῶνασ κατορύττουσι καὶ τοὺσ βασιλεῖσ. ἥλιον τιμῶσιν ἐπὶ τοῦ δώματοσ ἱδρυσάμενοι βωμόν, σπένδοντεσ ἐν αὐτῷ καθ’ ἡμέραν καὶ λιβανωτίζοντεσ. τοῦ δὲ ποιητοῦ λέγοντοσ "Αἰθίοπάσ θ’ ἱκόμην καὶ Σιδονίουσ καὶ Ἐρεμβούσ," διαποροῦσι·

καὶ περὶ τῶν Σιδονίων μέν, εἴτε τινὰσ χρὴ λέγειν τῶν ἐν τῷ Περσικῷ κόλπῳ κατοικούντων, ὧν ἄποικοι οἱ παρ’ ἡμῖν Σιδώνιοι, καθάπερ καὶ Τυρίουσ τινὰσ ἐκεῖ νησιώτασ ἱστοροῦσι καὶ Ἀραδίουσ, ὧν ἀποίκουσ τοὺσ παρ’ ἡμῖν φασιν, εἴτ’ αὐτοὺσ τοὺσ Σιδωνίουσ· ἀλλὰ μᾶλλον περὶ τῶν Ἐρεμβῶν ἡ ζήτησισ, εἴτε τοὺσ Τρωγλοδύτασ ὑπονοητέον λέγεσθαι, καθάπερ οἱ τὴν ἐτυμολογίαν βιαζόμενοι ἀπὸ τοῦ εἰσ τὴν ἔραν ἐμβαίνειν, ὅπερ ἐστὶν εἰσ τὴν γῆν, εἴτε τοὺσ Ἄραβασ. ὁ μὲν οὖν Ζήνων ὁ ἡμέτεροσ μεταγράφει οὕτωσ "καὶ Σιδονίουσ Ἄραβάσ τε. " πιθανώτερον δὲ Ποσειδώνιοσ γράφει τῷ παρὰ μικρὸν ἀλλάξαι "καὶ Σιδονίουσ καὶ "Ἀραμβούσ," ὡσ τοῦ ποιητοῦ τοὺσ νῦν Ἄραβασ οὕτω καλέσαντοσ, καθάπερ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ὠνομάζοντο κατ’ αὐτόν. φησὶ δὲ ταῦτα τρία ἔθνη συνεχῆ ἀλλήλοισ ἱδρυμένα ὁμογένειάν τινα ἐμφαίνειν πρὸσ ἄλληλα, καὶ διὰ [τοῦ]το παρακειμένοισ ὀνόμασι κεκλῆσθαι, τοὺσ μὲν Ἀρμενίουσ τοὺσ δὲ Ἀραμαίουσ τοὺσ δὲ Ἀραμβούσ· ὥσπερ δὲ ἀπὸ ἔθνουσ [ἑνὸσ] ὑπολαμβάνειν ἐστὶν εἰσ τρία διῃρῆσθαι κατὰ τὰσ τῶν κλιμάτων διαφορὰσ ἀεὶ καὶ μᾶλλον ἐξαλλαττομένων, οὕτω καὶ τοῖσ ὀνόμασι χρήσασθαι πλείοσιν ἀνθ’ ἑνόσ. οὐδ’ οἱ Ἐρεμνοὺσ γράφοντεσ πιθανοί· τῶν γὰρ Αἰθιόπων μᾶλλον ἴδιον. λέγει δὲ καὶ τοὺσ Ἀρίμουσ ὁ ποιητήσ, οὕσ φησι Ποσειδώνιοσ δέχεσθαι δεῖν μὴ τόπον τινὰ τῆσ Συρίασ ἢ τῆσ Κιλικίασ ἢ ἄλλησ τινὸσ γῆσ, ἀλλὰ τὴν Συρίαν αὐτήν· Ἀραμαῖοι γὰρ οἱ ἐν αὐτῇ· τάχα δ’ οἱ Ἕλληνεσ Ἀριμαίουσ ἐκάλουν ἢ Ἀρίμουσ. αἱ δὲ τῶν ὀνομάτων μεταπτώσεισ καὶ μάλιστα τῶν βαρβαρικῶν πολλαί· καθάπερ τὸν Δαριήκην Δαρεῖον ἐκάλεσαν, τὴν δὲ Φάρζιριν Παρύσατιν, Ἀταργάτιν δὲ τὴν Ἀθάραν· Δερκετὼ δ’ αὐτὴν Κτησίασ καλεῖ. τῆσ δὲ τῶν Ἀράβων εὐδαιμονίασ καὶ Ἀλέξανδρον ἄν τισ ποιήσαιτο μάρτυρα τὸν διανοηθέντα, ὥσ φασι, καὶ βασίλειον αὐτὴν ποιήσασθαι μετὰ τὴν ἐξ Ἰνδῶν ἐπάνοδον. πᾶσαι μὲν οὖν αἱ ἐπιχειρήσεισ αὐτοῦ κατελύθησαν τελευτήσαντοσ παραχρῆμα τὸν βίον· μία δ’ οὖν καὶ αὕτη τῶν ἐπιχειρήσεων ἦν, εἰ μὲν ἑκόντεσ παραδέχοιντο αὐτόν, εἰ δὲ μή, ὡσ πολεμήσοντοσ· καὶ δὴ ὁρῶν μήτε πρότερον μήθ’ ὕστερον πέμψαντασ ὡσ αὐτὸν πρέσβεισ, παρεσκευάζετο πρὸσ τὸν πόλεμον, ὥσπερ εἰρήκαμεν ἐν τοῖσ ἔμπροσθεν.

상위

Geography (지리학)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION