Strabo, Geography, book 16, chapter 2

(스트라본, 지리학, book 16, chapter 2)

ἡ δὲ Συρία πρὸσ ἄρκτον μὲν ἀφώρισται τῇ Κιλικίᾳ καὶ τῷ Ἀμανῷ· ἀπὸ θαλάττησ δ’ ἐπὶ τὸ ζεῦγμα τοῦ Εὐφράτου στάδιοί εἰσιν οἱ τὸ λεχθὲν πλευρὸν ἀφορίζοντεσ οὐκ ἐλάττουσ τῶν [χιλίων καὶ] τετρακοσίων· πρὸσ ἑώ δὲ τῷ Εὐφράτῃ καὶ τοῖσ ἐντὸσ τοῦ Εὐφράτου σκηνίταισ Ἄραψι· πρὸσ δὲ νότον τῇ εὐδαίμονι Ἀραβίᾳ καὶ τῇ Αἰγύπτῳ· πρὸσ δύσιν δὲ τῷ Αἰγυπτίῳ τε καὶ Συριακῷ πελάγει μέχρι Ἰσσοῦ. μέρη δ’ αὐτῆσ τίθεμεν ἀπὸ τῆσ Κιλικίασ ἀρξάμενοι καὶ τοῦ Ἀμανοῦ τήν τε Κομμαγηνὴν καὶ τὴν Σελευκίδα καλουμένην τῆσ Συρίασ, ἔπειτα τὴν κοίλην Συρίαν, τελευταίαν δ’ ἐν μὲν τῇ παραλίᾳ τὴν Φοινίκην, ἐν δὲ τῇ μεσογαίᾳ τὴν Ιοὐδαίαν.

ἔνιοι δὲ τὴν Συρίαν ὅλην εἴσ τε Κοιλοσύρουσ [καὶ Σύρουσ] καὶ Φοίνικασ διελόντεσ τούτοισ ἀναμεμῖχθαί φασι τέτταρα ἔθνη, Ιοὐδαίουσ Ἰδουμαίουσ Γαζαίουσ Ἀζωτίουσ, γεωργικοὺσ μέν, ὡσ τοὺσ Σύρουσ καὶ Κοιλοσύρουσ, ἐμπορικοὺσ δέ, ὡσ τοὺσ Φοίνικασ. καθόλου μὲν οὕτω, καθ’ ἕκαστα δὲ ἡ Κομμαγηνὴ μικρά τίσ ἐστιν·

ἔχει δ’ ἐρυμνὴν πόλιν Σαμόσατα ἐν ᾗ τὸ βασίλειον ὑπῆρχε, νῦν δ’ ἐπαρχία γέγονε· χώρα δὲ περίκειται σφόδρα εὐδαίμων, ὀλίγη [δέ]. ἐνταῦθα δὲ νῦν ἐστι τὸ ζεῦγμα τοῦ Εὐφράτου· κατὰ τοῦτο δὲ Σελεύκεια ἵδρυται φρούριον τῆσ Μεσοποταμίασ προσωρισμένον ὑπὸ Πομπηίου τῷ Κομμαγηνῷ, ἐν ᾧ τὴν Σελήνην ἐπικληθεῖσαν Κλεοπάτραν Τιγράνησ ἀνεῖλε, καθείρξασ χρόνον τινὰ ἡνίκα τῆσ Συρίασ ἐξέπεσεν. ἡ δὲ Σελευκὶσ ἀρίστη μέν ἐστι τῶν λεχθεισῶν μερίδων, καλεῖται δὲ τετράπολισ καὶ ἔστι κατὰ τὰσ ἐξεχούσασ ἐν αὐτῇ πόλεισ, ἐπεὶ πλείουσ γέ εἰσι, μέγισται δὲ τέτταρεσ, Ἀντιόχεια ἡ ἐπὶ Δάφνῃ καὶ Σελεύκεια ἡ ἐν Πιερίᾳ καὶ Ἀπάμεια δὲ καὶ Λαοδίκεια, αἵπερ καὶ ἐλέγοντο ἀλλήλων ἀδελφαὶ διὰ τὴν ὁμόνοιαν, Σελεύκου τοῦ Νικάτοροσ κτίσματα·

ἡ μὲν οὖν μεγίστη τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ ἐπώνυμοσ, ἡ δ’ ἐρυμνοτάτη αὐτοῦ, αἱ δ’ ἄλλαι ἡ μὲν Ἀπάμεια τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ Ἀπάμασ, ἡ δὲ Λαοδίκεια τῆσ μητρόσ. οἰκείωσ δὲ τῇ τετραπόλει καὶ εἰσ σατραπείασ διῄρητο τέτταρασ ἡ Σελευκίσ, ὥσ φησι Ποσειδώνιοσ, εἰσ ὅσασ καὶ ἡ κοίλη Συρία, εἰσ μίαν δ’ ἡ Μεσοποταμία. ἔστι δ’ ἡ μὲν Ἀντιόχεια καὶ αὕτη τετράπολισ, ἐκ τεττάρων συνεστῶσα μερῶν· τετείχισται δὲ καὶ κοινῷ τείχει καὶ ἰδίῳ καθ’ ἕκαστον τὸ κτίσμα· τὸ μὲν οὖν πρῶτον αὐτῶν ὁ Νικάτωρ συνῴκισε μεταγαγὼν ἐκ τῆσ Ἀντιγονείασ τοὺσ οἰκήτορασ, ἣν πλησίον ἐτείχισεν Ἀντίγονοσ ὁ Φιλίππου μικρὸν πρότερον, τὸ δὲ δεύτερον τοῦ πλήθουσ τῶν οἰκητόρων ἐστὶ κτίσμα, τὸ δὲ τρίτον Σελεύκου τοῦ Καλλινίκου, τὸ δὲ τέταρτον Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦσ. καὶ δὴ καὶ μητρόπολίσ ἐστιν αὕτη τῆσ Συρίασ, καὶ τὸ βασίλειον ἐνταῦθα ἵδρυτο τοῖσ ἄρχουσι τῆσ χώρασ·

οὐ πολύ τε λείπεται καὶ δυνάμει καὶ μεγέθει Σελευκείασ τῆσ ἐπὶ τῷ Τίγρει καὶ Ἀλεξανδρείασ τῆσ πρὸσ Αἰγύπτῳ. συνῴκισε δ’ ὁ Νικάτωρ ἐνταῦθα καὶ τοὺσ ἀπογόνουσ Τριπτολέμου, περὶ οὗ μικρὸν πρόσθεν ἐμνήσθημεν· διόπερ Ἀντιοχεῖσ ὡσ ἡρ́ωα τιμῶσι, καὶ ἄγουσιν ἑορτὴν ἐν τῷ Κασίῳ ὄρει τῷ περὶ Σελεύκειαν. φασὶ δ’ αὐτὸν ὑπ’ Ἀργείων πεμφθέντα ἐπὶ τὴν Ιοὖσ ζήτησιν, ἐν Τύρῳ πρῶτον ἀφανοῦσ γενηθείσησ, πλανᾶσθαι κατὰ τὴν Κιλικίαν· ἐνταῦθα δὲ τῶν σὺν αὐτῷ τινασ Ἀργείων κτίσαι τὴν Ταρσὸν ἀπελθόντασ παρ’ αὐτοῦ· τοὺσ δ’ ἄλλουσ συνακολουθήσαντασ εἰσ τὴν ἑξῆσ παραλίαν, ἀπογνόντασ τῆσ ζητήσεωσ ἐν τῇ ποταμίᾳ τοῦ Ὀρόντου καταμεῖναι σὺν αὐτῷ· τὸν μὲν οὖν υἱὸν τοῦ Τριπτολέμου Γόρδυν ἔχοντά τινασ τῶν σὺν τῷ πατρὶ λαῶν εἰσ τὴν Γορδυαίαν ἀποικῆσαι, τῶν δ’ ἄλλων τοὺσ ἀπογόνουσ συνοίκουσ γενέσθαι τοῖσ Ἀντιοχεῦσιν. ὑπέρκειται δὲ τετταράκοντα σταδίοισ ἡ Δάφνη, κατοικία μετρία, μέγα δὲ καὶ συνηρεφὲσ ἄλσοσ διαρρεόμενον πηγαίοισ ὕδασιν, ἐν μέσῳ δὲ ἄσυλον τέμενοσ καὶ νεὼσ Ἀπόλλωνοσ καὶ Ἀρτέμιδοσ.

ἐνταῦθα δὲ πανηγυρίζειν ἔθοσ τοῖσ Ἀντιοχεῦσι καὶ τοῖσ ἀστυγείτοσι· κύκλοσ δὲ τοῦ ἄλσουσ ὀγδοήκοντα στάδιοι. ̔ρεῖ δὲ τῆσ πόλεωσ πλησίον Ὀρόντησ ποταμόσ·

οὗτοσ δ’ ἐκ τῆσ κοίλησ Συρίασ τὰσ ἀρχὰσ ἔχων εἶθ’ ὑπὸ γῆν ἐνεχθεὶσ ἀναδίδωσι πάλιν τὸ ῥεῦμα, καὶ διὰ τῆσ Ἀπαμέων εἰσ τὴν Ἀντιόχειαν προελθὼν πλησιάσασ τῇ πόλει πρὸσ τὴν θάλατταν καταφέρεται τὴν κατὰ Σελεύκειαν· τὸ δ’ ὄνομα τοῦ γεφυρώσαντοσ αὐτὸν Ὀρόντου μετέλαβε, καλούμενοσ πρότερον Τυφών. μυθεύουσι δ’ ἐνταῦθά που τὰ περὶ τὴν κεραύνωσιν τοῦ Τυφῶνοσ καὶ τοὺσ Ἀρίμουσ, περὶ ὧν εἴπομεν καὶ πρότερον· φασὶ δὲ τυπτόμενον τοῖσ κεραυνοῖσ εἶναι δὲ δράκοντα φεύγειν κατάδυσιν ζητοῦντα· τοῖσ μὲν οὖν ὁλκοῖσ ἐντεμεῖν τὴν γῆν καὶ ποιῆσαι τὸ ῥεῖθρον τοῦ ποταμοῦ, καταδύντα δ’ εἰσ γῆν ἀναρρῆξαι τὴν πηγήν· ἐκ δὲ τούτου γενέσθαι τοὔνομα τῷ ποταμῷ. πρὸσ δύσιν μὲν οὖν θάλαττα ὑπόκειται τῇ Ἀντιοχείᾳ κατὰ Σελεύκειαν, πρὸσ ᾗ καὶ τὰσ ἐκβολὰσ ὁ Ὀρόντησ ποιεῖται, διεχούσῃ τῶν μὲν ἐκβολῶν σταδίουσ τετταράκοντα, τῆσ δ’ Ἀντιοχείασ ἑκατὸν εἴκοσιν. ἀνάπλουσ δ’ ἐκ θαλάττησ ἐστὶν εἰσ τὴν Ἀντιόχειαν αὐθημερόν. πρὸσ ἑώ δ’ ὁ Εὐφράτησ ἐστὶ καὶ ἡ Βαμβύκη καὶ ἡ Βέροια καὶ ἡ Ἡράκλεια τῇ Ἀντιοχείᾳ, πολίχνια τυραννούμενά ποτε ὑπὸ Διονυσίου τοῦ Ἡρακλέωνοσ. διέχει δ’ ἡ Ἡράκλεια σταδίουσ εἴκοσι τοῦ τῆσ Ἀθηνᾶσ ἱεροῦ τῆσ Κυρρηστίδοσ. εἶτα ἡ Κυρρηστικὴ μέχρι τῆσ Ἀντιοχίδοσ·

ἀπὸ δὲ τῶν ἄρκτων ἐστὶ τό τε Ἀμανὸν πλησίον καὶ ἡ Κομμαγηνή· συνάπτει δὲ τούτοισ ἡ Κυρρηστικὴ μέχρι δεῦρο παρατείνουσα. ἐνταῦθα δ’ ἐστὶ πόλισ Γίνδαροσ, ἀκρόπολισ τῆσ Κυρρηστικῆσ καὶ λῃστήριον εὐφυέσ, καὶ Ἡράκλειόν τι καλούμενον πλησίον ἱερόν· περὶ οὓσ τόπουσ ὑπὸ Ουἐντιδίου Πάκοροσ διεφθάρη, ὁ πρεσβύτατοσ τῶν τοῦ Παρθυαίου παίδων, ἐπιστρατεύσασ τῇ Συρίᾳ. τῇ δὲ Γινδάρῳ συνάπτουσιν αἱ Πάγραι τῆσ Ἀντιοχίδοσ, χωρίον ἐρυμνὸν κατὰ τὴν ὑπέρθεσιν τοῦ Ἀμανοῦ τὴν ἐκ τῶν Ἀμανίδων πυλῶν εἰσ τὴν Συρίαν κείμενον. ὑποπίπτει μὲν οὖν ταῖσ Πάγραισ τὸ τῶν Ἀντιοχέων πεδίον, δι’ οὗ ῥεῖ ὁ Ἄρκευθοσ ποταμὸσ καὶ ὁ Ὀρόντησ καὶ ὁ Λαβώτασ. ἐν δὲ τούτῳ ἐστὶ τῷ πεδίῳ καὶ ὁ Μελεάγρου χάραξ καὶ ὁ Οἰνοπάρασ ποταμόσ, ἐφ’ ᾧ τὸν Βάλαν Ἀλέξανδρον μάχῃ νικήσασ ὁ φιλομήτωρ Πτολεμαῖοσ ἐτελεύτησεν ἐκ τραύματοσ. ὑπέρκειται δ’ αὐτῶν λόφοσ Τραπεζὼν ἀπὸ τῆσ ὁμοιότητοσ καλούμενοσ, ἐφ’ ᾧ Ουἐντίδιοσ πρὸσ Φρανικάτην τὸν Παρθυαίων στρατηγὸν ἔσχε τὸν ἀγῶνα. πρὸσ θαλάττῃ δὲ τούτων ἐστὶν ἡ Σελεύκεια καὶ ἡ Πιερία, ὄροσ συνεχὲσ τῷ Ἀμανῷ, καὶ ἡ Ῥωσὸσ μεταξὺ Ἰσσοῦ καὶ Σελευκείασ ἱδρυμένη. ἐκαλεῖτο δ’ ἡ Σελεύκεια πρότερον Ὕδατοσ ποταμοί· ἔρυμα δέ ἐστιν ἀξιόλογον καὶ κρεῖττον βίασ ἡ πόλισ. διόπερ καὶ ἐλευθέραν αὐτὴν ἔκρινε Πομπήιοσ ἀποκλείσασ Τιγράνην. πρὸσ νότον δ’ ἐστὶ τοῖσ μὲν Ἀντιοχεῦσιν Ἀπάμεια ἐν μεσογαίᾳ κειμένη, τοῖσ δὲ Σελευκεῦσι τὸ Κάσιον ὄροσ καὶ τὸ Ἀντικάσιον· ἔτι δὲ πρότερον μετὰ τὴν Σελεύκειαν αἱ ἐκβολαὶ τοῦ Ὀρόντου· εἶτα τὸ νυμφαῖον, σπήλαιόν τι ἱερόν· εἶτα τὸ Κάσιον· ἐφεξῆσ δὲ Ποσείδιον πολίχνη καὶ Ἡράκλεια. εἶτα Λαοδίκεια, ἐπὶ τῇ θαλάττῃ κάλλιστα ἐκτισμένη καὶ εὐλίμενοσ πόλισ χώραν τε ἔχουσα πολύοινον πρὸσ τῇ ἄλλῃ εὐκαρπίᾳ.

τοῖσ μὲν οὖν Ἀλεξανδρεῦσιν αὕτη παρέχει τὸ πλεῖστον τοῦ οἴνου, τὸ ὑπερκείμενον τῆσ πόλεωσ ὄροσ πᾶν κατάμπελον ἔχουσα μέχρι σχεδόν τι τῶν κορυφῶν· αἱ δὲ κορυφαὶ τῆσ μὲν Λαοδικείασ πολὺ ἄπωθέν εἰσιν, ἠρέμα ἀπ’ αὐτῆσ καὶ κατ’ ὀλίγον ἀνακλινόμεναι, τῆσ Ἀπαμείασ δ’ ὑπερκύπτουσιν ἐπ’ ὄρθιον ὕψοσ ἀνατεταμέναι. ἐλύπησε δ’ οὐ μετρίωσ Δολαβέλλασ καταφυγὼν εἰσ αὐτὴν καὶ ἐμπολιορκηθεὶσ ὑπὸ Κασσίου μέχρι θανάτου, συνδιαφθείρασ ἑαυτῷ καὶ τῆσ πόλεωσ πολλὰ μέρη. ἡ δ’ Ἀπάμεια καὶ πόλιν ἔχει τὸ πλέον εὐερκῆ·

λόφοσ γάρ ἐστιν ἐν πεδίῳ κοίλῳ τετειχισμένοσ καλῶσ, ὃν ποιεῖ χερρονησίζοντα ὁ Ὀρόντησ καὶ λίμνη περικειμένη μεγάλη καὶ ἕλη πλατέα λειμῶνάσ τε βουβότουσ καὶ ἱπποβότουσ διαχεομένουσ ὑπερβάλλοντασ τὸ μέγεθοσ· ἥ τε δὴ πόλισ οὕτωσ ἀσφαλῶσ κεῖται καὶ δὴ καὶ Χερρόνησοσ ἐκλήθη διὰ τὸ συμβεβηκόσ καὶ χώρασ εὐπορεῖ παμπόλλησ εὐδαίμονοσ, δι’ ἧσ ὁ Ὀρόντησ ῥεῖ· καὶ περιπόλια συχνὰ ἐν ταύτῃ. ἐνταῦθα δὲ καὶ ὁ Νικάτωρ Σέλευκοσ τοὺσ πεντακοσίουσ ἐλέφαντασ ἔτρεφε καὶ τὸ πλέον τῆσ στρατιᾶσ καὶ οἱ ὕστερον βασιλεῖσ. ἐκαλεῖτο δὲ καὶ Πέλλα ποτὲ ὑπὸ τῶν πρώτων Μακεδόνων διὰ τὸ τοὺσ πλείστουσ τῶν Μακεδόνων ἐνταῦθα οἰκῆσαι τῶν στρατευομένων, τὴν δὲ Πέλλαν ὥσπερ μητρόπολιν γεγονέναι τῶν Μακεδόνων τὴν Φιλίππου καὶ Ἀλεξάνδρου πατρίδα. ἐνταῦθα δὲ καὶ τὸ λογιστήριον τὸ στρατιωτικὸν καὶ τὸ ἱπποτροφεῖον, θήλειαι μὲν ἵπποι βασιλικαὶ πλείουσ τῶν τρισμυρίων, ὀχεῖα δὲ τούτων τριακόσια· ἐνταῦθα δὲ καὶ πωλοδάμναι καὶ ὁπλομάχοι καὶ ὅσοι παιδευταὶ τῶν πολεμικῶν ἐμισθοδοτοῦντο. δηλοῖ δὲ τὴν δύναμιν ταύτην ἥ τε τοῦ Τρύφωνοσ ἐπικληθέντοσ Διοδότου παραύξησισ καὶ ἐπίθεσισ τῇ βασιλείᾳ τῶν Σύρων, ἐντεῦθεν ὁρμηθέντοσ. ἐγεγένητο μὲν γὰρ ἐν Κασιανοῖσ, φρουρίῳ τινὶ τῆσ Ἀπαμέων γῆσ, τραφεὶσ δ’ ἐν τῇ Ἀπαμείᾳ καὶ συσταθεὶσ τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖσ περὶ αὐτόν, ἐπειδὴ νεωτερίζειν ὡρ́μησεν, ἐκ τῆσ πόλεωσ ταύτησ ἔσχε τὰσ ἀφορμὰσ καὶ τῶν περιοικίδων, Λαρίσησ τε καὶ τῶν Κασιανῶν καὶ Μεγάρων καὶ Ἀπολλωνίασ καὶ ἄλλων τοιούτων, αἳ συνετέλουν εἰσ τὴν Ἀπάμειαν ἅπασαι· ἐκεῖνόσ τε δὴ βασιλεὺσ τῆσδε τῆσ χώρασ ἀνεδείχθη καὶ ἀντέσχε πολὺν χρόνον, Βάσσοσ τε Καικίλιοσ μετὰ δυεῖν ταγμάτων ἀποστήσασ τὴν Ἀπάμειαν διεκαρτέρησε τοσοῦτον χρόνον πολιορκούμενοσ ὑπὸ δυεῖν στρατοπέδων μεγάλων Ῥωμαϊκῶν ὥστ’ οὐ πρότερον εἰσ τὴν ἐξουσίαν ἧκε πρὶν ἑκὼν ἐνεχείρισεν ἑαυτὸν ἐφ’ οἷσ ἐβεβούλητο· καὶ γὰρ τὴν στρατιὰν ἀπέτρεφεν ἡ χώρα καὶ συμμάχων εὐπόρει τῶν πλησίον φυλάρχων ἐχόντων εὐερκῆ χωρία· ὧν ἐστι καὶ ἡ Λυσιάσ, ὑπὲρ τῆσ λίμνησ κειμένη τῆσ πρὸσ Ἀπαμείᾳ, καὶ Ἀρέθουσα ἡ Σαμψικεράμου καὶ Ιἀμβλίχου τοῦ ἐκείνου παιδόσ, φυλάρχων τοῦ Ἐμισηνῶν ἔθνουσ· οὐ πόρρω δ’ οὐδ’ Ἡλιούπολισ καὶ Χαλκὶσ ἡ ὑπὸ Πτολεμαίῳ τῷ Μενναίου τῷ τὸν Μασσύαν κατέχοντι καὶ τὴν Ἰτουραίων ὀρεινήν. τῶν δὲ συμμαχούντων τῷ Βάσσῳ ἦν καὶ Ἀλχαίδαμνοσ, ὁ τῶν Ῥαμβαίων βασιλεὺσ τῶν ἐντὸσ τοῦ Εὐφράτου νομάδων· ἦν δὲ φίλοσ Ῥωμαίων, ἀδικεῖσθαι δὲ νομίσασ ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, ἐκπεσὼν εἰσ τὴν Μεσοποταμίαν ἐμισθοφόρει τότε τῷ Βάσσῳ. ἐντεῦθεν δ’ ἐστὶ Ποσειδώνιοσ ὁ στωικόσ, ἀνὴρ τῶν καθ’ ἡμᾶσ φιλοσόφων πολυμαθέστατοσ. ὅμοροσ δ’ ἐστὶ τῇ Ἀπαμέων πρὸσ ἑώ μὲν ἡ τῶν φυλάρχων Ἀράβων καλουμένη Παραποταμία καὶ ἡ Χαλκιδικὴ ἀπὸ τοῦ Μασσύου καθήκουσα καὶ πᾶσα ἡ πρὸσ νότον τοῖσ Ἀπαμεῦσιν, ἀνδρῶν σκηνιτῶν τὸ πλέον·

παραπλήσιοι δ’ εἰσὶ τοῖσ ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ νομάσιν· ἀεὶ δ’ οἱ πλησιαίτεροι τοῖσ Σύροισ ἡμερώτεροι καὶ ἧττον Ἄραβεσ καὶ σκηνῖται, ἡγεμονίασ ἔχοντεσ συντεταγμένασ μᾶλλον, καθάπερ ἡ Σαμψικεράμου καὶ ἡ Γαμβάρου καὶ ἡ Θέμελλα καὶ ἄλλων τοιούτων. τοιαύτη μὲν ἡ μεσόγαια τῆσ Σελευκίδοσ, ὁ δὲ παράπλουσ ὁ λοιπὸσ ἀπὸ τῆσ Λαοδικείασ ἐστὶ τοιοῦτοσ·

τῇ γὰρ Λαοδικείᾳ πλησιάζει πολίχνια, τό τε Ποσείδιον καὶ τὸ Ἡράκλειον καὶ τὰ Γάβαλα· εἶτ’ ἤδη ἡ τῶν Ἀραδίων παραλία, Πάλτοσ καὶ Βαλαναία καὶ Κάρνοσ, τὸ ἐπίνειον τῆσ Ἀράδου λιμένιον ἔχον· εἶτ’ Ἔνυδρα καὶ Μάραθοσ πόλισ Φοινίκων ἀρχαία κατεσπασμένη. τὴν δὲ χώραν Ἀράδιοι κατεκληρούχησαν καὶ τὰ Σίμυρα τὸ ἐφεξῆσ χωρίον· τούτοισ δ’ ἡ Ὀρθωσία συνεχήσ ἐστι καὶ ὁ Ἐλεύθεροσ ὁ πλησίον ποταμόσ, ὅνπερ ὁρ́ιον ποιοῦνταί τινεσ Σελευκίδοσ πρὸσ τὴν Φοινίκην καὶ τὴν κοίλην Συρίαν. πρόκειται δ’ ἡ Ἄραδοσ ῥαχιώδουσ τινὸσ καὶ ἀλιμένου παραλίασ μεταξὺ τοῦ τε ἐπινείου αὐτῆσ μάλιστα καὶ τῆσ Μαράθου, διέχουσα τῆσ γῆσ σταδίουσ εἴκοσιν.

ἔστι δὲ πέτρα περίκλυστοσ ὅσον ἑπτὰ τὸν κύκλον σταδίων, πλήρησ κατοικίασ· τοσαύτῃ δ’ εὐανδρίᾳ κέχρηται μέχρι καὶ νῦν ὥστε πολυορόφουσ οἰκοῦσι τὰσ οἰκίασ. ἔκτισαν δ’ αὐτὴν φυγάδεσ, ὥσ φασιν, ἐκ Σιδῶνοσ· τὴν δ’ ὑδρείαν τὴν μὲν ἐκ τῶν ὀμβρίων καὶ λακκαίων ὑδάτων ἔχουσι τὴν δ’ ἐκ τῆσ περαίασ· ἐν δὲ τοῖσ πολέμοισ ἐκ τοῦ πόρου μικρὸν πρὸ τῆσ πόλεωσ ὑδρεύονται πηγὴν ἔχοντοσ ἀφθόνου ὕδατοσ, εἰσ ἣν περικαταστρέφεται κλίβανοσ καθεθεὶσ ἀπὸ τοῦ ὑδρευομένου σκάφουσ, μολιβοῦσ, εὐρύστομοσ, εἰσ πυθμένα συνηγμένοσ στενὸν ἔχοντα τρῆμα μέτριον, τῷ δὲ πυθμένι περιέσφιγκται σωλὴν σκύτινοσ, εἴτε ἄσκωμα δεῖ λέγειν, ὁ δεχόμενοσ τὸ ἀναθλιβόμενον ἐκ τῆσ πηγῆσ διὰ τοῦ κλιβάνου ὕδωρ. τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἀναθλιβὲν τὸ τῆσ θαλάττησ ἐστί, περιμείναντεσ δὲ τὴν τοῦ καθαροῦ καὶ ποτίμου ὕδατοσ ῥύσιν, ὑπολαμβάνουσιν εἰσ ἀγγεῖα παρεσκευασμένα ὅσον ἂν δέῃ, καὶ πορθμεύουσιν εἰσ τὴν πόλιν. τὸ παλαιὸν μὲν οὖν οἱ Ἀράδιοι καθ’ αὑτοὺσ ἐβασιλεύοντο παραπλησίωσ ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων ἑκάστη πόλεων τῶν Φοινικίδων·

ἔπειτα τὰ μὲν οἱ Πέρσαι τὰ δ’ οἱ Μακεδόνεσ τὰ δὲ νῦν Ῥωμαῖοι μετέθηκαν εἰσ τὴν παροῦσαν τάξιν. οἱ δ’ οὖν Ἀράδιοι μετὰ τῶν ἄλλων Φοινίκων ὑπήκουον τῶν Συριακῶν βασιλέων ἅτε φίλων· ἔπειτα στασιασάντων ἀδελφῶν δυεῖν τοῦ τε Καλλινίκου Σελεύκου καὶ Ἀντιόχου τοῦ Ιἕρακοσ προσαγορευθέντοσ, προσθέμενοι τῷ Καλλινίκῳ ποιοῦνται συμβάσεισ ὥστ’ ἐξεῖναι δέχεσθαι τοὺσ καταφεύγοντασ ἐκ τῆσ βασιλείασ παρ’ αὐτούσ, καὶ μὴ ἐκδιδόναι ἄκοντασ· μὴ μέντοι μηδ’ ἐκπλεῖν ἐᾶν ἄνευ τοῦ ἐπιτρέψαι βασιλέα. συνέβη δὲ ἐκ τούτου μεγάλα αὐτοῖσ πλεονεκτήματα· οἱ γὰρ καταφεύγοντεσ ἐπ’ αὐτοὺσ οὐχ οἱ τυχόντεσ ἦσαν ἀλλ’ οἱ τὰ μέγιστα πεπιστευμένοι καὶ περὶ τῶν μεγίστων δεδιότεσ· ἐπιξενούμενοι δ’ αὐτοῖσ εὐεργέτασ ἡγοῦντο καὶ σωτῆρασ τοὺσ ὑποδεξαμένουσ, ἀπεμνημόνευόν τε τὴν χάριν καὶ μάλιστα ἐπανελθόντεσ εἰσ τὴν οἰκείαν· ὥστ’ ἐκ τούτου χώραν τε ἐκτήσαντο τῆσ περαίασ πολλήν, ἧσ τὴν πλείστην ἔχουσι καὶ νῦν, καὶ τἆλλα εὐθήνουν. προσέθεσαν δὲ τῇ εὐτυχίᾳ ταύτῃ καὶ πρόνοιαν καὶ φιλοπονίαν πρὸσ τὴν θαλαττουργίαν· ὁρῶντέσ τε τοὺσ γειτονεύοντασ Κίλικασ τὰ πειρατήρια συνισταμένουσ οὐδ’ ἅπαξ ἐκοινώνουν αὐτοῖσ τῆσ τοιαύτησ ἐπιτηδεύσεωσ. μετὰ δὲ Ὀρθωσίαν ἐστὶ καὶ τὸν Ἐλεύθερον Τρίπολισ ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότοσ τὴν ἐπίκλησιν εἰληφυῖα·

τριῶν γάρ ἐστι πόλεων κτίσμα, Τύρου Σιδῶνοσ Ἀράδου· τῇ δὲ Τριπόλει συνεχέσ ἐστι τὸ τοῦ Θεοῦ πρόσωπον, εἰσ ὃ τελευτᾷ ὁ Λίβανοσ τὸ ὄροσ· μεταξὺ δὲ Τριήρησ χωρίον τι. δύο δὲ ταῦτ’ ἐστὶν ὄρη τὰ ποιοῦντα τὴν κοίλην καλουμένην Συρίαν ὡσ ἂν παράλληλα, ὅ τε Λίβανοσ καὶ ὁ Ἀντιλίβανοσ μικρὸν ὕπερθεν τῆσ θαλάττησ ἀρχόμενα ἄμφω, ὁ μὲν Λίβανοσ τῆσ κατὰ Τρίπολιν, κατὰ τὸ τοῦ Θεοῦ μάλιστα πρόσωπον, ὁ δ’ Ἀντιλίβανοσ τῆσ κατὰ Σιδῶνα·

τὸν δὲ Λύκον καὶ τὸν Ιὀρδάνην ἀναπλέουσι φορτίοισ, Ἀράδιοι δὲ μάλιστα. τελευτῶσι δ’ ἐγγύσ πωσ τῶν Ἀραβίων ὀρῶν τῶν ὑπὲρ τῆσ Δαμασκηνῆσ καὶ τῶν τραχώνων ἐκεῖ λεγομένων εἰσ ἄλλη ὄρη γεώλοφα καὶ καλλίκαρπα. ἀπολείπουσι δὲ μεταξὺ πεδίον κοῖλον πλάτοσ μὲν τὸ ἐπὶ τῇ θαλάττῃ διακοσίων σταδίων, μῆκοσ δὲ τὸ ἀπὸ τῆσ θαλάττησ εἰσ τὴν μεσόγαιαν ὁμοῦ τι διπλάσιον. διαρρεῖται δὲ ποταμοῖσ ἄρδουσι χώραν εὐδαίμονα καὶ πάμφορον, μεγίστῳ δὲ τῷ Ιὀρδάνῃ. ἔχει δὲ καὶ λίμνην, ἣ φέρει τὴν ἀρωματῖτιν σχοῖνον καὶ κάλαμον, ὡσ δ’ αὔτωσ καὶ ἕλη· καλεῖται δ’ ἡ λίμνη Γεννησαρῖτισ· φέρει δὲ καὶ βάλσαμον. τῶν δὲ ποταμῶν ὁ μὲν Χρυσορρόασ ἀρξάμενοσ ἀπὸ τῆσ Δαμασκηνῶν πόλεωσ καὶ χώρασ εἰσ τὰσ ὀχετείασ ἀναλίσκεται σχεδόν τι· πολλὴν γὰρ ἐπάρδει καὶ βαθεῖαν σφόδρα· τῶν δὲ πεδίων τὸ μὲν πρῶτον τὸ ἀπὸ τῆσ θαλάττησ Μάκρασ καλεῖται καὶ Μάκρα πεδίον·

ἐν τούτῳ δὲ Ποσειδώνιοσ ἱστορεῖ τὸν δράκοντα πεπτωκότα ὁραθῆναι νεκρόν, μῆκοσ σχεδόν τι καὶ πλεθριαῖον, πάχοσ δ’ ὥσθ’ ἱππέασ ἑκατέρωθεν παραστάντασ ἀλλήλουσ μὴ καθορᾶν, χάσμα δὲ ὥστ’ ἔφιππον δέξασθαι, τῆσ δὲ φολίδοσ λεπίδα ἑκάστην ὑπεραίρουσαν θυρεοῦ. μετὰ δὲ τὸν Μάκραν ἐστὶν ὁ Μασσύασ ἔχων τινὰ καὶ ὀρεινά, ἐν οἷσ ἡ Χαλκὶσ ὥσπερ ἀκρόπολισ τοῦ Μασσύου·

ἀρχὴ δ’ αὐτοῦ Λαοδίκεια ἡ πρὸσ Λιβάνῳ. τὰ μὲν οὖν ὀρεινὰ ἔχουσι πάντα Ἰτουραῖοί τε καὶ Ἄραβεσ, κακοῦργοι πάντεσ, οἱ δ’ ἐν τοῖσ πεδίοισ γεωργοί· κακούμενοι δ’ ὑπ’ ἐκείνων ἄλλοτε ἄλλησ βοηθείασ δέονται. ὁρμητηρίοισ δ’ ἐρυμνοῖσ χρῶνται, καθάπερ οἱ τὸν Λίβανον ἔχοντεσ ἄνω μὲν ἐν τῷ ὄρει Σιννᾶν καὶ Βορραμὰ καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἔχουσι τείχη, κάτω δὲ Βότρυν καὶ Γίγαρτον καὶ τὰ ἐπὶ τῆσ θαλάττησ σπήλαια καὶ τὸ ἐπὶ τῷ Θεοῦ προσώπῳ φρούριον ἐπιτεθέν, ἃ κατέσπασε Πομπήιοσ, ἀφ’ ὧν τήν τε Βύβλον κατέτρεχον καὶ τὴν ἐφεξῆσ ταύτῃ Βηρυτόν, αἳ μεταξὺ κεῖνται Σιδῶνοσ καὶ τοῦ Θεοῦ προσώπου. ἡ μὲν οὖν Βύβλοσ, τὸ τοῦ Κινύρου βασίλειον, ἱερά ἐστι τοῦ Ἀδώνιδοσ, ἣν τυραννουμένην ἠλευθέρωσε Πομπήιοσ πελεκίσασ ἐκεῖνον· κεῖται δ’ ἐφ’ ὕψουσ τινὸσ μικρὸν ἄπωθεν τῆσ θαλάττησ. εἶτα μετὰ ταύτην Ἄδωνισ ποταμὸσ καὶ ὄροσ Κλῖμαξ καὶ Παλαίβυβλοσ·

εἶθ’ ὁ Λύκοσ ποταμὸσ καὶ Βηρυτόσ· αὕτη δὲ κατεσπάσθη μὲν ὑπὸ Τρύφωνοσ, ἀνελήφθη δὲ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων, δεξαμένη δύο τάγματα ἃ ἵδρυσεν Ἀγρίππασ ἐνταῦθα προσθεὶσ καὶ τοῦ Μασσύου πολλὴν μέχρι καὶ τῶν τοῦ Ὀρόντου πηγῶν, αἳ πλησίον τοῦ τε Λιβάνου καὶ τοῦ Παραδείσου καὶ τοῦ Αἰγυπτίου τείχουσ περὶ τὴν Ἀπαμέων γῆν εἰσι. ταῦτα μὲν οὖν τὰ ἐπὶ θαλάττῃ. ὑπὲρ δὲ τοῦ Μασσύου ἐστὶν ὁ καλούμενοσ αὐλὼν βασιλικὸσ καὶ ἡ Δαμασκηνὴ χώρα διαφερόντωσ ἐπαινουμένη·

ἔστι δὲ καὶ ἡ Δαμασκὸσ πόλισ ἀξιόλογοσ, σχεδόν τι καὶ ἐπιφανεστάτη τῶν ταύτῃ κατὰ τὰ Περσικά· ὑπέρκεινται δ’ αὐτῆσ δύο λεγόμενοι λόφοι τραχῶνεσ· ἔπειτα πρὸσ τὰ Ἀράβων μέρη καὶ τῶν Ἰτουραίων ἀναμὶξ ὄρη δύσβατα, ἐν οἷσ καὶ σπήλαια βαθύστομα, ὧν ἓν καὶ τετρακισχιλίουσ ἀνθρώπουσ δέξασθαι δυνάμενον ἐν καταδρομαῖσ, αἳ τοῖσ Δαμασκηνοῖσ γίνονται πολλαχόθεν. τὸ μέντοι πλέον τοὺσ ἀπὸ τῆσ εὐδαίμονοσ Ἀραβίασ ἐμπόρουσ λεηλατοῦσιν οἱ βάρβαροι· ἧττον δὲ συμβαίνει καταλυθέντων νυνὶ τῶν περὶ Ζηνόδωρον λῃστῶν διὰ τὴν ἐκ τῶν Ῥωμαίων εὐνομίαν καὶ διὰ τὴν ἐκ τῶν στρατιωτῶν ἀσφάλειαν τῶν ἐν τῇ Συρίᾳ τρεφομένων. ἅπασα μὲν οὖν ἡ ὑπὲρ τῆσ Σελευκίδοσ ὡσ ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ τὴν Ἀραβίαν ἀνίσχουσα χώρα κοίλη Συρία καλεῖται, ἰδίωσ δ’ ἡ τῷ Λιβάνῳ καὶ τῷ Ἀντιλιβάνῳ ἀφωρισμένη.

τῆσ δὲ λοιπῆσ ἡ μὲν ἀπὸ Ὀρθωσίασ μέχρι Πηλουσίου παραλία Φοινίκη καλεῖται, στενή τισ καὶ ἁλιτενήσ· ἡ δ’ ὑπὲρ ταύτησ μεσόγαια μέχρι τῶν Ἀράβων ἡ μεταξὺ Γάζησ καὶ Ἀντιλιβάνου Ιοὐδαία λέγεται. ἐπεὶ οὖν τὴν ἰδίωσ λεγομένην κοίλην Συρίαν ἐπεληλύθαμεν, ἐπὶ τὴν Φοινίκην μέτιμεν.

ταύτησ δὲ τὰ μὲν ἀπὸ Ὀρθωσίασ μέχρι Βηρυτοῦ λόγου τετύχηκε. μετὰ δὲ Βηρυτὸν ἔστι Σιδὼν ὅσον ἐν τετρακοσίοισ σταδίοισ· μεταξὺ δὲ ὁ Ταμύρασ ποταμὸσ καὶ τὸ τοῦ Ἀσκληπιοῦ ἄλσοσ καὶ Λεόντων πόλισ. μετὰ δὲ Σιδῶνα μεγίστη τῶν Φοινίκων καὶ ἀρχαιοτάτη [πόλισ] Τύροσ ἐστίν, ἐνάμιλλοσ αὐτῇ κατά τε μέγεθοσ καὶ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν καὶ τὴν ἀρχαιότητα ἐκ πολλῶν μύθων παραδεδομένην. οἱ μὲν οὖν ποιηταὶ τὴν Σιδῶνα τεθρυλήκασι μᾶλλον Ὅμηροσ δὲ οὐδὲ μέμνηται τῆσ Τύρου, αἱ δ’ εἰσ τὴν Λιβύην καὶ τὴν Ἰβηρίαν ἀποικίαι μέχρι καὶ ἔξω στηλῶν τὴν Τύρον πλέον ἐξυμνοῦσιν. ἀμφότεραι δ’ οὖν ἔνδοξοι καὶ λαμπραὶ καὶ πάλαι καὶ νῦν· ὁποτέραν δ’ ἄν τισ εἴποι μητρόπολιν Φοινίκων ἔρισ ἐν ἀμφοτέραισ ἐστίν. ἡ μὲν οὖν Σιδὼν ἐπὶ εὐφυεῖ λιμένι τῆσ ἠπείρου τὴν ἵδρυσιν ἔχει. Τύροσ δ’ ἐστὶν ὅλη νῆσοσ σχεδόν τι συνῳκισμένη παραπλησίωσ ὥσπερ ἡ Ἄραδοσ, συνῆπται δὲ χώματι πρὸσ τὴν ἤπειρον, ὃ κατεσκεύασε πολιορκῶν Ἀλέξανδροσ·

δύο δ’ ἔχει λιμένασ τὸν μὲν κλειστὸν τὸν δ’ ἀνειμένον, ὃν Αἰγύπτιον καλοῦσιν. ἐνταῦθα δέ φασι πολυστέγουσ τὰσ οἰκίασ ὥστε καὶ τῶν ἐν Ῥώμῃ μᾶλλον· διὸ καὶ σεισμοὺσ γενομένουσ ἀπολιπεῖν μικρὸν τοῦ ἄρδην ἀφανίσαι τὴν πόλιν. ἠτύχησε δὲ καὶ ὑπ’ Ἀλεξάνδρου πολιορκίᾳ ληφθεῖσα· ἀλλὰ τῶν τοιούτων συμφορῶν κατέστη κρείττων καὶ ἀνέλαβεν αὑτὴν τῇ τε ναυτιλίᾳ, καθ’ ἣν ἁπάντων τῶν ἀεὶ κρείττουσ εἰσὶ κοινῇ Φοίνικεσ, καὶ τοῖσ πορφυρείοισ· πολὺ γὰρ ἐξήτασται πασῶν ἡ Τυρία καλλίστη πορφύρα· καὶ ἡ θήρα πλησίον καὶ τἆλλα εὔπορα τὰ πρὸσ βαφὴν ἐπιτήδεια· καὶ δυσδιάγωγον μὲν ποιεῖ τὴν πόλιν ἡ πολυπληθία τῶν βαφείων, πλουσίαν δὲ διὰ τὴν τοιαύτην ἀνδρείαν. οὐχ ὑπὸ τῶν βασιλέων δ’ ἐκρίθησαν αὐτόνομοι μόνον μικρὰ ἀναλώσαντεσ, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων βεβαιωσάντων τὴν ἐκείνων γνώμην. τιμᾶται δὲ καθ’ ὑπερβολὴν Ἡρακλῆσ ὑπ’ αὐτῶν. τῆσ δὲ περὶ τὰσ ναυστολίασ δυνάμεωσ τὸ πλῆθοσ καὶ τὸ μέγεθοσ τῶν ἀποικίδων ἐστὶ πόλεων τεκμήριον· οὗτοι μὲν οὖν τοιοῦτοι. σιδώνιοι δὲ πολύτεχνοί τινεσ παραδέδονται καὶ καλλίτεχνοι, καθάπερ καὶ ὁ ποιητὴσ δηλοῖ·

πρὸσ δὲ καὶ φιλόσοφοι περί τε ἀστρονομίαν καὶ ἀριθμητικήν, ἀπὸ τῆσ λογιστικῆσ ἀρξάμενοι καὶ τῆσ νυκτιπλοίασ· ἐμπορικὸν γὰρ καὶ ναυκληρικὸν ἑκάτερον· καθάπερ καὶ τῶν Αἰγυπτίων εὑρ́εμα γεωμετρίαν φασὶν ἀπὸ τῆσ χωρομετρίασ, ἣν ὁ Νεῖλοσ ἀπεργάζεται συγχέων τοὺσ ὁρ́ουσ κατὰ τὰσ ἀναβάσεισ. τοῦτο μὲν οὖν παρ’ Αἰγυπτίων ἥκειν εἰσ τοὺσ Ἕλληνασ πεπιστεύκασιν, ἀστρονομίαν δὲ καὶ ἀριθμητικὴν παρὰ Φοινίκων· νυνὶ δὲ πάσησ καὶ τῆσ ἄλλησ φιλοσοφίασ εὐπορίαν πολὺ πλείστην λαβεῖν ἔστιν ἐκ τούτων τῶν πόλεων· εἰ δὲ δεῖ Ποσειδωνίῳ πιστεῦσαι, καὶ τὸ περὶ τῶν ἀτόμων δόγμα παλαιόν ἐστιν ἀνδρὸσ Σιδωνίου Μώχου πρὸ τῶν Τρωικῶν χρόνων γεγονότοσ. τὰ μὲν οὖν παλαιὰ ἐάσθω· καθ’ ἡμᾶσ δὲ ἐκ Σιδῶνοσ μὲν ἔνδοξοι φιλόσοφοι γεγόνασι Βόηθόσ τε, ᾧ συνεφιλοσοφήσαμεν ἡμεῖσ τὰ Ἀριστοτέλεια, καὶ Διόδοτοσ ἀδελφὸσ αὐτοῦ· ἐκ Τύρου δὲ Ἀντίπατροσ καὶ μικρὸν πρὸ ἡμῶν Ἀπολλώνιοσ ὁ τὸν πίνακα ἐκθεὶσ τῶν ἀπὸ Ζήνωνοσ φιλοσόφων καὶ τῶν βιβλίων. διέχει δὲ τῆσ Σιδῶνοσ ἡ Τύροσ οὐ πλείουσ τῶν διακοσίων σταδίων· ἐν δὲ τῷ μεταξὺ πολίχνιον Ὀρνίθων πόλισ λεγομένη· εἶτα πρὸσ Τύρῳ ποταμὸσ ἐξίησι· μετὰ δὲ τὴν Τύρον ἡ Παλαίτυροσ ἐν τριάκοντα σταδίοισ. εἶθ’ ἡ Πτολεμαί̈σ ἐστι μεγάλη πόλισ ἣν Ἄκην ὠνόμαζον πρότερον, ᾗ ἐχρῶντο ὁρμητηρίῳ πρὸσ τὴν Αἴγυπτον οἱ Πέρσαι.

μεταξὺ δὲ τῆσ Ἄκησ καὶ Τύρου θινώδησ αἰγιαλόσ ἐστιν ὁ φέρων τὴν ὑαλῖτιν ἄμμον· ἐνταῦθα μὲν οὖν φασι μὴ χεῖσθαι, κομισθεῖσαν εἰσ Σιδῶνα δὲ τὴν χωνείαν δέχεσθαι· τινὲσ δὲ καὶ τοῖσ Σιδωνίοισ εἶναι τὴν ὑαλῖτιν ψάμμον ἐπιτηδείαν εἰσ χύσιν, οἱ δὲ πᾶσαν πανταχοῦ χεῖσθαί φασιν. ἤκουσα δ’ ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ παρὰ τῶν ὑαλουργῶν εἶναί τινα καὶ κατ’ Αἴγυπτον ὑαλῖτιν γῆν, ἧσ χωρὶσ οὐχ οἱο͂́ν τε τὰσ πολυχρόουσ καὶ πολυτελεῖσ κατασκευὰσ ἀποτελεσθῆναι, καθάπερ καὶ ἄλλοισ ἄλλων μιγμάτων δεῖν· καὶ ἐν Ῥώμῃ δὲ πολλὰ παρευρίσκεσθαί φασι καὶ πρὸσ τὰσ χρόασ καὶ πρὸσ τὴν ῥᾳστώνην τῆσ κατασκευῆσ, καθάπερ ἐπὶ τῶν κρυσταλλοφανῶν· ὅπου γε καὶ τρύβλιον χαλκοῦ πρίασθαι καὶ ἐκπωμάτιον ἔστιν. ἱστορεῖται δὲ παράδοξον πάθοσ τῶν πάνυ σπανίων κατὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦτον τὸν μεταξὺ τῆσ τε Τύρου καὶ τῆσ Πτολεμαί̈δοσ.

καθ’ ὃν γὰρ καιρὸν οἱ Πτολεμαεῖσ μάχην συνάψαντεσ πρὸσ Σαρπηδόνα τὸν στρατηγὸν ἐλείφθησαν ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ τροπῆσ γενομένησ λαμπρᾶσ, ἐπέκλυσεν ἐκ τοῦ πελάγουσ κῦμα τοὺσ φεύγοντασ ὅμοιον πλημμυρίδι, καὶ τοὺσ μὲν εἰσ τὸ πέλαγοσ ἀπήρπασε καὶ διέφθειρεν, οἱ δ’ ἐν τοῖσ κοίλοισ τόποισ ἔμειναν νεκροί· διαδεξαμένη δὲ ἡ ἄμπωτισ πάλιν ἀνεκάλυψε καὶ ἔδειξε τὰ σώματα τῶν κειμένων ἀναμὶξ ἐν νεκροῖσ ἰχθύσι. τοιαῦτα δὲ καὶ περὶ τὸ Κάσιον συμβαίνει τὸ πρὸσ Αἰγύπτῳ, σπασμῷ τινι ὀξεῖ καὶ ἁπλῷ περιπιπτούσησ τῆσ γῆσ καὶ εἰσ ἑκάτερον μεταβαλλομένησ ἅπαξ, ὥστε τὸ μὲν μετεωρισθὲν αὐτῆσ μέροσ ἐπαγαγεῖν τὴν θάλατταν, τὸ δὲ συνιζῆσαν δέξασθαι, τραπομένησ δὲ τὴν ἀρχαίαν πάλιν ἕδραν ἀπολαβεῖν τὸν τόπον, τοτὲ μὲν οὖν καὶ ἐξαλλάξεώσ τινοσ γενομένησ τοτὲ δ’ οὔ, τάχα καὶ περιόδοισ τισὶν ἐνδεδεμένων τῶν τοιούτων παθῶν ἀδήλοισ ἡμῖν, καθάπερ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν Νεῖλον ἀναβάσεων λέγεται διαφόρων γινομένων, ἄδηλον δὲ τὴν τάξιν ἐχουσῶν. μετὰ δὲ τὴν Ἄκην Στράτωνοσ πύργοσ πρόσορμον ἔχων.

μεταξὺ δὲ ὅ τε Κάρμηλοσ τὸ ὄροσ καὶ πολιχνίων ὀνόματα, πλέον δ’ οὐδέν, Συκαμίνων πόλισ, Βουκόλων καὶ Κροκοδείλων πόλισ καὶ ἄλλα τοιαῦτα· εἶτα δρυμὸσ μέγασ τισ. εἶτα Ιὄπη, καθ’ ἣν ἡ ἀπὸ τῆσ Αἰγύπτου παραλία σημειωδῶσ ἐπὶ τὴν ἄρκτον κάμπτεται, πρότερον ἐπὶ τὴν ἑώ τεταμένη.

ἐνταῦθα δὲ μυθεύουσί τινεσ τὴν Ἀνδρομέδαν ἐκτεθῆναι τῷ κήτει· ἐν ὕψει δέ ἐστιν ἱκανῶσ τὸ χωρίον ὥστ’ ἀφορᾶσθαί φασιν ἀπ’ αὐτοῦ τὰ Ιἑροσόλυμα τὴν τῶν Ιοὐδαίων μητρόπολιν· καὶ δὴ καὶ ἐπινείῳ τούτῳ κέχρηνται καταβάντεσ μέχρι θαλάττησ οἱ Ιοὐδαῖοι· τὰ δ’ ἐπίνεια τῶν λῃστῶν λῃστήρια δῆλον ὅτι ἐστί. τούτων δὲ καὶ ὁ Κάρμηλοσ ὑπῆρξε καὶ ὁ δρυμόσ· καὶ δὴ καὶ εὐάνδρησεν οὗτοσ ὁ τόποσ, ὥστ’ ἐκ τῆσ πλησίον κώμησ Ιἀμνείασ καὶ τῶν κατοικιῶν τῶν κύκλῳ τέτταρασ μυριάδασ ὁπλίζεσθαι. εἰσὶ δ’ ἐντεῦθεν εἰσ τὸ Κάσιον τὸ πρὸσ Πηλουσίῳ μικρῷ πλείουσ ἢ χίλιοι στάδιοι, τριακόσιοι δ’ ἄλλοι πρὸσ αὐτὸ τὸ Πηλούσιον. ἐν δὲ τῷ μεταξὺ καὶ ἡ Γαδαρὶσ ἔστιν, ἣν καὶ αὐτὴν ἐξιδιάσαντο οἱ Ιοὐδαῖοι·

εἶτ’ Ἀζωτὸσ καὶ Ἀσκάλων. ἀπὸ δὲ Ιἀμνείασ εἰσ Ἀζωτὸν καὶ Ἀσκάλωνά εἰσιν ὅσον διακόσιοι στάδιοι. κρομμυών τ’ ἀγαθόσ ἐστιν ἡ χώρα τῶν Ἀσκαλωνιτῶν, πόλισμα δὲ μικρόν. ἐντεῦθεν ἦν Ἀντίοχοσ ὁ φιλόσοφοσ μικρὸν πρὸ ἡμῶν γεγονώσ. ἐκ δὲ τῶν Γαδάρων Φιλόδημόσ τε ὁ Ἐπικούρειοσ καὶ Μελέαγροσ καὶ Μένιπποσ ὁ σπουδογέλοιοσ καὶ Θεόδωροσ ὁ καθ’ ἡμᾶσ ῥήτωρ. εἶθ’ ὁ τῶν Γαζαίων λιμὴν πλησίον·

ὑπέρκειται δὲ καὶ ἡ πόλισ ἐν ἑπτὰ σταδίοισ, ἔνδοξόσ ποτε γενομένη, κατεσπασμένη δ’ ὑπὸ Ἀλεξάνδρου καὶ μένουσα ἔρημοσ. ἐντεῦθεν δ’ ὑπέρβασισ λέγεται χιλίων διακοσίων ἑξήκοντα σταδίων εἰσ Αἴλανα πόλιν ἐπὶ τῷ μυχῷ τοῦ Ἀραβίου κόλπου κειμένην· διττὸσ δ’ ἐστίν, ὁ μὲν ἔχων εἰσ τὸ πρὸσ τῇ Ἀραβίᾳ καὶ τῇ Γάζῃ μέροσ, ὃν Αἰλανίτην προσαγορεύουσιν ἀπὸ τῆσ ἐν αὐτῷ πόλεωσ, ὁ δ’ εἰσ τὸ πρὸσ Αἰγύπτῳ κατὰ τὴν Ἡρώων πόλιν, εἰσ ὃν ἐκ Πηλουσίου ἡ ὑπέρθεσισ ἐπιτομωτέρα· δι’ ἐρήμων δὲ καὶ ἀμμωδῶν χωρίων αἱ ὑπερβάσεισ ἐπὶ καμήλων· πολὺ δὲ καὶ τὸ τῶν ἑρπετῶν ἐν αὐταῖσ πλῆθοσ. μετὰ δὲ Γάζαν Ῥαφία, ἐν ᾗ μάχη συνέβη Πτολεμαίῳ τε τῷ τετάρτῳ καὶ Ἀντιόχῳ τῷ Μεγάλῳ.

εἶτα Ῥινοκόρουρα, ἀπὸ τῶν εἰσῳκισμένων ἐκεῖ τὸ παλαιὸν ἀνθρώπων ἠκρωτηριασμένων τὰσ ῥῖνασ οὕτω καλουμένη· τῶν γὰρ Αἰθιόπων τισ ἐπελθὼν ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον ἀντὶ τοῦ ἀναιρεῖν τοὺσ κακούργουσ ἀποτέμνων τὰσ ῥῖνασ ἐνταῦθα κατῴκιζεν, ὡσ οὐκ ἂν ἔτι τολμήσοντασ κακουργεῖν διὰ τὴν αἰσχύνην τῆσ ὄψεωσ. Καὶ αὐτὴ μὲν οὖν ἡ ἀπὸ Γάζησ λυπρὰ πᾶσα [καὶ] ἀμμώδησ·

ἔτι δὲ μᾶλλον τοιαύτη ἡ ἐφεξῆσ ὑπερκειμένη, ἔχουσα τὴν Σιρβωνίδα λίμνην παράλληλόν πωσ τῇ θαλάττῃ μικρὰν δίοδον ἀπολείπουσαν μεταξὺ μέχρι τοῦ ἐκρήγματοσ καλουμένου, μῆκοσ ὅσον διακοσίων σταδίων, πλάτοσ δὲ τὸ μέγιστον πεντήκοντα· τὸ δ’ ἔκρηγμα συγκέχωσται. εἶτα συνεχὴσ ἄλλη τοιαύτη ἡ ἐπὶ τὸ Κάσιον, κἀκεῖθεν ἐπὶ τὸ Πηλούσιον. ἔστι δὲ τὸ Κάσιον θινώδησ τισ λόφοσ ἀκρωτηριάζων ἄνυδροσ, ὅπου τὸ Πομπηίου τοῦ Μάγνου σῶμα κεῖται καὶ Διόσ ἐστιν ἱερὸν Κασίου·

πλησίον δὲ καὶ ἐσφάγη ὁ Μάγνοσ δολοφονηθεὶσ ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων. εἶθ’ ἡ ἐπὶ Πηλούσιον ὁδόσ, ἐν ᾗ τὰ Γέρρα καὶ ὁ Χαβρίου λεγόμενοσ χάραξ καὶ τὰ πρὸσ τῷ Πηλουσίῳ βάραθρα ἃ ποιεῖ παρεκχεόμενοσ ὁ Νεῖλοσ, φύσει κοίλων καὶ ἑλωδῶν ὄντων τῶν τόπων. τοιαύτη μὲν ἡ Φοινίκη.

φησὶ δ’ Ἀρτεμίδωροσ εἰσ τὸ Πηλούσιον ἐκ μὲν Ὀρθωσίασ εἶναι σταδίουσ τρισχιλίουσ ἑξακοσίουσ πεντήκοντα κατακολπίζοντι· ἐκ δὲ Μελαινῶν ἢ Μελανιῶν τῆσ Κιλικίασ τῶν πρὸσ Κελένδεριν ἐπὶ μὲν τὰ μεθόρια τῆσ Κιλικίασ καὶ Συρίασ χιλίουσ καὶ ἐνακοσίουσ· ἐντεῦθεν δ’ ἐπὶ τὸν Ὀρόντην πεντακοσίουσ εἴκοσιν· εἶτ’ ἐπὶ Ὀρθωσίαν χιλίουσ ἑκατὸν τριάκοντα. τῆσ δ’ Ιοὐδαίασ τὰ μὲν ἑσπέρια ἄκρα τὰ πρὸσ τῷ Κασίῳ κατέχουσιν Ἰδουμαῖοί τε καὶ ἡ λίμνη.

Ναβαταῖοι δ’ εἰσὶν οἱ Ἰδουμαῖοι, κατὰ στάσιν δ’ ἐκπεσόντεσ ἐκεῖθεν προσεχώρησαν τοῖσ Ιοὐδαίοισ καὶ τῶν νομίμων τῶν αὐτῶν ἐκείνοισ ἐκοινώνησαν· πρὸσ θαλάττῃ δὲ ἡ Σιρβωνὶσ τὰ πολλὰ κατέχει καὶ ἡ συνεχὴσ μέχρι καὶ Ιἑροσολύμων· καὶ γὰρ ταῦτα πρὸσ θαλάττῃ ἐστίν· ἀπὸ γὰρ τοῦ ἐπινείου τῆσ Ιὄπησ εἴρηται ὅτι ἐστὶν ἐν ὄψει· ταῦτα μὲν προσάρκτια· τὰ πολλὰ δ’ ὡσ ἕκαστα ἐστὶν ὑπὸ φύλων οἰκούμενα μικτῶν ἔκ τε Αἰγυπτίων ἐθνῶν καὶ Ἀραβίων καὶ Φοινίκων· τοιοῦτοι γὰρ οἱ τὴν Γαλιλαίαν ἔχοντεσ καὶ τὸν Ιἑρικοῦντα καὶ τὴν Φιλαδέλφειαν καὶ Σαμάρειαν, ἣν Ἡρώδησ Σεβαστὴν ἐπωνόμασεν. οὕτω δ’ ὄντων μιγάδων ἡ κρατοῦσα μάλιστα φήμη τῶν περὶ τὸ ἱερὸν τὸ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ πιστευομένων Αἰγυπτίουσ ἀποφαίνει τοὺσ προγόνουσ τῶν νῦν Ιοὐδαίων λεγομένων. μωσῆσ γάρ τισ τῶν Αἰγυπτίων ἱερέων ἔχων τι μέροσ τῆσ [κάτω] καλουμένησ χώρασ, ἀπῆρεν ἐκεῖσε ἐνθένδε δυσχεράνασ τὰ καθεστῶτα, καὶ συνεξῆραν αὐτῷ πολλοὶ τιμῶντεσ τὸ θεῖον.

ἔφη γὰρ ἐκεῖνοσ καὶ ἐδίδασκεν, ὡσ οὐκ ὀρθῶσ φρονοῖεν οἱ Αἰγύπτιοι θηρίοισ εἰκάζοντεσ καὶ βοσκήμασι τὸ θεῖον, οὐδ’ οἱ Λίβυεσ· οὐκ εὖ δὲ οὐδ’ οἱ Ἕλληνεσ ἀνθρωπομόρφουσ τυποῦντεσ· εἰή γὰρ ἓν τοῦτο μόνον θεὸσ τὸ περιέχον ἡμᾶσ ἅπαντασ καὶ γῆν καὶ θάλατταν, ὃ καλοῦμεν οὐρανὸν καὶ κόσμον καὶ τὴν τῶν ὄντων φύσιν. τούτου δὴ τίσ ἂν εἰκόνα πλάττειν θαρρήσειε νοῦν ἔχων ὁμοίαν τινὶ τῶν παρ’ ἡμῖν; ἀλλ’ ἐᾶν δεῖν πᾶσαν ξοανοποιίαν, τέμενοσ [δ’] ἀφορίσαντασ καὶ σηκὸν ἀξιόλογον τιμᾶν ἕδουσ χωρίσ. ἐγκοιμᾶσθαι δὲ καὶ αὐτοὺσ ὑπὲρ ἑαυτῶν καὶ ὑπὲρ τῶν ἄλλων ἄλλουσ τοὺσ εὐονείρουσ· καὶ προσδοκᾶν δεῖν ἀγαθὸν παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ δῶρον ἀεί τι καὶ σημεῖον τοὺσ σωφρόνωσ ζῶντασ καὶ μετὰ δικαιοσύνησ, τοὺσ δ’ ἄλλουσ μὴ προσδοκᾶν. ἐκεῖνοσ μὲν οὖν τοιαῦτα λέγων ἔπεισεν εὐγνώμονασ ἄνδρασ οὐκ ὀλίγουσ καὶ ἀπήγαγεν ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον, ὅπου νῦν ἐστι τὸ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ κτίσμα.

κατέσχε δὲ ῥᾳδίωσ οὐκ ἐπίφθονον ὂν τὸ χωρίον οὐδ’ ὑπὲρ οὗ ἄν τισ ἐσπουδασμένωσ μαχέσαιτο· ἔστι γὰρ πετρῶδεσ, αὐτὸ μὲν εὐύδρον τὴν δὲ κύκλῳ χώραν ἔχον λυπρὰν καὶ ἄνυδρον, τὴν δ’ ἐντὸσ ἑξήκοντα σταδίων καὶ ὑπόπετρον. ἅμα δ’ ἀντὶ τῶν ὅπλων τὰ ἱερὰ προὐβάλλετο καὶ τὸ θεῖον, ἵδρυσιν τούτου ζητεῖν ἀξιῶν, καὶ παραδώσειν ὑπισχνούμενοσ τοιοῦτον σεβασμὸν καὶ τοιαύτην ἱεροποιίαν ἥτισ οὔτε δαπάναισ ὀχλήσει τοὺσ χρωμένουσ οὔτε θεοφορίαισ οὔτε ἄλλαισ πραγματείαισ ἀτόποισ. οὗτοσ μὲν οὖν εὐδοκιμήσασ τούτοισ συνεστήσατο ἀρχὴν οὐ τὴν τυχοῦσαν, ἁπάντων προσχωρησάντων ῥᾳδίωσ τῶν κύκλῳ διὰ τὴν ὁμιλίαν καὶ τὰ προτεινόμενα. οἱ δὲ διαδεξάμενοι χρόνουσ μέν τινασ ἐν τοῖσ αὐτοῖσ διέμενον δικαιοπραγοῦντεσ καὶ θεοσεβεῖσ ὡσ ἀληθῶσ ὄντεσ, ἔπειτ’ ἐφισταμένων ἐπὶ τὴν ἱερωσύνην τὸ μὲν πρῶτον δεισιδαιμόνων, ἔπειτα τυραννικῶν ἀνθρώπων, ἐκ μὲν τῆσ δεισιδαιμονίασ αἱ τῶν βρωμάτων ἀποσχέσεισ, ὧνπερ καὶ νῦν ἔθοσ ἐστὶν αὐτοῖσ ἀπέχεσθαι, καὶ [αἱ] περιτομαὶ καὶ αἱ ἐκτομαὶ καὶ εἴ τινα τοιαῦτα ἐνομίσθη, ἐκ δὲ τῶν τυραννίδων τὰ λῃστήρια.

οἱ μὲν γὰρ ἀφιστάμενοι τὴν χώραν ἐκάκουν καὶ αὐτὴν καὶ τὴν γειτνιῶσαν, οἱ δὲ συμπράττοντεσ τοῖσ ἄρχουσι καθήρπαζον τὰ ἀλλότρια καὶ τῆσ Συρίασ κατεστρέφοντο καὶ τῆσ Φοινίκησ πολλήν. ἦν δ’ ὅμωσ εὐπρέπειά τισ περὶ τὴν ἀκρόπολιν αὐτῶν, οὐχ ὡσ τυραννεῖον βδελυττομένων, ἀλλ’ ὡσ ἱερὸν σεμνυνόντων καὶ σεβομένων. πέφυκε γὰρ οὕτω καὶ κοινόν ἐστι τοῦτο καὶ τοῖσ Ἕλλησι καὶ τοῖσ βαρβάροισ.

πολιτικοὶ γὰρ ὄντεσ ἀπὸ προστάγματοσ κοινοῦ ζῶσιν· ἄλλωσ γὰρ οὐχ οἱο͂́ν τε τοὺσ πολλοὺσ ἕν τι καὶ ταὐτὸ ποιεῖν ἡρμοσμένωσ ἀλλήλοισ, ὅπερ ἦν τὸ πολιτεύεσθαι, καὶ ἄλλωσ πωσ νέμειν βίον κοινόν. τὸ δὲ πρόσταγμα διττόν, ἢ γὰρ παρὰ θεῶν ἢ παρὰ ἀνθρώπων· καὶ οἵ γε ἀρχαῖοι τὸ παρὰ τῶν θεῶν ἐπρέσβευον μᾶλλον καὶ ἐσέμνυνον, καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ χρηστηριαζόμενοσ ἦν τότε πολὺσ καὶ τρέχων εἰσ μὲν Δωδώνην, ὅπωσ "ἐκ δρυὸσ ὑψικόμοιο "Διὸσ βουλὴν ἐπακούσῃ," συμβούλῳ τῷ Διὶ χρώμενοσ, εἰσ δὲ Δελφούσ "τὸν ἐκτεθέντα παῖδα μαστεύων μαθεῖν, εἰ μηκέτ’ εἰή," αὐτὸσ δ’ ὁ παῖσ "ἔστειχε τοὺσ "τεκόντασ ἐκμαθεῖν θέλων πρὸσ δῶμα Φοίβου. " καὶ ὁ Μίνωσ παρὰ τοῖσ Κρησὶν "ἐννέωροσ βασίλευε Διὸσ "μεγάλου ὀαριστήσ," δι’ ἐννέα ἐτῶν, ὥσ φησι Πλάτων, ἀναβαίνων ἐπὶ τὸ ἄντρον τοῦ Διὸσ καὶ παρ’ ἐκείνου τὰ προστάγματα λαμβάνων καὶ παρακομίζων εἰσ τοὺσ ἀνθρώπουσ. τὰ δ’ ὅμοια ἐποίει καὶ Λυκοῦργοσ ὁ ζηλωτὴσ αὐτοῦ· πυκνὰ γάρ, ὡσ ἐοίκεν, ἀποδημῶν ἐπυνθάνετο παρὰ τῆσ Πυθίασ ἃ προσῆκεν παραγγέλλειν τοῖσ Λακεδαιμονίοισ. ταῦτα γὰρ ὅπωσ ποτὲ ἀληθείασ ἔχει, παρά γε τοῖσ ἀνθρώποισ ἐπεπίστευτο καὶ ἐνενόμιστο, καὶ διὰ τοῦτο καὶ οἱ μάντεισ ἐτιμῶντο ὥστε καὶ βασιλείασ ἀξιοῦσθαι, ὡσ τὰ παρὰ τῶν θεῶν ἡμῖν ἐκφέροντεσ παραγγέλματα καὶ ἐπανορθώματα καὶ ζῶντεσ καὶ ἀποθανόντεσ·

τοιοῦτοσ δὲ ὁ Ἀμφιάρεωσ καὶ ὁ Τροφώνιοσ καὶ [ὁ] Ὀρφεὺσ καὶ ὁ Μουσαῖοσ καὶ ὁ παρὰ τοῖσ Γέταισ θεόσ, τὸ μὲν παλαιὸν Ζάμολξισ Πυθαγόρειόσ τισ, καθ’ ἡμᾶσ δὲ ὁ τῷ Βυρεβίστᾳ θεσπίζων Δεκαίνεοσ· παρὰ δὲ τοῖσ Βοσπορηνοῖσ Ἀχαί̈καροσ, παρὰ δὲ τοῖσ Ἰνδοῖσ οἱ γυμνοσοφισταί, παρὰ δὲ τοῖσ Πέρσαισ οἱ μάγοι καὶ νεκυομάντεισ καὶ ἔτι οἱ λεγόμενοι λεκανομάντεισ καὶ ὑδρομάντεισ, παρὰ δὲ τοῖσ Ἀσσυρίοισ οἱ Χαλδαῖοι, παρὰ δὲ τοῖσ Ῥωμαίοισ οἱ Τυρρηνικοὶ οἰωνοσκόποι. τοιοῦτοσ δέ τισ ἦν καὶ ὁ Μωσῆσ καὶ οἱ διαδεξάμενοι ἐκεῖνον, τὰσ μὲν ἀρχὰσ λαβόντεσ οὐ φαύλασ ἐκτραπόμενοι δ’ ἐπὶ τὸ χεῖρον. ἤδη δ’ οὖν φανερῶσ τυραννουμένησ τῆσ Ιοὐδαίασ πρῶτοσ ἀνθ’ ἱερέωσ ἀνέδειξεν ἑαυτὸν βασιλέα Ἀλέξανδροσ·

τούτου δ’ ἦσαν υἱοὶ Ὑρκανόσ τε καὶ Ἀριστόβουλοσ· διαφερομένων δὲ περὶ τῆσ ἀρχῆσ, ἐπῆλθε Πομπήιοσ καὶ κατέλυσεν αὐτοὺσ καὶ τὰ ἐρύματα αὐτῶν κατέσπασε καὶ αὐτὰ ἐν πρώτοισ τὰ Ιἑροσόλυμα βίᾳ καταλαβών· ἦν γὰρ πετρῶδεσ καὶ εὐερκὲσ ἔρυμα, ἐντὸσ μὲν εὐύδρον ἐκτὸσ δὲ παντελῶσ διψηρόν, τάφρον λατομητὴν ἔχον βάθοσ μὲν ἑξήκοντα ποδῶν, πλάτοσ δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίων· ἐκ δὲ τοῦ λίθου τοῦ λατομηθέντοσ ἐπεπύργωτο τὸ τεῖχοσ τοῦ ἱεροῦ. κατελάβετο δ’, ὥσ φασι, τηρήσασ τὴν τῆσ νηστείασ ἡμέραν, ἡνίκα ἀπείχοντο οἱ Ιοὐδαῖοι παντὸσ ἔργου, πληρώσασ τὴν τάφρον καὶ ἐπιβαλὼν τὰσ διαβάθρασ· κατασπάσαι δ’ οὖν ἐκέλευσε τὰ τείχη πάντα καὶ ἀνεῖλεν εἰσ δύναμιν τὰ λῃστήρια καὶ τὰ γαζοφυλάκια τῶν τυράννων. ἦν δὲ δύο μὲν τὰ ταῖσ εἰσβολαῖσ ἐπικείμενα τοῦ Ιἑρικοῦντοσ Θρήξ τε καὶ Ταῦροσ, ἄλλα δὲ Ἀλεξάνδριόν τε καὶ Ὑρκάνιον καὶ Μαχαιροῦσ καὶ Λυσιὰσ καὶ τὰ περὶ τὴν Φιλαδέλφειαν καὶ ἡ περὶ Γαλιλαίαν Σκυθόπολισ. ἱερικοῦσ δ’ ἐστὶ πεδίον κύκλῳ περιεχόμενον ὀρεινῇ τινι καί που καὶ θεατροειδῶσ πρὸσ αὐτὸ κεκλιμένῃ·

ἐνταῦθα δ’ ἐστὶν ὁ φοινικών, μεμιγμένην ἔχων καὶ ἄλλην ὕλην ἥμερον καὶ εὔκαρπον, πλεονάζων δὲ τῷ φοίνικι, ἐπὶ μῆκοσ σταδίων ἑκατόν, διάρρυτοσ ἅπασ καὶ μεστὸσ κατοικιῶν· ἔστι δ’ αὐτοῦ καὶ βασίλειον καὶ ὁ τοῦ βαλσάμου παράδεισοσ· ἔστι δὲ τὸ φυτὸν θαμνῶδεσ, κυτίσῳ ἐοικὸσ καὶ τερμίνθῳ, ἀρωματίζον· οὗ τὸν φλοιὸν ἐπισχίσαντεσ ὑπολαμβάνουσιν ἀγγείοισ τὸν ὀπὸν γλίσχρῳ γάλακτι παραπλήσιον· ἀναληφθεὶσ δ’ εἰσ κογχάρια λαμβάνει πῆξιν· λύει δὲ κεφαλαλγίασ θαυμαστῶσ καὶ ὑποχύσεισ ἀρχομένασ καὶ ἀμβλυωπίασ· τίμιοσ οὖν ἐστι καὶ διότι ἐνταῦθα μόνον γεννᾶται· καὶ ὁ φοινικὼν δὲ τοιοῦτοσ, ἔχων τὸν καρυωτὸν φοίνικα ἐνταῦθα μόνον, πλὴν τοῦ Βαβυλωνίου καὶ τοῦ ἐπέκεινα πρὸσ τὴν ἑώ· μεγάλη οὖν ἀπ’ αὐτῶν ἡ πρόσοδοσ. καὶ τῷ ξυλοβαλσάμῳ δὲ ὡσ ἀρώματι χρῶνται. ἡ δὲ Σιρβωνὶσ λίμνη πολλὴ μέν ἐστι·

καὶ γὰρ χιλίων σταδίων εἰρήκασί τινεσ τὸν κύκλον· τῇ μέντοι παραλίᾳ παρεκτέταται μικρῷ τι πλέον τῶν διακοσίων σταδίων μῆκοσ ἐπιλαμβάνουσα, ἀγχιβαθήσ, βαρύτατον ἔχουσα ὕδωρ, ὥστε μὴ δεῖν κολύμβου, ἀλλὰ τὸν ἐμβάντα καὶ μέχρι ὀμφαλοῦ εὐθὺσ ἐξαίρεσθαι· μεστὴ δ’ ἐστὶν ἀσφάλτου· αὕτη δὲ ἀναφυσᾶται κατὰ καιροὺσ ἀτάκτουσ ἐκ μέσου τοῦ βάθουσ μετὰ πομφολύγων ὡσ ἂν ζέοντοσ ὕδατοσ· κυρτουμένη δ’ ἡ ἐπιφάνεια λόφου φαντασίαν παρέχει· συναναφέρεται δὲ καὶ ἄσβολοσ πολλή, καπνώδησ μὲν πρὸσ δὲ τὴν ὄψιν ἄδηλοσ, ὑφ’ ἧσ κατιοῦται καὶ χαλκὸσ καὶ ἄργυροσ καὶ πᾶν τὸ στιλπνὸν μέχρι καὶ χρυσοῦ· ἀπὸ δὲ τοῦ κατιοῦσθαι τὰ σκεύη γνωρίζουσιν οἱ περιοικοῦντεσ ἀρχομένην τὴν ἀναβολὴν τοῦ ἀσφάλτου, καὶ παρασκευάζονται πρὸσ τὴν μεταλλείαν αὐτοῦ, ποιησάμενοι σχεδίασ καλαμίνασ. ἔστι δ’ ἡ ἄσφαλτοσ γῆσ βῶλοσ, ὑγραινομένη μὲν ὑπὸ θερμοῦ καὶ ἀναφυσωμένη καὶ διαχεομένη, πάλιν δὲ μεταβάλλουσα εἰσ πάγον ἰσχυρὸν ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ ὕδατοσ, οἱο͂́ν ἐστι τὸ τῆσ λίμνησ ὕδωρ, ὥστε τομῆσ καὶ κοπῆσ δεῖσθαι· εἶτ’ ἐπιπολάζουσα διὰ τὴν φύσιν τοῦ ὕδατοσ, καθ’ ἣν ἔφαμεν μηδὲ κολύμβου δεῖσθαι, μηδὲ βαπτίζεσθαι τὸν ἐμβάντα ἀλλ’ ἐξαίρεσθαι· προσπλεύσαντεσ δὲ ταῖσ σχεδίαισ κόπτουσι καὶ φέρονται τῆσ ἀσφάλτου ὅσον ἕκαστοσ δύναται. τὸ μὲν οὖν συμβαῖνον τοιοῦτον·

γόητασ δὲ ὄντασ σκήπτεσθαί φησιν ἐπῳδὰσ ὁ Ποσειδώνιοσ τοὺσ ἀνθρώπουσ καὶ οὖρα καὶ ἄλλα δυσώδη ὑγρά, ἃ περικαταχέαντασ καὶ ἐκπιάσαντασ πήττειν τὴν ἄσφαλτον, εἶτα τέμνειν· εἰ μή τίσ ἐστιν ἐπιτηδειότησ τῶν οὔρων τοιαύτη, καθάπερ καὶ ἐν ταῖσ κύστεσι τῶν λιθιώντων, καὶ ἐκ τῶν παιδικῶν οὔρων ἡ χρυσόκολλα συνίσταται· ἐν μέσῃ δὲ τῇ λίμνῃ τὸ πάθοσ συμβαίνειν εὔλογον, ὅτι καὶ ἡ πηγὴ τοῦ πυρὸσ καὶ τῆσ ἀσφάλτου κατὰ μέσον ἐστὶ καὶ τὸ πλῆθοσ· ἄτακτοσ δὲ ἡ ἀναφύσησισ, ὅτι καὶ ἡ τοῦ πυρὸσ κίνησισ οὐκ ἔχει τάξιν ἡμῖν φανεράν, ὥσπερ καὶ ἄλλων πνευμάτων πολλῶν. τοιαῦτα δὲ καὶ τὰ ἐν Ἀπολλωνίᾳ τῇ Ἠπειρώτιδι. τοῦ δ’ ἔμπυρον τὴν χώραν εἶναι καὶ ἄλλα τεκμήρια φέρουσι πολλά·

καὶ γὰρ πέτρασ τινὰσ ἐπικεκαυμένασ δεικνύουσι τραχείασ περὶ Μοασάδα καὶ σήραγγασ πολλαχοῦ καὶ γῆν τεφρώδη, σταγόνασ τε πίττησ ἐκ λισσάδων λειβομένασ καὶ δυσώδεισ πόρρωθεν ποταμοὺσ ζέοντασ, κατοικίασ τε ἀνατετραμμένασ σποράδην· ὥστε πιστεύειν τοῖσ θρυλουμένοισ ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων, ὡσ ἄρα ᾠκοῦντό ποτε τρισκαίδεκα πόλεισ ἐνταῦθα, ὧν τῆσ μητροπόλεωσ Σοδόμων σώζοιτο κύκλοσ ἑξήκοντά που σταδίων· ὑπὸ δὲ σεισμῶν καὶ ἀναφυσημάτων πυρὸσ καὶ θερμῶν ὑδάτων ἀσφαλτωδῶν τε καὶ θειωδῶν ἡ λίμνη προπέσοι καὶ [αἱ] πέτραι πυρίληπτοι γένοιντο, αἵ τε πόλεισ αἳ μὲν καταποθεῖεν, ἃσ δ’ ἐκλίποιεν οἱ δυνάμενοι φυγεῖν. Ἐρατοσθένησ δέ φησι τἀναντία, λιμναζούσησ τῆσ χώρασ ἐκρήγμασιν ἀνακαλυφθῆναι τὴν πλείστην, καθάπερ τὴν Θετταλίαν. ἔστι δὲ καὶ ἐν τῇ Γαδαρίδι ὕδωρ μοχθηρὸν λιμναῖον, οὗ τὰ γευσάμενα κτήνη τρίχασ καὶ ὁπλὰσ καὶ κέρατα ἀποβάλλει.

ἐν δὲ ταῖσ καλουμέναισ ταριχείαισ ἡ λίμνη μὲν ταριχείασ ἰχθύων ἀστείασ παρέχει, φύει δὲ δένδρα καρποφόρα μηλέαισ ἐμφερῆ· χρῶνται δ’ Αἰγύπτιοι τῇ ἀσφάλτῳ πρὸσ τὰσ ταριχείασ τῶν νεκρῶν. πομπήιοσ μὲν οὖν περικόψασ τινὰ τῶν ἐξιδιασθέντων ὑπὸ τῶν Ιοὐδαίων κατὰ βίαν ἀπέδειξεν Ὑρκανῷ τὴν ἱερωσύνην·

τῶν δ’ ἀπὸ γένουσ τισ ὕστερον Ἡρώδησ, ἀνὴρ ἐπιχώριοσ, παραδὺσ εἰσ τὴν ἱερωσύνην τοσοῦτον διήνεγκε τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ μάλιστα τῇ πρὸσ Ῥωμαίουσ ὁμιλίᾳ καὶ πολιτείᾳ, ὥστε καὶ βασιλεὺσ ἐχρημάτισε, δόντοσ τὸ μὲν πρῶτον Ἀντωνίου τὴν ἐξουσίαν ὕστερον δὲ καὶ Καίσαροσ τοῦ Σεβαστοῦ· τῶν δ’ υἱῶν τοὺσ μὲν αὐτὸσ ἀνεῖλεν ὡσ ἐπιβουλεύσαντασ αὐτῷ, τοὺσ δὲ τελευτῶν διαδόχουσ ἀπέλιπε μερίδασ αὐτοῖσ ἀποδούσ. Καῖσαρ δὲ καὶ τοὺσ υἱοὺσ ἐτίμησε τοῦ Ἡρώδου καὶ τὴν ἀδελφὴν Σαλώμην καὶ τὴν ταύτησ θυγατέρα Βερενίκην· οὐ μέντοι εὐτύχησαν οἱ παῖδεσ, ἀλλ’ ἐν αἰτίαισ ἐγένοντο, καὶ ὁ μὲν ἐν φυγῇ διετέλει παρὰ τοῖσ Ἀλλόβριξι Γαλάταισ λαβὼν οἴκησιν, οἱ δὲ θεραπείᾳ πολλῇ μόλισ εὑρ́οντο κάθοδον, τετραρχίασ ἀποδειχθείσησ ἑκατέρῳ.

상위

Geography (지리학)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION